Dit zegt de Heer: In hun nood zullen zij haastig tot mij komen: komt, laten wij terugkeren tot de Heer. Want Hij heeft ons aangegrepen, maar Hij zal ons genezen; Hij heeft ons wel geslagen, maar Hij zal ons verzorgen. Over twee dagen zal Hij ons weer levend maken; op de derde dag zal Hij ons opwekken. Dan zullen wij weer leven voor zijn aangezicht; wij zullen kennen, ja er naar streven de Heer te kennen. Hij staat klaar om te komen als het morgenrood; en Hij zal tot ons komen als een welkome regen, als een voorjaarsregen op het land. Wat zal Ik met u doen, Ephraïm? wat zal Ik met u doen, Juda? Uw barmhartigheid is als een wolk in de morgen, als de dauw, die 's morgens optrekt. Daarom heb Ik hen geslagen door de profeten, heb Ik hen gedood door het woord van mijn mond; en het vonnis, dat u treft, treedt aan de dag als het licht. Want barmhartigheid wil Ik eerder dan offers, en erkenning van God liever dan brandoffers.

God, van U heeft Judas de straf voor zijn misdaad en de moordenaar de beloning voor zijn belijdenis gekregen. Laat ons de uitwerking van uw barmhartigheid ondervinden, opdat Jezus Christus, onze Heer, zoals Hij in zijn lijden aan hen beiden loon gaf naar hun werken, zo ook in ons de oude dwaling doe verdwijnen en de genade verleent van zijn verrijzenis.

In die dagen sprak de Heer tot Mozes en Aäron in het land van Egypte: Deze maand moet voor u het begin der maanden zijn, de eerste onder de maanden van het jaar. Spreekt tot heel de menigte der kinderen van Israël en zegt hun: Op de tiende dag van deze maand moet ieder een lam nemen, per familie en per huisgezin. Indien echter het getal te klein is, om voldoende te zijn voor het eten van een lam, dan zal hij zijn buurman, die in het huis naast hem woont, er bij nemen tot het aantal personen, dat voldoende is om een lam te eten, bereikt is. Het moet een lam zijn zonder gebrek, van het mannelijk geslacht, één jaar oud; onder dezelfde bepalingen kunt gij echter ook een geitebokje nemen. Gij moet het bewaren tot de veertiende dag van de maand; en dan zal heel het volk van de Israëlieten het slachten tegen de avond. Dan zal men van zijn bloed nemen en het op beide deurstijlen strijken en op de bovendorpels van de huizen, waar het gegeten wordt. En men moet die nacht het vlees eten, gebraden boven het vuur, en daarbij ongedesemd brood met wilde sla. Gij moogt er niets van eten, wat rauw is of in water gekookt, maar alleen wat boven het vuur gebraden is; kop en poten en ingewanden moeten mee opgegeten worden. En niets mag er van overblijven tot de volgende morgen. Als er wat over is, moet gij het in het vuur verbranden. En gij moet het eten op de volgende wijze: gij moet uw lendenen omgord houden en schoeisel aan de voeten, de stok in de hand, en gij moet eten in haast; want het is het Pasen, dit is de voorbijgang des Heren.

Lijdensverhaal van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes

In die tijd ging Jezus met zijn leerlingen de stad uit naar de overzijde van de Cedronbeek: daar was een tuin, waar Hij binnenging, samen met zijn leerlingen. Maar ook Judas, de verrader, kende die plaats, omdat Jezus daar dikwijls tezamen met zijn leerlingen geweest was. Daarom nam Judas de soldatentroep en knechten van de opperpriesters en van de pharizeeën en trok daarheen met lantaarns en fakkels en wapens. In het volle bewustzijn dan van al wat Hem zou overkomen, trad Jezus naar voren en sprak tot hen: ✝ Wie zoekt gij? C. Zij antwoordden Hem: S. Jezus van Nazareth. C. Jezus zeide hun: ✝ Dat ben Ik. C. Ook Judas, de verrader, stond bij hen. Toen Hij hun dan zeide: Dat ben Ik! weken zij achteruit en vielen op de grond. Dan vroeg Hij hun opnieuw: ✝ Wie zoekt gij? C. En zij zeiden: S. Jezus van Nazareth. C. Jezus antwoordde: ✝ Ik heb u al gezegd, dat Ik dat ben; als gij dus Mij zoekt, laat dezen hier dan vrij heengaan. C. Zo moest in vervulling gaan het woord, dat Hij gesproken had: Van hen, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik niemand verloren laten gaan. Simon Petrus echter had een zwaard bij zich; hij trok het en trof de knecht van de hogepriester, en sloeg hem het rechteroor af. De naam van die knecht was Malchus. Maar Jezus sprak tot Petrus: ✝ Steek uw zwaard in de schede; de kelk, die de Vader Mij gegeven heeft, zou Ik die niet drinken? C. De soldatentroep dan en de hoofdman en de knechten van de Joden grepen Jezus en boeiden Hem. En zij brachten Hem eerst naar Annas; want deze was de schoonvader van Caiphas, die dat jaar hogepriester was. En het was Caiphas, die aan de Joden de raad gegeven had: Het beste is, dat één mens sterft voor het volk. Simon Petrus nu volgde Jezus en met hem een andere leerling. Deze leerling was bij de hogepriester bekend, en hij ging met Jezus het paleis van de hogepriester binnen. Maar Petrus was buiten aan de poort blijven staan. Daarom ging die andere leerling, die bij de hogepriester bekend was, weer naar buiten, sprak met de poortwachteres en bracht Petrus binnen. En de poortwachteres zeide tot Petrus: S. Zijt gij ook niet een van de leerlingen van die man? C. Hij antwoordde: S. Volstrekt niet. C. Omdat het koud was, hadden de knechten en de dienaren een vuur aangemaakt, en stonden zich te warmen; en ook Petrus stond bij hen en warmde zich. Intussen ondervroeg de hogepriester Jezus over zijn leerlingen en over zijn leer. Jezus gaf hem ten antwoord: ✝ Ik heb openlijk tot de wereld gesproken; Ik heb mijn onderricht altijd gegeven in synagogen of in de tempel, waar alle Joden bijeenkomen, en in het verborgen sprak Ik niets. Wat ondervraagt gij Mij? Ondervraagt hen, die gehoord hebben, wat Ik tot hen sprak: die weten immers, wat Ik geleerd heb. C. Maar toen Hij dat gezegd had, gaf een van de aanwezige dienaren Jezus een kaakslag, met de woorden: S. Geeft Gij zo'n antwoord aan de hogepriester? C. Jezus antwoordde hem: ✝ Als Ik verkeerd gesproken heb, dien dan een aanklacht in over dat verkeerde; maar als het goed is, waarom slaat gij mij dan? C. En Annas zond Hem geboeid naar Caiphas, de hogepriester. Intussen stond Simon Petrus zich te warmen. En men zeide hem: S. Zijt gij ook niet een van zijn leerlingen? C. Hij ontkende het en zeide: S. Volstrekt niet. C. Een van de dienaren van de hogepriester, een bloedverwant van degene, die Petrus het oor had afgeslagen, sprak tot hem: S. Heb ik u niet bij Hem gezien in de hof? C. Maar opnieuw ontkende Petrus; en aanstonds kraaide er een haan. Toen brachten zij Jezus van Caiphas naar het gerechtshof. Het was nog vroeg in de morgen. Zelf echter traden zij het gerechtshof niet binnen, om niet verontreinigd te worden, maar het paaslam te kunnen eten. Daarom kwam Pilatus tot hen naar buiten en vroeg: S. Wat voor aanklacht hebt gij in te brengen tegen deze man? C. Zij gaven hem ten antwoord: S. Als Hij geen misdadiger was, zouden wij Hem niet aan u overleveren. C. Toen zeide Pilatus: S. Neemt gij Hem dan zelf en oordeelt Hem volgens uw eigen Wet. C. De Joden gaven hem ten antwoord: S. Wij mogen niemand ter dood brengen. C. Zo moest het woord van Jezus in vervulling gaan, dat Hij gesproken had, om aan te geven, welke dood Hij sterven zou. Pilatus ging dan weer het gerechtshof binnen; hij liet Jezus roepen, en vroeg Hem: S. Zijt Gij de Koning van de Joden? C. Jezus antwoordde: ✝ Stelt gij die vraag uit uzelf, of hebben anderen u dat van Mij gezegd? C. Pilatus hernam: S. Ben ik dan soms een Jood? Uw eigen volk en de opperpriesters hebben U aan mij uitgeleverd. Wat hebt Gij gedaan? C. Jezus gaf ten antwoord: ✝ Mijn rijk is niet van deze wereld. Als mijn rijk van deze wereld was, zouden ongetwijfeld mijn dienaren er voor strijden, dat Ik niet aan de Joden werd overgeleverd; maar mijn rijk is nu eenmaal niet van hier. C. Toen zeide Pilatus tot Hem: S. Dus Koning zijt Gij? C. Jezus antwoordde: ✝ Ja, gij zegt het; Koning ben Ik. Daartoe ben Ik geboren, en daartoe juist in de wereld gekomen, om te getuigen voor de waarheid. Ieder, die uit de waarheid is, luistert naar mijn stem. C. Pilatus zeide Hem: S. Wat is waarheid? C. En met die uitroep ging hij weer naar buiten tot de Joden, en zeide hun: S. Ik kan geen enkele schuld in Hem ontdekken. Maar gij zijt nu eenmaal gewoon, dat ik u bij het Paasfeest iemand vrijlaat. Wilt gij dus, dat ik u de Koning der Joden vrijlaat? C. Maar allen schreeuwden weer: Hem niet, maar Barabbas! C. Barabbas nu was een rover. Daarop nam Pilatus Jezus, en liet Hem geselen. En de soldaten vlochten een kroon van doornen en zetten Hem die op het hoofd; en zij wierpen Hem een purperen mantel om. Dan traden zij, de een na de ander op Hem toe, en zeiden: S. Gegroet, Gij Koning van de Joden! C. En zij sloegen Hem daarbij in het gezicht. Toen trad Pilatus weer naar buiten, en zeide hun: S. Ziet, ik breng Hem naar buiten tot u, om u te laten weten, dat ik volstrekt geen schuld in Hem vind. [Jezus trad naar buiten, doornenkroon en purperen mantel dragend.] C. Dan sprak hij: S. Ziet de mens! C. Zodra echter de hogepriesters en hun dienaren Jezus zagen, begonnen zij luid te schreeuwen: S. Aan het kruis met Hem, aan het kruis met Hem! C. Pilatus zeide hun: S. Neemt Hem dan zelf en kruisigt gij Hem! Want ik vind geen schuld in Hem. C. De Joden gaven hem ten antwoord: S. Wij hebben een wet en volgens die wet moet Hij sterven, omdat Hij Zich voor de Zoon van God heeft uitgegeven. C. Toen Pilatus dat hoorde, begon hij nog meer te vrezen. Weer ging hij het gerechtshof binnen, en sprak tot Jezus: S. Vanwaar zijt Gij? C. Maar Jezus gaf hem geen antwoord. Pilatus zeide Hem dan: S. Gij spreekt niet tot mij? Weet Gij dan niet, dat ik het in mijn macht heb, U te kruisigen of U vrij te laten? C. Jezus antwoordde: ✝ Gij zoudt niet de minste macht tegen Mij hebben, als zij u niet van boven was gegeven. Daarom heeft degene, die Mij aan u overleverde, groter schuld. C. Dientengevolge bleef Pilatus pogingen doen, om Hem vrij te laten. Maar de Joden schreeuwden: S. Als gij zo iemand vrij laat, zijt gij geen vriend van de keizer; want wie zich voor koning uitgeeft, verklaart zich tegen de keizer. C. Toen Pilatus dat hoorde, liet hij Jezus naar buiten brengen, en zette zich neder op de rechterstoel, op de plaats, die in het grieks Lithostrotos heette en in het hebreeuws Gabbatha. Het was de voorbereidingsdag van het Paasfeest, ongeveer het zesde uur. Dan sprak hij tot de Joden: S. Daar staat dan uw Koning! C. Maar zij schreeuwden: S. Weg met Hem! Weg met Hem! Aan het kruis met Hem! C. Pilatus zeide hun: S. Moet ik dan uw Koning kruisigen? C. De opperpriesters antwoordden: S. Wij hebben geen andere koning dan de keizer! C. Toen gaf hij Hem aan hen over, om Hem te kruisigen. En zij namen Jezus mee en voerden Hem weg. En zelf zijn kruis dragend ging Hij naar de plaats, die Calvarië heette, in het hebreeuws: Golgotha; en daar kruisigden zij Hem en samen met Hem twee anderen, ieder aan een kant en Jezus in het midden. En Pilatus liet ook een opschrift maken en boven het kruis aanbrengen. Er stond geschreven: Jezus van Nazareth, Koning van de joden. Dat opschrift werd door vele Joden gelezen, omdat de plaats waar Jezus gekruisigd werd, dicht bij de stad lag. En het was geschreven in het hebreeuws, in het grieks en in het latijn. De opperpriesters van de Joden zeiden dan tot Pilatus: S. Gij moet niet schrijven: De Koning van de Joden; maar: Hij heeft gezegd: Ik ben de Koning van de Joden. C. Pilatus antwoordde: S. Wat geschreven is, is geschreven. C. Toen dan de soldaten Jezus hadden gekruisigd, namen zij zijn klederen en verdeelden ze in vieren, voor iedere soldaat een deel, bovendien de lijfrok. Deze lijfrok nu was van boven tot onder zonder naad, uit één stuk geweven. Daarom zeiden zij tot elkaar: S. Laten wij die niet in stukken scheuren, maar er om loten, wie hem zal hebben. C. Zo moest het Schriftwoord in vervulling gaan: “Zij hebben mijn klederen onder elkaar verdeeld, en over mijn kleed hebben zij het lot geworpen.” Zo deden dan de soldaten. Bij het kruis nu van Jezus stonden zijn Moeder en de zuster van zijn Moeder, Maria van Cleophas en Maria Magdalena. Toen Jezus dan zijn Moeder en de leerling, die Hij liefhad, daar zag staan, sprak Hij tot zijn Moeder: ✝ Vrouwe, ziedaar uw zoon. C. Daarop sprak Hij tot de leerling: ✝ Ziedaar uw Moeder. C. En van dat ogenblik af nam de leerling haar bij zich. Wetend dan, dat alles was volbracht, zeide Jezus ten slotte, opdat de Schrift geheel vervuld zou worden: ✝ Ik heb dorst. C. Nu stond daar een kruik met azijn. Men stak dan een spons vol azijn boven op een hyssopstengel en bracht die aan zijn mond. En toen Jezus van de azijn genomen had, sprak Hij: ✝ Het is volbracht. C. Dan boog Hij zijn hoofd, en gaf de geest.

Daar het nu voorbereidingsdag was, en men de lijken niet op de sabbath aan het kruis wilde laten - het was nog wel een grote sabbath - vroegen de Joden aan Pilatus, dat men hun de benen zou breken, en hen dan zou afnemen. Toen kwamen de soldaten en braken wel de benen van de eerste en ook van de tweede, die met Hem gekruisigd was. Toen zij echter bij Jezus kwamen en zagen, dat Hij reeds gestorven was, braken zij Hem de benen niet. Maar een van de soldaten stak met een lans zijn zijde open, en onmiddellijk kwam er bloed en water uit. En die het zelf gezien heeft, legt er getuigenis van af, opdat ook gij moogt geloven; want zijn getuigenis is waar, en hij weet zeker, dat hij waarheid spreekt. Dit gebeurde immers opdat de Schrift vervuld zou worden: “Geen been zult gij er van breken.” En een ander Schriftwoord zegt nog: “Zij zullen opzien naar Hem die zij doorstoken hebben.” Daarna deed Joseph van Arimathea - daar hij een leerling van Jezus was, ofschoon slechts in het geheim, uit vrees voor de Joden - aan Pilatus het verzoek, het lichaam van Jezus te mogen afnemen. En Pilatus stond het toe. Hij kwam dan, om het lichaam van Jezus af te nemen. Toen kwam ook Nicodemus, die de eerste keer in de nacht bij Jezus was gekomen, en hij bracht een mengsel mee van myrrhe en aloë, ongeveer honderd pond. Zij namen het lichaam van Jezus, en wikkelden het in linnen doeken samen met de reukwerken, zoals de Joden gewoon zijn bij het begraven. Nu lag daar ter plaatse, waar Hij gekruisigd werd, een tuin, en in die tuin was een nieuw graf, waarin nog nooit iemand was neergelegd. En omdat het bij de Joden voorbereidingsdag was, en het graf dichtbij, legden zij Jezus daar neder.

(sed rubríca 1960) V. Laat ons ook bidden voor de Joden. Dat onze God en Heer de sluier wegneme van hun harten, opdat ook zij Jezus Christus, onze Heer, erkennen.

Ant. Wij vereren uw Kruis, o Heer, en loven en prijzen uw heilige Verrijzenis, want waarlijk door het hout kwam vreugde in de gehele wereld.

God zij ons genadig en zegene ons.

Hij doe zijn aanschijn over ons stralen en zij ons genadig.

Ant. Wij vereren uw Kruis, o Heer, en loven en prijzen uw heilige Verrijzenis, want waarlijk door het hout kwam vreugde in de gehele wereld.

Ant. Trouwe kruisboom, onder alle enig in uw adeldom. Neen, geen woud teelt uws gelijke, 't zij in lover, bloem of vrucht. Zoete takken, zoete spijkers, wat een zoete last draagt Gij.

van de glorievolle strijd,

van de kruistrofee verkondig

de triomf vol heerlijkheid,

hoe de Redder van de wereld

zegeviert in offerdood.

_ `

Ant. Trouwe kruisboom, onder alle enig in uw adeldom. Neen, geen woud teelt uws gelijke, 't zij in lover, bloem of vrucht.

wierf des Scheppers medelij,

toen een appelbeet, vergiftig,

het gestort had in de dood.

Ja, Hijzelf wees toen het hout aan,

dat de vloek van 't hout ontbindt.

_ `

Ant. Zoete takken, zoete spijkers, wat een zoete last draagt Gij.

werd geëist door 't ordeplan,

om de list des albedriegers

te verschalken door de list.

Zo, dat medicijn zou schenken,

wat door 's vijands slagen wondt.

_ `

Ant. Trouwe kruisboom, onder alle enig in uw adeldom. Neen, geen woud teelt uws gelijke, 't zij in lover, bloem of vrucht.

volheid van de heilige tijd,

werd uit 's Vaders troon gezonden

hier de Zoon, die 't aardrijk sticht.

Uit de schoot der Maagd verscheen Hij

met het menselijk vlees omkleed.

_ `

Ant. Zoete takken, zoete spijkers, wat een zoete last draagt Gij.

in de kribbe neergelegd,

doekjes rond de kleine leden

die de Moedermaagd omwindt.

Van een God, zijn hand en voeten

vastgelegd in enge band.

_ `

Ant. Trouwe kruisboom, onder alle enig in uw adeldom. Neen, geen woud teelt uws gelijke, 't zij in lover, bloem of vrucht.

's levens tijd ten einde voltooid,

gans vrijwillig schonk de Redder

zich aan 't lijden, om te zijn

't Lam, geslacht en opgeheven,

aan de stam van 't kruis gehecht.

_ `

Ant. Zoete takken, zoete spijkers, wat een zoete last draagt Gij.

Doornen, nagels en de lans

hebben 't zachte vlees doorstoken.

Water vloeit eruit en bloed.

Land, zee en sterren, wereld,

welk een vloed toch wast ze rein!

_ `

Ant. Trouwe kruisboom, onder alle enig in uw adeldom. Neen, geen woud teelt uws gelijke, 't zij in lover, bloem of vrucht.

span uw vezels minder strak,

dat de hardheid ledig worde,

die gij van natuur bezit,

en gij hoge Konings leden

minder uitrekt op uw stam.

_ `

Ant. Zoete takken, zoete spijkers, wat een zoete last draagt Gij.

heel der wereld offerand',

en een haven ons ontsluiten.

Ark, toen de aarde schipbreuk leed,

ark, gewijd door het Bloed, zo heilig,

uit het Lichaam van het Lam.

_ `

Ant. Trouwe kruisboom, onder alle enig in uw adeldom. Neen, geen woud teelt uws gelijke, 't zij in lover, bloem of vrucht.

glorie aan de Triniteit,

zo de Vader, zo de Zoon ook,

en de Geest eenzelfde lot.

Dat de Naam des Een-Drievoud'gen

door 't heelal geprezen zij.

Amen.

Ant. Zoete takken, zoete spijkers, wat een zoete last draagt Gij.

Laten wij bidden. Door heilzame voorschriften aangemaand, en in de goddelijke school gevormd, durven wij zeggen:

_ `

_ `

Amen.

Amen.

Ziet het Lam Gods, ziet Hem, die de zonden van de wereld wegneemt.

Heer, ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak komt, maar spreek slechts een woord en mijn ziel zal gezond worden.

Heer, uw volk heeft nu het lijden en de dood van uw Zoon godvruchtig herdacht; wij smeken U dan, laat uw zegen overvloedig over ons neerdalen. Geef ons vergeving en troost, versterk in ons het heilig geloof en bevestig het eeuwig heil in ons. Door Christus onze Heer.

_ `

Almachtige en barmhartige God, Gij hebt ons genezen door het zaligende lijden en de dood van uw Christus. Bewaar in ons dit werk van uw barmhartigheid, en geef, dat wij door onze deelneming aan deze geheimen mogen leven in een voortdurende godsvrucht. Door Christus onze Heer.

_ `

Heer, gedenk al uw vroegere gunsten en heilig uw dienaren door uw voortdurende bescherming, want voor hen heeft Christus, uw Zoon, door zijn bloed de paasgeheimen ingesteld. Door Christus onze Heer.