Daily Mass Audio
Listen to the Traditional Latin Mass (1962 Missale Romanum) in Latin — read aloud section by section.
Feria Quinta in Coena Domini
2026-04-02
I classis
Ready
Prayers at the Foot of the Altar
Latin
Prayers at the Foot of the Altar
Psalmus 42 (Júdica me, Deus) et Glória Patri hac die omittuntur.
Sacerdos paratus cum ingreditur ad Altare, facta illi debita reverentia, signat se signo crucis a fronte ad pectus, et clara voce dicit:
V
In nómine Patris, ✝ et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
In Missis Defunctorum, et in Missis de Tempore a Dominica Passionis usque ad Sabbatum sanctum exclusive, omittitur Psalmus Júdica me, Deus, cum Glória Patri, et repetitione Antiphonæ, sed dicto In nómine Patris, Introíbo, et Adjutórium, fit conféssio, ut sequitur:
Deinde, junctis manibus ante pectus, incipit Antiphonam:
S
Introíbo ad altáre Dei.
M
Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
Postea alternatim cum Ministris dicit sequentem:
Ps. 42, 1-5
S
Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M
Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S
Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M
Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
S
Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M
Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sacerdos repetit Antiphonam:
S
Introíbo ad altáre Dei.
M
Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
Signat se, dicens:
V
Adjutórium nostrum ✝ in nómine Dómini.
R
Qui fecit cælum et terram.
Deinde junctis manibus profunde inclinatus facit Confessionem.
V
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: (Percutit sibi pectus ter, dicens:) mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
M
Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.
Sacerdos dicit:
S
Amen.
et erigit se. Deinde Ministri repetunt Confessionem: et ubi a Sacerdote dicebatur vobis, fratres, et vos, fratres, a Ministris dicitur tibi, pater, et te, pater.
M
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Postea Sacerdos, junctis manibus, facit absolutionem, dicens:
S
Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
R
Amen.
Signat se signo crucis, dicens:
S
Indulgéntiam, ✝ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
R
Amen.
Et inclinatus prosequitur:
V
Deus, tu convérsus vivificábis nos.
R
Et plebs tua lætábitur in te.
V
Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
R
Et salutáre tuum da nobis.
V
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R
Et clamor meus ad te véniat.
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Et extendens ac jungens manus, clara voce dicit:
V
Orémus, (ei ascendens ad Altare, dicit secreto: )
V
Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Deinde, manibus junctis super Altare, inclinatus dicit:
V
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, (Osculatur Altare in medio) quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Italiano
Prayers at the Foot of the Altar
Psalmus 42 (Júdica me, Deus) et Glória Patri hac die omittuntur.
Il Sacerdote pronto quando entra all'Altare, fatta ivi la debita reverenza, si segna con il segno di croce dalla fronte al petto, e dice ad alta voce:
V
Nel nome del Padre ✝ e del Figlio e dello Spirito Santo. Amen.
Il Salmo Iudica me si omette nelle SS. Messe del Tempo, dalla I Domenica di Passione fino al Giovedì Santo incluso, nonché nelle SS. Messe dei defunti, si dice solo l'Introibo e l'Adiutorum
Quindi, con le mani giunte davanti al petto, comincia l'Antifona:
S
Mi accosterò all'altare di Dio.
M
A Dio che dà letizia alla mia giovinezza.
Alternandosi con il ministro e i fedeli, dice:
Ps. 42, 1-5.
S
Fammi giustizia, o Dio, e separa la mia causa da quella di una nazione non santa, e liberami dall'uomo iniquo e ingannatore.
M
Perché tu, o Dio, sei la mia forza; perché mi hai tu rigettato? e perché me ne vo contristato, mentre il nemico mi affligge?
S
Manda la tua luce e la tua verità: esse mi guidino e mi conducano al tuo santo monte e ai tuoi tabernacoli.
M
E mi accosterò all'altare di Dio; a Dio che dà letizia alla mia giovinezza.
S
Io ti loderò sulla cetra, o Dio, Dio mio. Perché, o anima mia, sei triste? e perché mi conturbi?
M
Spera in Dio, perché io lo loderò ancora: egli salute della mia faccia, e mio Dio.
S
Gloria al Padre, al Figlio e allo Spirito Santo.
M
Come era in principio, e ora, e sempre, e nei secoli dei secoli. Amen.
Il Sacerdote ripete l'Antifona:
S
Mi accosterò all'altare di Dio.
M
A Dio che dà letizia alla mia giovinezza.
Il sacerdote si segna, e anche i fedeli
V
Il nostro aiuto ✝ è nel nome del Signore
R
Che ha fatto il cielo e la terra.
Il sacerdote, congiunte le mani, si inchina profondamente e récita il Confíteor, invocando la testimonianza di tutta la Chiesa
V
Confesso a Dio onnipotente, alla beata sempre Vergine Maria, al beato Michele Arcangelo, al beato Giovanni Battista, ai Santi Apostoli Pietro e Paolo, a tutti i Santi e a voi, o fratelli, di aver molto peccato, in pensieri, parole ed opere: (Il sacerdote si batte il petto tre volte, dicendo:) per mia colpa, per mia colpa, per mia grandissima colpa. E perciò supplico la beata sempre Vergine Maria, il beato Michele Arcangelo, il beato Giovanni Battista, i Santi Apostoli Pietro e Paolo, tutti i Santi, e voi, o fratelli, di pregare per me il Signore Dio nostro.
x!M. Dio onnipotente, abbia pietà di te, e, perdonati i tuoi peccati, ti conduca alla vita eterna.
x!!Il Sacerdote dice:
x!S. Amen,
x!!e si alza. Quindi i Ministri ripetono la Confessione: e dove dal sacerdote veniva detto a voi, fratelli, e voi, fratelli, dai Ministri viene detto a te, padre, e te, padre.
x!M. Confesso a Dio onnipotente, alla beata sempre Vergine Maria, al beato Michele Arcangelo, al beato Giovanni Battista, ai Santi Apostoli Pietro e Paolo, a tutti i Santi e a te, o padre, di aver molto peccato, in pensieri, parole ed opere: (ci si batte il petto per tre volte) per mia colpa, per mia colpa, per mia grandissima colpa. E perciò supplico la beata sempre Vergine Maria, il beato Michele Arcangelo, il beato Giovanni Battista, i Santi Apostoli Pietro e Paolo, tutti i Santi, e te, o padre, di pregare per me il Signore Dio nostro.
Poi il Sacerdote, a mani giunte, fa l'assoluzione, dicendo:
S
Dio onnipotente abbia pietà di voi e, rimessi i vostri peccati, vi conduca alla vita eterna.
R
Amen.
Si segna col segno di croce, dicendo:
S
Il Signore onnipotente e misericordioso (facciamo un segno di croce) ✝ ci accordi il perdono, l'assoluzione e la remissione dei nostri peccati.
R
Amen.
E prosegue inclinato:
V
Volgendoti a noi, o Dio, ci farai vivere.
R
E il tuo popolo si rallegrerà in Te.
V
Mostraci, o Signore, la tua misericordia.
R
E da' a noi la tua salvezza.
V
O Signore, esaudisci la mia preghiera.
R
E il mio grido giunga fino a Te.
V
Il Signore sia con voi.
R
E con lo spirito tuo.
Allargando e congiungendo mani, il sacerdote dice a voce alta
V
Preghiamo, (Il sacerdote salendo all'Altare, a voce bassa, domanda ancora la purificazione dei peccati: )
V
Togli da noi, o Signore, le nostre iniquità: affinché con ànimo puro possiamo entrare nel Santo dei Santi. Per Cristo nostro Signore. Amen.
Quindi, congiunte le mani sopra l'Altare, inchinato, dice:
V
Ti preghiamo, o Signore, per i mériti dei tuoi Santi (bacia l'Altare nel mezzo) dei quali son qui le relíquie, e di tutti i tuoi Santi: affinché ti degni di perdonare tutti i miei peccati. Amen.
Introitus (Introit)
Latin
Gal 6:14.
V
Nos autem gloriári opórtet in Cruce Dómini nostri Jesu Christi: in quo est salus, vita et resurréctio nostra: per quem salváti et liberáti sumus.
Ps 66:2
Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
V
Nos autem gloriári opórtet in Cruce Dómini nostri Jesu Christi: in quo est salus, vita et resurréctio nostra: per quem salváti et liberáti sumus.
Italiano
Gal 6:14.
V
Quanto a noi non sia mai che ci gloriamo d'altro se non della croce del Signor nostro Gesù Cristo; in Lui è la salvezza, la vita e la resurrezione nostra; per mezzo suo siamo stati salvati e liberati.
Ps 66:2
Dio abbia pietà di noi e ci benedica; faccia splendere su di noi il suo sguardo e ci usi pietà.
V
Quanto a noi non sia mai che ci gloriamo d'altro se non della croce del Signor nostro Gesù Cristo; in Lui è la salvezza, la vita e la resurrezione nostra; per mezzo suo siamo stati salvati e liberati.
Kyrie
Latin
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Christe, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
Italiano
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Christe, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
Gloria
Latin
Gloria
Postea in medio Altaris extendens et jungens manus, caputque aliquantulum inclínans, dicit, si dicendum est, Glória in excélsis Deo, et prosequitur junctis manibus. Cum dicit Adorámus te, Grátias agimus tibi, et Jesu Christe, et Suscipe deprecatiónem, inclinat caput; et in fine dicens: Cum Sancto Spíritu, signat se a fronte ad pectus.
V
Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Jesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Jesu Christe. Cum Sancto Spíritu ✝ in glória Dei Patris. Amen.
Italiano
Gloria
Il sacerdote, in mezzo all'Altare, allargando e congiungendo le mani, col capo un po' inchinato, dice:
V
Gloria a Dio nell'alto dei cieli. E pace in terra agli uomini di buona volontà. Noi Ti lodiamo. Ti benediciamo. (chiniamo il capo) Ti adoriamo. Ti glorifichiamo. (chiniamo il capo) Ti rendiamo grazie per la tua gloria immensa. Signore Iddio, Re del cielo, Dio Padre onnipotente. Signore, Figlio unigenito, (chiniamo il capo) Gesù Cristo. Signore Iddio, Agnello di Dio, Figlio del Padre. Tu che togli i peccati del mondo, abbi pietà di noi. Tu che togli i peccati del mondo, (chiniamo il capo) accogli la nostra supplica. Tu che siedi alla destra del Padre, abbi pietà di noi. Poiché Tu solo il Santo. Tu solo il Signore. Tu solo l'Altissimo, (chiniamo il capo) Gesù Cristo. Con lo Spirito Santo ✝ (ci segniamo) nella gloria di Dio Padre. Amen.
Oratio (Collect)
Latin
Deus, a quo et Judas reátus sui pœnam, et confessiónis suæ latro prǽmium sumpsit, concéde nobis tuæ propitiatiónis efféctum: ut, sicut in passióne sua Jesus Christus, Dóminus noster, divérsa utrísque íntulit stipéndia meritórum; ita nobis, abláto vetustátis erróre, resurrectiónis suæ grátiam largiátur:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
Dio, da cui Giuda ricevette il castigo del suo delitto e il ladrone il premio del suo pentimento, fa a noi sentire l'effetto della tua pietà, affinché, come nella sua Passione Gesù Cristo Signor nostro diede all'uno e all'altro il dovuto trattamento, così tolte da noi le aberrazioni dell'uomo vecchio, ci dia la grazia della sua risurrezione.
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Oratio (Commemoratio)
Latin
Deus, humílium celsitúdo, qui beátum Francíscum Confessórem Sanctórum tuórum glória sublimásti: tríbue, quǽsumus; ut, ejus méritis et imitatióne, promíssa humílibus præmia felíciter consequámur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
O Dio, grandezza degli umili, che elevasti alla gloria dei tuoi santi il beato Francesco confessore tuo, concedi a noi, te ne preghiamo, di conseguire felicemente, per i suoi meriti e mediante l'imitazione delle sue virtù, i premi promessi agli umili.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Lectio (Epistle)
Latin
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios.
1 Cor 11:20-32.
Fratres: Conveniéntibus vobis in unum, jam non est Domínicam cœnam manducáre. Unusquísque enim suam cœnam præsúmit ad manducándum. Et alius quidem ésurit: álius autem ébrius est. Numquid domos non habétis ad manducándum et bibéndum? aut ecclésiam Dei contémnitis, et confúnditis eos, qui non habent? Quid dicam vobis? Laudo vos? In hoc non laudo. Ego enim accépi a Dómino quod et trádidi vobis, quóniam Dóminus Jesus, in qua nocte tradebátur, accépit panem, et grátias agens fregit, et dixit: Accípite, et manducáte: hoc est corpus meum, quod pro vobis tradétur: hoc fácite in meam commemoratiónem. Simíliter et cálicem, postquam cœnávit, dicens: Hic calix novum Testaméntum est in meo sánguine: hoc fácite, quotiescúmque bibétis, in meam commemoratiónem. Quotiescúmque enim manducábitis panem hunc et cálicem bibétis: mortem Dómini annuntiábitis, donec véniat. Itaque quicúmque manducáverit panem hunc vel bíberit cálicem Dómini indígne, reus erit córporis et sánguinis Dómini. Probet autem seípsum homo: et sic de pane illo edat et de cálice bibat. Qui enim mandúcat et bibit indígne, judícium sibi mandúcat et bibit: non dijúdicans corpus Dómini. Ideo inter vos multi infírmi et imbecílles, et dórmiunt multi. Quod si nosmetípsos dijudicarémus, non útique judicarémur. Dum judicámur autem, a Dómino corrípimur, ut non cum hoc mundo damnémur.
Italiano
Lettura del'Epistola del B. Paolo Apostolo ai Corinzi.
1 Cor 11:20-32.
Fratelli; quando vi adunate in sacra adunanza, non vi comportate come chi deve prepararsi a mangiare la Cena del Signore, poiché ciascuno pensa a consumare la propria cena tanto che uno patisce la fame e l'altro si ubriaca. Ma non avete le vostre case per mangiare e bere? O avete in disprezzo l'assemblea di Dio e desiderate far arrossire coloro che non hanno nulla? Che devo dirvi? forse lodarvi? In questo certamente no, Quello infatti che io vi ho insegnato me l'ha comunicato il Signore, e cioè: Il Signore Gesù la notte in cui fu tradito, prese il pane e, dopo aver reso le grazie a Dio [di qui il nome di «Eucaristia»], lo spezzò e disse: «Prendete e mangiate: questo è il mio Corpo, che sarà dato a morte per voi; fate questo in memoria di me». E similmente, dopo aver cenato, prese anche il Calice, dicendo: «Questo Calice è il nuovo Patto nel mio Sangue: fate questo tutte le volte che ne berrete in mio ricordo», Quindi ogni qualvolta mangerete questo Pane e berrete questo Calice annunzierete la morte del Signore, finché Egli non venga [per il Giudizio]. Chiunque dunque mangerà questo Pane o berrà il Calice del Signore indegnamente sarà reo del Sangue e del Corpo del Signore. Ognuno pertanto esamini se stesso e poi mangi di quel Pane e beva di quel Calice; perché chi ne mangia e ne beve indegnamente, non pensando che quello è il Corpo del Signore, mangia e beve la sua condanna. -Ecco perché tra voi ci sono molti malati e deboli [spiritualmente], e parecchi ne muoiono. Se ci esaminassimo bene da noi stessi, non saremmo condannati; invece se siamo giudicati dal Signore, Egli deve castigarci [con castighi materiali] per non condannarci col mondo [ma per farci ravvedere].
Graduale & Tractus
Latin
Phil 2:8-9
Christus factus est pro nobis obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis.
V
Propter quod et Deus exaltávit illum: et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
Italiano
Phil 2:8-9
Il Cristo si è fatto per noi obbediente fino alla morte e morte di croce.
V
Perciò Dio lo ha esaltato e gli ha dato un nome, che è sopra ogni altro nome.
Evangelium (Gospel)
Latin
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann 13:1-15
Ante diem festum Paschæ, sciens Jesus, quia venit hora ejus, ut tránseat ex hoc mundo ad Patrem: cum dilexísset suos, qui erant in mundo, in finem diléxit eos. Et cœna facta, cum diábolus jam misísset in cor, ut tráderet eum Judas Simónis Iscariótæ: sciens, quia ómnia dedit ei Pater in manus, et quia a Deo exívit, et ad Deum vadit: surgit a cœna et ponit vestiménta sua: et cum accepísset línteum, præcínxit se. Deínde mittit aquam in pelvim, et cœpit laváre pedes discipulórum, et extérgere línteo, quo erat præcínctus. Venit ergo ad Simónem Petrum. Et dicit ei Petrus: Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus et dixit ei: Quod ego fácio, tu nescis modo, scies autem póstea. Dicit ei Petrus: Non lavábis mihi pedes in ætérnum. Respóndit ei Jesus: Si non lávero te, non habébis partem mecum. Dicit ei Simon Petrus: Dómine, non tantum pedes meos, sed et manus et caput. Dicit ei Jesus: Qui lotus est, non índiget nisi ut pedes lavet, sed est mundus totus. Et vos mundi estis, sed non omnes. Sciébat enim, quisnam esset, qui tráderet eum: proptérea dixit: Non estis mundi omnes. Postquam ergo lavit pedes eórum et accépit vestiménta sua: cum recubuísset íterum, dixit eis: Scitis, quid fécerim vobis? Vos vocátis me Magíster et Dómine: et bene dícitis: sum étenim. Si ergo ego lavi pedes vestros, Dóminus et Magíster: et vos debétis alter altérius laváre pedes. Exémplum enim dedi vobis, ut, quemádmodum ego feci vobis, ita et vos faciátis.
Italiano
Séguito del S. Vangelo secondo Giovanni.
Joann 13:1-15
Prima della festa di Pasqua, Gesù sapendo che per lui era venuta l'ora di passare da questo mondo al Padre, dopo aver amato i suoi che erano nel mondo, li amò sino alla fine: e fatta la cena, quando il diavolo aveva già messo in cuore a Giuda, figliuolo di Simone Iscariota, il disegno di tradirlo: sapendo che il Padre gli aveva dato tutto nelle mani, e ch'era venuto da Dio e a Dio se ne tornava: si leva da tavola, depone il mantello e, preso un asciugatoio, se Io cinge. Poi versa dell'acqua nel bacino, e si mette a lavare i piedi ai discepoli e a rasciugarli con l'asciugatoio. Viene dunque a Simon Pietro; e Pietro gli dice: Signore, tu lavare i piedi a me? Gesù gli rispose: «Quel che io faccio, tu adesso non lo sai; ma lo capirai dopo». Pietro gli dice: Tu non mi laverai i piedi, mai! E Gesù gli risponde: «Se io non ti laverò, non avrai parte con me». E Simon Pietro gli dice: Signore, non soltanto i piedi, ma anche le mani e il capo! E Gesù gli dice : «Chi è stato lavato, non ha bisogno di lavarsi, se non i piedi, ma è interamente mondo. E voi siete mondi, ma non tutti». Siccome sapeva chi era colui che l'avrebbe tradito, per questo disse: «Non tutti siete mondi». Come dunque ebbe loro lavato i piedi, ed ebbe ripreso il mantello, rimessosi a tavola, disse loro: « Lo capite quel che vi ho fatto? Voi mi chiamate Maestro e Signore; e dite bene, perché lo sono. Orbene, se io, che sono il Signore e il Maestro , vi ho lavato i piedi, anche voi dovete lavarvi i piedi l'uno all'altro. Poiché vi ho dato un esempio, affinché così come ho fatto io, facciate anche voi».
Credo
Latin
Credo
Deinde ad medium Altaris extendens, elevans et jungens manus, dicit, si dicendum est, Credo in unum Deum, et prosequitur junctis manibus. Cum dicit Deum, caput Cruci inclinat: quod similiter facit, cum dicit Jesum Christum, et simul adorátur. Ad illa autem verba Et incarnátus est, genuflectit usque dum dicatur Et homo factus est. In fine ad Et vitam ventúri sæculi, signat se signo crucis a fronte ad pectus.
V
Credo in unum Deum, Patrem omnipoténtem, factórem cæli et terræ, visibílium ómnium et invisibílium. Et in unum Dóminum Jesum Christum, Fílium Dei unigénitum. Et ex Patre natum ante ómnia sǽcula. Deum de Deo, Lumen de Lúmine, Deum verum de Deo vero. Génitum, non factum, consubstantiálem Patri: per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines et propter nostram salútem descéndit de cælis. (Hic genuflectitur) Et incarnátus est de Spíritu Sancto ex María Vírgine: Et homo factus est. Crucifíxus étiam pro nobis: sub Póntio Piláto passus, et sepúltus est. Et resurréxit tértia die, secúndum Scriptúras. Et ascéndit in cælum: sedet ad déxteram Patris. Et íterum ventúrus est cum glória judicáre vivos et mórtuos: cujus regni non erit finis. Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur et conglorificátur: qui locútus est per Prophétas. Et unam sanctam cathólicam et apostólicam Ecclésiam. Confíteor unum baptísma in remissiónem peccatórum. Et exspécto resurrectiónem mortuórum. Et vitam ventúri sæculi. Amen.
Italiano
Credo
Il sacerdote, in mezzo all'Altare, allarga, eleva e congiunge le mani, e dice il Credo.
V
Credo (chiniamo la testa) in un solo Dio Padre onnipotente, creatore del cielo e della terra, di tutte le cose visibili ed invisibili.
E in un solo Signore, (chiniamo la testa) Gesù Cristo, unigenito Figlio di Dio. Nato dal Padre prima di tutti i secoli. Dio da Dio, luce da luce, Dio vero da Dio vero. Generato, non creato, della stessa sostanza del Padre: per mezzo di Lui tutte le cose sono state create. Per noi uomini e per la nostra salvezza discese dal cielo. (ci inginocchiamo) E per opera dello Spirito Santo si è incarnato nel seno della Vergine Maria: e si è fatto uomo. (ci rialziamo) Fu crocifisso per noi: sotto Ponzio Pilato morì e fu sepolto. Il terzo giorno è risuscitato, secondo le Scritture. È salito al cielo: siede alla destra del Padre. E di nuovo verrà nella gloria a giudicare i vivi e i morti: e il suo regno non avrà fine.
Credo nello Spirito Santo, che è Signore e dà la vita: e procede dal Padre e dal Figlio. E con il Padre e il Figlio è (chiniamo la testa) adorato e glorificato e ha parlato per mezzo dei Profeti. Credo la Chiesa: una, santa, cattolica e apostolica. Confesso un solo battesimo per il perdono dei peccati. Aspetto la risurrezione dei morti. E la vita ✝ del mondo che verrà. (facciamo il segno di croce). Amen.
Offertorium (Offertory)
Latin
Ps 117:16 et 17.
Déxtera Dómini fecit virtútem, déxtera Dómini exaltávit me: non móriar, sed vivam, et narrábo ópera Dómini.
Italiano
Ps 117:16 et 17.
La destra del Signore ha mostrato la sua potenza; la destra del Signore mi ha esaltato: non morrò, ma vivrò e narrerò le opere del Signore.
Offertory Prayers
Latin
Offertory Prayers
Deinde osculatur Altare, et versus ad populum, dicit:
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Postea dicit: Orémus, et Offertorium.
V
Orémus.
Quo dicto, si est Missa sollemnis, Diaconus porrigit Celebranti Patenam cum Hostia: si privata, Sacerdos ipse accipit Patenam cum Hostia, quam offerens, dicit:
V
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Deinde faciens crucem cum eadem Patena, deponit Hostiam super Corporale. Diaconus ministrat vinum, Subdiaconus aquam in Calice: vel si privata est Missa, utrumque infundit Sacerdos, et aquam miscendam in Calice benedicit signo crucis, dicens:
V
Deus, ✝ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
In Missis Defunctorum dicitur prædicta Oratio: sed aqua non benedicitur.
Postea accipit Calicem, et offert dicens:
V
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ majestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Deinde facit signum crucis cum Calice, et illum ponit super Corporale, et Palla cooperit: tum, junctis manibus super Altare, aliquantulum inclinatus, dicit:
V
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Erectus expandit manus, easque in altum porrectas jungens, elevátis ad cælum oculis et statim demissis, dicit:
V
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: (Benedicit Oblata, prosequendo:) et béne ✝ dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Postea, si sollemniter celebrat, benedicit incensum, dicens:
V
Per intercessiónem beáti Michaélis Archángeli, stantis a dextris altáris incénsi, et ómnium electórum suórum, incénsum istud dignétur Dóminus bene ✝ dícere, et in odórem suavitátis accípere. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Et, accepto thuribulo a Diacono, incensat Oblata, modo in Rubricis generalibus præscripto, dicens:
V
Incénsum istud a te benedíctum ascéndat ad te, Dómine: et descéndat super nos misericórdia tua.
Deinde incensat Altare, dicens:
Ps. 140, 2-4
V
Dirigátur, Dómine, orátio mea, sicut incénsum, in conspéctu tuo: elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo, et óstium circumstántiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ, ad excusándas excusatiónes in peccátis.
Dum reddit thuribulum Diacono, dicit:
V
Accéndat in nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ caritátis. Amen.
Postea incensatur Sacerdos a Diacono, deinde alii per ordinem.
Sacerdos lavat manus, dicens:
Ps. 25, 6-12
V
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
V
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deinde, aliquantulum inclinatus in medio Altaris, junctis manibus super eo, dicit:
V
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Jesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Joannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Postea osculatur Altare, et versus ad populum extendens, et jungens manus, voce paululum elevata, dicit:
S
Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Minister, seu circumstantes respondent: alioquin ipsemet Sacerdos:
M
Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis (vel meis) ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
Sacerdos submissa voce dicit:
S
Amen.
Deinde, manibus extensis, absolute sine Orémus subjungit Orationes secretas.
Secreta
Italiano
Offertory Prayers
Il sacerdote, baciato l'Altare in mezzo e congiunte le mani sul petto, si volge verso i fedeli, e allargando e congiungendo le mani dice:
V
Il Signore sia con voi.
R
E con il tuo spirito.
Poi a mani giunte si volge all'Altare, allarga e congiunge le mani, china il capo alla Croce e dice Preghiamo e l'Antifona dell'Offertorio.
V
Preghiamo
Detta l'Antifona, il sacerdote prende la patena con l'ostia e tenendole alzate fino al petto con entrambe le mani, elevati gli occhi a Dio e subito riabbassandoli, dice:
V
Accetta, Padre santo, onnipotente eterno Iddio, questa ostia immacolata, che io, indegno servo tuo, offro a Te Dio mio vivo e vero, per gli innumerevoli peccati, offese e negligenze mie, e per tutti i circostanti, come pure per tutti i fedeli cristiani vivi e defunti, affinché a me ed a loro torni di salvezza per la vita eterna. Amen.
Fatto un segno di croce con la patena, il sacerdote depone l'ostia sul corporale. Il diacono - o il ministro - mesce il vino nel calice; il suddiacono - o il ministro - mesce l'acqua; quindi il sacerdote, li benedice con un segno di croce, e dice:
V
O Dio, che in modo meraviglioso creasti la nobile natura dell'uomo, e più meravigliosamente ancora l'hai riformata, concedici di diventare, mediante il mistero di quest'acqua e di questo vino, consorti della divinità di Colui che si degnò farsi partecipe della nostra umanità, Gesù Cristo tuo Figlio, Nostro Signore, che è Dio e vive e regna con Te nell'unità dello Spirito Santo per tutti i secoli dei secoli. Amen.
Nelle Messe dei Defunti si dice la predetta Orazione, ma non si benedice l'acqua.
Il sacerdote, stando in mezzo all'Altare, prende il calice, con la destra sul nodo sotto la coppa e con la sinistra alla base, lo tiene elevato, alza gli occhi a Dio, e lo offre dicendo:
V
Ti offriamo, o Signore, questo calice di salvezza, e scongiuriamo la tua clemenza, affinché esso salga come odore soave al cospetto della tua divina maestà, per la salvezza nostra e del mondo intero. Amen.
Quindi, fatto un segno di croce col calice, lo poggia sul corporale e lo copre con la palla; poi, congiunte le mani sopra l'Altare, un po' inchinato, dice sottovoce:
V
Con spirito di umiltà e con animo contrito, possiamo noi, o Signore, esserti accetti, e il nostro sacrificio si compia oggi alla tua presenza in modo da piacere a Te, o Signore Dio.
Il sacerdote si erge, eleva gli occhi al cielo, allarga le mani, le alza, le congiunge sul petto, e un po' curvato dice:
P
Vieni, Dio eterno, onnipotente, santificatore, (benedice con la mano destra l'ostia e il calice insieme, mentre tiene la sinistra poggiata sull'Altare) e ✝ benedici questo sacrificio preparato nel tuo santo nome.
Il sacerdote, congiunte le mani sul petto, va al lato dell'Epistola, e benedice l'incenso, dicendo:
V
Per intercessione del beato Michele Arcangelo, che sta alla destra dell'altare dell'incenso, e per quella di tutti gli eletti suoi, il Signore si degni di bene ✝ dire quest'incenso e di accettarlo come soave profumo. Per Cristo nostro Signore. Amen
e, ricevuto il turibolo dal diacono - o dal ministro -, incensa le offerte, dicendo:
V
Quest'incenso da Te benedetto salga fino a Te, o Signore, e discenda su di noi la tua misericordia.
quindi incensa l'Altare, dicendo:
Ps. 140, 2-4.
V
Salga, o Signore, la mia orazione come l'incenso al tuo cospetto; sia l'elevazione delle mie mani come il sacrificio della sera. Custodisci, o Signore, la mia bocca e sorveglia le mie labbra: non permettere che il mio cuore trascenda a maliziose parole e a cercare scuse ai peccati.
Mentre restituisce il turibolo al diacono - o al ministro -, dice:
V
Accenda in noi il Signore il fuoco del suo amore e la fiamma dell'eterna carità. Amen.
Il diacono - o il ministro - incensa il sacerdote, poi il clero nel presbiterio, quindi i fedeli. All'atto di essere incensati, i fedeli si alzano, poi si risiedono.
Intanto il sacerdote si lava le mani, dicendo:
Ps. 25, 6-12.
V
Laverò fra gli innocenti le mie mani: ed andrò attorno al tuo altare, o Signore: Per udire voci di lode, e per narrare tutte quante le tue meraviglie. O Signore, ho amato lo splendore della tua casa, e il luogo ove abita la tua gloria. Non perdere insieme con gli empi, o Dio, l'anima mia, né la mia vita con gli uomini sanguinari: Nelle cui mani stanno le iniquità: e la cui destra è piena di regali. . Io invece ho camminato nella mia innocenza: riscàttami e abbi pietà di me. Il mio piede è rimasto sul retto sentiero: ti benedirò nelle adunanze, o Signore.
V
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Quindi, un po' inchinato in mezzo all'Altare, con le mani giunte poggiate su di esso, il sacerdote dice:
V
Accetta, o Santissima Trinità, questa offerta che ti facciamo in memoria della passione, risurrezione e ascensione di nostro Signore Gesù Cristo, e in onore della beata sempre Vergine Maria, di san Giovanni Battista, dei santi Apostoli Pietro e Paolo, di questi [martiri le cui reliquie sono nell'Altare], e di tutti i Santi, affinché ad essi sia d'onore e a noi di salvezza, e si degnino d'intercedere per noi in Cielo, mentre noi facciamo memoria di loro in terra. Per il medesimo Cristo nostro Signore. Amen.
Il sacerdote bacia l'Altare, si volge verso i fedeli, allarga e congiunge le mani, e a voce alta dice:
S
Pregate, fratelli, (e prosegue a voce bassa, volgendosi di nuovo all'Altare) affinché il mio e vostro sacrificio sia gradito a Dio Padre onnipotente.
Il ministro e i fedeli rispondono:
M
Il Signore riceva dalle tue mani questo sacrificio, a lode e gloria del suo nome, per il bene nostro e di tutta la sua Santa Chiesa.
Il Sacerdote dice a voce bassa:
S
Amen.
Quindi, allargate le mani, senza dire Oremus, récita le orazioni segrete.
Secreta
Secreta (Secret Prayer)
Latin
Ipse tibi, quǽsumus, Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus, sacrifícium nostrum reddat accéptum, qui discípulis suis in sui commemoratiónem hoc fíeri hodiérna traditióne monstrávit, Jesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
O Signore santo, Padre onnipotente, eterno Dio, ti renda accetto questo nostro sacrificio quegli stesso, che con l'odierna istituzione insegnò ai suoi discepoli di offrirlo in sua memoria, Gesù Cristo, Figlio tuo, Signore nostro; il quale con te vive e regna.
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Secreta (Commemoratio)
Latin
Hæc dona devótæ plebis, Dómine, quibus tua cumulámus altária, beáti Francísci méritis tibi grata nobísque salutária, te miseránte, reddántur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
Questi doni del popolo devoto, o Signore, che deponiamo sui tuoi altari, siano per i meriti del beato Francesco a te graditi, e a noi salutari per la tua misericordia.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Preface & Sanctus
Latin
Preface & Sanctus
Quibus finitis, cum pervenerit ad conclusionem, clara voce dicit: Per ómnia sǽcula sæculórum, cum Præfatione, ut in sequentibus. Præfationem incipit ambabus manibus positis hinc inde super Altare: quas aliquantulum elevat, cum dicit: Sursum corda. Jungit eas ante pectus, et caput inclinat, cum dicit: Grátias agamus Dómino, Deo nostro. Deinde disjungit manus, et disjunctas tenet usque ad finem Præfationis: qua finita, iterum jungit eas, et inclinatus dicit: Sanctus. Et cum dicit: Benedíctus, qui venit, signum crucis sibi producit a fronte ad pectus.
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
V
Sursum corda.
R
Habémus ad Dóminum.
V
Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
R
Dignum et justum est.
de Sancta Cruce
V
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui salútem humáni géneris in ligno Crucis constituísti: ut, unde mors oriebátur, inde vita resúrgeret: et, qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti júbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:
V
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Italiano
Preface & Sanctus
Quindi, allargate le mani, senza dire Oremus, récita le orazioni segrete. Giunto alla conclusione, a voce alta dice: Per tutti i secoli dei secoli. Finiti i quali, il sacerdote, in mezzo all'Altare, con le mani allargate e poggiate su di esso, dice a voce alta tutto il Prefazio. Alza le mani allargate, all'altezza del petto, con le palme che si guardano, quando dice: In alto i cuori. Congiunge le mani sul petto, china il capo, quando dice: Rendiamo grazie al Signore nostro Dio. Il sacerdote allarga le mani, con le palme che si guardano, e le tiene così fino alla fine del Prefazio. Quando dice Sanctus, congiunge le mani sul petto e prosegue a voce più bassa. Quando dice Benedictus qui venit, si rialza e si segna.
V
Il Signore sia con voi.
R
E con il tuo spirito.
V
In alto i cuori.
R
Sono rivolti al Signore.
V
Rendiamo grazie al Signore nostro Dio.
R
È cosa degna e giusta.
della Passione e della Santa Croce
V
È veramente degno e giusto, conveniente e salutare, che noi, sempre e in ogni luogo, Ti rendiamo grazie, o Signore Santo, Padre Onnipotente, Eterno Iddio: Che hai procurato la salvezza del genere umano col legno della Croce: cosí che da dove venne la morte, di là risorgesse la vita, e chi col legno vinse, dal legno fosse vinto: per Cristo nostro Signore. Per mezzo di Lui la tua maestà lodano gli Angeli, adorano le Dominazioni e tremebonde le Potestà. I Cieli, le Virtú celesti e i beati Serafini la célebrano con unanime esultanza. Ti preghiamo di ammettere con le loro voci anche le nostre, mentre supplici confessiamo dicendo:
V
Santo, Santo, Santo il Signore Dio degli esérciti I cieli e la terra sono pieni della tua gloria. Osanna nell'alto dei cieli. Benedetto colui che viene nel nome del Signore. Osanna nell'alto dei cieli.
Canon of the Mass
Latin
Canon of the Mass
Finita præfatione, sacerdos extendens, elevans aliquantulum et iungens manus, elevansque ad cælum oculos, et statim demittens, profunde inclinatus ante Altare, manibus super eo positis, dicit :
V
Te ígitur, clementíssime Pater, per Jesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, (osculatur Altare et, junctis manibus ante pectus, dicit:) uti accépta hábeas et benedícas, (Signat ter super Hostiam et Calicem simul, dicens:) hæc ✝ dona, hæc ✝ múnera, hæc ✝ sancta sacrifícia illibáta, (Extensis manibus prosequitur:) in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Commemoratio pro vivis
V
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. (Jungit manus, orat aliquantulum pro quibus orare intendit: deinde manibus extensis prosequitur:) et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
V
Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beáti Joseph, ejúsdem Vírginis Sponsi,
et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. (Jungit manus) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Tenens manus expansas super Oblata, dicit:
V
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ,
quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum júbeas grege numerári. (Jungit manus) Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
V
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, (Signat ter super Oblata,) bene ✝ díctam, adscríp ✝ tam, ra ✝ tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: (Signat semel super Hostiam,) ut nobis Cor ✝ pus, (et semel super Calicem,) et San ✝ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, (Jungit manus,) Dómini nostri Jesu Christi.
V
Qui prídie quam paterétur, (Accipit Hostiam,) accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, (Elevat oculos ad cælum,) elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, (Caput inclinat,) tibi grátias agens, (Signat super Hostiam,) bene ✝ díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.
Tenens ambabus manibus Hostiam inter indices et pollices, profert verba consecrationis secrete, distincte et attente super Hostiam, et simul super omnes, si plures sint consecrandæ.
HOC EST ENIM CORPUS MEUM.
Quibus verbis prolatis, statim Hostiam consecratam genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, reponit super Corporale, et genuflexus iterum adorat: nec amplius pollices et indices disjungit, nisi quando Hostia tractanda est, usque ad ablutionem digitorum.
wait5
Tunc, detecto Calice, dicit:
V
Símili modo postquam cenátum est, (Ambabus manibus accipit Calicem,) accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: (item Caput inclinat,) item tibi grátias agens, (Sinistra tenens Calicem, dextera signat super eum,) bene ✝ díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.
Profert verba consecrationis super Calicem, attente, continuate, et secrete, tenens illum parum elevatum.
HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.
wait5
Quibus verbis prolatis, deponit Calicem super Corporale, et dicens secrete:
V
Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.
Genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, deponit, cooperit, et genuflexus iterum adorat.
Deinde disjunctis manibus dicit:
V
Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, ejúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ majestáti tuæ de tuis donis ac datis, (Jungit manus, et signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) Hóstiam ✝ puram, Hóstiam ✝ sanctam, Hóstiam ✝ immaculátam, (Signat semel super Hostiam, dicens:) Panem ✝ sanctum vitæ ætérnæ, (et semel super Calicem, dicens:) et Cálicem ✝ salútis perpétuæ.
Extensis manibus prosequitur:
V
Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui justi Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Profunde inclinatus, junctis manibus et super Altare positis, dicit:
V
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: jube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ majestátis tuæ: ut, quotquot (Osculatur Altare,) ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui (Jungit manus, et signat semel super Hostiam, et semel super Calicem,) Cor ✝ pus, et Sán ✝ guinem sumpsérimus, (Seipsum signat, dicens:) omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. (Jungit manus.) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Commemoratio pro defunctis
V
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. (Jungit manus, orat aliquántulum pro iis defunctis, pro quibus orare intendit, deinde extensis manibus prosequitur:) Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. (Jungit manus, et caput inclinat, dicens:) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Manu dextera percutit sibi pectus, elata aliquantulum voce dicens:
V
Nobis quoque peccatóribus (Extensis manibus ut prius, secrete prosequitur:) fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Joánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. (Jungit manus.) Per Christum, Dóminum nostrum.
V
Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, (Signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) sanctí ✝ ficas, viví ✝ ficas, bene ✝ dícis et præstas nobis.
Discooperit Calicem, genuflectit, accipit Hostiam inter pollicem et indicem manus dexteræ: et tenens sinistra Calicem, cum Hostia signat ter a labio ad labium Calicis, dicens:
P
Per Ip ✝ sum, et cum Ip ✝ so, et in Ip ✝ so, (Cum ipsa Hostia signat bis inter se et Calicem, dicens:) est tibi Deo Patri ✝ omnipoténti, in unitáte Spíritus ✝ Sancti, (Elevans parum Calicem cum Hostia, dicit:) omnis honor, et glória.
ponit Hostiam, Calicem Palla cooperit, genuflectit, surgit, et dicit intellegibili voce vel cantat:
V
Per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
Canon of the Mass
V
Te dunque, o clementissimo Padre, per Gesù Cristo tuo Figlio nostro Signore, noi supplichiamo e preghiamo (bacia l'Altare e, congiunte le mani davanti al petto, prosegue) di aver grati e di benedire (fa tre segni di croce sull'Ostia e sul Calice, dicendo) questi ✝ doni, questi ✝ regali, questi ✝ santi ed illibati sacrifici (allargate le mani, prosegue) che noi ti offriamo, anzitutto per la tua santa Chiesa Cattolica, affinché ti degni pacificarla, custodirla, riunirla e governarla in tutto il mondo, insieme con il tuo servo e Papa nostro N.p, e col nostro Vescovo N.b, e con tutti i veri credenti e seguaci della cattolica ed apostolica fede.
Meménto dei vivi (díttici)
V
Ricordati, o Signore, dei tuoi servi e delle tue serve N. e N. (congiunge le mani e prega un po’ per coloro per i quali intende pregare; quindi stende le mani e prosegue) e di tutti i circostanti, di cui conosci la fede e la devozione, pei quali ti offriamo (o che ti offrono) questo sacrificio di lode, per sé e per tutti i loro cari, a redenzione delle loro ànime, per la sperata salute e incolumità; e rendono i loro voti a Te, o eterno Iddio vivo e vero.
V
Uniti in comunione e venerando anche la memoria, anzitutto della gloriosa sempre Vergine Maria, Genitrice del nostro Dio e Signore Gesú Cristo e poi del beato Giuseppe Sposo della stessa Vergine,
e di quella dei tuoi beati Apostoli e Martiri: Pietro e Paolo, Andrea, Giacomo, Giovanni, Tommaso, Giacomo, Filippo, Bartolomeo, Matteo, Simone e Taddeo, Lino, Cleto, Clemente, Sisto, Cornelio, Cipriano, Lorenzo, Crisógono, Giovanni e Paolo, Cosma e Damiano, e di tutti i tuoi Santi; per i meriti e per le preghiere dei quali concedi che in ogni cosa siamo assistiti dall'aiuto della tua protezione. (Congiunge le mani) Per il medesimo Cristo nostro Signore. Amen.
tiene le mani allargate sulle offerte
V
Ti preghiamo, dunque, o Signore, di accettare placato questa offerta di noi tuoi servi e di tutta la tua famiglia;
fa che i nostri giorni scorrano nella tua pace e che noi veniamo liberati dall’eterna dannazione e annoverati nel gregge dei tuoi eletti.
(Congiunge le mani) Per Cristo nostro Signore. Amen.
V
La quale offerta Tu, o Dio, dégnati, te ne supplichiamo, di rendere in tutto e per tutto (fa tre segni di croce sopra le offerte) bene ✝ detta, ascrit ✝ ta, ratifi ✝ cata, ragionevole e accettabile (fa un segno di croce sull'ostia) affinché diventi per noi il Cor ✝ po (e uno sul calice) e il San ✝ gue del tuo dilettissimo Figlio (congiunge le mani) nostro Signore Gesù Cristo.
V
Il Quale nella vigilia della Passione (prende l'ostia) preso del pane nelle sue sante e venerabili mani (alza gli occhi al cielo), alzati gli occhi al cielo, a Te Dio Padre suo onnipotente (china il capo) rendendoti grazie, (fa un segno di croce sull'ostia) lo bene ✝ disse, lo spezzò e lo diede ai suoi discepoli, dicendo: Prendete e mangiatene tutti:
Tenendo con ambo le mani l’ostia tra gli indici e i pollici, dice sull’ostia le parole della consacrazione: distintamente e accuratamente; così come sulle altre ostie, se ve ne sono da consacrare.
QUESTO È IL MIO CORPO.
Dette queste parole, subito genuflette e adora l’Ostia consacrata: si rialza, La eleva per mostrarLa ai fedeli, La ripone sul corporale, e, genuflesso La adora ancora. Non disgiunge più gli indici dai pollici fino all’abluzione delle dita, tranne che non debba prendere l’Ostia.
wait5
(Quindi, preso il calice, dice:)~
V
Nello stesso modo, dopo aver cenato (con ambo le mani prende il calice), preso nelle sue sante e venerabili mani anche questo glorioso calice: di nuovo (china il capo) rendendoti grazie, (tenendo con la sinistra il calice, vi traccia sopra un segno di croce) lo bene ✝ disse, e lo diede ai suoi discepoli, dicendo: Prendete e bevetene tutti:
dice le parole della consacrazione sul calice: accuratamente e senza interruzione; tenendolo un po’ elevato
QUESTO È IL CALICE DEL MIO SANGUE, DELLA NUOVA ED ETERNA ALLEANZA: MISTERO DI FEDE: IL QUALE PER VOI E PER MOLTI SARÀ SPARSO IN REMISSIONE DEI PECCATI.
wait5
dette queste parole, depone il Calice sul corporale, e dice:
V
Ogni qual volta farete questo, lo fate in memoria di me.
genuflesso adora il Calice: si rialza, Lo eleva per mostrarLo ai fedeli, Lo depone, Lo copre, e, genuflesso Lo adora ancora.
Quindi, allargate le mani, dice:
V
Onde anche noi tuoi servi, o Signore, come pure il tuo santo popolo, ricordando la beata Passione del medesimo Cristo tuo Figlio, nostro Signore, e certo anche la sua Risurrezione dagli inferi e la sua gloriosa Ascensione in cielo: offriamo all'eccelsa tua maestà, delle cose che ci hai donate e date (congiunge le mani e fa tre segni di croce sull'Ostia e sul Calice, e dice) l'Ostia ✝ pura, l'Ostia ✝ santa, l'Ostia ✝ immacolata, (traccia un segno di croce sull'Ostia, e dice) il Pane ✝ santo della vita eterna (e un segno di croce sul Calice, dicendo) e il Calice ✝ della perpetua salvezza.
(allargate le mani, prosegue:)~
V
Su questi doni, con propizio e sereno volto, dégnati di guardare e di gradirli, come ti degnasti gradire i doni del tuo giusto servo Abele e il sacrificio del nostro Patriarca Abramo e quello che ti offrì il tuo sommo sacerdote Melchisedech, santo sacrificio, immacolata ostia.
molto inchinato, congiunge le mani, le poggia sull’Altare, e dice:
V
Supplici ti preghiamo, o Dio onnipotente: comanda che questi doni, per le mani dell'Angelo tuo santo, vengano portati sul tuo sublime altare, al cospetto della tua divina maestà, affinché quanti (bacia l'Altare), partecipando a questo altare, riceveremo il sacrosanto (congiunge le mani e traccia un segno di croce prima sull'Ostia e poi sul Calice) Cor ✝ po e San ✝ gue del Figlio tuo, veniamo ricolmi (si segna) d'ogni celeste benedizione e grazia. (congiunge le mani) Per lo stesso Cristo nostro Signore. Amen.
Memento dei morti (díttici)
V
Ricordati anche, o Signore, dei tuoi servi e delle tue serve N. e N. che ci hanno preceduto col segno della fede e dormono il sonno di pace. (Congiunge le mani, prega un po’ per i defunti per i quali intende pregare, quindi, allargate le mani, prosegue:) Ad essi, o Signore, e a tutti quelli che riposano in Cristo, noi ti supplichiamo di concedere, benigno, il luogo del refrigerio, della luce e della pace. (congiunge le mani e china il capo) Per il medesimo Cristo nostro Signore. Amen.
con la destra si percuote il petto, ed elevata un poco la voce, dice:
V
E anche a noi peccatori (allarga le mani e sottovoce prosegue:) servi tuoi, che speriamo nella moltitudine delle tue misericordie, dégnati di dare qualche parte e società coi tuoi santi Apostoli e Martiri: con Giovanni, Stefano, Mattia, Bárnaba, Ignazio, Alessandro, Marcellino, Pietro, Felícita, Perpetua, Ágata, Lucia, Agnese, Cecilia, Anastasia, e con tutti i tuoi Santi; nel cui consorzio ti preghiamo di accoglierci, non guardando al merito, ma elargendoci la tua grazia. (congiunge le mani.) Per Cristo nostro Signore.
V
Per mezzo del quale, o Signore, Tu crei sempre tutti questi beni (fa tre croci sull'Ostia e sul Calice insieme, dicendo:) li santi ✝ fichi, vivi ✝ fichi, bene ✝ dici e li procuri a noi.
scopre il Calice, genuflette, prende l’Ostia tra l’indice e il pollice della mano destra e, tenendo il Calice con la sinistra, con l’Ostia fa tre segni di croce sui bordi del Calice, dicendo:
P
Per mezzo di ✝ Lui e con ✝ Lui e in ✝ Lui, (con la stessa Ostia fa due segni di croce tra sé stesso e il Calice) viene a Te, Dio Padre ✝ onnipotente, nell'unità dello Spirito ✝ Santo
eleva un po’ il Calice con l'Ostia
ogni onore e gloria.
ripone l’Ostia, copre il Calice con la palla, genuflette, si rialza, e a voce alta dice o canta:
V
Per tutti i secoli dei secoli.
R
Amen.
Preparation for Holy Communion
Latin
Preparation for Holy Communion
(Iungit manus.)
V
Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere:(Extendit manus.)
V
Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R
Sed líbera nos a malo.
S
(Sacerdos secrete dicit :) Amen.
Deinde manu dextera accipit inter indicem et medium digitos Patenam, quam tenens super Altare erectam, dicit secrete:
V
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, (Signat se cum Patena a fronte ad pectus,) da propítius pacem in diébus nostris: (Patenam osculatur,) ut, ope misericórdiæ tuæ adjúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Submittit Patenam Hostiæ, discooperit Calicem, genuflectit, surgit, accipit Hostiam, et eam super Calicem tenens utraque manu, frangit per medium, dicens:
V
Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum.
Et mediam partem, quam in dextera manu tenet, ponit super Patenam. Deinde ex parte, quæ in sinistra remanserat, frangit particulam, dicens:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
Aliam mediam partem, quam in sinistra manu habet, adjungit mediæ super Patenam positæ, et particulam parvam dextera retinens super Calicem, quem sinistra per nodum infra cuppam tenet, dicit intellegibili voce vel cantat:
V
Per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Cum ipsa particula signat ter super Calicem, dicens:
V
Pax Dómini sit semper vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Particulam ipsam immittit in Calicem, dicens secrete:
V
Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Jesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Cooperit Calicem, genuflectit, surgit, et inclinatus Sacramento, junctis manibus, et ter pectus percutiens, intellegibili voce dicit:
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
&AgnusHook
In Missis Defunctorum non dicitur miserére nobis, sed ejus loco dona eis requiem, et in tertio additur sempitérnam.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem sempitérnam.
Deinde, junctis manibus super Altare, inclinatus dicit secrete sequentes Orationes:
V
Dómine Jesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Si danda est pax, osculatur Altare, et dans pacem, dicit:
V
Pax tecum.
R
Et cum spíritu tuo.
In Missis Defunctorum non datur pax, neque dicitur oratio Domine Jesu Christe, qui dixisti.
V
Dómine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
V
Percéptio Córporis tui, Dómine Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Genuflectit, surgit, et dicit:
V
Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Deinde parum inclinatus, accipit ambas partes Hostiæ inter pollicem et indicem sinistræ manus, et Patenam inter eundem indicem et medium supponit, et dextera tribus vicibus percutiens pectus, elata aliquantulum voce, ter dicit devote et humiliter:
V
Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V
Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V
Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Postea dextera se signans cum Hostia super Patenam, dicit:
V
Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et se inclinans, reverenter sumit ambas partes Hostiæ: quibus sumptis, deponit Patenam super Corporale, et erigens se jungit manus, et quiescit aliquantulum in meditatione Sanctissimi Sacramenti.
Deinde discooperit Calicem, genuflectit, colligit fragmenta, si quæ sint, extergit Patenam super Calicem, interim dicens:
V
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Accipit Calicem manu dextera, et eo se signans, dicit:
V
Sanguis Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et sinistra supponens Patenam Calici, reverenter sumit totum Sanguinem cum particula. Quo sumpto, si qui sunt communicandi, eos communicet, antequam se purificet
Si qui sunt communicandi in Missa, Sacerdos post sumptionem Sanguinis, antequam se purificet, facta genuflexione, ponat particulas consecratas in Pyxide, vel, si pauci sint communicandi, super Patenam, nisi a principio positae fuerint in Pyxide seu alio Calice. Interim minister ante eos extendit linteum seu velum album, et pro eis facit Confessionem dicens:
M
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Sacerdos iterum genuflectit, et manibus junctis vertens se ad populum in cornu Evangelii, dicit:
S
Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
R
Amen.
S
Indulgéntiam, + absolutiónem et remissiónem peccatórum vestrórum tríbuat vobis omnípotens et miséricors Dóminus.
R
Amen.
et manu dextera facit signum crucis super eos. Postea genuflectens, accipit manu sinistra Pyxidem seu Patenam cum Sacramento, dextera vero sumit unam particulam, quam inter pollicem et indicem tenet aliquantulum elevatam super Pyxidem seu Patenam, et conversus adcommunicandos in medio Altaris, dicit:
S
Ecce Agnus Dei, ecce, qui tollit peccáta mundi.
Deinde dicit:
S
Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
S
Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
S
Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Quibus verbis tertio repetitis, accedit ad eorum dexteram, hoc est, ad latus Epistolæ, et unicuique porrigit Sacramentum faciens cum eo signum crucis super Pyxidem vel Patenam, et simul dicens:
S
Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam tuam in vitam ætérnam. Amen.
Omnibus communicatis, revertitur ad Altare, nihil dicens: et non dat eis benedictionem, quia illam daturus est in fine Missæ. Si particulæ positae erant super Corporale, extergit illud cum Patena, et si qua in eo fuerint fragmenta, in Calicem immittit.
wait16
Postea dicit:
V
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Interim porrigit Calicem ministro, qui infundit in eo parum vini, quo se purificat: deinde prosequitur:
V
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Abluit et extergit digitos, ac sumit ablutionem: extergit os et Calicem, quem, plicato Corporali, operit et collocat in Altari ut prius: deinde prosequitur Missam.
Italiano
Preparation for Holy Communion
V
Preghiamo Esortati da salutari precetti e ammaestrati da un'istruzione divina, osiamo dire: (allarga le mani)
V
Padre nostro, che sei nei cieli, sia santificato il tuo nome, venga il tuo regno, sia fatta la tua volontà, come in cielo così in terra. Dacci oggi il nostro pane quotidiano, e rimetti a noi i nostri debiti come noi li rimettiamo ai nostri debitori, e non c'indurre in tentazione.
R
Ma liberaci dal male.
S
(sottovoce) Amen.
Il sacerdote prende la patena fra l'indice e il medio della destra, la tiene diritta sull’Altare, e dice sottovoce:
V
Liberaci, te ne preghiamo, o Signore, da tutti i mali passati, presenti e futuri: e per intercessione della beata e gloriosa sempre Vergine Maria, Madre di Dio, e dei tuoi beati Apostoli Pietro e Paolo, e Andrea, e di tutti i Santi (si fa il segno di croce con la patena) concedi benigno la pace nei nostri giorni (bacia la patena): affinché, sostenuti dalla tua misericordia, noi siamo sempre liberi dal peccato e sicuri da ogni turbamento.
sottopone la patena all’Ostia, scopre il Calice, genuflette, si alza, prende l’Ostia e, tenendola sul Calice con due mani, la spezza per metà, dicendo:
V
Per il medesimo Gesù Cristo nostro Signore, tuo Figlio
ripone sulla patena la metà dell’Ostia che ha nella destra, stacca una particella dall’altra metà che tiene con la sinistra, e dice:
Che è Dio e vive e regna con Te, nell'unità dello Spirito Santo
unisce la metà che ha nella sinistra con quella che si trova sulla patena, tiene con la destra la particella, sopra il Calice, che tiene con la sinistra, per il nodo sotto la coppa, e dice a voce alta o canta:
V
Per tutti i secoli dei secoli.
R
Amen.
Il sacerdote, con la particella dell’Ostia, fa tre segni di croce sul Calice, e augura la pace ai fedeli:
V
La pace ✝ del Signore sia ✝ sempre con ✝ voi.
R
E con il tuo spirito.
lascia cadere la particella dell’Ostia nel Calice, e dice sottovoce:
V
Questa mescolanza e consacrazione del Corpo e del Sangue di nostro Signore Gesú Cristo giovi per la vita eterna a noi che la riceviamo. Amen.
Il sacerdote copre il Calice, genuflette, si alza, e, inchinatosi al Sacramento, congiunge le mani e battendosi il petto per tre volte, dice a voce alta:
I fedeli accompagnano il sacerdote in questa triplice invocazione: recitando o cantando e battendosi tre volte il petto
V
Agnello di Dio, che togli i peccati del mondo, abbi pietà di noi.
V
Agnello di Dio, che togli i peccati del mondo, abbi pietà di noi.
V
Agnello di Dio, che togli i peccati del mondo, dona noi la pace.
&AgnusHook
Nelle SS. Messe dei defunti non si dice: abbi pietà di noi, ma: dona loro il riposo; e alla terza volta si aggiunge: eterno
V
Agnello di Dio, che togli i peccati del mondo, dona loro il riposo.
V
Agnello di Dio, che togli i peccati del mondo, dona loro il riposo.
V
Agnello di Dio, che togli i peccati del mondo, dona loro il riposo eterno.
Il sacerdote congiunge le mani sull’Altare e, inchinato, dice sottovoce le seguenti orazioni:
V
Signore Gesú Cristo, che dicesti ai tuoi Apostoli: Vi lascio la pace, vi do la mia pace, non guardare ai miei peccati, ma alla fede della tua Chiesa, e degnati di pacificarla e di riunirla secondo la tua volontà. Tu che sei Dio e vivi e regni per tutti i secoli dei secoli. Amen.
Se si deve dare la pace, bacia l'Altare, e dando la pace, dice:
V
La pace sia con te.
R
E con il tuo spirito.
Nella S. Messa dei defunti non si dà la pace, né si récita la precedente orazione
V
Signore Gesú Cristo, Figlio del Dio vivente, Tu che per volontà del Padre, con la cooperazione dello Spirito Santo, con la tua morte hai restituito al mondo la vita, liberami, mediante questo sacrosanto Corpo e Sangue tuo, da tutte le mie iniquità, e da tutti i mali: e rendimi sempre fedele ai tuoi comandamenti, e non permettere che io mai mi separi da Te, che sei Dio e vivi e regni con lo stesso Dio Padre e lo Spirito Santo nei secoli dei secoli. Amen.
V
La comunione del tuo Corpo, Signore Gesú Cristo, ch'io indegno ardisco ricevere, non mi torni a delitto e condanna; ma per la tua bontà mi giovi a difesa dell'anima e del corpo e come spirituale medicina, Tu che sei Dio e vivi e regni con Dio Padre nell'unità dello Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Amen.
Il sacerdote genuflette, si alza, e dice:
V
Riceverò il pane del cielo e invocherò il nome del Signore
detto questo, con la mano destra prende dalla patena, con riverenza, le due parti dell’Ostia e le pone fra il pollice e l’indice della mano sinistra, e mette la patena fra lo stesso indice e il medio, tenendo la stessa mano sinistra tra il petto e il Calice, quindi, un po’ inchinato, si percuote tre volte il petto con la destra e per tre volte ripete a voce chiara:
V
Signore, non son degno (e prosegue sottovoce) che Tu entri sotto il mio tetto, ma di' soltanto una parola e l'anima mia sarà guarita.
V
Signore, non son degno (e prosegue sottovoce) che Tu entri sotto il mio tetto, ma di' soltanto una parola e l'anima mia sarà guarita.
V
Signore, non son degno (e prosegue sottovoce) che Tu entri sotto il mio tetto, ma di' soltanto una parola e l'anima mia sarà guarita.
Poi, prende dalla mano sinistra, con l’indice e il pollice della mano destra, le parti dell’ Ostia e con esse si segna, sulla patena, e dice:
V
Il Corpo di nostro Signore Gesú Cristo custodisca l'anima mia per la vita eterna. Amen.
e, inchinatosi, con i gomiti poggiati sull’Altare, consuma con riverenza entrambe le parti dell’Ostia, quindi depone la patena sul corporale, si alza, congiunge gli indici e i pollici, e, congiunte le mani davanti al viso, si sofferma un po’ nella meditazione del SS. Sacramento.
Scoperto il Calice, genuflette, si rialza, prende la patena, esamina il corporale, e, se ve ne sono, raccoglie i frammenti con la patena, dicendo:
V
Che renderò io al Signore per tutte le cose che ha dato a me? Prenderò il Calice della salute e invocherò il nome del Signore. Lodandolo invocherò il Signore e sarò salvo dai miei nemici.
prende il Calice con la destra e si segna con esso, dicendo:
I fedeli si segnano insieme al sacerdote: è un sacramentale che concorre a cancellare i peccati veniali.
V
Il Sangue di nostro Signore Gesú Cristo custodisca l'anima mia per la vita eterna. Amen.
poi, sottoponendo con la sinistra la patena al Calice, prende con riverenza tutto il Sangue unitamente alla particella. Assunto il quale, se ci sono fedeli da comunicare, li comunichi prima di purificarsi.
Se vi sono dei fedeli che debbono comunicarsi, il sacerdote, dopo aver assunto il Sangue e prima di purificarsi, fatta la genuflessione, mette le particole consacrate nella pisside o, se i comunicandi sono pochi, sulla patena.
M
Confesso a Dio onnipotente, alla beata sempre Vergine Maria, al beato Michele Arcangelo, al beato Giovanni Battista, ai Santi Apostoli Pietro e Paolo, a tutti i Santi e a te, o padre, di aver molto peccato, in pensieri, parole ed opere: (ci si batte il petto per tre volte) per mia colpa, per mia colpa, per mia grandissima colpa. E perciò supplico la beata sempre Vergine Maria, il beato Michele Arcangelo, il beato Giovanni Battista, i Santi Apostoli Pietro e Paolo, tutti i Santi, e te, o padre, di pregare per me il Signore Dio nostro.
Il sacerdote, congiunte le mani, si volge verso i fedeli dalla parte del Vangelo, e dice:
S
Dio onnipotente abbia pietà di voi e, rimessi i vostri peccati, vi conduca alla vita eterna.
R
Amen.
S
Il Signore onnipotente e misericordioso + ci accordi il perdono, l'assoluzione e la remissione dei nostri peccati.
R
Amen.
e dà l’assoluzione: Indulgentiam, absolutionem et…, mentre con la mano destra fa un segno di croce sui fedeli. Dopo, genuflette, con la mano sinistra prende la pisside o la patena con il Sacramento, prende con la mano destra una particola, tra l’indice e il pollice, e tenendola un po’ elevata, rivolgendosi ai comunicandi, in mezzo all'Altare, dice:
S
Ecco l'Agnello di Dio: ecco Colui che toglie i peccati del mondo.
Quindi dice:
S
Signore, non son degno di partecipare alla tua mensa: ma di' soltanto una parola ed io sarò salvato.
S
Signore, non son degno di partecipare alla tua mensa: ma di' soltanto una parola ed io sarò salvato.
S
Signore, non son degno di partecipare alla tua mensa: ma di' soltanto una parola ed io sarò salvato.
Il sacerdote distribuisce il SS. Sacramento a partire dalla destra dei fedeli, cioè dal lato dell’Epistola, e mentre Lo porge ad ognuno fa con Esso un segno di croce sulla pisside o sulla patena, dicendo:
S
Il Corpo di nostro Signore Gesù Cristo custodisca l'anima tua per la vita eterna. Amen.
Finito di comunicare i fedeli, il sacerdote ritorna all’Altare, mette nel Calice i frammenti che si trovano sulla patena.
wait16
Poi dice:
V
Ciò che con la bocca abbiamo ricevuto, fa, o Signore, che l'accogliamo con anima pura, e da dono temporaneo ci diventi rimedio sempiterno.
intanto, porge il Calice al ministro, che vi versa un po’ di vino, perché si purifichi, e prosegue:
V
O Signore, il tuo Corpo che ho ricevuto e il tuo Sangue che ho bevuto, aderiscano all'intimo dell'ànima mia; e fa che non rimanga macchia alcuna di peccato in me, che questi puri e santi sacramenti hanno rinnovato, o Tu che vivi e regni nei secoli dei secoli. Amen.
(Il sacerdote lava ed asciuga le dita, e beve l’abluzione; poi si asciuga la bocca, deterge il Calice, che copre col corporale ripiegato, e lo colloca in mezzo all’Altare. Il ministro porta il Messale dal lato dell’Epistola. Quindi il sacerdote, a mani giunte, legge l’antifona della Comunione.
Communio (Communion Verse)
Latin
Joann 13:12, 13 et 15.
Dóminus Jesus, postquam cœnávit cum discípulis suis, lavit pedes eórum, et ait illis: Scitis, quid fécerim vobis ego, Dóminus et Magíster? Exemplum dedi vobis, ut et vos ita faciátis.
Italiano
Joann 13:12, 13 et 15.
Il Signore Gesù, come ebbe cenato con i suoi discepoli, lavò loro i piedi, e disse: comprendete quel che io, Signore e maestro ho fatto a voi? Io vi ho dato l'esempio, perché così facciate anche voi.
Postcommunio
Latin
Refécti vitálibus aliméntis, quǽsumus, Dómine, Deus noster: ut, quod témpore nostræ mortalitátis exséquimur, immortalitátis tuæ múnere consequámur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
O Signore Dio nostro, ristorati da questi vitali alimenti, concedici di conseguire, col dono della tua immortalità, ciò che celebriamo durante la nostra vita mortale.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Postcommunio (Commemoratio)
Latin
Sumpta, Dómine, sacraménta cœléstia: beáto Francísco Confessóre tuo intercedénte, precámur; ut et temporális vitæ subsídia nobis cónferant et ætérnæ.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
Ricevuti. o Signore, i celesti sacramenti, ti preghiamo, per l'intercessione del beato Francesco confessore tuo; ci procurino aiuti per la vita presente e per l'eterna.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Conclusion & Last Gospel
Latin
Conclusion & Last Gospel
Dicto, post ultimam Orationem,
S
Dóminus vobíscum.
M
Et cum spíritu tuo.
dicit pro Missæ qualitate, vel Ite, Missa est, vel Benedicámus Dómino. Deo grátias.
Ite, missa est.
R
Deo grátias.
Tunc celebrans inclinat se ante medium altaris, et manibus junctis super illud, dicit secrete:
V
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ majestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Deinde osculatur Altare: et elevatis oculis, extendens, elevans et jungens manus, caputque Cruci inclínans, dicit:
V
Benedícat vos omnípotens Deus,
et versus ad populum, semel tantum benedícens, etiam in Missis sollemnibus; In Missa Pontificali ter benedicitur, ut in Pontificali habetur. Deinde prosequitur:
V
Pater, et Fílius, ✝ et Spíritus Sanctus.
R
Amen.
In Missis Defunctorum non datur benedíctio, sed dicto Requiéscant in pace, dicit: Pláceat tibi, sancta Trinitas; deinde osculato Altari, legit Evangelium sancti Joannis.
Deinde sacerdos in cornu Evangelii, junctis manibus dicit:
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Et signans signo crucis primum Altare vel librum, deinde se in fronte, ore et pectore, dicit:
V
Inítium sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann. 1, 1-14
Junctis manibus prosequitur:
V
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.
Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.
Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine ejus: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. (Genuflectit dicens:) Et Verbum caro factum est, (Et surgens prosequitur:) et habitávit in nobis: et vídimus glóriam ejus, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
Finito Evangelio sancti Joannis, discedens ab Altari, pro gratiarum actione dicit Ant. Trium puerórum, cum reliquis, ut habetur in principio Missalis.
Italiano
Conclusion & Last Gospel
Detto ciò, dopo l'ultima Orazione,
S
Il Signore sia con voi.
M
E con il tuo spirito.
dice secondo il tipo di Messa, o Andate, la Messa è finita, o Benediciamo il Signore. Rendiamo grazie a Dio.
Ite, missa est.
R
Deo grátias.
V
O santa Trinità, Ti piaccia l'omaggio della mia servitù, e concedi che questo sacrificio, offerto da me, indegno, agli occhi della tua Maestà, a Te sia accetto, ed a me e a quelli per i quali l'ho offerto, torni giovevole, per tua misericordia. Per Cristo nostro Signore. Amen.
Quindi, baciato l’Altare, alzati gli occhi al cielo, allarga ed eleva e congiunge le mani, china il capo alla Croce, e dice a voce alta:
V
Vi benedica Dio onnipotente
a mani giunte, con gli occhi bassi, si volge verso i fedeli e, con la mano sinistra sul petto, alza la destra con le dita unite e benedice i fedeli, dicendo:
V
Padre, Figlio ✝ e Spirito Santo.
R
Amen.
Nelle Messe dei Defunti non si dà la benedizione, ma detto Riposino in pace, dice: O santa Trinità, quindi baciato l'Altare, legge il Vangelo di san Giovanni.
Quindi il Sacerdote nell'angolo del Vangelo
S
Il Signore sia con voi.
M
E con il tuo spirito.
fa un segno di croce sull’Altare o sulla Cartagloria, poi tre segni di croce su sé stesso: sulla fronte, sulle labbra e sul petto - lo stesso fanno i fedeli -, e dice:
V
Inizio del santo Vangelo secondo Giovanni.
Joann. 1, 1-14.
e congiunte le mani, prosegue:
V
In principio era il Verbo, e il Verbo era presso Dio, e il Verbo era Dio. Egli era in principio presso Dio. Tutto è stato fatto per mezzo di Lui, e senza di Lui nulla è stato fatto di tutto ciò che è stato creato. in Lui era la vita, e la vita era la luce degli uomini. e la luce splende tra le tenebre, e le tenebre non la compresero. Ci fu un uomo mandato da Dio, il cui nome era Giovanni. Questi venne in testimonio, per rendere testimonianza alla luce, perché tutti credessero per mezzo di lui. Non era egli la luce, ma per rendere testimonianza alla luce. Era la luce vera, che illumina tutti gli uomini che vengono in questo mondo. Era nel mondo, e il mondo fu fatto per mezzo di Lui, ma il mondo non lo conobbe. Venne nella sua casa e i suoi non lo accolsero. Ma a quanti lo accolsero diede il potere di diventare figli di Dio, essi che credono nel suo nome: i quali non da sangue, né da voler di carne, né da voler di uomo, ma da Dio sono nati. (ci inginocchiamo) E il Verbo si fece carne (ci alziamo) e abitò fra noi; e abbiamo contemplato la sua gloria: gloria come dal Padre al suo Unigénito, pieno di grazia e di verità.
Finito il Vangelo di san Giovanni, scendendo dall'Altare, dice per ringraziamento l'Antifona dei Tre fanciulli con il resto, come scritto all'inizio del Messale.
✠
Orationes Leonis XIII
Latin
P
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S
Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S
Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S
Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S
Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
P
Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
S
Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
P
Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Joseph, ejus Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.
S
Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.
P
Cor Jesu sacratíssimum.
S
Miserére nobis.
P
Cor Jesu sacratíssimum.
S
Miserére nobis.
P
Cor Jesu sacratíssimum.
S
Miserére nobis.
Italiano
P
Ave Maria, piena di grazia, il Signore è con te; tu sei benedetta fra le donne, e benedetto è il frutto del ventre tuo, Gesú.
S
Santa Maria, Madre di Dio, prega per noi peccatori, adesso e nell’ora della nostra morte. Amen.
P
Ave Maria, piena di grazia, il Signore è con te; tu sei benedetta fra le donne, e benedetto è il frutto del ventre tuo, Gesú.
S
Santa Maria, Madre di Dio, prega per noi peccatori, adesso e nell’ora della nostra morte. Amen.
P
Ave Maria, piena di grazia, il Signore è con te; tu sei benedetta fra le donne, e benedetto è il frutto del ventre tuo, Gesú.
S
Santa Maria, Madre di Dio, prega per noi peccatori, adesso e nell’ora della nostra morte. Amen.
S
Salve, Regina, Madre di misericordia. Vita, dolcezza e speranza nostra, salve. A te ricorriamo, esuli figli di Eva. A te sospiriamo gementi e piangenti in questa valle di lacrime. Orsù, dunque, avvocata nostra, rivolgi a noi quegli occhi tuoi misericordiosi. E mostraci, dopo questo esilio, il frutto benedetto del ventre tuo: Gesú. O clemente, O pia, O dolce Vergine Maria!
P
Prega per noi, o santa Madre di Dio
S
Affinché diventiamo degni delle promesse del Cristo.
P
Preghiamo. O Dio, nostro rifugio e nostra forza, guarda propizio al popolo che Ti invoca: e, intercedendo l’Immacolata Vergine Maria, Madre di Dio, insieme col beato Giuseppe, suo Sposo, e i beati suoi Apostoli Pietro e Paolo e tutti i Santi, esaudisci, misericordioso e benigno, le preghiere che Ti presentiamo per la conversione dei peccatori, per la libertà e l’esaltazione della santa Madre Chiesa. Per il medesimo Cristo nostro Signore. Amen.
S
O San Michele Arcangelo, difendici nella lotta, sii nostro presidio contro la malizia e le insidie del diavolo. Che Dio lo sòggioghi: chiediamo supplicando; e tu, principe della milizia celeste, caccia nell’inferno Satana e gli altri spiriti maligni che a perdizione delle anime vanno errando per il mondo. Amen.
P
Cuore sacratissimo di Gesú
S
Abbi pietà di noi.
P
Cuore sacratissimo di Gesú
S
Abbi pietà di noi.
P
Cuore sacratissimo di Gesú
S
Abbi pietà di noi.
Communicantes
Latin
Communicántes et diem sacratíssimum celebrántes, quo Dóminus noster Jesus Christus pro nobis est tráditus: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis ejúsdem Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Tháddæi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. (Jungit manus.) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Tenens manus expansas super Oblata, dicit:
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quam tibi offérimus ob diem, in qua Dóminus noster Jesus Christus trádidit discípulis suis Córporis et Sánguinis sui mystéria celebránda: quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi et in electórum tuórum júbeas grege numerári. (Jungit manus.) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, (Signat ter super Oblata,) bene ✝ díctam, adscríp ✝ tam, ra ✝ tam, rationábilem acceptabilémque fácere dignéris: (Signat semel super Hóstiam,) ut nobis Cor ✝ pus, (et semel super Cálicem,) et San ✝ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, (Jungit manus,) Dómini nostri Jesu Christi.
Qui prídie, quam pro nostra omniúmque salúte paterétur, hoc est hódie, (Accipit Hostiam,) accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, (Elevat oculos ad cœlum,) et elevátis óculis in cœlum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, (Caput inclinat,) tibi grátias agens, (Signat super Hostiam,) bene ✝ dixit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.
Italiano
Uniti in una stessa comunione celebriamo il giorno santissimo nel quale nostro Signore Gesù Cristo fu consegnato per noi; e veneriamo anzitutto la memoria della stessa gloriosa sempre Vergine Maria, Madre del medesimo nostro Dio e Signore Gesù Cristo: e di quella dei tuoi beati Apostoli e Martiri: Pietro e Paolo, Andrea, Giacomo, Giovanni, Tommaso, Giacomo, Filippo, Bartolomeo, Matteo, Simone e Taddeo, Lino, Cleto, Clemente, Sisto, Cornelio, Cipriano, Lorenzo, Crisógono, Giovanni e Paolo, Cosma e Damiano, e di tutti i tuoi Santi; per i meriti e per le preghiere dei quali concedi che in ogni cosa siamo assistiti dall'aiuto della tua protezione. (Congiunge le mani) Per il medesimo Cristo nostro Signore. Amen.
tiene le mani allargate sulle offerte
Ti preghiamo, dunque, o Signore, di accettare placato questa offerta di noi tuoi servi e di tutta la tua famiglia, che ti offriamo per il giorno in cui nostro Signore Gesù Cristo affidò ai suoi discepoli di celebrare i misteri del Corpo e del Sangue: ti preghiamo, o Signore, fa che i nostri giorni scorrano nella tua pace e che noi veniamo liberati dall’eterna dannazione e annoverati nel gregge dei tuoi eletti. (Congiunge le mani) Per Cristo nostro Signore. Amen.
La quale offerta Tu, o Dio, dégnati, te ne supplichiamo, di rendere in tutto e per tutto (fa tre segni di croce sopra le offerte) bene ✝ detta, ascrit ✝ ta, ratifi ✝ cata, ragionevole e accettabile (fa un segno di croce sull'ostia) affinché diventi per noi il Cor ✝ po (e uno sul calice) e il San ✝ gue del tuo dilettissimo Figlio (congiunge le mani) nostro Signore Gesù Cristo.
Il Quale nella vigilia della Passione, cioè oggi, prende l'ostia) preso del pane nelle sue sante e venerabili mani (alza gli occhi al cielo), alzati gli occhi al cielo, a Te Dio Padre suo onnipotente (china il capo) rendendoti grazie, (fa un segno di croce sull'ostia) lo bene ✝ disse, lo spezzò e lo diede ai suoi discepoli, dicendo: Prendete e mangiatene tutti:
Post Missam
Latin
Pange Lingua
Hodie paretur locus aptus in aliqua Capella Ecclesiæ, vel Altari: et decenter, quoad fieri potest: ornetur cum velis et luminibus: ubi Calix cum Hostia, ut supra reservata, reponatur. Finita autem Missa, accenduntur intorticia, et fit Processio more solito, alio tamen Subdiacono parato Crucem ferente. Celebrans indutus Pluviali albo, stans ante Altare, imponit incensum in duobus thuribulis absque benedictione: deinde in medio genuflexus, cum altero incensat ter Sacramentum: et accepto Calice cum Sacramento de manu Diaconi stantis, et cooperto extremitatibus Veli, quo ejus humeri teguntur, procedit médius inter eúndem Diaconum a dextris et Subdiaconum a sinistris sub baldachino, duobus Acolythis Sacramentum continue incensantibus, usque ad locum præparatum, ubi pro crastino servandum est. Interea dum fit Processio, cantatur Hymnus Pange, lingua, gloriosi Corporis mystérium.
V
Pange língua, gloriósi
Córporis mystérium,
Sanguinísque pretiósi,
Quem in mundi prétium
Fructus ventris generósi
Rex effúdit géntium.
V
Nobis datus, nobis natus
Ex intácta Vírgine,
Et in mundo conversátus,
Sparso verbi sémine.
Sui moras incolátus.
Miro clausit órdine.
V
In suprémæ nocte cœnæ
Recúmbens cum frátribus,
Observáta lege plene
Cibis in legálibus,
Cibum turbæ duodénæ
Se dat suis mánibus.
V
Verbum caro, panem verum
Verbo carnem éfficit;
Fitque sanguis Christi merum:
Et si sensus déficit,
Ad firmándum cor sincérum
Sola fides súfficit.
V
Tantum ergo Sacraméntum
Venerémur cérnui:
Et antíquum documéntum
Novo cedat rítui:
Præstet fides supplémentum
Sénsuum deféctui.
V
Genitóri, Genitóque
Laus et iubilátio:
Salus, honor, virtus quoque
Sit et benedíctio
Procedénti ab utróque
Compar sit laudátio.
Amen.
Cum autem ventum fuerit ad locum paratum, Diaconus genuflexus a Sacerdote stanti accipit Calicem cum Sacramento, et ponit illum primo super Altare, ubi a Sacerdote genuflexo incensatur, ut supra: deinde reponit in capsula.
Denudatione altaris
Postea in Choro dicuntur Vesperæ sine cantu. Quibus expletis, Sacerdos, Alba et Stola violacea indutus, cum Ministris denudet Altaria, legendo Antiphonam
Antiphona
Ps 21:19
Ant. Divisérunt sibi vestiménta mea: et super vestem meam misérunt sortem.
~(21:2) Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti? * longe a salúte mea verba delictórum meórum.
~(21:3) Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies: * et nocte, et non ad insipiéntiam mihi.
~(21:4) Tu autem in sancto hábitas, * laus Israël.
~(21:5) In te speravérunt patres nostri: * speravérunt, et liberásti eos.
~(21:6) Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi.
~(21:7) Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis.
~(21:8) Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locúti sunt lábiis, et movérunt caput.
~(21:9) Sperávit in Dómino, erípiat eum: * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.
~(21:10) Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre: * spes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus sum ex útero:
~(21:11) De ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne discésseris a me:
~(21:12) Quóniam tribulátio próxima est: * quóniam non est qui ádjuvet.
~(21:13) Circumdedérunt me vítuli multi: * tauri pingues obsedérunt me.
~(21:14) Aperuérunt super me os suum, * sicut leo rápiens et rúgiens.
~(21:15) Sicut aqua effúsus sum: * et dispérsa sunt ómnia ossa mea.
~(21:15) Factum est cor meum tamquam cera liquéscens * in médio ventris mei.
~(21:16) Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhǽsit fáucibus meis: * et in púlverem mortis deduxísti me.
~(21:17) Quóniam circumdedérunt me canes multi: * concílium malignántium obsédit me.
~(21:18) Fodérunt manus meas et pedes meos: * dinumeravérunt ómnia ossa mea.
~(21:19) Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me: * divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.
~(21:20) Tu autem, Dómine, ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice.
~(21:21) Erue a frámea, Deus, ánimam meam: * et de manu canis únicam meam:
~(21:22) Salva me ex ore leónis: * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
~(21:23) Narrábo nomen tuum frátribus meis: * in médio ecclésiæ laudábo te.
~(21:24) Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Jacob, glorificáte eum.
~(21:25) Tímeat eum omne semen Israël: * quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem páuperis:
~(21:25) Nec avértit fáciem suam a me: * et cum clamárem ad eum, exaudívit me.
~(21:26) Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.
~(21:27) Edent páuperes, et saturabúntur: et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sǽculum sǽculi.
~(21:28) Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum * univérsi fines terræ:
~(21:28) Et adorábunt in conspéctu ejus * univérsæ famíliæ géntium.
~(21:29) Quóniam Dómini est regnum: * et ipse dominábitur géntium.
~(21:30) Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ: * in conspéctu ejus cadent omnes qui descéndunt in terram.
~(21:31) Et ánima mea illi vivet: * et semen meum sérviet ipsi.
~(21:32) Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: * et annuntiábunt cœli justítiam ejus pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus.
Ant. Divisérunt sibi vestiménta mea: et super vestem meam misérunt sortem.
Lotio pedum
Post denudationem Altarium, hora competenti facto signo cum tabula, conveniunt Clerici ad faciendum Mandatum. Prælatus, seu Superior, super Amictu et Alba induitur Stola et Pluviali violaceis, et in loco ad id deputato, ministrante Diacono (qui paratus cum Subdiacono, ut in Missa, paramentis albis, ei assistit), imponit incensum in thuribulo: deinde Diaconus librum Evangeliorum ante pectus tenens genuflexus ante Superiorem, petiti benedictionem: qua accepta, astantibus duobus Acolythis cum candelabris accensis, et Subdiacono librum tenente, signat librum, et incensat, et cantat, ut moris est Evangelium.
Quo finito, Subdiaconus portat librum apertum osculandum Superiori, et Diaconus eum de more incensat. Postea Superior exuitur Pluviali, et per Diaconum et Subdiaconum præcingitur linteo, et sic præcinctus, assistentibus sibi iisdem Diacono et Subdiacono, accedit ad lotionem pedum, et per ordinem dispositis iis qui lavandi sunt, Clericis pelvim et aquam ministrantibus, Subdiacono singulorum pedem dextrum tenente, genuflectens singulis, illorum pedem lavat, extergit, et osculatur, Diacono præbente linteum ad abstergendum. Et interim hæc subscripta cantantur.
Antiphona
Joann 13:34.
V
Mandátum novum do vobis: ut diligátis ínvicem, sicut diléxi vos, dicit Dóminus.
Ps 118:1.
Beáti immaculáti in via: qui ámbulant in lege Dómini.
V
Mandátum novum do vobis: ut diligátis ínvicem, sicut diléxi vos, dicit Dóminus.
Antiphona
Joann 13:4, 5 et 15.
V
Postquam surréxit Dóminus a cœna, misit aquam in pelvim, et cœpit laváre pedes discipulórum suórum: hoc exémplum réliquit eis.
Ps 47:2.
Magnus Dóminus, et laudábilis nimis: in civitáte Dei nostri, in monte sancto ejus.
V
Postquam surréxit Dóminus a cœna, misit aquam in pelvim, et cœpit laváre pedes discipulórum suórum: hoc exémplum réliquit eis.
Antiphona
Joann 13:12, 13 et 15.
V
Dóminus Jesus, postquam cœnávit cum discípulis suis, lavit pedes eórum, et ait illis: Scitis, quid fécerim vobis ego, Dóminus et Magíster? Exémplum dedi vobis, ut et vos ita faciátis.
Ps 84:2.
Benedixísti, Dómine, terram tuam: avertísti captivitátem Jacob.
V
Dóminus Jesus, postquam cœnávit cum discípulis suis, lavit pedes eórum, et ait illis: Scitis, quid fécerim vobis ego, Dóminus et Magíster? Exémplum dedi vobis, ut et vos ita faciátis.
Antiphona
Joann 13:6-7 et 8.
V
Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus et dixit ei: Si non lávero tibi pedes, non habébis partem mecum.
V
Venit ergo ad Simónem Petrum, et dixit ei Petrus.
V
Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus et dixit ei: Si non lávero tibi pedes, non habébis partem mecum.
V
Quod ego fácio, tu nescis modo: scies autem póstea.
V
Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus et dixit ei: Si non lávero tibi pedes, non habébis partem mecum.
Antiphona.
Joann 13:14.
V
Si ego, Dóminus et Magíster vester, lavi vobis pedes: quanto magis debétis alter altérius laváre pedes?
Ps 48:2
Audíte hæc, omnes gentes: áuribus percípite, qui habitátis orbem.
V
Si ego, Dóminus et Magíster vester, lavi vobis pedes: quanto magis debétis alter altérius laváre pedes?
Antiphona
Joann 13:35.
V
In hoc cognóscent omnes, quia discípuli mei estis, si dilectiónem habuéritis ad ínvicem.
V
Dixit Jesus discípulis suis.
V
In hoc cognóscent omnes, quia discípuli mei estis, si dilectiónem habuéritis ad ínvicem.
Antiphona
1 Cor 13:13
V
Máneant in vobis fides, spes, cáritas, tria hæc: major autem horum est cáritas.
V
Nunc autem manent fides, spes, cáritas, tria hæc: major horum est cáritas.
V
Máneant in vobis fides, spes, cáritas, tria hæc: major autem horum est cáritas.
Antiphona.
V
Benedícta sit sancta Trínitas atque indivísa Unitas: confitébimur ei, quia fecit nobíscum misericórdiam suam.
V
Benedicámus Patrem, et Fílium, cum Sancto Spíritu.
Ps 83:2-3.
Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum! Concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
V
Benedícta sit sancta Trínitas atque indivísa Unitas: confitébimur ei, quia fecit nobíscum misericórdiam suam.
Antiphona.
1 Joann. 2; 3; 4.
V
Ubi cáritas et amor, Deus ibi est.
V
Congregávit nos in unum Christi amor.
V
Exsultémus et in ipso jucundémur.
V
Timeámus et amémus Deum vivum.
V
Et ex corde diligámus nos sincéro.
V
Ubi cáritas et amor, Deus ibi est.
V
Simul ergo cum in unum congregámur:
V
Ne nos mente dividámur, caveámus.
V
Cessent júrgia malígna, cessent lites.
V
Et in médio nostri sit Christus Deus.
V
Ubi cáritas et amor, Deus ibi est.
V
Simul quoque cum Beátis videámus
V
Gloriánter vultum tuum, Christe Deus:
V
Gáudium, quod est imménsum atque probum,
V
Sǽcula per infiníta sæculórum. Amen.
Post lotionem Superior, vel qui aliis abluit pedes, lavat manus, et abstergit alio linteo: deinde rediens ad locum, ubi prius fuerat, accipit Pluviale, et stans capite detecto dicit:
V
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
V
Tu mandásti mandáta tua, Dómine.
R
Custodíri nimis.
V
Tu lavásti pedes discipulórum tuórum.
R
Opera mánuum tuárum ne despícias.
V
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R
Et clamor meus ad te véniat.
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
V
Orémus.
Adésto, Dómine, quǽsumus, offício servitútis nostræ: et quia tu discípulis tuis pedes laváre dignátus es, ne despícias ópera mánuum tuárum, quæ nobis retinénda mandásti: ut, sicut hic nobis, et a nobis exterióra abluúntur inquinaménta; sic a te ómnium nostrum interióra lavéntur peccáta. Quod ipse præstáre dignéris, qui vivis et regnas Deus: per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Italiano
Pange Lingua
Oggi si prepari un luogo adatto in qualche cappella della chiesa o altari, e come conviene, per quanto sia possibile, si orni con veli e luci: dove il calice con l'Ostia, come sopra riservata, sia riposto. Finita la Messa, si accendono le torce, e si fa la processione al solito modo, ma con un altro suddiacono in paramenti che porta la croce. Il celebrante vestito di piviale bianco, sta in mezzo all'altare, pone l'incenso in due turiboli senza benedizione: quindi genuflesso in mezzo, con il secondo incensa tre volte il Sacramento: e preso il calice con il Sacramento dalla mano del Diacono in piedi, e coperto all'estremità con un velo, col quale ci coprono le sue spalle, procede in mezzo tra il medesimo diacono a destra e il suddiacono a sinistra sotto il baldacchino, con due accoliti che continuamente incensano il Sacramento, fino al luogo preparato, dove si riserva per il giorno dopo. Intanto mentre si fa la processione, si canta l'inno Pange, lingua, gloriosi Corporis mystérium.
V
Canta, o lingua, il mistero
del Corpo glorioso
e del Sangue prezioso,
che in prezzo del mondo
ha versato il frutto d'un seno generoso
il Re delle genti.
Dato a noi e nato per noi
da intatta Vergine,
dopo d'esser vissuto nel mondo
e sparso il seme della parola,
chiuse la fine del suo pellegrinaggio
con una meravigliosa istituzione.
Nella notte dell'ultima cena,
sedendo a mensa coi fratelli,
pienamente osservata la legge
sui cibi prescritti,
al collegio dei dodici in cibo
dà se stesso colle sue mani.
Il Verbo incarnato, con una parola,
di vero pane fa sua carne;
e il vino diventa sangue di Cristo;
e se i sensi ciò non comprendono,
a persuadere un cuor sincero
basta la sola fede.
Quindi un tanto Sacramento
prostrati veneriamo;
e l'antico sacrificio
ceda il posto al nuovo rito;
la fede poi supplisca
al difetto dei sensi.
Al Padre e al Figlio
sia lode e giubilo,
salute, onore, potenza
e benedizione;
a Colui che procede da ambedue
sia pari lode.
Amen.
Una volta arrivati al luogo designato, il diacono genuflessa riceve dal sacerdote in piedi il calice col Sacramento, e lo pone prima sull'altare, dove viene incensato dal sacerdote genuflesso, come sopra. Quindi lo ripone nella capsula.
Denudazione dell'altare
Poi si dicono in coro i Vespri senza canto. Finiti i quali, il sacerdote, vestito di alba e stola violacea, con i ministri denuda gli altari, leggendo l'antifona
Antifona
Ps 21:19
Ant. Si sono divise tra loro le mie vesti, e sulla mia veste [tunica] han gettato la sorte.
~(21:1) Dio, Dio mio, volgiti a me: * perché tu mi hai abbandonato? mi allontana dalla salvezza, la voce dei miei delitti. (ci si mette in ginocchio durante questa strofa)
~(21:2) Mio Dio, grido di giorno, e non mi esaudisci: * [grido] la notte, e non per mia follia.
~(21:3) Eppure tu abiti nel santuario, * o gloria d'Israele.
~(21:4) In te sperarono i padri nostri: * sperarono e tu li liberasti.
~(21:5) Gridarono a te e furono salvati: * in te sperarono, e non restarono confusi.
~(21:6) Ma io sono un verme, e non un uomo: * l'obbrobrio degli uomini, e il rifiuto della plebe.
~(21:7) Quanti mi vedono mi scherniscono, * parlottano [sogghignano] colle labbra e scuotono la testa.
~(21:8) Ha sperato nel Signore: egli lo liberi. * Lo salvi, giacché lo ama.
~(21:9) Sì, sei tu, che mi traesti dal seno, * mia speranza fin dalle poppe materne.
~(21:10) Su te fui gettato dal grembo materno: dal seno di mia madre tu sei il mio Dio. * Non ti allontanare da me,
~(21:11) Poiché la tribolazione è vicina, * poiché non c'è chi soccorra.
~(21:12) Mi hanno circondato molti giovenchi: * mi hanno accerchiato grassi tori.
~(21:13) Hanno spalancato contro di me la loro bocca, * come un leone che sbrana, e ruggisce.
~(21:14) Mi sono disciolto come acqua, * e si sono slogate le mie ossa.
~(21:15) Il mio cuore è diventato come cera, che si liquefa * in mezzo alle mie viscere.
~(21:16) Il mio vigore è inaridito come un coccio, e la mia lingua si è attaccata al mio palato, * e mi hai condotto nella polvere della morte.
~(21:17) Poiché numerosi cani mi han circondato: * un concilio di maligni mi ha accerchiato.
~(21:18) Hanno forato le mie mani e i miei piedi: * hanno contato tutte le mie ossa.
~(21:19) Essi poi mi hanno guardato e osservato attentamente. * Si sono divise tra loro le mie vesti, e sulla mia veste [tunica] han gettato la sorte.
~(21:20) Ma tu, o Signore, non allontanar da me il tuo soccorso: * accorri in mia difesa.
~(21:21) Libera dalla spada, o Dio, la mia anima: * e dalla violenza del cane [poiché è] la mia unica.
~(21:22) Salvami dalle fauci del leone, * e la mia debolezza dalle corna degli unicorni.
~(21:23) Annunzierò il tuo nome ai miei fratelli, * in mezzo alla Chiesa ti loderò.
~(21:24) O voi, che temete il Signore, lodatelo: * o intera discendenza di Giacobbe, glorificatelo.
~(21:25) Lo tema tutta la stirpe d'Israele, * perché non disdegnò, né disprezzò la supplica del povero:
~(21:26) Né rivolse da me la sua faccia * e quando alzai a lui le mie grida mi esaudì.
~(21:27) Da te la mia lode nella grande Chiesa, * scioglierò i miei voti in presenza di coloro che lo temono.
~(21:28) I poveri mangeranno, e saranno saziati e loderanno il Signore quei che lo cercano: * vivranno i loro cuori in eterno.
~(21:29) Si ricorderanno e si convertiranno al Signore * tutti i confini della terra:
~(21:30) E adoranti al suo cospetto, * tutte quante le famiglie delle genti.
~(21:31) Poiché del Signore è il regno, * ed egli dominerà sulle genti.
~(21:32) Tutti i potenti della terra hanno mangiato e hanno adorato; * dinanzi a lui si prostreranno tutti quelli che scendono nella terra.
~(21:33) E l'anima mia vivrà per lui, * e la mia stirpe a lui servirà.
~(21:34) Sarà annunziata al Signore la generazione avvenire, * e i cieli annunzieranno la giustizia di lui al popolo che nascerà, e che il Signore ha creato.
Ant. Si sono divise tra loro le mie vesti, e sulla mia veste [tunica] hanno gettato la sorte.
Lavanda dei piedi
Dopo la spogliazione degli altari, all'ora fissata, fatto un segnale con la tavoletta, si radunano i chierici per fare il Mandato. Il prelato o superiore sopra l'amitto e l'alba si veste di stola e piviale violacei, e nel luogo ad esso deputato, col il diacono che lo serve (che lo assiste con il suddiacono ed è vestito come nella Messa con paramenti bianchi) impone l'incenso nel turibolo. Quindi il diacono tenendo l'evangelario davanti al petto e genuflesso davanti al superiore, richiede la benedizione: ricevutala, con tue accoliti attorno con le candele accese ed il suddiacono che tiene il libro, segna il libro e lo incesa e canto come di costume il Vangelo.
Una volta finito, il suddiacono porta il libro aperto al superiore perché lo baci e il diacono lo incesa come solito. Poi il superiore si toglie il piviale e per mezzo del diacono e del suddiacono si cinge con un panno e così cinto, assistito dai medesimi diacono e suddiacono, va a lavare i piedi, e disposti per ordini quelli che vanno lavati, mentre i chierici porgono un catino e l'acqua, mentre il suddiacono tiene il piede destro di ciascuno, genuflettendo davanti a ciascuno, lava il loro piede, lo asciuga e lo bacia, mentre il diacono fornisce un panno per asciugarlo. Ed intanto si cantano le seguenti.
Antifona
Joann 13:34.
V
Un nuovo precetto vi do: che vi amiate a vicenda, come io ho amato voi, dice il Signore.
Ps 118:1.
Beati quanti sono di condotta immacolata; che vivono nella legge del Signore.
V
Un nuovo precetto vi do: che vi amiate a vicenda, come io ho amato voi, dice il Signore.
Antifona
Joann 13:4, 5 et 15.
V
Levatosi da tavola, il Signore mise dell'acqua in un bacino; e prese a lavare i piedi dei suoi discepoli; questo esempio diede a loro.
Ps 47:2.
Grande è il Signore e di ogni lode degno nella città del nostro Dio, sul suo santo monte.
V
Levatosi da tavola, il Signore mise dell'acqua in un bacino; e prese a lavare i piedi dei suoi discepoli; questo esempio diede a loro.
Antifona
Joann 13:12, 13 et 15.
V
Il Signore Gesù, dopo aver lavato i piedi ai suoi discepoli, disse loro: Capite che vi ho fatto io, Signore e Maestro? Vi ho dato l'esempio perché così anche voi facciate.
Ps 84:2.
Signore, hai benedetto la tua terra. liberasti Giacobbe dalla schiavitù.
V
Il Signore Gesù, dopo aver lavato i piedi ai suoi discepoli, disse loro: Capite che vi ho fatto io, Signore e Maestro? Vi ho dato l'esempio perché così anche voi facciate.
Antifona
Joann 13:6-7 et 8.
V
O Signore, a me tu lavi i piedi? Rispose Gesù a Pietro: Se non ti laverò i piedi non avrai parte con me.
V
Venne dunque a Simon Pietro, e Pietro gli disse:
V
Signore, a me tu lavi i piedi? Rispose Gesù a Pietro: Se non ti laverò i piedi non avrai parte con me.
V
Ora non sai ciò che io faccio, lo saprai poi.
V
Signore, a me tu lavi i piedi? Rispose Gesù a Pietro: Se non ti laverò i piedi non avrai parte con me.
Antifona.
V
Se io, vostro Signore e Maestro, ho lavato i piedi a voi, quanto più dovrete lavarveli a vicenda?
Ps 48:2
Genti tutte, udite; porgete l'orecchio, abitatori tutti della terra.
V
Se io, vostro Signore e Maestro, ho lavato i piedi a voi, quanto più dovrete lavarveli a vicenda?
Antifona
Joann 13:35.
V
Da ciò capiranno tutti che siete miei discepoli, se vi amerete a vicenda.
V
Disse Gesù ai suoi discepoli:
V
Da ciò capiranno tutti che siete miei discepoli, se vi amerete a vicenda.
Antifona
1 Cor 13:13
V
Restino in voi queste tre cose: fede, speranza e carità; di queste la carità è la maggiore.
V
Rimangono ora la fede, la speranza, la carità, queste tre virtù; la più grande di esse è la carità.
V
Restino in voi queste tre cose: fede, speranza e carità; di queste la carità è la maggiore.
Antifona.
V
Sia benedetta la Santa Trinità e Unità indivisa: celebriamo le sue lodi poiché ci ha concesso la sua misericordia.
V
Benediciamo il Padre, il Figlio con lo Spirito Santo.
Ps 83:2-3.
Quanto sono amabili, o Signore degli eserciti, i tuoi tabernacoli: la mia anima viene meno e brama di entrare nell’abitazione del Signore.
V
Sia benedetta la Santa Trinità e Unità indivisa: celebriamo le sue lodi poiché ci ha concesso la sua misericordia.
Antifona.
1 Joann. 2; 3; 4.
V
Dov'è carità ed amore, lì è Dio.
V
L’amore di Cristo ci riunì in un solo corpo.
V
Esultiamo e rallegriamoci in Lui.
V
Temiamo ed amiamo il Dio vivo.
V
E amiamoci con cuore sincero.
V
Dov'è carità ed amore, lì è Dio.
V
Allora se ci uniamo tutti insieme, badiamo di non essere, divisi di cuore.
V
Cessino le maligne contese, cessino le liti.
V
E in mezzo a noi ci sia il Cristo Dio.
V
Dov'è carità ed amore, lì è Dio.
V
In un coi beati possiamo noi vedere nella gloria il volto tuo, o Cristo Dio.
V
Vero ed immenso gaudio.
V
Per gli infiniti secoli dei secoli. Amen.
Dopo la lavanda, il superiore o colui che lava i piedi, si lava le mani, e si asciuga con un altro panno: quindi ritorno al posto dove era prende il piviale ed in piedi a capo scoperto dice:
V
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
V
Tu, o Signore, ordinasti che i tuoi comandi,
R
Siano bene eseguiti.
V
Tu lavasti i piedi dei tuoi discepoli.
R
Non aver in dispregio le opere delle tue mani.
V
Esaudisci, o Signore, la mia preghiera.
R
Il mio grido salga sino a te.
V
Il Signore sia con voi.
R
E con lo spirito tuo.
V
Preghiamo.
Noi ti preghiamo, o Signore, a favorire gli umili doveri della nostra servitù, e giacché tu ti sei degnato di lavare i piedi dei tuoi discepoli, non rigettare le opere delle tue mani, che ci comandasti di imitare; affinché, come qui da noi e a noi scambievolmente si lavano le esteriori sozzure, così da te siano lavate tutte le macchie interne dei nostri peccati. Il che ti degnerai di concederci tu stesso che vivi e regni Dio per tutti ì secoli dei secoli.
R
Amen.
Decem Præcepta Dei
Latin
Ego sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Aegýpti, de domo servitútis.
1. Non habébis deos aliénos coram me. Non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem eorum, quae sunt in caelo desuper et quae in terra deorsum et quae in aquis sub terra. Non adorabis ea neque coles.
2. Non assúmes nomen Dómini Dei tui in vanum.
3. Meménto, ut diem sábbati sanctífices.
4. Honóra patrem tuum et matrem tuam.
5. Non occídes.
6. Non moechaberis.
7. Non furtum fácies.
8. Non loquéris contra próximum tuum falsum testimónium.
9. Non concupísces uxórem próximi tui.
10. Non concupísces domum próximi tui, non servum, non ancíllam, non bovem, non ásinum nec ómnia quae illíus sunt.
Italiano
Io sono il Signore Dio tuo, che ti ho tratto dalla terra d'Egitto, dalla casa di servitù.
1. Non avrai altri dèi davanti a Me.
2. Non prendere il nome del Signore Dio tuo invano.
3. Ricordati di santificare le feste.
4. Onora il padre e la madre.
5. Non uccidere.
6. Non commettere atti impuri.
7. Non rubare.
8. Non dire falsa testimonianza.
9. Non desiderare la donna d'altri.
10. Non desiderare la roba d'altri.
Præcepta Ecclesiæ Catholicæ
Latin
Praecepta Ecclesiae, quae omnes fideles Catholici servare tenentur:
1. Missam in Dóminicis diébusque festis de præcépto íntegram áudias.
2. Per dies iussos ieiúniis et abstinéntiis insérvias.
3. Peccáta tua própria saltem semel in anno proprio sacerdóti confiteáris.
4. Sanctíssimam Eucharístiam saltem per tempus Paschále suscípias.
5. Ecclésiae necessitátibus pro víribus subvénias.
6. In grádibus a lege Ecclésiæ prohibítis ne núbas.
Italiano
I precetti della Chiesa, che tutti i fedeli sono tenuti ad osservare:
1. Ascoltare la Messa intera nei giorni festivi.
2. Digiunare e astenersi nei giorni stabiliti.
3. Confessare i peccati almeno una volta l'anno.
4. Ricevere la Comunione nel tempo pasquale.
5. Contribuire al sostentamento della Chiesa.
6. Non sposarsi nei gradi di parentela proibiti dalla Chiesa, né nei tempi vietati.
Actus Contritionis
Latin
Actus Contritionis — a fidelibus recitandus.
Deus meus, ex toto corde paenitet me ómnium meórum peccatórum, eaque detéstor, quia peccándo, non solum poenas a Te iuste statútas promeritus sum, sed praesértim quia offéndi Te, súmmum bonum, ac dignum qui super ómnia diligáris. Ideo fírmiter propóno, adiuvánte grátia Tua, de cétero me non peccatúrum peccandíque occasiónes próximas fugitúrum. Amen.
Italiano
Atto di dolore — da recitarsi dai fedeli.
Dio mio, mi pento e mi dolgo con tutto il cuore dei miei peccati, perché peccando ho meritato i Tuoi castighi, e molto più perché ho offeso Te, infinitamente buono e degno di essere amato sopra ogni cosa. Propongo fermamente, con l'aiuto della Tua grazia, di non peccare mai più e di fuggire le occasioni di peccato. Amen.