Daily Mass Audio
Listen to the Traditional Latin Mass (1962 Missale Romanum) in Latin — read aloud section by section.
Feria Sexta infra Hebdomadam III in Quadragesima
2027-03-05
III classis
Ready
Prayers at the Foot of the Altar
Latin
Prayers at the Foot of the Altar
Sacerdos paratus cum ingreditur ad Altare, facta illi debita reverentia, signat se signo crucis a fronte ad pectus, et clara voce dicit:
V
In nómine Patris, ✝ et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
In Missis Defunctorum, et in Missis de Tempore a Dominica Passionis usque ad Sabbatum sanctum exclusive, omittitur Psalmus Júdica me, Deus, cum Glória Patri, et repetitione Antiphonæ, sed dicto In nómine Patris, Introíbo, et Adjutórium, fit conféssio, ut sequitur:
Deinde, junctis manibus ante pectus, incipit Antiphonam:
S
Introíbo ad altáre Dei.
M
Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
Postea alternatim cum Ministris dicit sequentem:
Ps. 42, 1-5
S
Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M
Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S
Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M
Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
S
Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M
Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sacerdos repetit Antiphonam:
S
Introíbo ad altáre Dei.
M
Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
Signat se, dicens:
V
Adjutórium nostrum ✝ in nómine Dómini.
R
Qui fecit cælum et terram.
Deinde junctis manibus profunde inclinatus facit Confessionem.
V
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: (Percutit sibi pectus ter, dicens:) mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
M
Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.
Sacerdos dicit:
S
Amen.
et erigit se. Deinde Ministri repetunt Confessionem: et ubi a Sacerdote dicebatur vobis, fratres, et vos, fratres, a Ministris dicitur tibi, pater, et te, pater.
M
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Postea Sacerdos, junctis manibus, facit absolutionem, dicens:
S
Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
R
Amen.
Signat se signo crucis, dicens:
S
Indulgéntiam, ✝ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
R
Amen.
Et inclinatus prosequitur:
V
Deus, tu convérsus vivificábis nos.
R
Et plebs tua lætábitur in te.
V
Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
R
Et salutáre tuum da nobis.
V
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R
Et clamor meus ad te véniat.
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Et extendens ac jungens manus, clara voce dicit:
V
Orémus, (ei ascendens ad Altare, dicit secreto: )
V
Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Deinde, manibus junctis super Altare, inclinatus dicit:
V
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, (Osculatur Altare in medio) quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Español
Prayers at the Foot of the Altar
El sacerdote al pie del altar, hecha la debida reverencia, se santigua con la señal de la cruz desde la frente hasta el pecho, y dice en voz clara:
V
En el nombre del Padre, ✝ y del Hijo, y del Espíritu Santo. Amén.
En las Misas de Difuntos y desde el Domingo de Pasión hasta el Sábado Santo exclusivamente, este salmo se omite.
En seguida, con las manos juntas, inicia la Antífona:
S
Entraré al altar de Dios.
M
Al Dios que alegra mi juventud.
El sacerdote alterna con el ministro recitando el salmo:
Ps. 42, 1-5
S
Júzgame tú, oh Dios, y toma en tus manos mi causa: líbrame de una gente impía, y del hombre inicuo y engañador.
M
Pues que tú eres, oh Dios, mi fortaleza, ¿por qué me has desechado de tí? ¿y por qué he de andar triste, mientras me aflige mi enemigo?
S
Envíame tu luz y tu verdad: me han de guiar y conducir a tu monte santo, hasta tus tabernáculos.
M
Y me acercaré al altar de Dios, al Dios que es la alegría de mi juventud.
S
Cantaré tus alabanzas con la cítara, oh Dios, oh Dios mío. ¿Por qué estás tú triste, oh alma mia? ¿y por qué me llenas de turbación?
M
Espera en Dios; porque todavía he de cantarle alabanzas, por ser él el Salvador, que está delante de mí, y el Dios mío.
S
Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo.
M
Como era en el principio, ahora y siempre, por los siglos de los siglos. Amén.
El sacerdote repite la Antífona:
S
Entraré al altar de Dios.
M
Al Dios que alegra mi juventud.
El sacerdote, haciendo sobre sí el Signo de la Cruz, dice:
S
Nuestro auxilio ✝ es el nombre del Señor.
M
Que ha hecho el cielo y la tierra.
Seguidamente, uniendo las manos y profundamente inclinado, dice el Yo Confieso:
S
Yo pecador me confieso a Dios todopoderoso, a la bienaventurada siempre Virgen María, al bienaventurado San Miguel Arcángel, al bienaventurado San Juan Bautista, a los santos Apóstoles San Pedro y San Pablo, a todos los Santos y a vos, Padre, que pequé mucho con el pensamiento, palabra y obra; (dándose en el pecho tres veces) por mi culpa, por mi culpa, por mi grandísima culpa. Por tanto, ruego a la bienaventurada siempre Virgen María, al bienaventurado San Miguel Arcángel, al bienaventurado San Juan Bautista, a los Santos Apóstoles San Pedro y San Pablo, a todos los Santos y a vos, Padre, que roguéis por mí a Dios Nuestro Señor.
M
Dios Todopoderoso tenga misericordia de vosotros y, perdonados vuestros pecados, os lleve a la vida eterna.
El sacerdote contesta:
S
Amén.
El ministro dice el Yo Confieso.
M
Yo pecador me confieso a Dios todopoderoso, a la bienaventurada siempre Virgen María, al bienaventurado San Miguel Arcángel, al bienaventurado San Juan Bautista, a los santos Apóstoles San Pedro y San Pablo, a todos los Santos y a vos, Padre, que pequé mucho con el pensamiento, palabra y obra; (dándose en el pecho tres veces) por mi culpa, por mi culpa, por mi grandísima culpa. Por tanto, ruego a la bienaventurada siempre Virgen María, al bienaventurado San Miguel Arcángel, al bienaventurado San Juan Bautista, a los Santos Apóstoles San Pedro y San Pablo, a todos los Santos y a vos, Padre, que roguéis por mí a Dios Nuestro Señor.
Ahora el sacerdote, con sus manos unidas, dice:
S
Dios Todopoderoso tenga misericordia de vosotros y, perdonados vuestros pecados, os lleve a la vida eterna.
M
Amén.
Haciendo sobre sí el Signo de la Cruz, el sacerdote dice:
S
El Señor omnipotente y misericordioso nos conceda el perdón, ✝ la absolución y remisión de nuestros pecados.
M
Amén.
Inclinado, prosigue:
S
Dios mío, volviéndoos a nosotros, nos daréis vida.
M
Y vuestro pueblo se alegrará en Vos.
S
Señor, muéstranos tu misericordia.
M
Y dadnos vuestra salvación.
S
Escuchad, Señor, mi oración.
M
Y mi clamor llegue a Vos.
S
El Señor sea con vosotros.
M
Y con tu espíritu.
Extendiendo y uniendo las manos, el sacerdote dice en alto: «Oremos». Ahora, al ascender al altar, dice en voz baja:
V
Oremos
V
Os rogamos, Señor, que apartéis de nosotros nuestras iniquidades, para que podamos entrar con pureza en el Santo de los santos. Por Jesucristo Nuestro Señor. Amén.
Inclinado y con las manos unidas sobre el altar, el sacerdote dice:
V
Señor, os suplicamos por los méritos de vuestros Santos cuyas reliquias están aquí (besa el altar) y de todos los Santos, que os dignéis perdonarme todos mis pecados. Amén.
Introitus (Introit)
Latin
Ps 85:17.
V
Fac mecum, Dómine, signum in bonum: ut vídeant, qui me oderunt, et confundántur: quóniam tu, Dómine, adjuvísti me et consolátus es me.
Ps 85:1
Inclína, Dómine, aurem tuam, et exáudi me: quóniam inops et pauper sum ego.
V
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
V
Fac mecum, Dómine, signum in bonum: ut vídeant, qui me oderunt, et confundántur: quóniam tu, Dómine, adjuvísti me et consolátus es me.
Español
Ps 85:17
V
Haz conmigo, Señor, algún prodigio, para que los que me aborrecen vean con confusión suya como tú, oh Señor, me has socorrido y consolado.
Ps 85:1
Inclina, Señor, tu oído y escúchame; porque me hallo afligido y necesitado.
V
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
V
Haz conmigo, Señor, algún prodigio, para que los que me aborrecen vean con confusión suya como tú, oh Señor, me has socorrido y consolado.
Kyrie
Latin
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Christe, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
Español
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Christe, eléison.
M
Christe, eléison.
S
Kýrie, eléison.
M
Kýrie, eléison.
S
Kýrie, eléison.
Oratio (Collect)
Latin
Jejúnia nostra, quǽsumus, Dómine, benígno favóre proséquere: ut, sicut ab aliméntis abstinémus in córpore; ita a vítiis jejunémus in mente.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Español
Dígnate, Señor, aceptar benignamente nuestros ayunos; para que así como nos abstenemos en el cuerpo de alimentos, así también nos abstengamos de vicios en el alma.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Lectio (Epistle)
Latin
Léctio libri Numeri.
Num 20:1, 3, 6-13
In diébus illis: Convenérunt fílii Israël adversum Móysen et Aaron: et versi in seditiónem, dixérunt: Date nobis aquam, ut bibámus. Ingressúsque Móyses et Aaron, dimíssa multitúdine, tabernáculum fœ́deris, corruérunt proni in terram, clamaverúntque ad Dóminum, atque dixérunt: Dómine Deus, audi clamórem hujus pópuli, et áperi eis thesáurum tuum, fontem aquæ vivæ, ut, satiáti, cesset murmurátio eórum. Et appáruit glória Dómini super eos. Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: Tolle virgam, et cóngrega pópulum, tu et Aaron frater tuus, et loquímini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque edúxeris aquam de petra, bibet omnis multitúdo et juménta ejus. Tulit ígitur Móyses virgam, quæ erat in conspéctu Dómini, sicut præcéperat ei, congregáta multitúdine ante petram, dixítque eis: Audíte, rebélles et incréduli: Num de petra hac vobis aquam potérimus ejícere? Cumque elevásset Móyses manum, percútiens virga bis sílicem, egréssæ sunt aquæ largíssimæ, ita ut pópulus bíberet, et juménta. Dixítque Dóminus ad Móysen et Aaron: Quia non credidístis mihi, ut sanctificarétis me coram fíliis Israël, non introducétis hos pópulos in terram, quam dabo eis. Hæc est aqua contradictiónis, ubi jurgáti sunt fílii Israël contra Dóminum, et sanctificátus est in eis.
Español
Lectura del libro de los Números
Num 20:1, 3; 6-13.
En aquellos días: Llegaron, pues, contra Moisés y Aarón, y amotinados dijeron: ¡Ojalá hubiésemos perecido allá entre nuestros hermanos delante del Señor! Con esto Moisés y Aarón, separándose de la gente, y entrando en el Tabernáculo de la alianza, se postraron contra el suelo y clamaron al Señor, y dijeron: ¡Oh Señor, nuestro Dios! escucha los clamores de este pueblo, y ábreles tu tesoro, una fuente de agua viva, a fin de que, apagada su sed, cesen de murmurar. En esto apareció la gloria del Señor sobre ellos. Y habló el Señor a Moisés, diciendo: Toma la vara, y congregad al pueblo, tú y tu hermano Aarón, y hablaréis a la peña en presencia de toda la gente, y la peña brotará aguas. Y sacado que hubieres agua de la peña, beberá todo el pueblo con sus ganados. Tomó, pues, Moisés su vara, que se guardaba en la presencia del Señor, según él se lo mandó, y congregada la multitud delante de la peña les dijo: Oíd, rebeldes y descreídos: ¿Por ventura podremos nosotros sacaros agua de esta peña? Y habiendo alzado Moisés la mano, y herido dos veces con la vara aquella peña, salieron aguas copiosísimas; de manera que pudo beber el pueblo y los ganados. Dijo entonces el Señor a Moisés y Aarón: Ya que no me habéis creído en orden a hacer conocer mi gloria a los hijos de Israel, no introduciréis vosotros este pueblo en la tierra que yo le daré. Esta es el agua de contradicción, donde los hijos de Israel protestaron contra el Señor, el cual manifestó en ellos su gloria.
Graduale & Tractus
Latin
Ps 27:7, 1
In Deo sperávit cor meum, et adjútus sum: et reflóruit caro mea, et ex voluntáte mea confitébor illi.
V
Ad te, Dómine, clamávi: Deus meus, ne síleas, ne discédas a me.
Tractus
Ps 102:10
Dómine, non secúndum peccáta nostra, quæ fécimus nos: neque secúndum iniquitátes nostras retríbuas nobis.
Ps 78:8-9
V
Dómine, ne memíneris
iniquitátum nostrárum antiquárum: cito antícipent nos misericórdiæ tuæ, quia páuperes facti sumus nimis. (Hic genuflectitur)
V
Adjuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum.
Español
Ps 27:7, 1
En Dios esperó mi corazón, y fui socorrido: y resucitó mi carne, y así le alabaré con todo mi afecto.
V
A ti clamo, Señor, no te hagas sordo a mis ruegos, Dios mío, ni te apartes de mí.
Tracto
Ps 102:10
Señor, no nos trates según merecen nuestros pecados, ni según nuestras culpas nos castigues.
Ps 78:8-9
Señor, no te acuerdes de nuestras antiguas maldades: anticípense a favor nuestro cuanto antes tus misericordias; pues nos hallamos reducidos a extrema miseria. (Aquí se arrodilla).
V
Ayudanos, oh Dios salvador nuestro: y por la gloria de tu nombre, líbranos, Señor, y perdona nuestros pecados, por amor a tu nombre.
Evangelium (Gospel)
Latin
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann 4:5-42
In illo témpore: Venit Jesus in civitátem Samaríæ, quæ dícitur Sichar: juxta prǽdium, quod dedit Jacob Joseph, fílio suo. Erat autem ibi fons Jacob. Jesus ergo fatigátus ex itínere, sedébat sic supra fontem. Hora erat quasi sexta. Venit múlier de Samaría hauríre aquam. Dicit ei Jesus: Da mihi bíbere. - Discípuli enim ejus abíerant in civitátem, ut cibos émerent. - Dicit ergo ei múlier illa Samaritána: Quómodo tu, Judǽus cum sis, bíbere a me poscis, quæ sum múlier Samaritána? non enim coutúntur Judǽi Samaritánis. Respóndit Jesus et dixit ei: Si scires donum Dei, et quis est, qui dicit tibi: Da mihi bibere: tu fórsitan petísses ab eo, et dedísset tibi aquam vivam. Dicit ei múlier: Dómine, neque in quo háurias habes, et púteus altus est: unde ergo habes aquam vivam? Numquid tu major es patre nostro Jacob, qui dedit nobis púteum, et ipse ex eo bibit et fílii ejus et pécora ejus? Respóndit Jesus et dixit ei: Omnis, qui bibit ex aqua hac, sítiet íterum: qui autem bíberit ex aqua, quam ego dabo ei, non sítiet in ætérnum: sed aqua, quam ego dabo ei, fiet in eo fons aquæ saliéntis in vitam ætérnam. Dicit ad eum mulier: Dómine, da mihi hanc aquam, ut non sítiam neque véniam huc hauríre. Dicit ei Jesus: Vade, voca virum tuum, et veni huc. Respóndit múlier, et dixit: Non hábeo virum. Dicit ei Jesus: Bene dixísti, quia non hábeo virum: quinque enim viros habuísti, et nunc, quem habes, non est tuus vir: hoc vere dixísti. Dicit ei múlier: Dómine, vídeo, quia Prophéta es tu. Patres nostri in monte hoc adoravérunt, et vos dícitis, quia Jerosólymis est locus, ubi adoráre opórtet. Dicit ei Jesus: Múlier, crede mihi, quia venit hora, quando neque in monte hoc, neque in Jerosólymis adorábitis Patrem. Vos adorátis, quod nescítis: nos adorámus, quod scimus, quia salus ex Judǽis est. Sed venit hora, et nunc est, quando veri adoratóres adorábunt Patrem in spíritu et veritáte. Nam et Pater tales quærit, qui adórent eum. Spíritus est Deus: et eos, qui adórant eum, in spíritu et veritáte opórtet adoráre. Dicit ei mulier: Scio, quia Messías venit [qui dícitur Christus]. Cum ergo vénerit ille, nobis annuntiábit ómnia. Dicit ei Jesus: Ego sum, qui loquor tecum. Et contínuo venérunt discípuli ejus: et mirabántur, quia cum mulíere loquebátur. Nemo tamen dixit: Quid quæris, aut quid loquéris cum ea? Reliquit ergo hýdriam suam múlier, et ábiit in civitátem, et dicit illis homínibus: Veníte, et vidéte hóminem, qui dixit mihi ómnia, quæcúmque feci: numquid ipse est Christus? Exiérunt ergo de civitáte, et veniébant ad eum. Intérea rogábant eum discípuli, dicéntes: Rabbi, mandúca. Ille autem dicit eis: Ego cibum habeo manducáre, quem vos nescítis. Dicébant ergo discípuli ad ínvicem: Numquid áliquis áttulit ei manducáre? Dicit eis Jesus: Meus cibus est, ut fáciam voluntátem ejus, qui misit me, ut perfíciam opus ejus. Nonne vos dícitis, quod adhuc quátuor menses sunt, et messis venit? Ecce, dico vobis: Leváte óculos vestros, et vidéte regiónes, quia albæ sunt jam ad messem. Et qui metit, mercédem áccipit, et cóngregat fructum in vitam ætérnam: ut, et qui séminat, simul gáudeat, et qui metit. In hoc enim est verbum verum: quia álius est qui séminat, et álius est qui metit. Ego misi vos métere quod vos non laborástis: alii laboravérunt, et vos in labóres eórum introístis. Ex civitáte autem illa multi credidérunt in eum Samaritanórum, propter verbum mulíeris testimónium perhibéntis: Quia dixit mihi ómnia, quæcúmque feci. Cum veníssent ergo ad illum Samaritáni, rogavérunt eum, ut ibi manéret. Et mansit ibi duos dies. Et multo plures credidérunt in eum propter sermónem ejus. Et mulíeri dicébant: Quia jam non propter tuam loquélam crédimus: ipsi enim audívimus, et scimus, quia hic est vere Salvátor mundi.
Español
Continuación del Santo Evangelio según San Juan
Jn 4:5-42
En aquel tiempo En aquel tiempo, Jesús llega, pues, a una ciudad de Samaria llamada Sicar, cerca de la heredad que Jacob dio a su hijo José. Allí estaba el pozo de Jacob. Jesús, como se había fatigado del camino, estaba sentado junto al pozo. Era alrededor de la hora sexta. Llega una mujer de Samaría a sacar agua. Jesús le dice: «Dame de beber». Pues sus discípulos se habían ido a la ciudad a comprar comida. Le dice la mujer samaritana: «¿Cómo tú, siendo judío, me pides de beber a mí, que soy una mujer samaritana?» (Porque los judíos no se tratan con los samaritanos). Jesús le respondió: «Si conocieras el don de Dios, y quién es el que te dice: ‘Dame de beber’, tú le habrías pedido a él, y él te habría dado agua viva». Le dice la mujer: «Señor, no tienes con qué sacarla, y el pozo es hondo; ¿de dónde, pues, tienes esa agua viva? ¿Es que tú eres más que nuestro padre Jacob, que nos dio el pozo, y de él bebieron él y sus hijos y sus ganados?». Jesús le respondió: «Todo el que beba de esta agua, volverá a tener sed; pero el que beba del agua que yo le dé, no tendrá sed jamás, sino que el agua que yo le dé se convertirá en él en fuente de agua que brota para vida eterna». Le dice la mujer: «Señor, dame de esa agua, para que no tenga más sed y no tenga que venir aquí a sacarla». El le dice: «Vete, llama a tu marido y vuelve acá». Respondió la mujer: «No tengo marido». Jesús le dice: «Bien has dicho que no tienes marido, porque has tenido cinco maridos y el que ahora tienes no es marido tuyo; en eso has dicho la verdad». Le dice la mujer: «Señor, veo que eres un profeta. Nuestros padres adoraron en este monte y vosotros decís que en Jerusalén es el lugar donde se debe adorar». Jesús le dice: «Créeme, mujer, que llega la hora en que, ni en este monte, ni en Jerusalén adoraréis al Padre. Vosotros adoráis lo que no conocéis; nosotros adoramos lo que conocemos, porque la salvación viene de los judíos. Pero llega la hora (ya estamos en ella) en que los adoradores verdaderos adorarán al Padre en espíritu y en verdad, porque así quiere el Padre que sean los que le adoren. Dios es espíritu, y los que adoran, deben adorar en espíritu y verdad». Le dice la mujer: «Sé que va a venir el Mesías, el llamado Cristo. Cuando venga, nos lo explicará todo». Jesús le dice: «Yo soy, el que te está hablando». En esto llegaron sus discípulos y se sorprendían de que hablara con una mujer. Pero nadie le dijo: «¿Qué quieres?», o «¿Qué hablas con ella?». La mujer, dejando su cántaro, corrió a la ciudad y dijo a la gente: «Venid a ver a un hombre que me ha dicho todo lo que he hecho. ¿No será el Cristo?». Salieron de la ciudad e iban donde Él. Entretanto, los discípulos le insistían diciendo: «Rabbí, come». Pero Él les dijo: «Yo tengo para comer un alimento que vosotros no sabéis». Los discípulos se decían unos a otros: «¿Le habrá traído alguien de comer?». Les dice Jesús: «Mi alimento es hacer la voluntad del que me ha enviado y llevar a cabo su obra. ¿No decís vosotros: Cuatro meses más y llega la siega? Pues bien, yo os digo: Alzad vuestros ojos y ved los campos, que blanquean ya para la siega. Ya el segador recibe el salario, y recoge fruto para la vida eterna, de modo que el sembrador se alegra igual que el segador. Porque en esto resulta verdadero el refrán de que uno es el sembrador y otro el segador: yo os he enviado a segar donde vosotros no os habéis fatigado. Otros se fatigaron y vosotros os aprovecháis de su fatiga». Muchos samaritanos de aquella ciudad creyeron en Él por las palabras de la mujer que atestiguaba: «Me ha dicho todo lo que he hecho». Cuando llegaron donde Él los samaritanos, le rogaron que se quedara con ellos. Y se quedó allí dos días. Y fueron muchos más los que creyeron por sus palabras, y decían a la mujer: «Ya no creemos por tus palabras; que nosotros mismos hemos oído y sabemos que éste es verdaderamente el Salvador del mundo».
Offertorium (Offertory)
Latin
Ps 5:3-4
Inténde voci oratiónis meæ, Rex meus, et Deus meus: quóniam ad te orábo, Dómine.
Español
Ps 5:3-4
Atiende a la voz de mis suplicas, oh mi Rey y Dios mío: porque a ti enderezare mi oración, Señor.
Offertory Prayers
Latin
Offertory Prayers
Deinde osculatur Altare, et versus ad populum, dicit:
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Postea dicit: Orémus, et Offertorium.
V
Orémus.
Quo dicto, si est Missa sollemnis, Diaconus porrigit Celebranti Patenam cum Hostia: si privata, Sacerdos ipse accipit Patenam cum Hostia, quam offerens, dicit:
V
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Deinde faciens crucem cum eadem Patena, deponit Hostiam super Corporale. Diaconus ministrat vinum, Subdiaconus aquam in Calice: vel si privata est Missa, utrumque infundit Sacerdos, et aquam miscendam in Calice benedicit signo crucis, dicens:
V
Deus, ✝ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
In Missis Defunctorum dicitur prædicta Oratio: sed aqua non benedicitur.
Postea accipit Calicem, et offert dicens:
V
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ majestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Deinde facit signum crucis cum Calice, et illum ponit super Corporale, et Palla cooperit: tum, junctis manibus super Altare, aliquantulum inclinatus, dicit:
V
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Erectus expandit manus, easque in altum porrectas jungens, elevátis ad cælum oculis et statim demissis, dicit:
V
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: (Benedicit Oblata, prosequendo:) et béne ✝ dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Postea, si sollemniter celebrat, benedicit incensum, dicens:
V
Per intercessiónem beáti Michaélis Archángeli, stantis a dextris altáris incénsi, et ómnium electórum suórum, incénsum istud dignétur Dóminus bene ✝ dícere, et in odórem suavitátis accípere. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Et, accepto thuribulo a Diacono, incensat Oblata, modo in Rubricis generalibus præscripto, dicens:
V
Incénsum istud a te benedíctum ascéndat ad te, Dómine: et descéndat super nos misericórdia tua.
Deinde incensat Altare, dicens:
Ps. 140, 2-4
V
Dirigátur, Dómine, orátio mea, sicut incénsum, in conspéctu tuo: elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo, et óstium circumstántiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ, ad excusándas excusatiónes in peccátis.
Dum reddit thuribulum Diacono, dicit:
V
Accéndat in nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ caritátis. Amen.
Postea incensatur Sacerdos a Diacono, deinde alii per ordinem.
Sacerdos lavat manus, dicens:
Ps. 25, 6-12
V
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
V
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deinde, aliquantulum inclinatus in medio Altaris, junctis manibus super eo, dicit:
V
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Jesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Joannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Postea osculatur Altare, et versus ad populum extendens, et jungens manus, voce paululum elevata, dicit:
S
Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Minister, seu circumstantes respondent: alioquin ipsemet Sacerdos:
M
Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis (vel meis) ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
Sacerdos submissa voce dicit:
S
Amen.
Deinde, manibus extensis, absolute sine Orémus subjungit Orationes secretas.
Secreta
Español
Offertory Prayers
El sacerdote besa el altar y saluda al pueblo que estará de pie, y dice:
S
El Señor esté con vosotros.
M
Y con tu espíritu.
Tras saludar al pueblo otra vez, el sacerdote accede al Sacrificio de la Misa y pide a los fieles orar con él.
V
Oremos.
Ahora el sacerdote lee el verso del Ofertorio, una breve cita de la Sagrada Escritura que varía según la Misa del día. Tras ello, ofrece el pan y el vino que, por la virtud de las palabras de la consagración, será el Cuerpo y la Sangre de Jesucristo. Toma la patena con la hostia y la ofrece, diciendo:
V
Recibid, oh Padre santo, omnipotente Dios, esta inmaculada Hostia que yo, indigno sacerdote vuestro, os ofrezco a Vos, mi Dios vivo y verdadero, por mis innumerables pecados, ofensas y negligencias, por todos los que están presentes, y también por todos los fieles cristianos, vivos y difuntos, para que a mí y a ellos nos sea causa de salud para la vida eterna. Amén.
Coloca la Hostia sobre los corporales, haciendo antes sobre ellos con la misma Hostia una cruz. El sacerdote pone vino en el Cáliz y bendice el agua, de la cual mezcla algunas gotas con el vino, en recuerdo del agua y la sangre que manó del costado de Jesús por la lanzada del soldado. No se bendice el agua en las Misas de difuntos.
V
Oh Dios, que creasteis maravillosamente la dignidad de la naturaleza humana y más maravillosamente aún la habéis reformado por el misterio que representa la mezcla de esta agua y vino, hacednos participar de la divinidad de vuestro Hijo, Señor Nuestro Jesucristo, que se dignó hacerse partícipe de nuestra humanidad: El cual, siendo Dios, vive y reina con Vos en unidad del Espíritu Santo, por todos los siglos de los siglos. Amén.
En las Misas de Difuntos se dice la oración precedente, pero no se bendice el agua.
El sacerdote levanta el Cáliz y ofrece a Dios el vino que se ha consagrar, diciendo:
V
Os ofrecemos, Señor, el Cáliz de Salvación, suplicando a vuestra clemencia que en suave olor ascienda a la presencia de vuestra divina Majestad, por nuestra salvación y la de todo el mundo. Amén.
El sacerdote hace el Signo de la Cruz con el cáliz, lo pone sobre el corporal y lo cubre con el palio. Ahora, con sus manos unidas sobre el altar, e inclinándose un poco, dice:
V
Con espíritu de humildad y con corazón contrito seamos recibidos por Vos, Señor: y sea hoy nuestro sacrificio en vuestra presencia tal que os agrade, Señor Dios.
Levanta las manos y los ojos al cielo y, bajándolos, luego, dice:
V
Venid, Santificador omnipotente, eterno Dios, y bendecid ✝ este Sacrificio, preparado a honra de vuestro santo Nombre.
Durante las Misas Solemnes se inciensan las ofrendas de pan y vino, así como el altar y todos los presentes. El celebrante bendice el incienso, diciendo:
V
Por la intercesión de San Miguel Arcángel, que asiste a la diestra del altar de los perfumes, y de todos sus elegidos, dígnese el Señor bendecir ✝ este incienso y recibirlo en olor de suavidad. Por Jesucrito Nuestro Señor. Amén.
Al recibir el turíbulo inciensa el pan y el vino:
V
Suba, oh Señor, hasta Vos este incienso que Vos has bendecido, y descienda sobre nosotros vuestra misericordia.
En segudia, inciensa el altar recitando:
Ps. 140, 2-4
V
Suba mi oración, oh Señor, como sube este incienso; valga la elevación de mis manos como el sacrificio vespertino. Pon, oh Señor, guarda a mi boca y un candado a mis labios, para que mi corazón no se desahogue con expresiones maliciosas, buscando cómo excusar mis pecados.
Entregándole el turíbulo al diácono, el sacerdote dice:
V
Encienda el Señor en nosotros el fuego de su amor y la llama de su eterna caridad. Amén.
Se inciensa, por orden, el celebrante, el clero y los fieles.
El sacerdote se lava los dedos simbolizando la pureza y limpieza interior de cuantos participan en este gran Sacrificio.
Salmo 25, 6-12
V
Lavaré mis manos entre los inocentes y estaré, oh Señor, alrededor de vuestro altar. Para escuchar vuestras alabanzas y publicar todas vuestras maravillas. Señor, yo he amado el decoro de vuestra casa y el lugar donde reside vuestra gloria. No perdáis, Señor, mi alma con los impíos, ni mi vida con los hombres sanguinarios. En cuyas manos no hay más que crimer y cuya diestra está llena de sobornos. En cambio yo he amado la inocencia; salvadme y tened piedad de mí. Mis pies han procurado seguir siempre el camino recto; y os bendeciré en vuestras iglesias, Señor.
V
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
En el centro del altar, el sacerdote, ligeramente inclinado y con las manos unidas, dice:
V
Recibid, oh Santa Trinidad, esta oblación que os ofrecemos en memoria de la Pasión, Resurrección y Ascensión de nuestro Señor Jesucristo; y en honor de la Bienaventurada siempre Virgen María y de San Juan Bautista y de los Santos Apóstoles Pedro y pablo, y de éstos y de todos los Santos, para que a ellos les ceda en honor y a nosotros en salud, y ellos en los cielos se dignen interceder por nosotros que celebramos su memoria en la tierra. Por el mismo Jesucristo nuestro Señor. Amén.
El sacerdote besa el altar y, volviéndose al pueblo, le invita a orar extendiendo y uniendo sus manos, diciendo:
S
Orad, hermanos, para que este Sacrificio, mío y vuestro, sea aceptable a Dios Padre Omnipotente.
El ministro responde:
M
El Señor reciba de tus manos este Sacrificio, para alabanza y gloria de su Nombre, y también para utilidad nuestra y de toda su santa Iglesia.
El sacerdote dice en voz baja:
S
Amén.
Con las manos extendidas dice en voz baja las Oraciones Secretas, sin el «Oremos». Las Oraciones Secretas dependen de la Misa y se encuentran en la Misa del Día. All acabar, el sacerdote dice o canta: S. Por los siglos de los siglos. M. Amén.
Secreta
Secreta (Secret Prayer)
Latin
Réspice, quǽsumus, Dómine, propítius ad múnera, quæ sacrámus: ut tibi grata sint, et nobis salutária semper exsístant.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Español
Te rogamos, Señor, que mires propicio los dones que te consagramos, a fin de que sean agradables para ti y saludables siempre para nosotros.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Preface & Sanctus
Latin
Preface & Sanctus
Quibus finitis, cum pervenerit ad conclusionem, clara voce dicit: Per ómnia sǽcula sæculórum, cum Præfatione, ut in sequentibus. Præfationem incipit ambabus manibus positis hinc inde super Altare: quas aliquantulum elevat, cum dicit: Sursum corda. Jungit eas ante pectus, et caput inclinat, cum dicit: Grátias agamus Dómino, Deo nostro. Deinde disjungit manus, et disjunctas tenet usque ad finem Præfationis: qua finita, iterum jungit eas, et inclinatus dicit: Sanctus. Et cum dicit: Benedíctus, qui venit, signum crucis sibi producit a fronte ad pectus.
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
V
Sursum corda.
R
Habémus ad Dóminum.
V
Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
R
Dignum et justum est.
Communis
V
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti jubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:
V
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Español
Preface & Sanctus
El sacerdote comienza el prefacio, una llamada de acción de gracias a Dios Padre por Jesucristo, en unión con todos los espíritus celestiales. La oración de acción de gracias difiere para las Fiestas importantes. El sacerdote comienza el prefacio poniendo las manos sobre el altar. Las eleva ligeramente al decir «Arriba los corazones». Une las manos ante el pecho e inclina la cabeza al decir «Demos gracias al Señor, Dios nuestro». Luego separa las manos y las mantiene separadas hasta el final del prefacio. Terminado este, las junta de nuevo e inclinado dice «Santo». Y cuando dice «Bendito el que viene», hace sobre sí el Signo de la Cruz.
S
El Señor esté con vosotros.
M
Y con tu espíritu.
S
Arriba los corazones.
M
Los tenemos ya elevados al Señor.
S
Demos gracias al Señor, Dios nuestro.
M
Es digno y justo.
Común
V
Verdaderamente es digno y justo, equitativo y saludable que, en todo tiempo y lugar os demos gracias, Señor Santo, Padre Todopoderoso, Dios Eterno, por Jesucristo nuestro Señor. Por quien alaban vuestra Majestad los Ángeles, la adoran las Dominaciones y la temen las Potestades. Los cielos y las Virtudes de los cielos y los gloriosos Serafines la celebran con común exultación. Con los cuales os rogamos sean admitidas también nuestras voces, que cantan en humilde confesión:
V
Santo, Santo, Santo es el Señor Dios de los ejércitos. Llenos están los cielos y la tierra de vuestra gloria. Hosanna en las alturas. Bendito el que viene en el nombre del Señor. Hosanna en las alturas.
Canon of the Mass
Latin
Canon of the Mass
Finita præfatione, sacerdos extendens, elevans aliquantulum et iungens manus, elevansque ad cælum oculos, et statim demittens, profunde inclinatus ante Altare, manibus super eo positis, dicit :
V
Te ígitur, clementíssime Pater, per Jesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, (osculatur Altare et, junctis manibus ante pectus, dicit:) uti accépta hábeas et benedícas, (Signat ter super Hostiam et Calicem simul, dicens:) hæc ✝ dona, hæc ✝ múnera, hæc ✝ sancta sacrifícia illibáta, (Extensis manibus prosequitur:) in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Commemoratio pro vivis
V
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. (Jungit manus, orat aliquantulum pro quibus orare intendit: deinde manibus extensis prosequitur:) et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
V
Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beáti Joseph, ejúsdem Vírginis Sponsi,
et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. (Jungit manus) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Tenens manus expansas super Oblata, dicit:
V
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ,
quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum júbeas grege numerári. (Jungit manus) Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
V
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, (Signat ter super Oblata,) bene ✝ díctam, adscríp ✝ tam, ra ✝ tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: (Signat semel super Hostiam,) ut nobis Cor ✝ pus, (et semel super Calicem,) et San ✝ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, (Jungit manus,) Dómini nostri Jesu Christi.
V
Qui prídie quam paterétur, (Accipit Hostiam,) accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, (Elevat oculos ad cælum,) elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, (Caput inclinat,) tibi grátias agens, (Signat super Hostiam,) bene ✝ díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.
Tenens ambabus manibus Hostiam inter indices et pollices, profert verba consecrationis secrete, distincte et attente super Hostiam, et simul super omnes, si plures sint consecrandæ.
HOC EST ENIM CORPUS MEUM.
Quibus verbis prolatis, statim Hostiam consecratam genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, reponit super Corporale, et genuflexus iterum adorat: nec amplius pollices et indices disjungit, nisi quando Hostia tractanda est, usque ad ablutionem digitorum.
wait5
Tunc, detecto Calice, dicit:
V
Símili modo postquam cenátum est, (Ambabus manibus accipit Calicem,) accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: (item Caput inclinat,) item tibi grátias agens, (Sinistra tenens Calicem, dextera signat super eum,) bene ✝ díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.
Profert verba consecrationis super Calicem, attente, continuate, et secrete, tenens illum parum elevatum.
HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.
wait5
Quibus verbis prolatis, deponit Calicem super Corporale, et dicens secrete:
V
Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.
Genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, deponit, cooperit, et genuflexus iterum adorat.
Deinde disjunctis manibus dicit:
V
Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, ejúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ majestáti tuæ de tuis donis ac datis, (Jungit manus, et signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) Hóstiam ✝ puram, Hóstiam ✝ sanctam, Hóstiam ✝ immaculátam, (Signat semel super Hostiam, dicens:) Panem ✝ sanctum vitæ ætérnæ, (et semel super Calicem, dicens:) et Cálicem ✝ salútis perpétuæ.
Extensis manibus prosequitur:
V
Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui justi Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Profunde inclinatus, junctis manibus et super Altare positis, dicit:
V
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: jube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ majestátis tuæ: ut, quotquot (Osculatur Altare,) ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui (Jungit manus, et signat semel super Hostiam, et semel super Calicem,) Cor ✝ pus, et Sán ✝ guinem sumpsérimus, (Seipsum signat, dicens:) omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. (Jungit manus.) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Commemoratio pro defunctis
V
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. (Jungit manus, orat aliquántulum pro iis defunctis, pro quibus orare intendit, deinde extensis manibus prosequitur:) Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. (Jungit manus, et caput inclinat, dicens:) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Manu dextera percutit sibi pectus, elata aliquantulum voce dicens:
V
Nobis quoque peccatóribus (Extensis manibus ut prius, secrete prosequitur:) fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Joánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. (Jungit manus.) Per Christum, Dóminum nostrum.
V
Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, (Signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) sanctí ✝ ficas, viví ✝ ficas, bene ✝ dícis et præstas nobis.
Discooperit Calicem, genuflectit, accipit Hostiam inter pollicem et indicem manus dexteræ: et tenens sinistra Calicem, cum Hostia signat ter a labio ad labium Calicis, dicens:
P
Per Ip ✝ sum, et cum Ip ✝ so, et in Ip ✝ so, (Cum ipsa Hostia signat bis inter se et Calicem, dicens:) est tibi Deo Patri ✝ omnipoténti, in unitáte Spíritus ✝ Sancti, (Elevans parum Calicem cum Hostia, dicit:) omnis honor, et glória.
ponit Hostiam, Calicem Palla cooperit, genuflectit, surgit, et dicit intellegibili voce vel cantat:
V
Per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Español
Canon of the Mass
El celebrante extiende, levanta y une sus manos, eleva sus ojos al cielo, se inclina profundamente y dice en voz baja:
V
Os rogamos, pues, humildemente, clementísimo Padre, por Jesucristo vuestro Hijo, nuestro Señor, que aceptéis y bendigáis (besa el altar y une sus manos) estos ✝ dones, estos ✝ presentes, estos santos ✝ sacrificios, (aquí, extiende las manos y prosigue:) que os ofrecemos en primer lugar, por vuestra santa Iglesia Católica para que os dignéis darle la paz, guardarla, unirla y gobernarla en toda la redondez de la tierra, juntamente con vuestro siervo nuestro Papa N., nuestro Obispo N., y con todos los ortodoxos que profesan la fe católica y apostólica.
Memento de vivos
V
Acordáos, Señor, de vuestros siervos y siervas N. y N. (Aquí el sacerdote ruega por aquella intención, persona o familiar, etc., por la cual aplica la Misa. Únanse los fieles a la oración rogando por sus particulares intenciones) y de todos los aquí presentes, cuya fe y devota entrega os son bien conocidas; por quienes os ofrezco y también ellos os ofrecen este sacrificio de alabanza por sí y por todos los suyos, por la redención de sus almas, por la esperanza de su salud espiritual y corporal; y os cumplen sus promesas, Dios eterno, vivo y verdadero.
V
Unidos en una misma comunión, veneramos la memoria, en primer lugar, de la gloriosa siempre Virgen María, Madre de Jesucristo, nuestro Dios y Salvador:
y la de vuestros santos Apóstoles y Mártires Pedro, Pablo, Andrés, Santiago, Juan, Tomás, Santiago, Felipe, Bartolomé, Mateo, Simón y Tadeo, Lino, Cleto, Clemente, Sixto, Cornelio, Cipriano, Lorenzo, Crisógono, Juan y Pablo, Cosme y Damián y la de todos vuestros Santos, por cuyos méritos y ruegos concedednos en todas las cosas el auxilio de vuestra protección (Une las manos). Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.
Pone el sacerdote las manos extendidas sobre la Hostia y el Cáliz, o sea, sobre el pan y el vino que va a consagrar, diciendo:
V
Aceptad propicio, Señor, la ofrenda de vuestros sacerdotes y de todo vuestro pueblo;
disponed en vuestra paz nuestros días; libradnos de la eterna condenación, y haced que seamos contados en el número de vuestros elegidos (Une las manos). Por Cristo nuestro Señor. Amén.
V
Rogamos, oh Dios, que esta ofrenda sea en todo (el celebrante hace la señal de la cruz sobre la oblata tres veces:) bendita ✝, reconocida ✝, valedera ✝, espiritual y aceptable a vuestra Majestad,(signa la hostia y después el cáliz:) para que se nos convierta en el Cuerpo ✝ y Sangre ✝ de vuestro muy amado Hijo, nuestro Señor Jesucristo.
Ha llegado el momento sublime. El sacerdote toma en sus manos la Hostia que va a consagrar y dice:
V
El cual, el día antes de su pasión (toma la hostia:) tomó el pan en sus santas y venerables manos (eleva sus ojos al cielo) y, levantando los ojos al Cielo, a Vos, oh Dios, su Padre omnipotente, (inclinando la cabeza:) dándoos gracias, (hace la señal de la cruz sobre la Hostia:) lo ✝ bendijo, lo partió y lo dio a sus discípulos, diciendo: Tomad y comed todos de él:
Levantando la hostia con ambas manos, se inclina profundamente y pronuncia las palabras de la Consagración:
PORQUE ESTO ES MI CUERPO.
wait5
El sacerdote se arrodilla para adorar la Sagrada Hostia, que ahora es ya verdaderamente el Cuerpo de Cristo. Eleva aquí la Hostia para que esta sea adorada; en seguida, la deposita en el corporal y se arrodilla de nuevo.
El cáliz se descrubre en este momento:
V
Igualmente, después de cenar, (toma el cáliz en ambas manos:) tomando este precioso Cáliz en sus venerables y sagradas manos, (inclina la cabeza:) dándoos también gracias, (hace la señal de la cruz sobre el cáliz:) lo bendijo ✝ y lo dio a sus discípulos, diciendo: Tomad y bebed todos de él:
Elevando un poco el cáliz, recita las palabras de la Consagración:
PORQUE ÉSTE ES EL CÁLIZ DE MI SANGRE, DEL NUEVO Y ETERNO TESTAMENTO; MISTERIO DE LA FE; SANGRE QUE SERÁ DERRAMADA POR VOSOTROS Y POR MUCHOS PARA PERDÓN DE LOS PECADOS.
wait5
Tras la elevación del Cáliz, el sacerdote dice en voz baja:
V
Todas las veces que hiciereis esto, lo haréis en memoria mía.
Adora el sacerdote con genuflexión la Sangre de Jesús, ya presente en el Cáliz, y la levanta para que sea adorada.
Hecha la adoración del Cuerpo y Sangre de Jesucristo, el sacerdote hace tan preciosa oblación al Eterno Padre, diciendo:
V
Por eso, Señor, nosotros, vuestros sacerdotes, y con nosotros vuestro pueblo santo, renovando la memoria de la bendita Pasión del mismo Jesucristo, Señor nuestro, de su Resurrección del sepulcro, como también de su gloriosa Ascensión a los cielos, a vuestra divina Majestad, ofrecemos de vuestros dones y regalos una hostia ✝ pura, hostia ✝ santa, hostia ✝ inmaculada, el Pan ✝ santo de vida eterna y el Cáliz ✝ de perpetua salud.
Y continúa diciendo, con las manos extendidas:
V
Dignaos, Señor, mirarlos con rostro propicio y sereno; y aceptarlos como os dignasteis aceptar los dones de vuestro siervo el justo Abel, y el sacrificio de nuestro Patriarca Abraham, y el que os ofreció vuestro sumo sacerdote Melquisedec, sacrificio santo y hostia inmaculada.
Inclinándose profundamente sobre el altar, y poniendo sus manos sobre el mismo, continúa diciendo:
V
Os lo pedimos suplicantes, oh Dios omnipotente: hacedlos llevar por manos de vuestro santo ángel hasta vuestro sublime altar, ante vuestra divina Majestad, (besa el altar) para que cuantos recibiéremos el sacrosanto Cuerpo ✝ y Sangre ✝ de vuestro Hijo, participando de este altar, seamos colmados de todas las bendiciones ✝ y gracias celestiales. Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.
Memento de Difuntos
V
Acordaos también, Señor, de vuestros siervos y siervas N. y N., que, sellados con el sello dela fe, nos precedieron y duermen el sueño de paz. (Une las manos y ruega por ellos, las extiende y continúa:) A éstos, Señor, y a todos cuantos en Cristo descansan, os rogamos les concedáis el lugar del refrigerio de la luz y de la paz. (Une las manos e inclina la cabeza:) Por el mismo Cristo Nuestro Señor. Amén.
El sacerdote reza por sí. Se trata a sí mismo de pecador. La oración está en plural porque también se refiere a los demás ministros del altar. Se da en el pecho como acto de contrición:
V
También a nosotros, pecadores, a vuestros siervos, que confiamos en la muchedumbre de vuestras misericordias, dignaos darnos alguna parte y consorcio con vuestros santos Apóstoles y Mártires Juan, Esteban, Matías, Bernabé, Ignacio, Alejandro, Marcelino, Pedro, Felicidad, Perpetua, Águeda, Lucía, Inés, Cecilia, Anastasia y de todos vuestros Santos: os rogamos nos admitáis en su compañía no por nuestros méritos, sino por vuestra gracia. (Une las manos.) Por Cristo Nuestro Señor.
V
Por quien siempre creáis, Señor, estos dones, los ✝ santificáis, los ✝ vivificáis, los ✝ bendecís y nos los dais.
Descubre el Cáliz y hace una genuflexión: ahora junta las manos, hace tres cruces sobre la Hostia y el Cáliz y dice:
V
Por ✝ Él, con ✝ Él, y en ✝ Él, a Vos, Dios Padre ✝ todopoderoso en la unidad del Espíritu ✝ Santo,
Eleva un poco el Cáliz con la Hostia:
sea toda honra y gloria.
Coloca la Hostia sobre los corporales, hace genuflexión y dice:
S
Por todos los siglos de los siglos.
M
Amén.
Preparation for Holy Communion
Latin
Preparation for Holy Communion
(Iungit manus.)
V
Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere:(Extendit manus.)
V
Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R
Sed líbera nos a malo.
S
(Sacerdos secrete dicit :) Amen.
Deinde manu dextera accipit inter indicem et medium digitos Patenam, quam tenens super Altare erectam, dicit secrete:
V
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, (Signat se cum Patena a fronte ad pectus,) da propítius pacem in diébus nostris: (Patenam osculatur,) ut, ope misericórdiæ tuæ adjúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Submittit Patenam Hostiæ, discooperit Calicem, genuflectit, surgit, accipit Hostiam, et eam super Calicem tenens utraque manu, frangit per medium, dicens:
V
Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum.
Et mediam partem, quam in dextera manu tenet, ponit super Patenam. Deinde ex parte, quæ in sinistra remanserat, frangit particulam, dicens:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
Aliam mediam partem, quam in sinistra manu habet, adjungit mediæ super Patenam positæ, et particulam parvam dextera retinens super Calicem, quem sinistra per nodum infra cuppam tenet, dicit intellegibili voce vel cantat:
V
Per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Cum ipsa particula signat ter super Calicem, dicens:
V
Pax Dómini sit semper vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Particulam ipsam immittit in Calicem, dicens secrete:
V
Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Jesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Cooperit Calicem, genuflectit, surgit, et inclinatus Sacramento, junctis manibus, et ter pectus percutiens, intellegibili voce dicit:
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
&AgnusHook
In Missis Defunctorum non dicitur miserére nobis, sed ejus loco dona eis requiem, et in tertio additur sempitérnam.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem.
V
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem sempitérnam.
Deinde, junctis manibus super Altare, inclinatus dicit secrete sequentes Orationes:
V
Dómine Jesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Si danda est pax, osculatur Altare, et dans pacem, dicit:
V
Pax tecum.
R
Et cum spíritu tuo.
In Missis Defunctorum non datur pax, neque dicitur oratio Domine Jesu Christe, qui dixisti.
V
Dómine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
V
Percéptio Córporis tui, Dómine Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Genuflectit, surgit, et dicit:
V
Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Deinde parum inclinatus, accipit ambas partes Hostiæ inter pollicem et indicem sinistræ manus, et Patenam inter eundem indicem et medium supponit, et dextera tribus vicibus percutiens pectus, elata aliquantulum voce, ter dicit devote et humiliter:
V
Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V
Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V
Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Postea dextera se signans cum Hostia super Patenam, dicit:
V
Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et se inclinans, reverenter sumit ambas partes Hostiæ: quibus sumptis, deponit Patenam super Corporale, et erigens se jungit manus, et quiescit aliquantulum in meditatione Sanctissimi Sacramenti.
Deinde discooperit Calicem, genuflectit, colligit fragmenta, si quæ sint, extergit Patenam super Calicem, interim dicens:
V
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Accipit Calicem manu dextera, et eo se signans, dicit:
V
Sanguis Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et sinistra supponens Patenam Calici, reverenter sumit totum Sanguinem cum particula. Quo sumpto, si qui sunt communicandi, eos communicet, antequam se purificet
Si qui sunt communicandi in Missa, Sacerdos post sumptionem Sanguinis, antequam se purificet, facta genuflexione, ponat particulas consecratas in Pyxide, vel, si pauci sint communicandi, super Patenam, nisi a principio positae fuerint in Pyxide seu alio Calice. Interim minister ante eos extendit linteum seu velum album, et pro eis facit Confessionem dicens:
M
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Sacerdos iterum genuflectit, et manibus junctis vertens se ad populum in cornu Evangelii, dicit:
S
Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
R
Amen.
S
Indulgéntiam, + absolutiónem et remissiónem peccatórum vestrórum tríbuat vobis omnípotens et miséricors Dóminus.
R
Amen.
et manu dextera facit signum crucis super eos. Postea genuflectens, accipit manu sinistra Pyxidem seu Patenam cum Sacramento, dextera vero sumit unam particulam, quam inter pollicem et indicem tenet aliquantulum elevatam super Pyxidem seu Patenam, et conversus adcommunicandos in medio Altaris, dicit:
S
Ecce Agnus Dei, ecce, qui tollit peccáta mundi.
Deinde dicit:
S
Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
S
Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
S
Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Quibus verbis tertio repetitis, accedit ad eorum dexteram, hoc est, ad latus Epistolæ, et unicuique porrigit Sacramentum faciens cum eo signum crucis super Pyxidem vel Patenam, et simul dicens:
S
Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam tuam in vitam ætérnam. Amen.
Omnibus communicatis, revertitur ad Altare, nihil dicens: et non dat eis benedictionem, quia illam daturus est in fine Missæ. Si particulæ positae erant super Corporale, extergit illud cum Patena, et si qua in eo fuerint fragmenta, in Calicem immittit.
wait16
Postea dicit:
V
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Interim porrigit Calicem ministro, qui infundit in eo parum vini, quo se purificat: deinde prosequitur:
V
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Abluit et extergit digitos, ac sumit ablutionem: extergit os et Calicem, quem, plicato Corporali, operit et collocat in Altari ut prius: deinde prosequitur Missam.
Español
Preparation for Holy Communion
V
Oremos. Aleccionados por los saludables preceptos del Señor y según sus instrucciones, nos atrevemos a decir:
V
Padre nuestro, que estás en los cielos, santificado sea tu nombre; venga a nosotros tu Reino; hágase tu voluntad, así en la tierra como en el cielo. El pan nuestro de cada día dánosle hoy; perdónanos nuestras deudas, así como nosotros perdonamos a nuestros deudores; y no nos dejes caer en la tentación.
M
Mas líbranos del mal.
S
Amén.
Toma en sus manos la patena, después de purificarrla ligeramente con el purificador, y dice:
V
Libradnos, Señor, os rogamos, de todos los males pasados, presentes y futuros, y por la intercesión de la santa y gloriosa siempre Virgen María, Madre de Dios, con vuestros santos Apóstoles Pedro y Pablo, Andrés y todos los Santos (se signa con la patena), concedednos propicio la paz en nuestros días; para que ayudados con el auxilio de vuestra misericordia, seamos libres de pecados y seguros de toda perturbación.
Divide la Hostia en dos partes y pone una de ellas sobre la patena, mientras dice:
V
Por el mismo Señor nuestro Jesucristo, vuestro Hijo,
Separa una pequeña parte de la otra mitad de la Hostia y reteniéndola en su mano derecha, dice, levantando la voz:
que con Vos vive y reina en unidad del Espíritu Santo, Dios.
Pone la mitad de su izquierda sobre la patena, y con la Partícula que partió en su derecha, y el Cáliz en su izquierda, dice:
S
Por todos los siglos de los siglos.
M
Amén.
Hace tres cruces con la partícula que se quedó de la Hostia, sobre el Cáliz, mientras dice:
S
La paz ✝ del Señor sea ✝ siempre con ✝ vosotros.
M
Y con tu espíritu.
Y dejando caer la partícula dentro del Cáliz, dice:
V
Esta mezcla y santificación del Cuerpo y la Sangre de nuestro Señor Jesucristo nos sirva a los que la tomamos para la vida eterna. Amén.
Cubierto el Cáliz y hecha genuflexión, se da trres golpes de pecho, diciendo:
V
Cordero de Dios, que quitáis los pecados del mundo, tened piedad de nosotros.
V
Cordero de Dios, que quitáis los pecados del mundo, tened piedad de nosotros.
V
Cordero de Dios, que quitáis los pecados del mundo, dadnos la paz.
&AgnusHook
En las Misas de Difuntos, dice dos veces, en lugar de «Ten piedad de nosotros», «Dales la paz», y después «Dales descanso eterno»:
V
Cordero de Dios, que quitáis los pecados del mundo, dales descanso.
V
Cordero de Dios, que quitáis los pecados del mundo, dales descanso.
V
Cordero de Dios, que quitáis los pecados del mundo, dales descanso eterno.
El Sacerdote, un poco inclinado, dice las siguientes oraciones:
V
Señor Jesucristo, que dijisteis a los Apóstoles: La paz os dejo, mi paz os doy; no miréis nuestros pecados, sino la fe de vuestra Iglesia, y dignaos darle la paz y unificarla, conforme a vuestra Voluntad; Vos que, siendo Dios, vivís y reináis por todos los siglos de los siglos. Amén.
En las Misas Solemnes se da el beso de la paz: el Celebrante besa el altar, saluda al diácono y dice:
S
La paz sea con vosotros.
M
Y con tu espíritu.
En las Misas de Difuntos no se da el beso de la paz.
V
Señor Jesucristo, Hijo de Dios vivo, que, por voluntad del Padre y la cooperación del Espíritu Santo, disteis, con vuestra muerte, la vida al mundo: libradme por vuestro sacrosanto Cuerpo y Sangre aquí presentes, de todos mis pecados y de todos los demás males, y haced que cumpla yo vuestros preceptos, y no permitáis me separe nunca de Vos, que siendo Dios, vivís y reináis con el mismo Dios Padre y el Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. Amén.
V
La participación de vuestro cuerpo, Señor mío Jesucristo, que yo, indigno, me atrevo a recibir, no me sea motivo de juicio y condenación, sino que me sirva por vuestra misericordia, de defensa para el alma y el cuerpo y de medicina saludable. Vos que, siendo Dios, vivís y reináis con Dios Padre, en unidad del Espíritu Santo, por todos los siglos de los siglos. Amén.
El Sacerdote, hecha genuflexión, toma la Hostia en sus manos y dice:
V
Recibiré el pan celestial e invocaré el nombre del Señor.
Y enseguida, dándose tres golpes de pecho, dice por tres veces la siguiente oración, sin que se deba tocar la campanilla:
V
Señor, yo no soy digno de que entréis dentro de mi techo; mas decidlo tan sólo de palabra, y mi alma será sana.
V
Señor, yo no soy digno de que entréis dentro de mi techo; mas decidlo tan sólo de palabra, y mi alma será sana.
V
Señor, yo no soy digno de que entréis dentro de mi techo; mas decidlo tan sólo de palabra, y mi alma será sana.
Luego comulga con la Hostia, diciendo estas palabras:
V
El Cuerpo de nuestro Señor Jesucristo guarde mi alma para la vida eterna. Amén.
Con reverencia toma las dos mitados de la Hostia, une las manos y medita brevemente.
El Sacerdote recoge, con la patena, las partículas que pudieran haberse caído sobre los corporales, mientras va diciendo:
V
¿Qué retornaré al Señor por todo lo que me ha dado? Tomaré el Cáliz de la salvación e invocaré el nombre del Señor. Invocaré al Señor con mis alabanzas, y quedaré libre de mis enemigos.
E inmediatamente se comulga con la Sangre del Cáliz, diciendo:
V
La Sangre de nuestro Señor Jesucristo guarde mi alma para la vida eterna. Amén.
Recibe la Preciosa Sangre junto con la Partícula.
Si se va a distribuir la Sagrada Comunión, el que va a comulga dice el Confiteor. [Esto fue omitido en el Misal de 1962.]
M
Yo, pecador, me confieso a Dios todopoderoso, a la bienaventurada siempre Virgen María, al bienaventurado San Miguel Arcángel, al bienaventurado San Juan Bautista, a los santos Apóstoles San Pedro y San Pablo, a todos los Santos y a vos, Padre; que pequé gravemente con el pensamiento, palabra, y obra, (dándose tres golpes de pecho) por mi culpa, por mi culpa, por mi grandísima culpa. Por tanto, ruego a la bienaventurada siempre Virgen María, al bienaventurado San Miguel Arcángel, al bienaventurado San Juan Bautista, a los Santos Apóstoles San Pedro y San Pablo, a todos los Santos, y a vos, Padre, que roguéis por mí a Dios Nuestro Señor.
El sacerdote se arrodilla de nuevo y, volviéndose hacia el pueblo, desde el lado del Evangelio, con las manos juntas, dice:
S
Dios todopoderoso tenga misericordia de vosotros y perdonados vuestros pecados, os lleve a la vida eterna.
M
Amen.
Haciendo la señal de la cruz, el sacerdote dice:
S
El Señor todopoderoso y misericordioso os conceda la indulgencia, + la absolución y la remisión de vuestros pecados.
M
Amén.
El sacerdote toma una Sagrada Hostia del copón y, elevándola un poco, se vuelve hacia los fieles diciendo:
S
He aquí el Cordero de Dios, el que quita los pecados del mundo.
Los fieles responden tres veces, golpeándose el pecho:
M
Señor, yo no soy digno de que entres en mi pobre morada, mas di una sola palabra y mi alma se salvará.
M
Señor, yo no soy digno de que entres en mi pobre morada, mas di una sola palabra y mi alma se salvará.
M
Señor, yo no soy digno de que entres en mi pobre morada, mas di una sola palabra y mi alma se salvará.
El celebrante desciende las gradas, se dirige al comulgatorio y da la comunión a los comulgantes diciendo a cada uno:
S
El Cuerpo de Nuestro Señor Jesucristo guarde tu alma para la vida eterna. Amén.
wait16
El Sacerdote dice en voz baja:
V
Recibamos, Señor, con corazón puro lo que acabamos de tomar y conviértasenos este don temporal en remedio sempiterno.
Toma un poco de vino y echa otra vez vino y agua en el Cáliz, mientras dice:
V
Vuestro Cuerpo, Señor, que acabo de recibir y vuestra Sangre, que acabo de beber, queden incorporados a mis entrañas; y haced que no quede en mí mancha de pecado, ya que me han alimentado puros y santos Sacramentos. vos que vivís y reináis por los siglos de los siglos. Amén.
El Sacerdote se lava los dedos y recibe la segunda ablución. Cubre el cáliz y pliega el corporal, lo pone sobre el Cáliz, como al comienzo de la Misa, y se dirige a la derecha del altar y dice las oraciones del Misal.
Communio (Communion Verse)
Latin
Joann 4:13, 14
Qui bíberit aquam, quam ego dabo ei, dicit Dóminus, fiet in eo fons aquæ saliéntis in vitam ætérnam.
Español
Jn 4:13-14
El que bebiere del agua que yo le daré, dice el Señor, tendrá dentro de sí un manantial de agua que manara hasta la vida eterna.
Postcommunio
Latin
Hujus nos, Dómine, percéptio sacraménti mundet a crimine: et ad cœléstia regna perdúcat.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Español
Haz, Señor, que la percepción de este sacramento nos purifique de todos los crímenes y nos conduzca al reino celestial.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Super populum
Latin
Oratio super populum
V
Orémus.
V
Humiliáte cápita vestra Deo.
V
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, qui in tua protectióne confídimus, cuncta nobis adversántia, te adjuvánte, vincámus.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Español
Oración sobre el pueblo
V
Oremos.
V
Humillad ante Dios vuestras cabezas.
V
Te suplicamos, oh Dios todopoderoso, nos concedas que quienes confiamos en tu protección venzamos con tu ayuda todas nuestras adversidades.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R
Amen.
Conclusion & Last Gospel
Latin
Conclusion & Last Gospel
Dicto, post ultimam Orationem,
S
Dóminus vobíscum.
M
Et cum spíritu tuo.
dicit pro Missæ qualitate, vel Ite, Missa est, vel Benedicámus Dómino. Deo grátias.
Ite, missa est.
R
Deo grátias.
Tunc celebrans inclinat se ante medium altaris, et manibus junctis super illud, dicit secrete:
V
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ majestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Deinde osculatur Altare: et elevatis oculis, extendens, elevans et jungens manus, caputque Cruci inclínans, dicit:
V
Benedícat vos omnípotens Deus,
et versus ad populum, semel tantum benedícens, etiam in Missis sollemnibus; In Missa Pontificali ter benedicitur, ut in Pontificali habetur. Deinde prosequitur:
V
Pater, et Fílius, ✝ et Spíritus Sanctus.
R
Amen.
In Missis Defunctorum non datur benedíctio, sed dicto Requiéscant in pace, dicit: Pláceat tibi, sancta Trinitas; deinde osculato Altari, legit Evangelium sancti Joannis.
Deinde sacerdos in cornu Evangelii, junctis manibus dicit:
V
Dóminus vobíscum.
R
Et cum spíritu tuo.
Et signans signo crucis primum Altare vel librum, deinde se in fronte, ore et pectore, dicit:
V
Inítium sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann. 1, 1-14
Junctis manibus prosequitur:
V
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.
Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.
Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine ejus: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. (Genuflectit dicens:) Et Verbum caro factum est, (Et surgens prosequitur:) et habitávit in nobis: et vídimus glóriam ejus, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
Finito Evangelio sancti Joannis, discedens ab Altari, pro gratiarum actione dicit Ant. Trium puerórum, cum reliquis, ut habetur in principio Missalis.
Español
Conclusion & Last Gospel
Inclinado el Sacerdote en el centro del altar, dice:
S
El Señor esté con vosotros.
M
Y con tu espíritu.
Ite, missa est.
R
Deo grátias.
V
Que os sea agradable, oh Trinidad Santísima, el tributo de vuestro sacerdote, y haced que el sacrificio que yo, aunque indigno, he ofrecido a vuestra Majestad, merezca vuestra aceptación, y os pido, por vuestra misericordia, que sea de perdón para mí y para todos aquellos por quienes lo he ofrecido. Por Cristo nuestro Señor. Amén.
Besa el altar, alza los ojos, extiende, alza y une las manos, inclina la cabeza y dice:
S
Bendígaos, Dios omnipotente,
V
Padre, Hijo ✝ y Espíritu Santo.
M
Amén.
En las Misas de Difuntos se omite la Bendición.
Este Evangelio final se omite cuando a la Misa le sigue alguna procesión, absolución del túmulo y en otras misas:
S
El Señor esté con vosotros.
M
Y con tu espíritu.
Hace la Signo de la Cruz sobre el altar, su frente, labios y pecho, y dice:
V
El comienzo del santo Evangelio según San Juan.
Jn 1, 1-14.
V
En el principio era el Verbo, y el Verbo estaba en Dios, y el Verbo era Dios. Él estaba en el principio en Dios. Por Él fueron hechas todas las cosas: y sin Él no se ha hecho cosa alguna de cuantas han sido hechas. En él estaba la vida, y la vida era la luz de los hombres: Y esta luz resplandece en las tinieblas, y las tinieblas no la han recibido.
Hubo un hombre enviado de Dios, que se llamaba Juan. Éste vino como testigo, para dar testimonio de la luz, a fin de que por medio de él todos creyesen: No era él la luz, sino enviado para dar testimonio de aquel que era la luz.
Era la luz verdadera, que alumbra a todo hombre que viene a este mundo. En el mundo estaba, y el mundo fué por él hecho, y con todo el mundo no le conoció. Vino a su propia casa, y los suyos no le recibieron. Pero a todos los que le recibieron, que son los que creen en su nombre, dióles poder de llegar a ser hijos de Dios: Los cuales no nacen de la sangre, ni de la voluntad de la carne, ni de querer de hombre, sino que nacen de Dios. (Prosternarse) Y el Verbo se hizo carne, y habitó en medio de nosotros: y nosotros hemos visto su gloria, gloria cual el Unigénito debía recibir del Padre, lleno de gracia y de verdad.
✠
Orationes Leonis XIII
Latin
P
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S
Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S
Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S
Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S
Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
P
Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
S
Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
P
Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Joseph, ejus Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.
S
Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.
P
Cor Jesu sacratíssimum.
S
Miserére nobis.
P
Cor Jesu sacratíssimum.
S
Miserére nobis.
P
Cor Jesu sacratíssimum.
S
Miserére nobis.
Español
Dicho de rodillas en las Misas ordinarias:
P
Dios te salve, María, llena de gracia; el Señor es contigo; bendita tú eres entre todas las mujeres, y bendito sea el fruto de tu vientre, Jesús.
R
T. Santa María, Madre de Dios, ruega por nosotros pecadores, ahora y en la hora de nuestra muerte. Amén.
P
Dios te salve, María, llena de gracia; el Señor es contigo; bendita tú eres entre todas las mujeres, y bendito sea el fruto de tu vientre, Jesús.
R
T. Santa María, Madre de Dios, ruega por nosotros pecadores, ahora y en la hora de nuestra muerte. Amén.
P
Dios te salve, María, llena de gracia; el Señor es contigo; bendita tú eres entre todas las mujeres, y bendito sea el fruto de tu vientre, Jesús.
R
T. Santa María, Madre de Dios, ruega por nosotros pecadores, ahora y en la hora de nuestra muerte. Amén._
R
T. Salve, Reina y Madre de misericordia, vida, dulzura y esperanza nuestra; Salve. A ti llamamos los desterrados hijos de Eva; a ti suspiramos, gimiendo y llorando, en este valle de lágrimas. Ea, pues, Señora, abogada nuestra, vuelve a nosotros esos tus ojos misericordiosos, y después de este destierro, muéstranos a Jesús, fruto bendito de tu vientre. ¡Oh clementísima, oh piadosa, oh dulce Virgen María!
P
Ruega por nosotros, santa Madre de Dios.
R
T. Para que seamos dignos de alcanzar las promesas de Jesucristo.
P
Oremos. Oh Dios, refugio y fortaleza nuestra, mira propicio al pueblo que clama a Ti: y, por la intercesión de la gloriosa e Inmaculada Virgen María, Madre de Dios, y del Bienaventurado San José, su esposo, y de tus Santos apóstoles Pedro y Pablo, y de todos los santos, escucha misericordioso y benigno las preces que te dirigimos por la conversión de los pecadores y por la libertad y exaltación de nuestra Santa Madre la Iglesia. Por el mismo Jesucristo, nuestro Señor. Amén.
R
T. Arcángel San Miguel, defiéndenos en la batalla, sé nuestro amparo contra la perversidad y las asechanzas del demonio. Reprímalo, Dios, pedimos suplicantes, y tú, Príncipe de las milicias celestiales, lanza al infierno, con el divino poder, a Satanás y a los demás espíritus malignos que vagan dispersos por el mundo para la perdición de las almas. Amén.
P
Corazón Sacratísimo de Jesús,
R
T. Ten piedad de nosotros.
P
Corazón Sacratísimo de Jesús,
R
T. Ten piedad de nosotros.
P
Corazón Sacratísimo de Jesús,
R
T. Ten piedad de nosotros.
Decem Præcepta Dei
Latin
Ego sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Aegýpti, de domo servitútis.
1. Non habébis deos aliénos coram me. Non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem eorum, quae sunt in caelo desuper et quae in terra deorsum et quae in aquis sub terra. Non adorabis ea neque coles.
2. Non assúmes nomen Dómini Dei tui in vanum.
3. Meménto, ut diem sábbati sanctífices.
4. Honóra patrem tuum et matrem tuam.
5. Non occídes.
6. Non moechaberis.
7. Non furtum fácies.
8. Non loquéris contra próximum tuum falsum testimónium.
9. Non concupísces uxórem próximi tui.
10. Non concupísces domum próximi tui, non servum, non ancíllam, non bovem, non ásinum nec ómnia quae illíus sunt.
Español
Yo soy el Señor tu Dios, que te saqué de la tierra de Egipto, de la casa de servidumbre.
1. No tendrás dioses ajenos delante de mí.
2. No tomarás el nombre del Señor tu Dios en vano.
3. Recuerda el día del sábado para santificarlo.
4. Honra a tu padre y a tu madre.
5. No matarás.
6. No cometerás adulterio.
7. No robarás.
8. No darás falso testimonio contra tu prójimo.
9. No codiciarás la mujer de tu prójimo.
10. No codiciarás la casa de tu prójimo, ni nada de lo que le pertenece.
Præcepta Ecclesiæ Catholicæ
Latin
Praecepta Ecclesiae, quae omnes fideles Catholici servare tenentur:
1. Missam in Dóminicis diébusque festis de præcépto íntegram áudias.
2. Per dies iussos ieiúniis et abstinéntiis insérvias.
3. Peccáta tua própria saltem semel in anno proprio sacerdóti confiteáris.
4. Sanctíssimam Eucharístiam saltem per tempus Paschále suscípias.
5. Ecclésiae necessitátibus pro víribus subvénias.
6. In grádibus a lege Ecclésiæ prohibítis ne núbas.
Español
Los mandamientos de la Iglesia, que todos los fieles están obligados a observar:
1. Oír Misa entera los domingos y días de fiesta de precepto.
2. Guardar los ayunos y abstinencias prescritos por la Iglesia.
3. Confesarse al menos una vez al año.
4. Recibir la Sagrada Comunión en el tiempo pascual.
5. Contribuir a las necesidades de la Iglesia.
6. No contraer matrimonio en los grados prohibidos por la Iglesia, ni en tiempos vedados.
Actus Contritionis
Latin
Actus Contritionis — a fidelibus recitandus.
Deus meus, ex toto corde paenitet me ómnium meórum peccatórum, eaque detéstor, quia peccándo, non solum poenas a Te iuste statútas promeritus sum, sed praesértim quia offéndi Te, súmmum bonum, ac dignum qui super ómnia diligáris. Ideo fírmiter propóno, adiuvánte grátia Tua, de cétero me non peccatúrum peccandíque occasiónes próximas fugitúrum. Amen.
Español
Acto de contrición — a recitarse por los fieles.
Dios mío, me arrepiento de todo corazón de todos mis pecados y los aborrezco, porque al pecar, no sólo merezco las penas establecidas por Ti justamente, sino principalmente porque Te ofendí a Ti, sumo Bien y digno de amor sobre todas las cosas. Por eso propongo firmemente, con ayuda de Tu gracia, no pecar más en adelante y huir de toda ocasión de pecado. Amén.