Crucifix logo TRIDENTINE

Daily Mass Audio

Listen to the Traditional Latin Mass (1962 Missale Romanum) in Latin — read aloud section by section.

Sabbato Sancto

2026-04-04
I classis
Ready
Benedictio Ignis (Blessing of Fire)
Latin
Benedictio Ignis (Blessing of Fire)
Hora competenti tobaleis cooperiuntur ! altaria, sed candelæ exstinctæ manent usque ! ad principium Missæ. Interim excutitur ! ignis de lapide, et ex eo accenduntur carbones.
Celebrans induitur amictu, alba, cingulo, ! stola et pluviali violacei coloris; ministri ! sacri amictu, alba, cingulo, diaconus ! stola et dalmatica, subdiaconus tunicella, ! eiusdem coloris.
(Sacerdos induitur amictu, alba, cingulo, ! stola et pluviali violaceo, vel manet sine ! casula.)
Adstantibus ministris, seu ministrantibus ! cum cruce, aqua benedicta et incenso, ! sive ante portam, sive in aditu ecclesiæ, vel ! intus eam, ubi scilicet populus ritum sacrum ! melius sequi possit, celebrans benedicit ! novum ignem, dicens:
V Orémus.
Deus, qui per Fílium tuum, angulárem scílicet lápidem, claritátis tuæ ignem fidélibus contulísti: prodúctum e sílice, nostris profutúrum úsibus, novum hunc ignem sanctí ✝ fica: et concéde nobis, ita per hæc festa paschália cœléstibus desidériis inflammári; ut ad perpétuæ claritátis, puris méntibus, valeámus festa pertíngere. Per eúndem Christum Dóminum nostrum.
R Amen.
Deinde ignem ter aspergit, nihil dicens.
Acolythus, seu unus ministrantium, ! assumens de carbonibus benedictis, ponit ! in thuribulo; celebrans vero ponit incensum ! in thuribulo, benedicens illud more ! solito, ignemque ter adolet incenso.
Italiano
Benedictio Ignis (Blessing of Fire)
Tutto così disposto, il celebrante procede alla benedizione del nuovo fuoco, cantando col tono feriale:
V Preghiamo.
O Dio, che per mezzo del tuo Figlio, pietra angolare, procurasti ai fedeli il fuoco del tuo splendore, ✝ santifica questo novello fuoco, estratto dalla pietra e destinato ai nostri usi; fa che attraverso queste feste pasquali siamo accesi di celesti desideri, onde possiamo giungere con animo puro alle feste dell'eterna luce. Per lo stesso Cristo nostro Signore.
R Amen.
Poi asperge il fuoco tre volte in silenzio.
Celebrante asperge con l'acqua benedetta per tre volte il fuoco, e lo Incensa. Indi un accolito porta il grande CERO PASQUALE dinnanzi al Celebrante, che vi incide con uno stiletto: una Croce, le lettere A e O (alfa e omega, prima ed ultima lettera dell'alfabeto greco) e la data dell'anno corrente (Gesù è il padrone dei secoli. Principio e Fine di ogni cosa), in questo modo:Compiendo questo rito dice:
Exsultet (Easter Proclamation)
Latin
Exsultet (Easter Proclamation)
Tunc celebrans vadit ad locum suum ! in choro, in latere Epistolæ; subdiaconus ! cum cruce stat in latere Evangelii, contra ! legile; clerus locum suum occupat in ! scamnis.
Diaconus deponit cereum paschalem in ! medio chori, supra parvum sustentaculum, ! et, postquam celebrans posuerit incensum ! in thuribulo, accipiens librum, petit benedictionem, ! dicens:
Iube, domne, benedícere.
Et celebrans subiungit:
Dóminus sit in corde tuo, et in lábiis tuis, ut digne et competénter annúntiem suum paschále præcónium: in nómine Patris, et Fílii, ✝ et Spíritus Sancti.
Et diaconus respondet:
Amen.
_`
(Sacerdos deponit cereum paschalem ! in medio chori, supra parvum sustentaculum, ! seque recipit ad abacum; crucifer stat in latere ! Evangelii, contra legile; ceteri ministrantes ! disponuntur hinc et inde.
Sacerdos vero, postquam posuerit incensum ! in thuribulo, accepto libro, dicit: ! Iube, Dómine, benedícere. - Dóminus ! sit in corde meo, et in lábiis meis: ut digne ! et competénter annúntiem suum paschále ! præcónium. Amen.)
Postea diaconus vadit ad legile, strato ! albo coopertum, et ponit super eo librum, ! et incensat; deinde, circumiens cereum paschalem, ! etiam illum thurificat.
Tunc surgentibus omnibus, et stantibus, ! ut fit ad Evangelium, diaconus cantat præconium ! paschale, habens ante se cereum ! paschalem, a dextris altare, a sinistris aulam ! ecclesiæ. Dum canitur præconium paschale, ! convenit, ut clerus et populus candelas ! accensas gestent.
(Postea sacerdos vadit ad legile, strato ! albo coopertum, et ponit super eo librum, et ! incensat; deinde, circumiens cereum paschalem, ! etiam illum thurificat.
Tunc surgentibus omnibus, et stantibus, ut ! fit ad Evangelium, ipse sacerdos cantat vel ! legit præconium paschale, habens ante se cereum ! paschalem, a dextris altare, a sinistris ! aulam ecclesiæ. Dum canitur præconium paschale, ! convenit, ut clerus et populus candelas ! accensas gestent.)
V Exsúltet iam Angélica turba coelórum: exsúltent divína mystéria: et pro tanti Regis victória tuba ínsonet salutáris. Gáudeat et tellus tantis irradiáta fulgóribus: et ætérni Regis splendóre illustráta, totíus orbis se séntiat amisísse calíginem. Lætétur et mater Ecclésia, tanti lúminis adornáta fulgóribus: et magnis populórum vócibus hæc aula resúltet. Quaprópter astántes vos, fratres caríssimi, ad tam miram huius sancti lúminis claritátem, una mecum, quæso, Dei omnipoténtis misericórdiam invocáte. Ut, qui me non meis méritis intra Levitárum númerum dignatus est aggregáre: lúminis sui claritátem infúndens, Cérei huius laudem implére perfíciat. Per Dominum nostrum Jesum Christum, Fílium suum: qui cum eo vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: Per omnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
V Dóminus vobíscum.
R Et cum Spíritu tuo.
V Sursum corda.
R Habémus ad Dóminum.
V Grátias agámus Dómino Deo nostro.
R Dignum et iustum est.
V Vere dignum et iustum est, invísibilem Deum Patrem omnipoténtem Filiúmque eius unigénitum, Dominum nostrum Iesum Christum, toto cordis ac mentis afféctu et vocis ministério personáre. Qui pro nobis ætérno Patri Adæ débitum solvit: et véteris piáculi cautiónem pio cruóre detérsit. Hæc sunt enim festa paschália, in quibus verus ille Agnus occíditur, cuius sánguine postes fidelium consecrántur. Hæc nox est, in qua primum patres nostros, fílios Israël edúctos de Ægýpto, Mare Rubrum sicco vestígio transíre fecísti. Hæc ígitur nox est, quæ peccatórum ténebras colúmnæ illuminatióne purgávit. Hæc nox est, quæ hódie per univérsum mundum in Christo credéntes, a vítiis sǽculi et calígine peccatórum segregátos, reddit grátiæ, sóciat sanctitáti. Hæc nox est, in qua, destrúctis vínculis mortis, Christus ab ínferis victor ascéndit. Nihil enim nobis nasci prófuit, nisi rédimi profuísset. O mira circa nos tuæ pietátis dignátio! O inæstimábilis diléctio caritátis: ut servum redimeres, Fílium tradidísti! O certe necessárium Adæ peccátum, quod Christi morte delétum est! O felix culpa, quæ talem ac tantum méruit habére Redemptórem! O vere beáta nox, quæ sola méruit scire tempus et horam, in qua Christus ab ínferis resurréxit! Hæc nox est, de qua scriptum est: Et nox sicut dies illuminábitur: Et nox illuminátio mea in deliciis meis. Huius ígitur sanctificátio noctis fugat scélera, culpas lavat: et reddit innocéntiam lapsis et mæstis lætítiam. Fugat ódia, concórdiam parat et curvat impéria.
In huius ígitur noctis grátia, súscipe, sancte Pater, incénsi huius sacrifícium vespertínum: quod tibi in hac Cérei oblatióne solémni, per ministrórum manus de opéribus apum, sacrosáncta reddit Ecclésia. Sed iam colúmnæ huius præcónia nóvimus, quam in honórem Dei rútilans ignis accéndit. Qui licet sit divísus in partes, mutuáti tamen lúminis detriménta non novit. Alitur enim liquántibus ceris, quas in substántiam pretiósæ huius lámpadis apis mater edúxit. O vere beáta nox, quæ exspoliávit Ægýptios, ditávit Hebrǽos! Nox, in qua terrénis cæléstia, humánis divína iungúntur.
Orámus ergo te, Dómine: ut Céreus iste in honórem tui nóminis consecrátus, ad noctis huius calíginem destruéndam, indefíciens persevéret. Et in odórem suavitátis accéptus, supérnis lumináribus misceátur. Flammas eius lúcifer matutínus invéniat. Ille, inquam, lúcifer, qui nescit occásum. Ille, qui regréssus ab ínferis, humáno géneri serénus illúxit. Precámur ergo te, Dómine: ut nos fámulos tuos, omnémque clerum, et devotíssimum pópulum: una cum beatíssimo Papa nostro N., et Antístite nostro N., quiéte témporum concéssa, in his paschálibus gáudiis, assídua protectióne régere, gubernáre et conserváre digneris. Réspice étiam ad eos, qui nos in potestáte regunt, et, ineffábili pietátis et misericórdiæ tuæ múnere, dírige cogitatiónes eórum ad iustítiam et pacem, ut de terréna operositáte ad cæléstem pátriam pervéniant cum omni populo tuo. Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Italiano
Exsultet (Easter Proclamation)
Padre, vogliate benedirmi.
ed il sacerdote dice:
Il Signore sia nel tuo cuore e sulle tue labbra, perché tu possa degnamente e convenientemente annunciare il suo Preconio pasquale: nel nome del Padre, del Figlio ✝ e dello Spirito Santo.
Il diacono risponde:
Amen.
_`
e, incensati Libro e Cero, canta il giocondo ANNUNZIO della RISURREZIONE:
V Esulti ormai l'angelico coro degli Angeli: vibrino di gioia i divini misteri; risuoni la tromba sacra per la vittoria del Gran Re. S'allieti la terra irradiata dagli splendori di sì grande trionfo e, illustrata dai fulgori dell'Eterno Re, si senta libera dalla caligine del mondo intero. Si rallegri la Chiesa, nostra Madre, adornata dei raggi di tanta gran luce, ed echeggi questo tempio delle più sonore voci dei popoli. Perciò, o fratelli dilettissimi, qui presenti allo splendore mirabile di questa luce santa, vi supplico di unirvi a me per invocare la misericordia di Dio onnipotente; affinché dopo avermi accolto nel numero dei suoi Leviti, senza alcun mio merito, mi doni un raggio della sua luce e mi dia la grazia di cantare degnamente le lodi di questo Cero. Per nostro Signore Gesù Cristo Figlio suo, che con Lui vive per tutti i secoli dei secoli.
R Amen.
V Il Signore sia con voi.
R E con il tuo spirito.
V In alto i cuori.
R Li abbiamo innalzati al Signore.
V Rendiamo grazie al Signore Dio nostro.
R È cosa degna e giusta.
V È veramente degno e giusto che, a voce spiegata, con tutto il cuore e con tutta la nostra anima, noi celebriamo l'invisibile Iddio, Padre onnipotente, ed il suo Figlio Unigenito Gesù Cristo, nostro Signore. Egli per noi pagò all'Eterno Padre il debito d'Adamo e con le sue sante sofferenze cancellò la pena del peccato antico. Queste infatti sono le feste pasquali, durante le quali è stato immolato il vero Agnello, dal cui sangue sono consacrate le porte dei fedeli. Questa è la notte, nella quale facesti passare a piedi asciutti il Mar Rosso ai padri nostri, i figli d'Israele, quando uscirono dall'Egitto. Questa è dunque la notte. che, mediante la colonna di fuoco, ha spazzato le tenebre dei peccati. Questa è la notte, che sottraendo ai vizi del mondo e alla caligine del peccato quanti credono in Cristo, in tutto l'orbe li rende alla grazia e li riunisce ai Santi. Questa è la notte, nella quale, rotti i vincoli della morte, Cristo vincitore sorge dagli inferi. Che a nulla sarebbe giovato il nascere, se non fossimo stati redenti. O quanto mirabile la tua bontà verso di noi! O incomprensibile forza di amore, per cui sacrificasti il Figlio per riscattare lo schiavo! O certamente necessario peccato di Adamo, cancellato dalla morte del Cristo! O felice colpa che ci procurò un tale e tanto Redentore! O notte veramente beata, che, sola, vide il tempo e l'ora, in cui il Cristo risorse dagli inferi! Di questa notte è scritto: La notte sarà illuminata come giorno; e la notte mi è luce nelle mie delizie. Pertanto la santità di questa notte cancella i delitti, purifica le colpe, ridona l'innocenza ai colpevoli, la gioia , agli afflitti; fa svanire gli odi, rimette la concordia, sottomette gli imperi.
In questa notte di grazia, ricevi, o Padre santo, il sacrificio vespertino di questo incenso, che la Santa Chiesa ti presenta, per le mani dei suoi ministri, nell'offerta solenne di questo Cero, opera delle api. Ma già conosciamo la gloria di questa colonna di cera, che sta per accendere una fiamma brillante in onore di Dio. Mentre questo lume viene diviso in parti, non è tuttavia diminuito comunicandosi agli altri; è infatti alimentato dalla cera, che l'ape madre ha prodotto a formare la sostanza preziosa di questa lampada. O notte davvero felice, che ha spogliato gli Egizi per arricchire gli Ebrei; notte, nella quale il cielo è congiunto alla terra, e le cose divine sono legate alle umane!
Ti preghiamo perciò, o Signore, perché questo Cero consacrato ad onore del tuo nome per dissipare le tenebre di questa notte, bruci senza sosta. La sua luce, accolta come profumo soave, si mescoli alle luci celesti. Ritrovi ancora le sue fiamme l'Astro del mattino, l'Astro che ignora il tramonto e che uscito dagli inferi brillò sereno al genere umano. Ti preghiamo dunque affinché concessa la pace dei tempi, durante questi gaudi pasquali, ti degni di reggere, governare e conservare con perenne protezione noi tuoi servi, il clero tutto, il popolo tuo devotissimo, insieme col beatissimo Papa nostro N. e col nostro Vescovo N. Volgi pure il tuo sguardo sui nostri governanti e, con ineffabile pietà e misericordia, fa convergere le loro decisioni sulle linee della giustizia e della pace, affinché dalle fatiche terrene, possano arrivare alla Patria Celeste con tutti i fedeli. - Per lo stesso nostro Signore Gesù Cristo tuo Figlio che è Dio e con Te vive e regna nell’unità dello Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli.
R Amen.
Lectiones (Readings)
Latin
Lectiones (Readings)
Post præconium paschale, diaconus, ! depositis paramentis albis, assumit violacea, ! et vadit ad celebrantem.
(Post præconium paschale, sacerdos ! deponit dalmaticam et stolam albi coloris, ! et, indutus iterum stola et pluviali violaceis, ! redit ad legile.)
Postea leguntur lectiones, sine titulo, ! nec in earum fine respondetur Deo gratias. ! Leguntur vero a lectore, in medio chori, ! ante cereum benedictum, ita quidem ut ! lector habeat a dextris altare, a sinistris ! aulam ecclesiæ. Celebrans et ministri, clerus ! et populus, sedentes auscultant.
(Postea leguntur lectiones, sine titulo, ! nec in earum fine respondetur Deo gratias. ! Leguntur vero a sacerdote, in medio chori, ! ante cereum benedictum, ita quidem ut sacerdos ! habeat a dextris altare, a sinistris ! aulam ecclesiæ. Ministrantes et populus sedentes ! auscultant.
Si vero adsit clericus lector, omnia peraguntur, ! ut supra.)
In fine lectionis, vel post canticum, ! dicuntur orationes hoc modo: omnes surgunt; ! celebrans dicit Orémus, diaconus ! Flectámus genua, et omnes, una cum ipso ! celebrante, flexis genibus, per aliquod temporis ! spatium in silentio orant; dicto a diacono ! Leváte, omnes surgunt, et celebrans ! dicit orationem, in tono feriali, et iunctis ! manibus.
(In fine lectionis, vel post canticum, ! dicuntur orationes hoc modo: omnes surgunt; ! sacerdos, stans ante legile, dicit: Orémus. ! Flectámus genua, et omnes, una cum ipso sacerdote, ! flexis genibus, per aliquod temporis ! spatium in silentio orant; dicto a sacerdote ! Leváte, omnes surgunt, et ipse dicit orationem, ! in tono feriali, et iunctis manibus.)
Leguntur vero quatuor sequentes lectiones, ! cum suis canticis, et orationibus.
Lectio prima
Gen. 1:1-31; 2:1-2
In princípio creávit Deus cælum et terram. Terra áutem erat inánis et vácua, et ténebræ erant super fáciem abýssi: et Spíritus Dei ferebátur super aquas. Dixítque Deus: Fiat lux. Et facta est lux. Et vidit Deus lucem quod esset bona: et divísit lucem a ténebris. Appellavítque lucem Diem, et ténebras Noctem: factúmque est véspere et mane, dies unus. Dixit quoque Deus: Fiat firmaméntum in médio aquárum: et dívidat aquas ab aquis. Et fecit Deus firmaméntum, divisítque aquas quæ erant sub firmaménto, ab his quæ erant super firmaméntum. Et factum est ita. Vocávit Deus firmaméntum Cælum: et factum est véspere et mane, dies secúndus. Dixit vero Deus: Congregéntur aquæ, quæ sub cælo sunt, in locum unum: et appáreat árida. Et factum est ita. Et vocávit Deus aridam, Terram, congregationísque aquárum appellávit Mária. Et vidit Deus quod esset bonum. Et ait: Gérminet terra herbam viréntem, et faciéntem semen, et lignum pomíferum fáciens fructum iuxta genus suum, cuius semen in semetípso sit super terram. Et factum est ita. Et prótulit terra herbam viréntem, et faciéntem semen iuxta genus suum, lignúmque fáciens fructum, et habens unumquódque seméntem secúndum spéciem suam. Et vidit Deus quod esset bonum. Et factum est véspere et mane, dies tértius. Dixit áutem Deus: Fiant luminária in firmaménto cæli, et dívidant diem ac noctem, et sint in signa et témpora, et dies et annos: ut lúminent terram. Et factum est ita. Fecítque Deus duo luminária magna: luminária maius, ut præésset diéi, et lumináre minus, ut præésset nocti: et stellas. Et pósuit eas in firmaménto cæli, ut lucérent super terram, et præéssent diéi ac nocti, et divíderent lucem ac ténebras. Et vidit Deus quod esset bonum. Et factum est véspere et mane, dies quartus. Dixit étiam Deus: Prodúcant aquæ réptile ánimæ vivéntis, et volátile super terram sub firmaménto cæli. Creavítque Deus cete grándia, et omnem ánimam vivéntem atque motábilem, quam prodúxerant aquæ in spécies suas, et omne volátile secúndum genus suum. Et vidit Deus quod esset bonum. Benedixítque eis, dicens: Créscite, et multiplicámini, et repléte aquas maris: avésque multiplicéntur super terram. Et factum est véspere et mane, dies quintus. Dixit quoque Deus: Prodúcat terra ánimam vivéntem in génere suo: iuménta, et reptília, et béstias terræ secúndum spécies suas. Factúmque est ita. Et fecit Deus quod esset bonum, et ait: Faciámus hóminem ad imáginem et similitúdinem nostram: et præsit píscibus maris, et volatílibus cæli, et béstiis, universáeque terræ, omníque réptili quod movétur in terra. Et creávit Deus hóminem ad imáginem suam: ad imáginem Dei creávit illum, másculum et féminam creávit eos. Benedixítque illis Deus, et ait: Créscite et multiplicámini, et repléte terram, et subjícite eam, et dominámini píscibus maris, et volatílibus cæli, et univérsis animántibus, quæ movéntur super terram. Dixítque Deus: Ecce dedi vobis omnem herbam afferéntem semen super terram, et univérsa ligna quæ habent in semetípsis seméntum géneris sui, ut sint vobis in escam: et cunctis animántibus terræ, omníque vólucri cæli, et univérsis, quæ movéntur in terra, et in quibus est ánima vivens, ut hábeant ad vescéndum. Et factum est ita. Vidítque Deus cuncta quæ fécerat: et erant valde bona. Et factum est véspere et mane, dies sextus. Igitur perfécti sunt cæli et terra, et omnis ornátus eórum. Complevítque Deus die séptimo opus suum quod fécerat: et requiévit die séptimo ab univérso ópere quod patrárat.
_`
V Orémus.
V Flectámus génua.
R Leváte.
Deus, qui mirabíliter creásti hóminem, et mirabílius redemísti: da nobis, quǽsumus, contra oblectaménta peccáti, mentis ratióne persístere; ut mereámur ad ætérna gáudia perveníre.
Lectio secunda
Exod 14:24-31; 15:1
In diébus illis: Factum est in vigília matutína, et ecce respíciens Dóminus super castra Ægyptiórum per colúmnam ignis et nubis, interfécit exércitum eórum: et subvértit rotas cúrruum, ferebantúrque in profúndum. Dixérunt ergo Ægýptii: Fugiámus Israëlem: Dóminus enim pugnat pro eis contra nos. Et ait Dóminus ad Móysen: Exténde manum tuam super mare, ut revertántur aquæ ad Ægýptios super currus et équites eórum. Cumque extendísset Móyses manum contra mare, revérsum est primo dilúculo ad priórem locum: fugientibúsque Ægýptiis occurrérunt aquæ, et invólvit eos Dóminus in médiis flúctibus. Reversáeque sunt aquæ, et operuérunt currus et équites cuncti exércitus Pharaónis, qui sequéntes ingréssi fúerant mare: nec unus quidem supérfuit ex eis. Fílii áutem Israël perrexérunt per médium sicci maris, et aquæ eis erant quasi pro muro a dextris et a sinístris: liberavítque Dóminus in die illa Israël de manu Ægyptiórum. Et vidérunt Ægýptios mórtuos super littus maris, et manum magnam. quam exercúerat Dóminus contra eos: timuítque pópulus Dóminum, et credidérunt Dómino, et Móysi servo eius. Tunc cécinit Móyses, et fílii Israël carmen hoc Dómino, et dixérunt:
_`
Canticum
Exod 15:1-2
Cantémus Dómino: glorióse enim honorificátus est: equum et ascensórum proiécit in mare: adiútor, et protéctor factus est mihi in salútem.
V Hic Deus meus, et honorificábo eum: Deus patris mei, et exaltábo eum.
V Dóminus cónterens bella: Dóminus nomen est illi.
_`
V Orémus.
V Flectámus génua.
R Leváte.
Deus, cuius antíqua mirácula étiam nostris sǽculis coruscáre sentímus: dum quod uni pópulo, a persecutióne Ægyptíaca liberándo, déxteræ tuæ poténtia contulísti, id in salútem géntium per aquam regeneratiónis operáris: præsta; ut in Abrahæ fílios, et in Israelíticam dignitátem, totíus mundi tránseat plenitúdo.
Lectio tertia
Isa 4:2-6
In die illa erit germen Dómini in magnificéntia, et glória, et fructus terræ sublímis, et exultátio his, qui salváti fúerint de Israël. Et erit: Omnis qui relíctus fúerit in Sion, et resíduus in Ierúsalem, sanctus vocábitur, omnis qui scriptus est in vita in Ierúsalem. Si ablúerit Dóminus sordes filiárum Sion, et sánguinem Ierúsalem láverit de médio eius, in spíritu iudícii, et spíritu ardóris. Et creábit Dóminus super omnem locum montis Sion, et ubi invocátus est, nubem per diem, et fumum, et splendórem ignis flammántis in nocte: super omnem enim glóriam protéctio. Et tabernáculum erit in umbráculum diéi ab æstu, et in securitátem, et absconsiónem a túrbine, et a plúvia.
_`
Canticum
Isa 5:1-2
Vínea facta est dilécto in cornu, in loco úberi.
V Et macériam circúmdedit, et circumfodit: et plantávit víneam Sorec: et ædificávit turrim in médio eius.
V Et tórcular fodit in ea: vínea enim Dómini Sábaoth, domus Israël est.
_`
V Orémus.
V Flectámus génua.
R Leváte.
Deus, qui in ómnibus Ecclésiæ tuæ fíliis sanctórum prophetárum voce manifestásti, in omni loco dominatiónis tuæ, satórem te bonórum séminum, et electórum pálmitum esse cultórem: tríbue pópulis tuis, qui et vineárum apud te nómine censéntur, et ségetum; ut, spinárum et tribulórum squalóre resecáto, digna efficiántur fruge fecúndi.
Lectio quarta
Deut 31:22-30
In diébus illis: Scripsit ergo Móyses cánticum et dócuit fílios Israël. Præcepítque Dóminus Iósue fílio Nun et ait: Confortáre, et esto robústus: tu enim introdúces fílios Israël in terram, quam pollícitus sum, et ego ero tecum. Postquam ergo scripsit Moses verba legis huius in volúmine, atque conplévit: præcépit Levítis, qui portábant arcam fœ́deris Dómini dicens: Tóllite librum istum, et pónite eum in látere arcæ fœ́deris Dómini Dei vestri: ut sit ibi contra te in testimónium. Ego enim scio contentiónem tuam, et cervícem tuam duríssimam. Adhuc vivénte me, et ingrediénte vobíscum, semper contentióse egístis contra Dóminum: quanto magis cum mórtuus fúero? Congregáte ad me omnes maióres natu per tribus vestras, atque doctóres, et loquar audiéntibus eis sermónes istos, et invocábo contra eos cælum et terram. Novi enim quod post mortem meam iníque agétis, et declinábitis cito de via, quam præcépi vobis: et occúrrent vobis mala in extrémo témpore, quando fecéritis malum in conspéctu Dómini, ut irritétis eum per ópera mánuum vestrárum. Locútus est ergo Móyses, audiénte univérso cœtu Israël, verba cárminis huius, et ad finem usque conplévit:
_`
Canticum
Deut. 32:1-4
Atténde, cælum, et loquar: et áudiat terra verba ex ore meo.
V Exspectétur sicut plúvia elóquium meum: et descéndant sicut ros verba mea, sicut imber super grámina.
V Et sicut nix super fænum: quia nomen Dómini invocábo.
V Date magnitúdinem Deo nostro: Deus, vera ópera eius, et omnes viæ eius iudícia.
V Deus fidélis, in quo non est iníquitas: iustus et sanctus Dóminus.
_`
V Orémus.
V Flectámus génua.
R Leváte.
Deus, celsitúdo humílium et fortitúdo rectórum, qui per sanctum Móysen púerum tuum, ita erudíre pópulum tuum sacri cárminis tui decantatióne voluísti, ut illa legis iterátio fíeret étiam nostra diréctio: excíta in omnem iustificatárum géntium plenitúdinem poténtiam tuam, et da lætítiam, mitigándo terrórem; ut, ómnium peccátis tua remissióne delétis, quod denuntiátum est in ultiónem, tránseat in salútem.
Italiano
Lectiones (Readings)
Si spengono le candele.
Terminata la preghiera, il Diacono, deposta la dalmatica bianca, riprende i paramenti violacei, e assiste il celebrante, mentre si leggono le Profezie.
Prima lezione
Gen. 1:1-31; 2:1-2
In principio Dio creò il cielo e la terra. Or la terra era solitudine e caos, e le tenebre coprivano la faccia dell'abisso, ma lo Spirito di Dio si librava sopra le acque. Allora Dio disse: «Sia la luce». E luce fu. E Dio vide che la luce era buona, e separò la luce dalle tenebre. E diede il nome di Giorno alla luce e di Notte alle tenebre. Così si fece sera e poi mattina: primo giorno. Poi Dio disse: «Ci sia uno strato in mezzo alle acque, e separi le acque dalle acque». E Dio fece lo strato, e separò le acque che erano sotto da quelle che erano sopra lo strato. E così fu. E Dio chiamò Cielo lo strato. Intanto si fece sera e poi mattina: secondo giorno. Poi Dio disse: «Le acque che sono sotto il cielo si radunino in un solo luogo, e appaia l'asciutto». E così fu. E Dio chiamò Terra l'asciutto, e Mare l'ammasso delle acque. E Dio vide che ciò era ben fatto. Quindi disse: «Produca la terra erba verdeggiante che faccia seme, e piante fruttifere che diano frutto secondo la loro specie ed abbiano in se stesse la propria semenza sopra la terra». E così fu. E la terra produsse verdura, erba che fa seme della sua specie, e piante che danno frutto ed hanno ciascuna la semenza secondo la propria specie. E Dio vide che ciò era ben fatto. Intanto si fece sera e poi mattino: terzo giorno. Dio disse ancora: «Vi siano dei luminari nella volta del cielo per distinguere il giorno dalla notte e siano segni dei tempi, dei giorni e degli anni, e risplendano nel firmamento del cielo per far luce sulla terra». E così fu. E Dio fece i due grandi luminari: il luminare maggiore, affinché presiedesse al giorno: il luminare minore, affinché presiedesse alla notte; e fece pure le stelle. E le mise nella volta del cielo, perché dessero luce alla terra e regolassero il giorno e la notte, e separassero la luce dalle tenebre. E Dio vide che ciò era ben fatto. Intanto si fece sera e poi mattino: quarto giorno. Disse poi Dio: «Brulichino le acque di animali e gli uccelli volino sopra la terra, sotto la volta del cielo». E Dio creò i grandi mostri marini e tutti gli animali viventi striscianti, di cui si popolarono le acque, secondo le loro specie, ed ogni volatile secondo la sua specie. E Dio vide che ciò era ben fatto. E li benedisse, dicendo: «Crescete e moltiplicatevi, e popolate le acque del mare, e si moltiplichino gli uccelli sopra la terra». E intanto si fece sera e poi mattino: quinto giorno. Disse ancora Dio: «Produca la terra animali viventi secondo la loro specie, animali domestici, e rettili e bestie selvatiche della terra, secondo la loro specie». E così fu. E Dio fece le fiere terrestri, secondo la loro specie, e gli animali domestici, e tutti i rettili della terra, secondo la loro specie. E Dio vide che ciò era ben fatto. Poi Dio disse: «Facciamo l'Uomo a nostra immagine e somiglianza, che domini i pesci del mare, i volatili del cielo, le bestie, e tutta la terra, e tutti i rettili che strisciano sopra la terra». Dio creò l'uomo a sua immagine, lo creò a immagine di Dio; li creò maschio e femmina. E Dio li benedì dicendo: «Crescete e moltiplicatevi, e riempite la terra e rendetevela soggetta, e dominate sui pesci del mare, e sui volatili del cielo, e sopra tutti gli animali che si muovono sulla terra». E Dio disse: «Ecco io vi do tutte le erbe che fanno seme sulla terra e tutte le piante che hanno in se stesse semenza della loro specie, perché servano di cibo a voi; e a tutti gli animali della terra, e a tutti gli uccelli del cielo e a quanto si muove sulla terra ed ha in sé anima vivente, affinché abbiano da mangiare». E così fu. E Dio vide tutte le cose che aveva fatte; ed esse erano molto buone. Intanto si fece sera e poi mattino: sesto giorno. Così furono compiuti i cieli e la terra e tutto il loro assetto. E Dio nel settimo giorno finì l'opera che aveva fatta e nel settimo giorno si riposò da tutte le opere che aveva compiute.
_`
V Preghiamo.
V Pieghiamo le ginocchia.
R Alzatevi.
O Dio, che mirabilmente creasti l'uomo e ancor più mirabilmente lo hai redento; concedici, te ne supplichiamo, di resistere alle attrattive del peccato, seguendo la retta ragione, onde meritiamo di raggiungere le gioie celesti.
Seconda lezione
Exod 14:24-31; 15:1
In quei giorni, era già la vigilia del mattino, e il Signore da una nuvola di fuoco guardò verso il campo degli Egiziani e lo scompigliò. Fece rovesciare le ruote dei cocchi, che erano trascinati nel profondo. Dissero allora gli Egiziani: «Fuggiamo Israele, perché il Signore combatte per loro contro di noi!». E il Signore disse a Mosè: «Stendi la tua mano sopra il mare, affinché le acque si rovescino sugli Egiziani, sopra i loro cocchi e i loro cavalieri». E avendo Mosè stesa la mano verso il mare, sul far della mattina, il mare tornò al suo posto di prima, e le acque piombarono addosso agli Egiziani che fuggivano: così il Signore li travolse in mezzo ai flutti. E le acque, ritornando, coprirono i cocchi e i cavalieri di tutto l'esercito del Faraone, che per inseguire erano entrati nel mare: né un solo di loro scampò. Ma i figli d'Israele camminarono sull'asciutto nel mezzo del mare, e le acque erano per loro come un muro a destra e a sinistra. Così in quel giorno il Signore liberò Israele dalle mani degli Egiziani. E gli Israeliti videro sul lido del mare gli Egiziani morti e la grande potenza che il Signore aveva dispiegato contro di essi. E il popolo temé il Signore e credettero al Signore e a Mosè, suo servo. E allora Mosè cantò coi figli d'Israele questo cantico al Signore, dicendo:
_`
Cantico
Exod 15:1-2
Cantiamo al Signore perché si è maestosamente glorificato; ha precipitato in mare cavallo e cavaliere. Il Signore è la mia forza ed il mio cantico;
V Egli è il mio Dio e lo glorificherò; il Dio di mio padre e Lo esalterò.
V Il Signore debella le guerre: il suo nome è l'Onnipotente.
_`
V Preghiamo.
V Pieghiamo le ginocchia.
R Alzatevi.
O Dio, le cui passate meraviglie vediamo risplendere ancora oggi, poiché per mezzo dell'acqua della rigenerazione compi a favore di ogni popolo quanto con la tua potenza compisti un tempo a favore di un solo; fa che tutti i popoli della terra diventino figli d'Abramo ed eredi della grandezza del popolo d'Israele.
Terza lezione
Isa 4:2-6
n quel giorno il «Germoglio del Signore (Il Cristo) sarà in magnificenza e gloria, e il «Frutto della terra» (Il Salvatore) sarà il sublime vanto e la gioia dei salvati d'Israele. Tutti quelli restati in Sion, quelli rimasti in Gerusalemme, saranno chiamati santi, tutti quelli inscritti per la vita saranno in Gerusalemme (la Chiesa). Quando il Signore avrà lavata dalle macchie la figlia di Sion, e Gerusalemme dal sangue che è in mezzo ad essa con lo spirito di giustizia e lo spirito di fuoco, il Signore allora creerà sopra tutto il monte di Sion, e dovunque sarà invocato, una nuvola di fumo durante il giorno, e lo splendore del fuoco fiammante nella notte, e sopra tutta la sua Gloria (la Chiesa) vi sarà protezione. Il Santuario farà ombra per il calore del giorno, e di difesa contro la bufera e la pioggia.
_`
Cantico
Isa 5:1-2
Il mio diletto aveva una vigna in un colle fertile.
V La circondò di mura e di fossati; vi piantò la vigna di Sorec ed edificò in mezzo di essa una torre.
V E vi scavò uno strettoio, perché la vigna del Signore degli Eserciti è la casa d'Israele (la Chiesa).
_`
V Preghiamo.
V Pieghiamo le ginocchia.
R Alzatevi.
O Dio, che per bocca dei santi profeti dichiarasti in tutti i luoghi del tuo dominio che nei figli della tua Chiesa, tu semini la buona semenza e che sei il coltivatore di piante elette; accorda ai tuoi popoli da te designati col nome di vigna e di messe, di sradicare lo squallore delle spine e dei triboli e diventare fecondi di buoni frutti.
Quarta lezione
Deut 31:22-30
In quei giorni Mosè scrisse un cantico e lo insegnò ai figli di Israele. E il Signore diede i suoi ordini a Giosuè figlio di Nun e gli disse: «Fatti coraggio e sii forte: tu introdurrai i figli d'Israele nella terra che ho loro promessa, io poi sarò con te». Or quando Mosè ebbe finito di scrivere le parole di questa legge in un libro, diede ordine ai leviti, che portavano l'arca del patto del Signore: «Prendete questo libro e mettetelo in un lato dell'arca del patto del Signore Dio vostro, che vi rimanga come testimonio contro di te, (o Israele); perché ben conosco la tua ostinazione e la tua durezza di testa. Se, mentre sono ancor vivo e cammino con voi, siete stati sempre ribelli contro il Signore; quanto più dopo la mia morte! Radunate presso di me tutti gli anziani di ciascuna delle vostre tribù, e i vostri prefetti, che pronunzierò dinanzi a loro queste parole, chiamando a testimonio contro di loro il cielo e la terra. Poiché so bene che dopo la mia morte agirete iniquamente, uscendo ben presto dalla strada che vi ho prescritta; e vi cadranno addosso i mali negli ultimi tempi, allorché avrete fatto il male nel cospetto del Signore, provocandolo a sdegno colle opere vostre». Mosè quindi pronunciò e recitò sino alla fine le parole di questo cantico mentre tutto Israele stava ad ascoltarlo.
_`
Cantico
Deut. 32:1-4
Udite, o cieli, quello che io dico, ascolti la terra le parole della mia bocca.
V Si aspetti come pioggia la mia dottrina, stilli come rugiada la mia parola;
V Come acquazzone su una pianura verdeggiante, come scroscio d’acqua su l’erba nascente; poiché il nome del Signore io proclamo:
V Rendete onore al nostro Dio! Le opere di Dio sono perfette, tutte le sue vie sono giuste.
V Dio è fedele e senza iniquità, giusto e santo è il Signore!
_`
V Preghiamo.
D Pieghiamo le ginocchia.
R Alzatevi.
O Dio, grandezza degli umili e forza dei giusti, che per mezzo del tuo servo Mosè volesti insegnare al popolo il tuo santo cantico; affinché quella ripetizione della Legge fosse di istruzione anche a noi; fa brillare la tua potenza su tutte le nazioni, che hai giustificato e, alleviando il tuo rigore, donaci santa letizia così che, cancellati dalla tua misericordia i peccati di tutti, il minacciato castigo si volga in salvezza.
Benedictio Aquae Baptismalis
Latin
Benedictio Aquae Baptismalis
Dum cantantur Litaniæ Sanctorum, vas aquæ baptismalis benedicendæ, et ! cetera omnia quæ ad benedictionem requiruntur, præparantur in medio ! chori, versus latus Epistolæ, in conspectu fidelium. Vas aquæ ! benedicendæ convenienter ornari decet.
In benedicenda aqua baptismali celebrans, stans coram populo, ante ! se habeat vas aquæ baptismalis benedicendæ, a dextris cereum ! benedictum, a sinistris alium subdiaconum, vel clericum, seu ! ministrantem, stantem cum cruce. Celebrans, iunctis manibus, in tono ! feriali dicit:
V Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, adésto magnæ pietátis tuæ mystériis, adésto sacraméntis: et ad recreándos novos pópulos, quos tibi fons baptismátis párturit, spíritum adoptiónis emítte ; ut, quod nostræ humilitátis geréndum est ministério, virtútis tuæ impleátur efféctu. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus:
Elevans vocem in modum præfationis, prosequitur iunctis manibus:
V Per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
V Dóminus vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
V Sursum corda.
R Habémus ad Dóminum.
V Grátias agámus Dómino Deo nostro.
R Dignum et iustum est.
V Vere dignum et iustum est, æquum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine, sancte Pater, omnipotens æterne Deus: qui invisibili potentia, sacramentorum tuorum mirabiliter operaris effectum: et licet nos tantis mysteriis exsequendis simus indigni: tu tamen gratiæ tuæ dona non deserens, etiam ad nostras preces aures tuæ pietatis inclinas. Deus, cuius Spiritus super aquas inter ipsa munda primordia ferebatur: ut iam tunc virtutem sanctificationis, aquarum natura conciperet. Deus, qui nocentis mundi crimina per aquas abluens, regenerationis speciem in ipsa diluvii effusione signasti: ut, unius eiusdemque elementi mysterio, et finis esset vitiis, et origo virtutibus. Respice, Domine, in faciem Ecclesiæ tuæ, et multiplica in ea regenerationes tuas, qui gratiæ tuæ affluentis impetu lætificas civitatem tuam: fontemque baptismatis aperis toto orbe terrarum gentibus innovandis: ut, tuæ maiestatis imperio, sumat Unigeniti tui gratiam de Spiritu Sancto.
Hic celebrans in modum crucis aquam dividit manu extensa, ! quam statim linteo extergit, dicens:
V Qui hanc aquam, regenerándis homínibus præparátam, arcána sui núminis admixtióne fecúndet: ut, sanctificatióne concépta, ab immaculáto divíni fontis útero, in novam renáta creatúram, progénies cæléstis emérgat: et quos aut sexus in córpore, aut ætas discérnit in témpore, omnes in unam páriat grátia mater infántiam. Procul ergo hinc, iubénte te, Dómine, omnis spíritus immúndus abscédat: procul tota nequítia diabólicæ fráudis absístat. Nihil hoc loci hábeat contráriæ virtútis admíxtio: non insidiándo circúmvolet: non laténdo subrépat: non inficiéndo corrúmpat.
Aquam manu tangit.
V Sit hæc sancta et ínnocens creatúra, líbera ab omni impugnatóris incúrsu, et totíus nequítiæ purgáta discéssu. Sit fons vivus, aqua regénerans, unda puríficans: ut omnes hoc lavácro salutífero diluéndi, operánte in eis Spíritu Sancto, perféctæ purgatiónis indulgéntiam consequántur.
Facit crucem super aquam, dicens:
V Unde benedíco te, creatúra aquæ, per Deum ✝ vivum, per Deum ✝ verum, per Deum ✝ sanctum: per Deum, qui te, in princípio, verbo separávit ab árida: cuius Spíritus super te ferebátur.
Hic manu aquam dividit, et effundit eam versus quatuor mundi partes, dicens:
V Qui te paradísi fonte manáre fecit, et in quátuor flumínibus totam terram rigáre præcépit. Qui te in desérto amáram, suavitáte índita, fecit esse potábilem, et sitiénti pópulo de petra prodúxit. Bene ✝ dico te et per Iesum Christum Fílium eius únicum, Dóminum nostrum: qui te in Cana Galilææ signo admirábili, sua poténtia convértit in vinum. Qui pédibus super te ambulávit: et a Ioánne in Iordáne in te baptizátus est. Qui te una cum sánguine de látere suo prodúxit: et discípulis suis iussit, ut credéntes baptizaréntur in te, dicens: Ite, docéte omnes gentes, baptizántes eos in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
Mutat vocem, et prosequitur recto tono:
Hæc nobis præcépta servántibus tu, Deus omnípotens, clemens adésto: tu benígnus aspíra.
Halat ter in aquam in modum crucis, dicens:
V Tu has símplices aquas tuo ore benedícito: ut præter naturálem emundatiónem, quam lavándis possunt adhibére corpóribus, sint étiam purificándis méntibus efficáces.
Hic celebrans paululum demittit cereum in aquam: et resumens tonum præfationis, dicit:
V Descéndat in hanc plenitúdinem fontis virtus Spíritus Sancti.
Deinde extractum cereum de aqua, iterum profundius mergit, aliquanto ! altius repetens:
V Descéndat in hanc plenitúdinem fontis virtus Spíritus Sancti.
Postea cereum rursus de aqua ! extractum, tertio immergens usque ad fundum, altiori adhuc voce repetit:
V Descéndat in hanc plenitúdinem fontis virtus Spíritus Sancti.
Descendat, ut supra. Et deinde sufflans ter in aquam, secundum hanc ! figuram Ψ, prosequitur:
V Totámque huius aquæ substántiam, regenerándi fecúndet efféctu.
V Totámque huius aquæ substántiam, regenerándi fecúndet efféctu.
V Totámque huius aquæ substántiam, regenerándi fecúndet efféctu.
Hic tollitur cereus de aqua, et prosequitur:
V Hic ómnium peccatórum máculæ deleántur: hic natúra ad imáginem tuam cóndita, et ad honórem sui reformáta princípii, conctis vetustátis squalóribus emundétur: ut omnis homo, sacraméntum hoc regeneratiónis ingréssus, in veræ innocéntiæ novam infántium renascátur.
Sequentia dicit legendo:
Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum: qui ventúrus est iudicáre vivos et mórtuos, et sǽculum per ignem. R. Amen.
Deinde aliquis clericus, vel ministrans, accipit in vase aliquo de eadem ! aqua, ad aspergendum populum post renovationem promissionum Baptismatis, ! ut infra, dicetur, et ad aspergendum in domibus et aliis locis.
His peractis, celebrans, qui benedicit aquam, infundit de oleo ! catechumenorum in eam in modum crucis, intellegibili voce dicens:
V Sanctificétur ✝ et fecundétur fons iste Oleo salútis renascéntibus ex eo, in vitam ætérnam.
R Amen.
Deinde infundit de chrismate, modo quo supra, dicens:
V Infúsio Chrísmatis Dómini nostri Iesu Christi, et Spíritus Sancti Parácliti, fiat in nómine santæ Trinitátis.
R Amen.
Postea accipit ambas ampullas dicti olei sancti, et chrismatis, ! et de utroque simul in modum crucis infundendo, dicit:
V Commíxtio Chrísmatis sanctificatiónis, et Olei unctiónis, et aquæ baptísmatis, páriter fiat in nómine Pa ✝ tris, et Fí ✝ lii, et Spíritus ✝ Sancti.
R Amen.
Tunc miscet ipsum oleum cum aqua. Si aderunt baptizandi, eos baptizet ! more consueto. Sed, præsertim si plures sint, permittitur cæremonias ! Ritualis romani, quæ ipsam Baptismi collationem præcedunt, id est, in ! Baptismate infantium usque ad verba Credis in Deum (Rituale romanum, ! tit. II, cap. II, n. 17), et in Baptismate adultorum usque ad verba Quis ! vocaris? (Rituale romanum, tit. II, cap. IV, n. 37), eodem mane, tempore ! opportuno, præmittere.
Benedictione peracta, aqua baptismalis defertur processionaliter ad ! fontem, hoc modo: præcedit thuriferarius, sequitur alius subdiaconus, ! vel clericus, cum cruce, et clerus; deinde diaconus cum vase aquæ ! baptismalis, nisi conveniat ipsum ab acolythis portari, et celebrans; ! cereus vero paschalis remanet in suo loco; et interim cantatur sequens
Canticum
Ps 41:2-4
V Sicut cervus desíderat ad fontes aquárum: ita desíderat ánima mea ad te, Deus.
V Sitívit ánima mea ad Deum vivum, quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
V Fuérunt mihi lácrymæ meæ panes die ac nocte, dum dícitur mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus?
Aqua baptismali in fontem immissa, celebrans, manibus iunctis et in tono feriali, dicit:
V Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, réspice propítius ad devotiónem pópuli renascéntis, qui sicut cervus, aquárum tuárum éxpetit fontem: et concéde propítius; ut fídei ipsíus sitis, baptísmatis mystério, ánimam corpúsque sanctíficet. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Et incensat fontem.
Tunc redeunt omnes in silentio in chorum, et datur initium renovationi ! promissionum Baptismatis.
(Benedictione peracta, aqua baptismalis defertur processionaliter ! ad fontem, hoc modo: præcedit thuriferarius, sequuntur crucifer et ! ministrantes; deinde unus vel plures ministrantium, qui vas aquæ ! baptismalis gestant, et sacerdos; cereus vero paschalis remanet in suo ! loco. Cetera fiunt ut supra.)
Sicubi vero baptisterium exstat ab ecclesia separatum, et ! præferatur benedictionem aquæ baptismalis in ipso baptisterio fieri, ! post invocationem Sancta Trínitas, unus Deus, miserere nobis, ! descenditur ad fontem hoc modo: præcedit clericus cum cereo benedicto, ! sequitur alius subdiaconus cum cruce, vel crucifer, medius inter ! acolythos cum candelabris accensis, deinde clerus per ordinem, demum ! celebrans cum ministris sacris. Cantores vero et populus remanent in ! locis suis, et prosequuntur cantum Litaniarum, repetitis, si opus est, ! invocationibus inde a Sancta María, ora pro nobis. Benedictio aquæ ! baptismalis fit ut supra, his tantum mutatis: dum pergitur ad fontem, ! cantatur canticum Sicut cervus, et celebrans, antequam intret ad ! benedictionem fontis, dicit orationem Omnípotens sempitérne Deus, ! respice propitius; postea procedit ad benedictionem fontis. ! Benedictione peracta, omnes redeunt in silentio in ecclesiam, ! et datur initium renovationi promissionum Baptismatis.
Italiano
Benedictio Aquae Baptismalis
V Preghiamo.
Dio onnipotente ed eterno, sii presente a questi misteri della tua grande bontà, assisti a questi sacramenti e a ricreare i popoli novelli, che il fonte battesimale ti genera, manda lo Spirito di adozione; onde per opera della tua potenza si attui, quanto sì compie dal nostro umile ministero. Per nostro Signore Gesù Cristo tuo Figlio, Egli che è Dio e vive e regna con te in unità con lo Spirito Santo
V Per tutti i secoli dei secoli.
R Amen.
V Il Signore sia con voi.
R E con il tuo spirito.
V In alto i cuori.
R Li abbiamo innalzati al Signore.
V Rendiamo grazie al Signore nostro Dio.
R È cosa degna e giusta.
V mente cosa degna e giusta, equa e salutare che noi sempre ed ovunque ti rendiamo grazie, o Signore santo, Padre onnipotente, eterno Iddio. Il Quale con invisibile potenza mirabilmente raggiungi l'effetto dei tuoi sacramenti. Benché ministri indegni di così grandi misteri, Tu non abbandoni quelli che sono oggetto della tua grazia e chini l'orecchio della tua bontà anche alle nostre preghiere. O Dio, il cui Spirito, al principio del mondo, aleggiava sulle acque, affinché fin da allora l'acqua naturale ricevesse la virtù di santificare le anime. O Dio, che astergendo i crimini di un mondo colpevole mediante l'acqua, indicasti una figura della redenzione nella stessa inondazione del diluvio; così che da un medesimo elemento misteriosamente si avesse e fine dei peccati e principio delle virtù! Riguarda, o Signore, alla tua Chiesa ed in essa moltiplica le tue rigenerazioni, Tu che con l'effluvio della tua grazia rallegri la tua santa città e in tutto il mondo apri le fonti del Battesimo per rinnovare le nazioni; affinché, al comando della i tua maestà, essa riceva la grazia del tuo unico Figlio dallo Spirito Santo.
Il Celebrante con la mano taglia l'acqua in forma di croce.
V Il Quale Spirito Santo, col suo arcano influsso, renda feconda quest'acqua preparata per la rigenerazione degli uomini; affinché avuta la benedizione, sorga dal seno immacolato di questo fonte divino una progenie celeste, una creatura rinata a nuova vita; e la Grazia, come madre, generi tutti alla medesima infanzia, senza distinzione di età e di sesso. Lontano di qui pertanto e per tuo comando, o Signore, se ne vada ogni spirito immondo; si allontani ogni malizia di diabolico inganno. Qui non possa immischiarsi alcuna potenza nemica, né insidiosa raggirarsi, né insinuante nascondersi, né col contatto infettare.
Il sacerdote tocca l’acqua con la mano destra.
V Sia questa creatura santa ed innocente, libera da ogni assalto nemico e purificata con l'allontanamento di ogni malizia. Sia fonte vivo, acqua rigeneratrice, onda purificatrice; affinché quanti saranno lavati in questo bagno salutare, ricevano, per opera dello Spirito Santo, la grazia di una perfetta purificazione.
Il Sacerdote fa tre Croci sull'acqua:
V Perciò ti benedico, o creatura dell'acqua, per il Dio ✝ vivente, per il Dio ✝ vero, per il Dio ✝ Santo; per quel Dio che, nel principio, con una parola, ti separò dalla terra; e il cui Spirito aleggiava su di te.
Il Sacerdote divide l’acqua con la mano destra, e la sparge verso le quattro parti del mondo.
V Per quel Dio che ti fece scaturire dal mezzo del Paradiso e divisa in quattro fiumi ti comandò di irrigare tutta la terra; che nel deserto da amara ti rese soave e potabile, e poi dalla pietra ti fece scaturire per dissetare il popolo. Ti benedico ✝ anche per Gesù Cristo, Signor nostro, unico suo Figlio, che in Cana di Galilea, con segno mirabile ti convertì in vino. Che a piedi asciutti camminò su di te, e in te fu da Giovanni battezzato al Giordano, Per Gesù che, unitamente al sangue, ti fece uscire dal suo costato e comandò ai discepoli di battezzare in te i credenti, dicendo: «Andate, ammaestrate tutte le genti, battezzandole nel nome del Padre, del Figlio e dello Spirito Santo».
Prosegue in tono di lettura:
Dio onnipotente, guarda propizio a quanto noi facciamo in obbedienza ai tuoi precetti; benigno invia il tuo Spirito.
Soffia tre volte sull’acqua in forma di croce:
V E Tu stesso con la tua bocca benedici queste acque; affinché oltre la naturale efficacia di lavare i corpi, acquistino anche quella di purificare le anime.
Immerge parzialmente il Cero e continua in tono del Prefazio:
V Discenda su tutta l'acqua di questo fonte la virtù dello Spirito Santo.
Ripete una seconda e terza volta fino ad immergere il Cero fino al fondo; compie una triplice insufflazione.
V Discenda su tutta l'acqua di questo fonte la virtù dello Spirito Santo.
V Discenda su tutta l'acqua di questo fonte la virtù dello Spirito Santo.
Tolto il Cero dal Fonte, prosegue:
V E tutta quest'acqua renda capace di conferire la Rigenerazione.
V E tutta quest'acqua renda capace di conferire la Rigenerazione.
V E tutta quest'acqua renda capace di conferire la Rigenerazione.
Tolto il Cero dal Fonte , prosegue:
V Siano qui cancellate tutte le macchie dei peccati: qui la natura creata a tua immagine e restituita alla dignità originale, sia mondata da tutte le sozzure del passato; affinché ogni uomo entrato in questo sacramento  di rigenerazione rinasca alla vera innocenza di una nuova infanzia.
In tono di lettura:
Per nostro Signore Gesù Cristo, Figlio tuo, che deve venire a giudicare i vivi ed i morti e il mondo per mezzo del fuoco.
Con l'acqua benedetta si asperge il popolo; e se ne mette pure in disparte per benedire le case. Indi versando nel fonte battesimale l'olio del Catecumeni:
V Sia santificato ✝ e fecondato questo fonte con l'Olio della salute per donare la vita eterna a coloro che in esso saranno rigenerati.
R Amen.
Versando il sacro Crisma:
V L'infusione del Crisma di Nostro Signore Gesù Cristo e dello Spirito Santo Paraclito sia fatta nel nome della Santa Trinità.
R Amen.
Versando insieme Olio e Crisma:
V La miscela del Crisma di santificazione e dell'olio di unzione e dell'acqua di battesimo, sia ugualmente fatta nel nome del ✝ Padre e del ✝ Figlio e ✝ dello Spirito Santo.
R Amen.
Quindi si amministrano gli eventuali battesimi. Terminata la Benedizione, l'acqua battesimale viene portata processionalmente al S. Fonte mentre si canta:
Cantico
Ps 41:2-4
V Come il cervo brama una fonte d'acqua, così l'anima mia anela a te, o mio Signore.
V L'anima mia ha sete del Dio vivente: quando verrò e comparirò innanzi alla faccia di Dio?
V Le lacrime sono diventate mio cibo giorno e notte, mentre mi sento chiedere continuamente : dov'è il tuo Dio?
Il celebrante dice:
V Preghiamo
Onnipotente e misericordioso Signore, riguarda propizio alla devozione del tuo popolo che sta per rinascere, e che, come cervo, brama la fonte delle tue acque e concedi benigno che la sete della sua fede, mediante il mistero del Battesimo, santifichi il corpo e l'anima. Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive e regna con te, in unità con lo Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli.
R Amen.
E incensa il fonte.
Kyrie
Latin
Kyrie
S Kýrie, eléison.
M Kýrie, eléison.
S Kýrie, eléison.
M Christe, eléison.
S Christe, eléison.
M Christe, eléison.
S Kýrie, eléison.
M Kýrie, eléison.
S Kýrie, eléison.
Italiano
Kyrie
S.Signore, pietà.
M Signore, pietà.
S Signore, pietà.
M Cristo, pietà.
S Cristo, pietà.
M Cristo, pietà.
S Signore, pietà.
M Signore, pietà.
S Signore, pietà.
Gloria
Latin
Gloria
Finitis a choro Kyrie, eléison, celebrans incipit solemniter Glória ! in excelsis, et pulsantur campanæ ac discooperiuntur imagines.
Pulsatio campanarum hoc modo fiat:
In locis, in quibus una tantum habetur ecclesia, campanæ pulsentur ! hora, qua dicti hymni incipit cantus.
In locis autem, ubi plures ecclesiæ exstant, sive in omnibus eodem ! tempore sacræ cæremoniæ peragantur, sive tempore diverso, campanæ ! omnium ecclesiarum eiusdem loci pulsentur una cum campanis ecclesiæ ! cathedralis, vel matricis aut principalis. In dubio quænam ecclesia in ! loco sit matrix aut principalis, adeatur Ordinarius loci.
Glória in excelsis Deo Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex coeléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Jesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Jesu Christe. Cum Sancto Spíritu ✝ in glória Dei Patris. Amen.
Italiano
Gloria
V Gloria a Dio nell'alto dei cieli. E pace in terra agli uomini di buona volontà. Noi Ti lodiamo. Ti benediciamo. (chiniamo il capo) Ti adoriamo. Ti glorifichiamo. (chiniamo il capo) Ti rendiamo grazie per la tua gloria immensa. Signore Iddio, Re del cielo, Dio Padre onnipotente. Signore, Figlio unigenito, (chiniamo il capo) Gesù Cristo. Signore Iddio, Agnello di Dio, Figlio del Padre. Tu che togli i peccati del mondo, abbi pietà di noi. Tu che togli i peccati del mondo, (chiniamo il capo) accogli la nostra supplica. Tu che siedi alla destra del Padre, abbi pietà di noi. Poiché Tu solo il Santo. Tu solo il Signore. Tu solo l'Altissimo, (chiniamo il capo) Gesù Cristo. Con lo Spirito Santo ✝ (ci segniamo) nella gloria di Dio Padre. Amen.
Oratio (Collect)
Latin
Oratio (Collect)
V Orémus.
Deus, qui hanc sacratíssimam noctem gloria domínicæ Resurrectiónis illústras: consérva in nova famíliæ tuæ progénie adoptiónis spíritum, quem dedísti; ut, córpore et mente renováti, puram tibi exhíbeant servitútem.
Italiano
Oratio (Collect)
V Preghiamo.
Dio, che fai risplendere questa notte della Risurrezione del Signore, conserva nei nuovi figli della tua famiglia, lo spirito di adozione loro donato affinché, rinnovati nel corpo e nello spirito, ti prestino un servizio immacolato.
Lectio (Epistle)
Latin
Lectio (Epistle)
Lectio Epistolæ beati Pauli apostoli ad Colossenses.
Col 3:1-4
Fratres: si consurrexístis cum Christo, quæ sursum sunt quǽrite, ubi Christus est in déxtera Dei sedens: quæ sursum sunt sápite, non quæ super terram. Mórtui enim estis, et vita vestra est abscóndita cum Christo in Deo. Cum Christus apparúerit, vita vestra: tunc et vos apparébitis cum ipso in glória.
Finita Epistola, celebrans incipit:
S Allelúia.
Et totum decantat ter, elevando vocem gradatim: et omnes ! post quamlibet vicem, in eodem tono, repetunt illud idem:
C Allelúia.
_`
S Allelúia.
C Allelúia.
_`
S Allelúia.
C Allelúia.
_`
Postea cantores prosequuntur:
Ps. 117, 1
V Confitémini Dómino, quóniam bonus: quóniam in sǽculum misericórdia eius.
Deinde dicitur
Ps. 116
V Laudáte Dominum omnes gentes: et collaudáte eum, omnes pópuli.
V Quóniam confirmáta est super nos misericórdia eius: et véritas Dómini manet in ætérnum.
Italiano
Lectio (Epistle)
Lettura dell'Epistola del Beato Paolo Apostolo ai Colossesi.
Col 3:1-4
Fratelli: Se siete risuscitati con Cristo, cercate le realtà di lassù, ove è Cristo assiso alla destra del Padre; pensate alle cose di lassù e non a quelle della terra; perché voi siete morti e la vostra vita è nascosta (agli occhi del mondo) con Cristo in Dio. Quando però il Cristo, vostra vita, si mostrerà, allora anche voi comparirete con lui nella gloria.
Finita l'Epistola, il sacerdote intona
S Allelúia.
e lo canta tre volte a voce sempre più alta. Il coro risponde nello stesso tono.
C Allelúia.
_`
S Allelúia.
C Allelúia.
_`
S Allelúia.
C Allelúia.
_`
Il coro poi prosegue:
Ps. 117, 1
V Celebrate il Signore perché Egli è buono, perché eterna è la sua misericordia.
Poi si dice
Ps. 116
V Nazioni tutte lodate il Signore; popoli tutti, lodatelo!
V Poiché la sua misericordia è stata confermata sopra di noi; e la fedeltà del Signore dura in eterno.
Evangelium (Gospel)
Latin
Evangelium (Gospel)
Ad Evangelium non portantur luminaria, sed tantum incensum: petitur benedictio, et alia fiunt de more.
His finitis, si est Missa sollemnis, Diaconus deponit librum Evangeliorum super medium Altaris, et Celebrans benedicit incensum, ut supra: deinde Diaconus genuflexus ante Altare, manibus junctis, dicit:
V Munda cor meum ac labia mea, omnípotens Deus, qui labia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Postea accipit librum de Altari, et rursus genuflexus petit benedictionem a Sacerdote, dicens:
D Jube, domne, benedicere.
Sacerdos respondet:
S Dóminus sit in corde tuo et in lábiis tuis: ut digne et cpmpeténter annúnties Evangélium suum: In nómine Patris, et Fílii, ✝ et Spíritus Sancti. Amen.
Et, accepta benedictione, osculatur manum Celebrantis: et cum aliis Ministris, incenso et luminaribus accedens ad locum Evangelii, stans junctis manibus, dicit:
V Dóminus vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
Et pronuntians: Sequéntia sancti Evangélii secúndum N., sive Inítium, pollice dexteræ manus signat librum in principio Evangelii, quod est lecturus, deinde seipsum in fronte, ore et pectore: et dum Ministri respondent Glória tibi, Dómine, incensat ter librum, postea prosequitur Evangelium junctis manibus. Quo finito, Subdiaconus defert librum Sacerdoti, qui osculatur Evangelium, dicens:
V Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
R Glória tibi, Dómine.
Matt, 28. 1-7
Véspere autem sábbati, quæ lucéscit in prima sábbati, venit María Magdaléne, et áltera María vidére sepúlcrum. Et ecce terræmótus factus est magnus. Angelus enim Dómini descéndit de cælo: et accédens revólvit lápidem, et sedébat super eum: erat autem aspéctus eius sicut fulgur: et vestiméntum eius sicut nix. Præ timóre autem eius extérriti sunt custódes, et factu sunt velut mórtui. Respóndens autem Angelus, dixit muliéribus: «Nolíte timére vos: scio enim, quod Iesum, qui crucifíxus est, quǽritis: non est hic: surréxit enim, sicut dixit. Veníte, et vidéte locum, ubi pósitus erat Dóminus. Et cito eúntes dícite discípulis eius, quia surréxit et ecce præcédit vos in Galilǽam: ibi eum vidébitis. Ecce prædíxi vobis».
R Laus tibi, Christe.
S Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta.
Non dicitur Credo, sed finito Evangelio celebrans dicit:
R Orémus.
Non dicitur antiphona ad Offertorium. Ad Lavabo dicitur Glória Patri.
Si est Missa sollemnis, Diaconus porrigit Celebranti Patenam cum Hostia: si privata, Sacerdos ipse accipit Patenam cum Hostia, quam offerens, dicit:
V Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Deinde faciens crucem cum eadem Patena, deponit Hostiam super Corporale. Diaconus ministrat vinum, Subdiaconus aquam in Calice: vel si privata est Missa, utrumque infundií Sacerdos, et aquam miscendam in Calice benedicit signo crucis, dicens:
V Deus, ✝ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Postea accipit Calicem, et offert dicens:
V Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ majestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salute, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Deinde facit signum crucis cum Calice, et illum ponit super Corporale, et Palla cooperit: tum, junctis manibus super Altare, aliquantulum inclinatus, dicit:
V In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Erectus expandit manus, easque in altum porrectas jungens, elevátis ad coelum oculis et statim demissis, dicit:
V Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: ( Benedicit Oblata, prosequendo:) et bene ✝ dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Italiano
Evangelium (Gospel)
Al Vangelo non si portano le candele ma solo l'incenso.
P Mondami il cuore e le labbra, o Dio onnipotente, che mondasti con acceso carbone le labbra del profeta Isaia; con la tua benigna misericordia degnati di mondarmi in modo che io possa annunziare degnamente il tuo santo Vangelo. Per il Cristo nostro Signore. Amen.
Il diacono, preso l'Evangeliario dall'Altare, chiede la benedizione al sacerdote, sempre genuflesso sul gradino più alto dell'Altare.
D Degnati, signore, di benedirmi.
Il sacerdote dice:
S Il Signore ti sia nel cuore e sulle labbra, affinché in modo degno e conveniente tu annunzi il suo Vangelo. Nel nome del Padre e del Figlio ✝ e dello Spirito Santo. Amen.
Il diacono, baciata la mano del sacerdote, e preceduto dal turiferario e da due accoliti con i candelabri accesi, si reca col suddiacono - o col ministro - sulla sinistra del presbiterio, dal lato del Vangelo: qui, mentre il suddiacono - o il ministro - , posto in mezzo ai due accoliti con i candelabri accesi, tiene l'Evangeliario, dice:
V Il Signore sia con voi.
R E con il tuo spirito.
V Seguito del Santo Vangelo secondo San Matteo.
R Gloria a te, o Signore.
Matt, 28. 1-7
Dopo il sabato, mentre già albeggiava il primo giorno della settimana, Maria Maddalena e l'altra Maria tornarono a visitare il sepolcro. Quand'ecco venire un gran terremoto; perché un Angelo del Signore sceso dal cielo si appressò al sepolcro e, ribaltatane la pietra, vi si mise a sedere sopra. Il suo aspetto era come la folgore e la sua veste candida come la neve. E per lo spavento che ebbero di lui tremarono le guardie e rimasero come morte. Ma l'Angelo prese a dire alle donne: «Voi non temete; so che cercate Gesù, il crocifisso. Non è qui; perché è risorto, come aveva detto: venite a vedere il luogo dove giaceva il Signore. Quindi, andate presto a dire ai suoi discepoli: - è risuscitato dai morti: ed ecco vi precede in Galilea, ivi lo vedrete. - Ecco vi ho avvertito.
R Lode a Te, o Cristo.
S Per questi evangelici detti siano perdonati i nostri peccati.
Non si dice il Credo.
R Preghiamo.
Non si dice l'Offertorio.
Il sacerdote prende la patena con l'ostia e tenendole alzate fino al petto con entrambe le mani, elevati gli occhi a Dio e subito riabbassandoli, dice:
V Accetta, Padre santo, onnipotente eterno Iddio, questa ostia immacolata, che io, indegno servo tuo, offro a Te Dio mio vivo e vero, per gli innumerevoli peccati, offese e negligenze mie, e per tutti i circostanti, come pure per tutti i fedeli cristiani vivi e defunti, affinché a me ed a loro torni di salvezza per la vita eterna. Amen.
Fatto un segno di croce con la patena, il sacerdote depone l'ostia sul corporale. Il diacono - o il ministro - mesce il vino nel calice; il suddiacono - o il ministro - mesce l'acqua; quindi il sacerdote, li benedice con un segno di croce, e dice:
V O Dio, che in modo meraviglioso creasti la nobile natura dell'uomo, e più meravigliosamente ancora l'hai riformata, concedici di diventare, mediante il mistero di quest'acqua e di questo vino, consorti della divinità di Colui che si degnò farsi partecipe della nostra umanità, Gesù Cristo tuo Figlio, Nostro Signore, che è Dio e vive e regna con Te nell'unità dello Spirito Santo per tutti i secoli dei secoli. Amen.
Il sacerdote prende il calice e dice:
V Ti offriamo, o Signore, questo calice di salvezza, e scongiuriamo la tua clemenza, affinché esso salga come odore soave al cospetto della tua divina maestà, per la salvezza nostra e del mondo intero. Amen.
Quindi, fatto un segno di croce col calice, lo poggia sul corporale e lo copre con la palla; poi, congiunte le mani sopra l'Altare, un po' inchinato, dice sottovoce:
V Con spirito di umiltà e con animo contrito, possiamo noi, o Signore, esserti accetti, e il nostro sacrificio si compia oggi alla tua presenza in modo da piacere a Te, o Signore Dio.
Il sacerdote si erge, eleva gli occhi al cielo, allarga le mani, le alza, le congiunge sul petto, e un po' curvato dice:
P Vieni, Dio eterno, onnipotente, santificatore, (benedice con la mano destra l'ostia e il calice insieme, mentre tiene la sinistra poggiata sull'Altare) e ✝ benedici questo sacrificio preparato nel tuo santo nome.
Praefatio & Sanctus
Latin
Praefatio & Sanctus
Quibus finitis, cum pervenerit ad conclusionem, clara voce dicit: Per ómnia sǽcula sæculórum, cum Præfatione, ut in sequentibus. Præfationem incipit ambabus manibus positis hinc inde super Altare: quas aliquantulum elevat, cum dicit: Sursum corda. Jungit eas ante pectus, et caput inclinat, cum dicit: Grátias agamus Dómino, Deo nostro. Deinde disjungit manus, et disjunctas tenet usque ad finem Præfationis: qua finita, iterum jungit eas, et inclinatus dicit: Sanctus. Et cum dicit: Benedíctus, qui venit, signum crucis sibi producit a fronte ad pectus.
V Dóminus vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
V Sursum corda.
R Habémus ad Dóminum.
V Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
R Dignum et justum est.
Præfatio paschalis
V Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, te quidem Dómine omni témpore, sed in hoc potíssimum nocte gloriósis prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Ipse enim verus est Angus qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit, et vitam resurgéndo reparávit. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque ómnia mílita cœléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:
V Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt coeli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, ✝ qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Italiano
Praefatio & Sanctus
V Il Signore sia con voi.
R E con il tuo spirito.
V In alto i cuori.
R Li abbiamo innalzati al Signore.
V Rendiamo grazie al Signore Dio nostro.
R È cosa degna e giusta.
Prefazio di Pasqua
V È veramente degno e giusto, conveniente e salutare: Che Te, o Signore, esaltiamo in ogni tempo, ma ancor piú gloriosamente in questa notte in cui, nostro Agnello pasquale, si è immolato il Cristo. Egli infatti è il vero Agnello, che tolse i peccati del mondo. Che morendo distrusse la nostra morte, e risorgendo ristabilí la vita. E perciò con gli Angeli e gli Arcangeli, con i Troni e le Dominazioni, e con tutta la milizia dell’esercito celeste, cantiamo l’inno della tua gloria, dicendo senza fine:
V Santo, Santo, Santo il Signore Dio degli esérciti I cieli e la terra sono pieni della tua gloria. Osanna nell'alto dei cieli. Benedetto colui che viene nel nome del Signore. Osanna nell'alto dei cieli.
Canon of the Mass
Latin
Canon of the Mass
V Te ígitur, clementíssime Pater, per Jesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, (osculatur Altare et, junctis manibus ante pectus, dicit:) uti accépta hábeas et benedícas, (Signat ter super Hostiam et Calicem simul, dicens:) hæc ✝ dona, hæc ✝ múnera, hæc ✝ sancta sacrifícia illibáta, (Extensis manibus prosequitur:) in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N.p et Antístite nostro N.b et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Commemoratio pro vivis
V Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. (Jungit manus, orat aliquantulum pro quibus orare intendit: deinde manibus extensis prosequitur:) et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
Communicantes
V Communicántes, et noctem sacratíssimam celebrántes Resurrectiónis Dómini nostri Iesu Christi secúndum carnem: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genitrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Spónsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Tháddæi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. (Jungit manus) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Hanc igitur
V Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quam tibi offérimus pro his quoque, quos regeneráre dignátus es ex aqua, et Spíritu Sancto, tríbuens eis remissiónem ómnium peccatórum, quǽsumus Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum iúbeas grege numerári. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
P Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, (Signat ter super Oblata,) bene ✝ díctam, adscríp ✝ tam, ra ✝ tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: (Signat semel super Hostiam,) ut nobis Cor ✝ pus, (et semel super Calicem,) et San ✝ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, (Jungit manus,) Dómini nostri Jesu Christi.
V Qui prídie quam paterétur, (Accipit Hostiam,) accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, (Elevat oculos ad cælum,) elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, (Caput inclinat,) tibi grátias agens, (Signat super Hostiam,) bene ✝ díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.
Tenens ambabus manibus Hostiam inter indices et pollices, profert verba consecrationis secrete, distincte et attente super Hostiam, et simul super omnes, si plures sint consecrandæ.
Italiano
Canon of the Mass
V Te dunque, o clementissimo Padre, per Gesù Cristo tuo Figlio nostro Signore, noi supplichiamo e preghiamo (bacia l'Altare e, congiunte le mani davanti al petto, prosegue) di aver grati e di benedire (fa tre segni di croce sull'Ostia e sul Calice, dicendo) questi ✝ doni, questi ✝ regali, questi ✝ santi ed illibati sacrifici (allargate le mani, prosegue) che noi ti offriamo, anzitutto per la tua santa Chiesa Cattolica, affinché ti degni pacificarla, custodirla, riunirla e governarla in tutto il mondo, insieme con il tuo servo e Papa nostro N.p, e col nostro Vescovo N.b, e con tutti i veri credenti e seguaci della cattolica ed apostolica fede.
Meménto dei vivi (díttici)
V Ricordati, o Signore, dei tuoi servi e delle tue serve N. e N. (congiunge le mani e prega un po’ per coloro per i quali intende pregare; quindi stende le mani e prosegue) e di tutti i circostanti, di cui conosci la fede e la devozione, pei quali ti offriamo (o che ti offrono) questo sacrificio di lode, per sé e per tutti i loro cari, a redenzione delle loro ànime, per la sperata salute e incolumità; e rendono i loro voti a Te, o eterno Iddio vivo e vero.
Durante l'Azione
V Uniti in una stessa comunione celebriamo il giorno santissimo della Resurrezione corporea del Signore nostro Gesù Cristo; e veneriamo anzitutto la memoria della gloriosa sempre Vergine Maria, Madre del medesimo nostro Dio e Signore Gesù Cristo: (rubrica 1960) del beato Giuseppe, sposo della medesima Vergine, e di quella dei tuoi beati Apostoli e Martiri: Pietro e Paolo, Andrea, Giacomo, Giovanni, Tommaso, Giacomo, Filippo, Bartolomeo, Matteo, Simone e Taddeo, Lino, Cleto, Clemente, Sisto, Cornelio, Cipriano, Lorenzo, Crisógono, Giovanni e Paolo, Cosma e Damiano, e di tutti i tuoi Santi; per i meriti e per le preghiere dei quali concedi che in ogni cosa siamo assistiti dall'aiuto della tua protezione. (Congiunge le mani) Per il medesimo Cristo nostro Signore. Amen.
tiene le mani allargate sulle offerte
V Ti preghiamo, dunque, o Signore, di accettare placato questa offerta di noi tuoi servi e di tutta la tua famiglia e anche per quelli che di sei degnato di rigenerare dall'acqua e dallo Spirito Santo, concedendo loro la remissione di tutti i peccati, fa che i nostri giorni scorrano nella tua pace e che noi veniamo liberati dall’eterna dannazione e annoverati nel gregge dei tuoi eletti. (Congiunge le mani) Per Cristo nostro Signore. Amen.
V La quale offerta Tu, o Dio, dégnati, te ne supplichiamo, di rendere in tutto e per tutto (fa tre segni di croce sopra le offerte) bene ✝ detta, ascrit ✝ ta, ratifi ✝ cata, ragionevole e accettabile (fa un segno di croce sull'ostia) affinché diventi per noi il Cor ✝ po (e uno sul calice) e il San ✝ gue del tuo dilettissimo Figlio (congiunge le mani) nostro Signore Gesù Cristo.
V Il Quale nella vigilia della Passione (prende l'ostia) preso del pane nelle sue sante e venerabili mani (alza gli occhi al cielo), alzati gli occhi al cielo, a Te Dio Padre suo onnipotente (china il capo) rendendoti grazie, (fa un segno di croce sull'ostia) lo bene ✝ disse, lo spezzò e lo diede ai suoi discepoli, dicendo: Prendete e mangiatene tutti:
Tenendo con ambo le mani l’ostia tra gli indici e i pollici, dice sull’ostia le parole della consacrazione: distintamente e accuratamente; così come sulle altre ostie, se ve ne sono da consacrare.
Preparation for Holy Communion
Latin
Preparation for Holy Communion
V Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutione formati audemus dicere:
V Pater noster, qui es in cælis, Sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in coelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. Et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem:
R Sed libera nos a malo.
S Amen.
Deinde manu dextera accipit inter indicem et medium digitos Patenam, quam tenens super Altare erectam, dicit secrete:
V Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, (Signat se cum Patena a fronte ad pectus,) da propítius pacem in diébus nostris: (Patenam osculatur,) ut, ope misericórdiæ tuæ adjúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Submittit Patenam Hostiæ, discooperit Calicem, genuflectit, surgit, accipit Hostiam, et eam super Calicem tenens utraque manu, frangit per medium, dicens:
V Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum.
Et mediam partem, quam in dextera manu tenet, ponit super Patenam. Deinde ex parte, quæ in sinistra remanserat, frangit particulam, dicens:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
Aliam mediam partem, quam in sinistra manu habet, adjungit mediæ super Patenam positæ, et particulam parvam dextera retinens super Calicem, quem sinistra per nodum infra cuppam tenet, dicit intellegibili voce vel cantat:
V Per omnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Cum ipsa particula signat ter super Calicem, dicens:
V Pax Domini sit semper vobiscum.
R Et cum spiritu tuo.
Pacis osculum non datur.
Particulam ipsam immittit in Calicem, dicens secrete:
V Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Jesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Agnus Dei non dicitur: et, omissa oratione Dómine Iesu Christe, qui dixísti, dicuntur ceteræ orationes consuetæ:
V Dómine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
V Percéptio Córporis tui, Dómine Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Genuflectit, surgit, et dicit:
V Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Deinde parum inclinatus, accipit ambas partes Hostiæ inter pollicem et indicem sinistræ manus, et Patenam inter eundem indicem et medium supponit, et dextera tribus vicibus percutiens pectus, elata aliquantulum voce, ter dicit devote et humiliter:
V Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Postea dextera se signans cum Hostia super Patenam, dicit:
V Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et se inclinans, reverenter sumit ambas partes Hostiæ: quibus sumptis, deponit Patenam super Corporale, et erigens se jungit manus, et quiescit aliquantulum in meditatione Sanctissimi Sacramenti.
Deinde discooperit Calicem, genuflectit, colligit fragmenta, si quæ sint, extergit Patenam super Calicem, interim dicens:
V Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Accipit Calicem manu dextera, et eo se signans, dicit:
V Sanguis Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et sinistra supponens Patenam Calici, reverenter sumit totum Sanguinem cum particula. Quo sumpto, si qui sunt communicandi, eos communicet, antequam se purificet
Italiano
Preparation for Holy Communion
V Preghiamo Esortati da salutari precetti e ammaestrati da un'istruzione divina, osiamo dire: (allarga le mani)
V Padre nostro, che sei nei cieli Sia santificato il tuo nome Venga il tuo regno Sia fatta la tua volontà, come in cielo così in terra. Dacci oggi il nostro pane quotidiano E rimetti a noi i nostri debiti, come noi li rimettiamo ai nostri debitori. E non c'indurre in tentazione.
R Ma liberaci dal male.
S (sottovoce) Amen.
Il sacerdote prende la patena fra l'indice e il medio della destra, la tiene diritta sull’Altare, e dice sottovoce:
V Liberaci, te ne preghiamo, o Signore, da tutti i mali passati, presenti e futuri: e per intercessione della beata e gloriosa sempre Vergine Maria, Madre di Dio, e dei tuoi beati Apostoli Pietro e Paolo, e Andrea, e di tutti i Santi (si fa il segno di croce con la patena) concedi benigno la pace nei nostri giorni (bacia la patena): affinché, sostenuti dalla tua misericordia, noi siamo sempre liberi dal peccato e sicuri da ogni turbamento.
sottopone la patena all’Ostia, scopre il Calice, genuflette, si alza, prende l’Ostia e, tenendola sul Calice con due mani, la spezza per metà, dicendo:
V Per il medesimo Gesù Cristo nostro Signore, tuo Figlio
ripone sulla patena la metà dell’Ostia che ha nella destra, stacca una particella dall’altra metà che tiene con la sinistra, e dice:
Che è Dio e vive e regna con Te, nell'unità dello Spirito Santo
unisce la metà che ha nella sinistra con quella che si trova sulla patena, tiene con la destra la particella, sopra il Calice, che tiene con la sinistra, per il nodo sotto la coppa, e dice a voce alta o canta:
V Per tutti i secoli dei secoli.
R Amen.
Il sacerdote, con la particella dell’Ostia, fa tre segni di croce sul Calice, e augura la pace ai fedeli:
V La pace ✝ del Signore sia ✝ sempre con ✝ voi.
R E con il tuo spirito.
lascia cadere la particella dell’Ostia nel Calice, e dice sottovoce:
V Questa mescolanza e consacrazione del Corpo e del Sangue di nostro Signore Gesù Cristo giovi per la vita eterna a noi che la riceviamo. Amen.
Il sacerdote copre il Calice, genuflette, si alza, e, inchinatosi al Sacramento
V Signore Gesù Cristo, Figlio del Dio vivente, Tu che per volontà del Padre, con la cooperazione dello Spirito Santo, con la tua morte hai restituito al mondo la vita, liberami, mediante questo sacrosanto Corpo e Sangue tuo, da tutte le mie iniquità, e da tutti i mali: e rendimi sempre fedele ai tuoi comandamenti, e non permettere che io mai mi separi da Te, che sei Dio e vivi e regni con lo stesso Dio Padre e lo Spirito Santo nei secoli dei secoli. Amen.
V La comunione del tuo Corpo, Signore Gesù Cristo, ch'io indegno ardisco ricevere, non mi torni a delitto e condanna; ma per la tua bontà mi giovi a difesa dell'anima e del corpo e come spirituale medicina, Tu che sei Dio e vivi e regni con Dio Padre nell'unità dello Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.
Il sacerdote genuflette, si alza, e dice:
V Riceverò il pane del cielo e invocherò il nome del Signore
detto questo, con la mano destra prende dalla patena, con riverenza, le due parti dell’Ostia e le pone fra il pollice e l’indice della mano sinistra, e mette la patena fra lo stesso indice e il medio, tenendo la stessa mano sinistra tra il petto e il Calice, quindi, un po’ inchinato, si percuote tre volte il petto con la destra e per tre volte ripete a voce chiara:
V Signore, non son degno (e prosegue sottovoce) che Tu entri sotto il mio tetto, ma di' soltanto una parola e l'anima mia sarà guarita.
V Signore, non son degno (e prosegue sottovoce) che Tu entri sotto il mio tetto, ma di' soltanto una parola e l'anima mia sarà guarita.
V Signore, non son degno (e prosegue sottovoce) che Tu entri sotto il mio tetto, ma di' soltanto una parola e l'anima mia sarà guarita.
Poi, prende dalla mano sinistra, con l’indice e il pollice della mano destra, le parti dell’ Ostia e con esse si segna, sulla patena, e dice:
V Il Corpo di nostro Signore Gesù Cristo custodisca l'anima mia per la vita eterna. Amen.
e, inchinatosi, con i gomiti poggiati sull’Altare, consuma con riverenza entrambe le parti dell’Ostia, quindi depone la patena sul corporale, si alza, congiunge gli indici e i pollici, e, congiunte le mani davanti al viso, si sofferma un po’ nella meditazione del SS. Sacramento.
Scoperto il Calice, genuflette, si rialza, prende la patena, esamina il corporale, e, se ve ne sono, raccoglie i frammenti con la patena, dicendo:
V Che renderò io al Signore per tutte le cose che ha dato a me? Prenderò il Calice della salute e invocherò il nome del Signore. Lodandolo invocherò il Signore e sarò salvo dai miei nemici.
prende il Calice con la destra e si segna con esso, dicendo:
V Il Sangue di nostro Signore Gesù Cristo custodisca l'anima mia per la vita eterna. Amen.
poi, sottoponendo con la sinistra la patena al Calice, prende con riverenza tutto il Sangue unitamente alla particella. Assunto il quale, se ci sono fedeli da comunicare, li comunichi prima di purificarsi.
Communio
Latin
Communio
wait16
{ Anima Christi, sanctifica me. Corpus Christi, salva me. Sanguis Christi, inebria me. Aqua lateris Christi, lava me. Passio Christi, conforta me. O bone Jesu, exaudi me. Intra tua vulnera absconde me. Ne permittas me separari a te. Ab hoste maligno defende me. In hora mortis meæ voca me. Et iube me venire ad te, Ut cum Sanctis tuis laudem te. In sǽcula sæculórum. Amen. }
Postea dicit:
V Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Interim porrigit Calicem ministro, qui infundit in eo parum vini, quo se purificat: deinde prosequitur:
V Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Abluit et extergit digitos, ac sumit ablutionem: extergit os et Calicem, quem, plicato Corporali, operit et collocat in Altari ut prius: deinde prosequitur Missam.
Italiano
Communio
wait16
{ Anima di Cristo, santíficami. Corpo di Cristo, sàlvami. Sangue di Cristo, inébriami. Acqua del fianco di Cristo, làvami. Passione di Cristo, confòrtami. O buon Gesú, esaudíscimi. Nascòdimi fra le tue piaghe. Non perméttere che mi separi da Te. Diféndimi dal nemico maligno. Chiàmami nell’ora della mia morte. E comanda che io venga da Te. Affinché Ti lodi con i tuoi Santi. Nei secoli dei secoli. Amen }
Poi dice:
V Ciò che con la bocca abbiamo ricevuto, fa, o Signore, che l'accogliamo con anima pura, e da dono temporaneo ci diventi rimedio sempiterno.
intanto, porge il Calice al ministro, che vi versa un po’ di vino, perché si purifichi, e prosegue:
V O Signore, il tuo Corpo che ho ricevuto e il tuo Sangue che ho bevuto, aderiscano all'intimo dell'ànima mia; e fa che non rimanga macchia alcuna di peccato in me, che questi puri e santi sacramenti hanno rinnovato, o Tu che vivi e regni nei secoli dei secoli. Amen.
Il sacerdote lava ed asciuga le dita, e beve l’abluzione; poi si asciuga la bocca, deterge il Calice, che copre col corporale ripiegato, e lo colloca in mezzo all’Altare. Poi prosegue la Messa.
Conclusion & Last Gospel
Latin
Conclusion & Last Gospel
V Ite, Missa est, allelúia, allelúia.
R Deo grátias, allelúia, allelúia.
V Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ majestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Deinde osculatur Altare: et elevatis oculis, extendens, elevans et jungens manus, caputque Cruci inclínans, dicit:
V Benedícat vos omnípotens Deus,
et versus ad populum, semel tantum benedícens, etiam in Missis sollemnibus; In Missa Pontificali ter benedicitur, ut in Pontificali habetur. Deinde prosequitur:
V Pater, et Fílius, ✝ et Spíritus Sanctus.
R Amen.
Omisso ultimo Evangelio, omnes revertuntur in sacristiam.
Si contingat in hac solemni Vigilia Ordines quoque conferri, Pontifex ! ultimam admonitionem (cum impositione sic dicti « pensi »), quæ iuxta ! Pontificale romanum post benedictionem pontificalem et ante ultimum Evangelium ! locum habet, hac nocte eidem benedictioni pontificali præmittat.
Sacerdotes, qui Missam Vigiliæ paschalis celebrant post mediam noctem, ! possunt ipso dominico die Resurrectionis Missam litare, atque etiam, si ! indultum habeatur, bis aut ter. Locorum Ordinarii vero, si eandem Vigiliam ! paschalem celebraverint, possunt, sed non tenentur, Missam solemnem ipso die ! Paschatis litare.
Italiano
Conclusion & Last Gospel
V Andate, la Messa è finita, alleluia, alleluia.
R Rendiamo grazie a Dio, alleluia, alleluia.
. O santa Trinità, Ti piaccia l'omaggio della mia servitù, e concedi che questo sacrificio, offerto da me, indegno, agli occhi della tua Maestà, a Te sia accetto, ed a me e a quelli per i quali l'ho offerto, torni giovevole, per tua misericordia. Per Cristo nostro Signore. Amen.
Quindi, baciato l’Altare, alzati gli occhi al cielo, allarga ed eleva e congiunge le mani, china il capo alla Croce, e dice a voce alta:
V Vi benedica Dio onnipotente
a mani giunte, con gli occhi bassi, si volge verso i fedeli e, con la mano sinistra sul petto, alza la destra con le dita unite e benedice i fedeli, dicendo:
V Padre, Figlio ✝ e Spirito Santo.
R Amen.
Si omette Vangelo di S. Giovanni
✠