What is the Holy Roman Catholic Church?

The only Church founded by Jesus Christ Himself.

What is the Catholic Mass?

The unbloody re-presentation of Christ's sacrifice on Calvary, where bread and wine become His Body and Blood.

Did Vatican II abolish the Latin Mass?

No. Vatican II's Sacrosanctum Concilium §36 states: 'Particular law remaining in force, the use of the Latin language is to be preserved in the Latin rites.' Section 54 further instructs that 'the faithful may also be able to say or to sing together in Latin those parts of the Ordinary of the Mass which pertain to them.'

Who leads the Catholic Church?

The Pope, successor of St. Peter, Vicar of Christ on Earth, with authority given by Jesus Christ Himself.

What are the Seven Sacraments?

Baptism, Confirmation, Eucharist, Penance, Anointing of the Sick, Holy Orders, and Matrimony.

What is required for salvation?

Faith in Jesus Christ, adherence to His Church's teachings, reception of the Sacraments, and a life of grace.

Daily Latin Mass Audio — S. Mariæ Magdalenæ Pœnitentis

Prayers at the Foot of the Altar

Latin

Prayers at the Foot of the Altar

Sacerdos paratus cum ingreditur ad Altare, facta illi debita reverentia, signat se signo crucis a fronte ad pectus, et clara voce dicit:

V In nómine Patris, ✝ et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.

In Missis Defunctorum, et in Missis de Tempore a Dominica Passionis usque ad Sabbatum sanctum exclusive, omittitur Psalmus Júdica me, Deus, cum Glória Patri, et repetitione Antiphonæ, sed dicto In nómine Patris, Introíbo, et Adjutórium, fit conféssio, ut sequitur:

Deinde, junctis manibus ante pectus, incipit Antiphonam:

S Introíbo ad altáre Dei.

M Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.

Postea alternatim cum Ministris dicit sequentem:

Ps. 42, 1-5

S Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.

M Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?

S Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.

M Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.

S Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?

M Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.

S Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

M Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Sacerdos repetit Antiphonam:

S Introíbo ad altáre Dei.

M Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.

Signat se, dicens:

V Adjutórium nostrum ✝ in nómine Dómini.

R Qui fecit cælum et terram.

Deinde junctis manibus profunde inclinatus facit Confessionem.

V Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: (Percutit sibi pectus ter, dicens:) mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.

M Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.

Sacerdos dicit:

S Amen.

et erigit se. Deinde Ministri repetunt Confessionem: et ubi a Sacerdote dicebatur vobis, fratres, et vos, fratres, a Ministris dicitur tibi, pater, et te, pater.

M Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.

Postea Sacerdos, junctis manibus, facit absolutionem, dicens:

S Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.

R Amen.

Signat se signo crucis, dicens:

S Indulgéntiam, ✝ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.

R Amen.

Et inclinatus prosequitur:

V Deus, tu convérsus vivificábis nos.

R Et plebs tua lætábitur in te.

V Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.

R Et salutáre tuum da nobis.

V Dómine, exáudi oratiónem meam.

R Et clamor meus ad te véniat.

V Dóminus vobíscum.

R Et cum spíritu tuo.

Et extendens ac jungens manus, clara voce dicit:

V Orémus, (ei ascendens ad Altare, dicit secreto: )

V Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Deinde, manibus junctis super Altare, inclinatus dicit:

V Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, (Osculatur Altare in medio) quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.

Polski

Prayers at the Foot of the Altar

Kapłan, przygotowany do przystąpienia do ołtarza. Schodzi przed najniższy stopień, odwraca się przodem do niego, stojąc pośrodku bez nakrycia głowy. Oddaje mu cześć Krucyfiksowi pokłonem, gdy tabernakulum - uklęknąwszy. Żegna się znakiem krzyża i czystym głosem mówi:

V W imię Ojca ✝ i Syna i Ducha Świętego. Amen.

We Mszach za zmarłych oraz we Mszach w okresie od Niedzieli Męki Pańskiej do Wielkiej Soboty, pomija się psalm Júdica me, Deus.

(Odtąd nie zwraca już uwagi na inne celebracje.) Następnie, złączywszy ręce przed piersią, rozpoczyna antyfonę:

S Przystąpię do ołtarza Bożego.

M Do Boga, który jest weselem i radością moją.

Potem, na zmianę z Ministrantami, recytuje co następuje:

Ps 42:1-5

S Wymierz mi, Boże, sprawiedliwość i broń sprawy mojej przeciw ludowi niezbożnemu, wybaw mnie od człowieka podstępnego i niegodziwego.

M Ty bowiem, Boże, jesteś mocą moją, czemu mię odrzuciłeś? Czemu chodzę smutny, nękany przez wroga?

S Ześlij Swą światłość i wierność Swoją: niech one mnie wiodą, niech mnie przywiodą na górę Twą świętą, do Twoich przybytków.

M I przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który jest weselem i radością moją.

S I będę Cię chwalił na cytrze, Boże, Boże mój. Duszo ma, czemuś zgnębiona i czemu miotasz się we mnie?

M Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę, zbawienie mego oblicza i Boga mojego.

S (Skłania głowę w kierunku krzyża:) Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.

M Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.

Kapłan powtarza antyfonę:

S Przystąpię do ołtarza Bożego.

M Do Boga, który jest weselem i radością moją.

Kapłan, żegnając się znakiem krzyża, mówi:

V Wspomożenie nasze ✝ w imieniu Pana.

R Który stworzył niebo i ziemię.

Następnie Kapłan, złączywszy ręce, głęboko pochylony, odmawia spowiedź powszechną.

V Spowiadam się Bogu wszechmogącemu, Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętemu Michałowi Archaniołowi, świętemu Janowi Chrzcicielowi, świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi, wszystkim Świętym i wam, bracia, że bardzo zgrzeszyłem, myślą, mową i uczynkiem: (uderzywszy się trzykroć w piersi prawą ręką, lewą trzyma na piersi, mówi:) moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Przeto błagam Najświętszą Maryję zawsze Dziewicę, świętego Michała Archanioła, świętego Jana Chrzciciela, świętych Apostołów Piotra i Pawła, wszystkich Świętych i was, bracia, o modlitwę za mnie do Pana, Boga naszego.

M Niech się zmiłuje nad tobą wszechmogący Bóg, a odpuściwszy ci grzechy, doprowadzi cię do życia wiecznego.

(Kapłan odpowiada:)

S Amen.

x!!Następnie Ministranci, głęboko pochyleni odmawiają spowiedź powszechną. Tam, gdzie Kapłan mówił wam, bracia i was bracia, Ministranci mówią tobie, ojcze i ciebie ojcze, kierując skłon do celebransa.

M Spowiadam się Bogu wszechmogącemu, Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętemu Michałowi Archaniołowi, świętemu Janowi Chrzcicielowi, świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi, wszystkim Świętym i tobie, ojcze, że bardzo zgrzeszyłem, myślą, mową i uczynkiem: (uderzywszy się trzykroć w piersi, mówią:) moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Przeto błagam Najświętszą Maryję zawsze Dziewicę, świętego Michała Archanioła, świętego Jana Chrzciciela, świętych Apostołów Piotra i Pawła, wszystkich Świętych i ciebie, ojcze, o modlitwę za mnie do Pana, Boga naszego.

Następnie Kapłan, złączywszy ręce, udziela rozgrzeszenia, mówiąc:

S Niech się zmiłuje nad wami wszechmogący Bóg, a odpuściwszy wam grzechy, doprowadzi nas was do życia wiecznego.

Ministranci prostują się.

R Amen.

Czyniąc znak krzyża, mówi:

S Przebaczenia, ✝ odpuszczenia i darowania grzechów niech nam udzieli wszechmogący i miłosierny Pan.

R Amen.

Pochylony, z rękoma złączonymi na mostku mówi głośno:

V Zwróć się ku nam, Boże, i ożyw nas.

R A lud Twój rozraduje się w Tobie.

V Okaż nam, Panie, miłosierdzie Swoje.

R I daj nam Swoje zbawienie.

V Panie, wysłuchaj modlitwę moją.

R A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.

V Pan z wami.

R I z duchem twoim.

Rozkładając, a następnie składając ręce, czystym głosem mówi:

V Módlmy się. (Kapłan, wstępując po stopniach ołtarza ze złączonymi rękoma, mówi po cichu:)

V Zgładź nieprawości nasze, prosimy Cię, Panie, abyśmy z czystym sercem mogli przystąpić do tajemnic najświętszych. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Kapłan kładzie złożone ręce na środku brzegu ołtarza dotykając go małymi palcami, mówi:

V Prosimy Cię, Panie, przez zasługi Świętych Twoich,

(Kapłan z dłońmi spoczywającymi na ołtarzu, w równej odległości od ciała i pochyliwszy się) całuje ołtarz (- tak robi to zawsze, poza momentem po Konsekracji - w którym są zamurowane relikwie Świętych)

których relikwie tutaj się znajdują, oraz wszystkich Świętych, abyś mi raczył odpuścić wszystkie grzechy moje. Amen.

Dłonie spoczywają zawsze na całowanym przedmiocie.

Introitus (Introit)

Latin

Ps 118:95-96

V Me exspectavérunt peccatóres, ut pérderent me: testimónia tua, Dómine, intelléxi: omnis consummatiónis vidi finem: latum mandátum tuum nimis. (Allelúja, allelúja.)

Ps 118:1

Beáti immaculáti in via: qui ámbulant in lege Dómini.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

V Me exspectavérunt peccatóres, ut pérderent me: testimónia tua, Dómine, intelléxi: omnis consummatiónis vidi finem: latum mandátum tuum nimis. (Allelúja, allelúja.)

Polski

Translation not available for this section.

Kyrie

Latin

S Kýrie, eléison.

M Kýrie, eléison.

S Kýrie, eléison.

M Christe, eléison.

S Christe, eléison.

M Christe, eléison.

S Kýrie, eléison.

M Kýrie, eléison.

S Kýrie, eléison.

Polski

S Kýrie, eléison.

M Kýrie, eléison.

S Kýrie, eléison.

M Christe, eléison.

S Christe, eléison.

M Christe, eléison.

S Kýrie, eléison.

M Kýrie, eléison.

S Kýrie, eléison.

Gloria

Latin

Gloria

Postea in medio Altaris extendens et jungens manus, caputque aliquantulum inclínans, dicit, si dicendum est, Glória in excélsis Deo, et prosequitur junctis manibus. Cum dicit Adorámus te, Grátias agimus tibi, et Jesu Christe, et Suscipe deprecatiónem, inclinat caput; et in fine dicens: Cum Sancto Spíritu, signat se a fronte ad pectus.

V Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Jesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Jesu Christe. Cum Sancto Spíritu ✝ in glória Dei Patris. Amen.

Polski

Gloria

Potem, stojąc na środku ołtarza rozkłada do wysokości ramion, a następnie składa ręce, lekko pochyla głowę, i zaczyna Chwała na wysokości Bogu, nadal mając ręce złączone. Pochyla głowę za każdym razem, gdy wypowiada słowa: Wielbimy Cię, dzięki Ci składamy, Jezu Chryste i przyjm błagania nasze. Na koniec, mówiąc z Duchem Świętym, robi znak krzyża.

V Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię. Błogosławimy Cię. Wielbimy Cię.Wysławiamy Cię. Dzięki Ci składamy, bo wielka jest chwała Twoja. Panie Boże, Królu nieba, Boże Ojcze wszechmogący. Panie, Synu Jednorodzony, Jezu Chryste. Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. Który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Który gładzisz grzechy świata, przyjm błaganie nasze. Który siedzisz po prawicy Ojca, zmiłuj się nad nami. Albowiem tylko Tyś jest święty. Tylko Tyś jest Panem. Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. Z Duchem Świętym ✝ w chwale Boga Ojca. Amen.

Oratio (Collect)

Latin

Beátæ Maríæ Magdalénæ, quǽsumus, Dómine, suffrágiis adjuvémur: cujus précibus exorátus, quatriduánum fratrem Lázarum vivum ab ínferis resuscitásti:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Polski

Prosimy Cię, Panie, niechaj nas wspiera pośrednictwo świętej Marii Magdaleny, której prośbami ubłagany wskrzesiłeś jej brata Łazarza, od czterech dni już pochowanego:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Lectio (Epistle)

Latin

Léctio libri Sapiéntiæ

Cant 3:2-5; 8:6-7

Surgam, et circuíbo civitátem: per vicos et pláteas quæram, quem díligit ánima mea: quæsívi illum, et non invéni. Invenérunt me vígiles, qui custódiunt civitátem. Num quem díligit ánima mea, vidístis? Páululum cum pertransíssem eos, invéni, quem díligit ánima mea: ténui eum, nec dimíttam, donec introdúcam illum in domum matris meæ et in cubículum genetrícis meæ. Adjúro vos, fíliæ Jerúsalem, per cápreas cervósque campórum, ne suscitétis neque evigiláre faciátis diléctam, donec ipsa velit. Pone me ut signáculum super cor tuum, ut signáculum super bráchium tuum: quia fortis est ut mors diléctio, dura sicut inférnus æmulátio: lámpades ejus lámpades ignis atque flammárum. Aquæ multæ non potuérunt exstínguere caritátem, nec flúmina óbruent illam: si déderit homo omnem substántiam domus suæ pro dilectióne, quasi nihil despíciet eam.

Polski

Pnp 3:2-5; 8:6-7

x! Liturgia stosuje do św. Marii Magdaleny tekst Pieśni nad pieśniami. O świcie dnia zmartwychwstania udała się ona do grobu i nie zastawszy ciała Chrystusowego, pragnęła je znaleźć. «Wzięto Pana mego, a nie wiem, gdzie Go położono… Panie, jeśliś ty go zabrał, powiedz mi gdzieś Go złożył, a ja Go wezmę». Gdy Chrystus się jej objawił, «znalazła Tego, którego miłuje jej dusza» ((por. ewangelię z Czwartku Wielkanocnego)).

Wstanę i obejdę miasto: po zaułkach i ulicach szukać będę tego, którego miłuje dusza moja. Szukałam go, a nie znalazłam. Napotkali mnie stróże, którzy strzegą miasta. Czyście widzieli tego, którego miłuje dusza moja? Gdym ich nieco minęła, znalazłam tego, którego miłuje dusza moja. Zatrzymałam go, a nie puszczę, aż wprowadzę go do domu matki mojej i do komnaty mej rodzicielki. Zaklinam was, córki jerozolimskie, na kozice i polne jelenie, nie budźcie i snu nie przerywajcie umiłowanej, aż sama zechce. Połóż mnie jako pieczęć na serce twoje i jako pieczęć na ramię twoje, bo miłość jest mocna jak śmierć, a zazdrość nieustępliwa jak świat umarłych. Pochodnie jej to pochodnie ognia i płomieni. Wiele wody nie zdołało zagasić miłości, ani rzeki jej nie zatopią; jeśli człowiek w zamian za miłość odda cały majątek domu swego, za nic go poczyta.

Graduale & Tractus

Latin

Ps 44:8

Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem.

V Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

Allelúja, allelúja.

Ps 44:3

Diffúsa est grátia in lábiis tuis: proptérea benedíxit te Deus in ætérnum. Allelúja.

Polski

Ps 44:8

Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości.

V Dlatego Bóg, twój Bóg, namaścił Cię olejkiem wesela. Alleluja, alleluja.

Ps 44:3

V Wdzięk rozlał się na twoich wargach, przeto Bóg pobłogosławił cię na wieki. Alleluja.

Tractus (Tract)

Latin

Ps 44:3; 44:5

Diffúsa est grátia in labiis tuis: proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

V Propter veritátem et mansuetúdinem et justítiam: et de ducet te mirabíliter déxtera tua.

Tractus

Veni, Sponsa Christi, áccipe coronam, quam tibi Dóminus præparávit in ætérnum.

Ps 44:8; 44:5

Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: proptérea unxit te Deus, Deus tuus, oleo lætítiæ præ consórtibus tuis.

V Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde et regna.

Polski

Translation not available for this section.

Evangelium (Gospel)

Latin

Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam

Luc 7:36-50

In illo témpore: Rogábat Jesum quidam de pharisǽis, ut manducáret cum illo. Et ingréssus domum pharisǽi, discúbuit. Et ecce múlier, quæ erat in civitáte peccátrix, ut cognóvit, quod accubuísset in domo pharisǽi, áttulit alabástrum unguénti: et stans retro secus pedes ejus, lácrimis cœpit rigáre pedes ejus, et capíllis cápitis sui tergébat, et osculabátur pedes ejus, et unguénto ungébat. Videns autem pharisǽus, qui vocáverat eum, ait intra se, dicens: Hic si esset Prophéta, sciret útique, quæ et qualis est múlier, quæ tangit eum: quia peccátrix est. Et respóndens Jesus, dixit ad illum: Simon, hábeo tibi áliquid dícere. At ille ait: Magíster, dic. Duo debitóres erant cuidam fœneratóri: unus debébat denários quingéntos, et álius quinquagínta. Non habéntibus illis, unde rédderent, donávit utrísque. Quis ergo eum plus díligit? Respóndens Simon, dixit: Æstimo, quia is, cui plus donávit. At ille dixit ei: Recte judicásti. Et convérsus ad mulíerem, dixit Simóni: Vides hanc mulíerem? Intrávi in domum tuam, aquam pédibus meis non dedísti: hæc autem lácrimis rigávit pedes meos et capíllis suis tersit. Osculum mihi non dedísti: hæc autem, ex quo intrávit, non cessávit osculári pedes meos. Oleo caput meum non unxísti: hæc autem unguénto unxit pedes meos. Propter quod dico tibi: Remittúntur ei peccáta multa, quóniam diléxit multum. Cui autem minus dimíttitur, minus díligit. Dixit autem ad illam: Remittúntur tibi peccáta. Et cœpérunt, qui simul accumbébant, dícere intra se: Quis est hic, qui étiam peccáta dimíttit? Dixit autem ad mulíerem: Fides tua te salvam fecit: vade in pace.

Polski

Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam

Luc 7:36-50

In illo témpore: Rogábat Jesum quidam de pharisǽis, ut manducáret cum illo. Et ingréssus domum pharisǽi, discúbuit. Et ecce múlier, quæ erat in civitáte peccátrix, ut cognóvit, quod accubuísset in domo pharisǽi, áttulit alabástrum unguénti: et stans retro secus pedes ejus, lácrimis cœpit rigáre pedes ejus, et capíllis cápitis sui tergébat, et osculabátur pedes ejus, et unguénto ungébat. Videns autem pharisǽus, qui vocáverat eum, ait intra se, dicens: Hic si esset Prophéta, sciret útique, quæ et qualis est múlier, quæ tangit eum: quia peccátrix est. Et respóndens Jesus, dixit ad illum: Simon, hábeo tibi áliquid dícere. At ille ait: Magíster, dic. Duo debitóres erant cuidam fœneratóri: unus debébat denários quingéntos, et álius quinquagínta. Non habéntibus illis, unde rédderent, donávit utrísque. Quis ergo eum plus díligit? Respóndens Simon, dixit: Æstimo, quia is, cui plus donávit. At ille dixit ei: Recte judicásti. Et convérsus ad mulíerem, dixit Simóni: Vides hanc mulíerem? Intrávi in domum tuam, aquam pédibus meis non dedísti: hæc autem lácrimis rigávit pedes meos et capíllis suis tersit. Osculum mihi non dedísti: hæc autem, ex quo intrávit, non cessávit osculári pedes meos. Oleo caput meum non unxísti: hæc autem unguénto unxit pedes meos. Propter quod dico tibi: Remittúntur ei peccáta multa, quóniam diléxit multum. Cui autem minus dimíttitur, minus díligit. Dixit autem ad illam: Remittúntur tibi peccáta. Et cœpérunt, qui simul accumbébant, dícere intra se: Quis est hic, qui étiam peccáta dimíttit? Dixit autem ad mulíerem: Fides tua te salvam fecit: vade in pace.

Offertorium (Offertory)

Latin

Ps 44:10

Fíliæ regum in honóre tuo, ástitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto, circúmdata varietáte. (Allelúja.)

Polski

Translation not available for this section.

Offertory Prayers

Latin

Offertory Prayers

Deinde osculatur Altare, et versus ad populum, dicit:

V Dóminus vobíscum.

R Et cum spíritu tuo.

Postea dicit: Orémus, et Offertorium.

V Orémus.

Quo dicto, si est Missa sollemnis, Diaconus porrigit Celebranti Patenam cum Hostia: si privata, Sacerdos ipse accipit Patenam cum Hostia, quam offerens, dicit:

V Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.

Deinde faciens crucem cum eadem Patena, deponit Hostiam super Corporale. Diaconus ministrat vinum, Subdiaconus aquam in Calice: vel si privata est Missa, utrumque infundit Sacerdos, et aquam miscendam in Calice benedicit signo crucis, dicens:

V Deus, ✝ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.

In Missis Defunctorum dicitur prædicta Oratio: sed aqua non benedicitur.

Postea accipit Calicem, et offert dicens:

V Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ majestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.

Deinde facit signum crucis cum Calice, et illum ponit super Corporale, et Palla cooperit: tum, junctis manibus super Altare, aliquantulum inclinatus, dicit:

V In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.

Erectus expandit manus, easque in altum porrectas jungens, elevátis ad cælum oculis et statim demissis, dicit:

V Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: (Benedicit Oblata, prosequendo:) et béne ✝ dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.

Postea, si sollemniter celebrat, benedicit incensum, dicens:

V Per intercessiónem beáti Michaélis Archángeli, stantis a dextris altáris incénsi, et ómnium electórum suórum, incénsum istud dignétur Dóminus bene ✝ dícere, et in odórem suavitátis accípere. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Et, accepto thuribulo a Diacono, incensat Oblata, modo in Rubricis generalibus præscripto, dicens:

V Incénsum istud a te benedíctum ascéndat ad te, Dómine: et descéndat super nos misericórdia tua.

Deinde incensat Altare, dicens:

Ps. 140, 2-4

V Dirigátur, Dómine, orátio mea, sicut incénsum, in conspéctu tuo: elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo, et óstium circumstántiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ, ad excusándas excusatiónes in peccátis.

Dum reddit thuribulum Diacono, dicit:

V Accéndat in nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ caritátis. Amen.

Postea incensatur Sacerdos a Diacono, deinde alii per ordinem.

Sacerdos lavat manus, dicens:

Ps. 25, 6-12

V Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

Deinde, aliquantulum inclinatus in medio Altaris, junctis manibus super eo, dicit:

V Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Jesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Joannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Postea osculatur Altare, et versus ad populum extendens, et jungens manus, voce paululum elevata, dicit:

S Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.

Minister, seu circumstantes respondent: alioquin ipsemet Sacerdos:

M Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis (vel meis) ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.

Sacerdos submissa voce dicit:

S Amen.

Deinde, manibus extensis, absolute sine Orémus subjungit Orationes secretas.

Secreta

Polski

Offertory Prayers

Kapłan całuje ołtarz, ze złączonymi dłońmi zwróciwszy się w stronę ludu przez prawe ramię, rozkłada i składa ręce i wzywa do modlitwy:

V Pan z wami.

R I z duchem twoim.

Przez lewe ramię zwraca się przodem do ołtarza. Następnie rozkładając i składając ręce, ze skłonem mówi:

V Módlmy się.

Odczytawszy Offertorium, odkrywa kielich i odstawia lekko na bok po stronie Lekcji. Prawą ręką zdejmuje palkę z pateny z Hostią. Unosi patenę z Hostią do poziomu klatki piersiowej, dwiema rękoma. Wznosi ku Bogu i opuszcza wzrok, po czym mówi:

V Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże, przyjmij tę nieskalaną hostię, którą ja, niegodny sługa Twój, ofiaruję Tobie, Bogu mojemu żywemu i prawdziwemu, za niezliczone grzechy, przewinienia i zaniedbania swoje i za wszystkich tu obecnych, a także za wszystkich wiernych chrześcijan żywych i umarłych, aby mnie oraz im przyczyniła się do zbawienia wiecznego. Amen.

Jeżeli są dodatkowe komunikanty, odkrywa je prawą ręką i powtarza raz jeszcze powyższą modlitwę z intencją ofiarowania i konsekracji również ich.

Czyniąc pateną znak krzyża nad korporałem, składa chleb na środku przedniej części korporału. Patenę wsuwa nieco pod korporał z prawej strony. Dodatkowe naczynia zakrywa się inną pateną lub palką. Następnie chwyta kielich, przeciera puryfikaterzem, którym następnie zakrywa wystającą patenę, po otarciu kielicha. W Mszach uroczystych subdiakon przynosi na ołtarz kielich i patenę z hostią. Ministranci przynoszą ampułki z winem i wodą. Kapłan, przeszedłszy na stronę Lekcji, trzymając trzon kielicha lewą ręką bierze i wlewa do kielicha wino i błogosławi ampułkę z wodą:

V Boże, ✝ który godność natury ludzkiej przedziwnie stworzyłeś, a jeszcze przedziwnej naprawiłeś:

dolewa kilka kropel wody, kontynuując:

daj nam przez tajemnicę tej wody i wina uczestniczyć w Bóstwie Tego, który raczył stać się uczestnikiem naszego człowieczeństwa, Jezus Chrystus, Twój Syn, a nasz Pan. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

We Mszach za zmarłych nie czyni znaku krzyża nad wodą.

Kapłan na środku ołtarza podnosi kielich prawą ręką podtrzymując spód lewą i ofiaruje go z oczyma skierowanymi ku Bogu:

V Ofiarujemy Ci, Panie, kielich zbawienia, i błagamy łaskawość Twoją, aby jako woń miła wzniósł się przed oblicze Boskiego majestatu Twego za zbawienie nasze i całego świata. Amen.

Kapłan czyni znak krzyża kielichem, umieszcza go na środku korporału i przykrywa palką. Następnie, z rękoma złączonymi nad ołtarzem, lekko pochylony odmawia modlitwę Azariasza w piecu gorejącym (Dn 3, 39—40):

V Przyjmij nas, Panie, którzy stajemy przed Tobą w duchu pokory i z sercem skruszonym, a ofiara nasza tak niech się dzisiaj dokona przed obliczem Twoim, aby się podobała Tobie, Panie Boże.

Stojąc prosto, podnosi oczy i ręce wyciąga wysoko i składa na piersi. Po czym na słowo benedic czyniąc znak krzyża nad hostią i kielichem, z lewą ręką na ołtarzu - kapłan prosi, aby Duch Święty ofiarę pobłogosławił:

V Przyjdź, Uświęcicielu, wszechmogący, wieczny Boże, i pobłogo ✝ sław tę ofiarę, przygotowaną Twemu świętemu Imieniu.

We Mszach uroczystych Kapłan okadza dary ofiarne i ołtarz. Błogosławiąc kadzidło mówi:

V Za przyczyną świętego Michała Archanioła, stojącego po prawej stronie ołtarza kadzenia, i wszystkich wybranych swoich, niech to kadzidło raczy Pan pobłogo ✝ sławić i jako miłą woń przyjąć. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Otrzymując trybularz od Diakona, Celebrans okadza chleb i wino, mówiąc:

V To kadzidło, któreś pobłogosławił, niech się wzniesie ku Tobie, Panie, a na nas niech zstąpi miłosierdzie Twoje.

Następnie okadza ołtarz, mówiąc:

Ps 140:2-4

V Niech się wzbija ku Tobie modlitwa ma, Panie, niby kadzidło, a wznoszenie rąk moich jak ofiara wieczorna. Postaw straż, Panie, przy ustach moich, i stałą wartę przy bramie mych warg. Nie skłaniaj serca mego ku złej sprawie, ku bezbożnemu popełnianiu przestępstw.

Oddając kadzielnicę Diakonowi Kapłan mówi:

V Niech Pan zapali w nas ogień swej miłości i płomień wiecznego ukochania. Amen.

Diakon okadza Celebransa, duchowieństwo i wiernych, którzy biorą udział w ofierze.

Kapłan po okadzeniu lub zaraz po poleceniu ofiar ze złączonymi rękoma przechodzi na stronę Lekcji i umywa końce palców - kciuki i wskazujące - rąk, mówiąc:

Ps 25:6-12

V Umywam ręce moje na znak niewinności i obchodzę ołtarz Twój, Panie. By jawnie ogłaszać chwałę i rozpowiadać wszystkie cuda Twoje. Miłuję, Panie, siedzibę Twego domu i miejsce przybytku Twej chwały. Nie zabieraj z grzesznymi mej duszy i życia mego z mężami krwawymi. W ręku ich zbrodnia, a ich prawica pełna jest przekupstwa. Ja zaś postępuję w niewinności mojej. Wyzwól mię, zmiłuj się nade mną. Na drodze równej stoi stopa moja. Na zgromadzeniach będę błogosławił Panu.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

Po wytarciu rąk, kapłan ze złączonymi rękoma wraca na środek ołtarza, wznosi i opuszcza wzrok, lekko pochylony mówi cicho:

V Przyjmij, Trójco Święta, tę ofiarę, którą Ci składamy na pamiątkę Męki, Zmartwychwstania i Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa, Pana naszego, oraz na cześć Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętego Jana Chrzciciela, świętych Apostołów Piotra i Pawła i tych [których relikwie tutaj się znajdują], i wszystkich Świętych: aby im przyniosła cześć, a nam zbawienie, i aby w niebie raczyli orędować za nami ci, których pamiątkę obchodzimy na ziemi. Przez tegoż Chrystusa Pana Naszego. Amen.

Następnie całuje ołtarz i zwrócony do wiernych ze spuszczonym wzrokiem, rozkłada i składa ręce i donośnym głosem mówi:

S Módlcie się, bracia, aby moją i waszą ofiarę przyjął Bóg Ojciec wszechmogący.

Ministranci odpowiadają:

M Niech Pan przyjmie ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę imienia Swojego, ku pożytkowi również naszemu i całego swego Kościoła świętego.

Kapłan cicho odpowiada:

S Amen.

Po czym, z rękami rozłożonymi jak przy Oracji, odmawia sekrety przypadające na dany dzień, pomijając wezwanie Módlmy się. Mówiąc Per Dominum - składa ręce i skłania na imię Jezus - tak czyni w pierwszej i ostatniej sekrecie.

Secreta

Secreta (Secret Prayer)

Latin

Múnera nostra, quǽsumus. Dómine, beátæ Maríæ Magdalénæ gloriósa mérita tibi reddant accépta: cujus oblatiónis obséquium unigénitus Fílius tuus cleménter suscépit impénsum:

Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Polski

Prosimy Cię, Panie, niech dary nasze będą Tobie miłe dzięki chwalebnym zasługom świętej Marii Magdaleny, której ofiarną posługę łaskawie przyjął Jednorodzony Syn Twój:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Preface & Sanctus

Latin

Preface & Sanctus

Quibus finitis, cum pervenerit ad conclusionem, clara voce dicit: Per ómnia sǽcula sæculórum, cum Præfatione, ut in sequentibus. Præfationem incipit ambabus manibus positis hinc inde super Altare: quas aliquantulum elevat, cum dicit: Sursum corda. Jungit eas ante pectus, et caput inclinat, cum dicit: Grátias agamus Dómino, Deo nostro. Deinde disjungit manus, et disjunctas tenet usque ad finem Præfationis: qua finita, iterum jungit eas, et inclinatus dicit: Sanctus. Et cum dicit: Benedíctus, qui venit, signum crucis sibi producit a fronte ad pectus.

V Dóminus vobíscum.

R Et cum spíritu tuo.

V Sursum corda.

R Habémus ad Dóminum.

V Grátias agámus Dómino, Deo nostro.

R Dignum et justum est.

Communis

V Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti jubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:

V Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.

Polski

Preface & Sanctus

Gdy kapłan dotrze do konkluzji ostatniej sekrety, do słów Per omnia saecula saeculorum wyłącznie, stojąc na środku ołtarza z rękami rozłożonymi od tej chwili nad nim, mówi głośno i wyraźnie prefację. Gdy mówi Sursum corda, unosi ręce od tego momentu na poziom klatki piersiowej. Gdy mówi Gratias agamus Domino - składa ręce; gdy mówi Deo nostro - wznosi oczy i skłania się w stronę krzyża. Gdy padnie odpowiedź Dignum et justum est z rękami rozłożonymi i uniesionymi, jak wcześniej, kontynuuje prefację:

V Pan z wami.

R I z duchem twoim.

V W górę serca.

R Wznieśliśmy je ku Panu.

V Dzięki składajmy Panu, Bogu naszemu.

R Godne to i sprawiedliwe.

Prefacja zwykła

V Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego Twój majestat chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi, Niebiosa i Moce niebios oraz błogosławieni Serafini we wspólnej wysławiają radości. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

Gdy wypowie Sanctus, ze złożonymi rękoma pochylony kontynuuje na głos. Na Benedictus prostuje się czyniąc znak krzyża.

V Święty, Święty, Święty Pan Bóg Zastępów! Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokości. Błogosławiony ✝ , który idzie w imię Pańskie. Hosanna na wysokości.

Canon of the Mass

Latin

Canon of the Mass

Finita præfatione, sacerdos extendens, elevans aliquantulum et iungens manus, elevansque ad cælum oculos, et statim demittens, profunde inclinatus ante Altare, manibus super eo positis, dicit :

V Te ígitur, clementíssime Pater, per Jesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, (osculatur Altare et, junctis manibus ante pectus, dicit:) uti accépta hábeas et benedícas, (Signat ter super Hostiam et Calicem simul, dicens:) hæc ✝ dona, hæc ✝ múnera, hæc ✝ sancta sacrifícia illibáta, (Extensis manibus prosequitur:) in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.

Commemoratio pro vivis

V Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. (Jungit manus, orat aliquantulum pro quibus orare intendit: deinde manibus extensis prosequitur:) et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.

V Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beáti Joseph, ejúsdem Vírginis Sponsi,

et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. (Jungit manus) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Tenens manus expansas super Oblata, dicit:

V Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ,

quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum júbeas grege numerári. (Jungit manus) Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.

V Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, (Signat ter super Oblata,) bene ✝ díctam, adscríp ✝ tam, ra ✝ tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: (Signat semel super Hostiam,) ut nobis Cor ✝ pus, (et semel super Calicem,) et San ✝ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, (Jungit manus,) Dómini nostri Jesu Christi.

V Qui prídie quam paterétur, (Accipit Hostiam,) accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, (Elevat oculos ad cælum,) elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, (Caput inclinat,) tibi grátias agens, (Signat super Hostiam,) bene ✝ díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.

Tenens ambabus manibus Hostiam inter indices et pollices, profert verba consecrationis secrete, distincte et attente super Hostiam, et simul super omnes, si plures sint consecrandæ.

HOC EST ENIM CORPUS MEUM.

Quibus verbis prolatis, statim Hostiam consecratam genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, reponit super Corporale, et genuflexus iterum adorat: nec amplius pollices et indices disjungit, nisi quando Hostia tractanda est, usque ad ablutionem digitorum.

wait5

Tunc, detecto Calice, dicit:

V Símili modo postquam cenátum est, (Ambabus manibus accipit Calicem,) accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: (item Caput inclinat,) item tibi grátias agens, (Sinistra tenens Calicem, dextera signat super eum,) bene ✝ díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.

Profert verba consecrationis super Calicem, attente, continuate, et secrete, tenens illum parum elevatum.

HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.

wait5

Quibus verbis prolatis, deponit Calicem super Corporale, et dicens secrete:

V Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.

Genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, deponit, cooperit, et genuflexus iterum adorat.

Deinde disjunctis manibus dicit:

V Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, ejúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ majestáti tuæ de tuis donis ac datis, (Jungit manus, et signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) Hóstiam ✝ puram, Hóstiam ✝ sanctam, Hóstiam ✝ immaculátam, (Signat semel super Hostiam, dicens:) Panem ✝ sanctum vitæ ætérnæ, (et semel super Calicem, dicens:) et Cálicem ✝ salútis perpétuæ.

Extensis manibus prosequitur:

V Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui justi Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.

Profunde inclinatus, junctis manibus et super Altare positis, dicit:

V Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: jube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ majestátis tuæ: ut, quotquot (Osculatur Altare,) ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui (Jungit manus, et signat semel super Hostiam, et semel super Calicem,) Cor ✝ pus, et Sán ✝ guinem sumpsérimus, (Seipsum signat, dicens:) omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. (Jungit manus.) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Commemoratio pro defunctis

V Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. (Jungit manus, orat aliquántulum pro iis defunctis, pro quibus orare intendit, deinde extensis manibus prosequitur:) Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. (Jungit manus, et caput inclinat, dicens:) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Manu dextera percutit sibi pectus, elata aliquantulum voce dicens:

V Nobis quoque peccatóribus (Extensis manibus ut prius, secrete prosequitur:) fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Joánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. (Jungit manus.) Per Christum, Dóminum nostrum.

V Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, (Signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) sanctí ✝ ficas, viví ✝ ficas, bene ✝ dícis et præstas nobis.

Discooperit Calicem, genuflectit, accipit Hostiam inter pollicem et indicem manus dexteræ: et tenens sinistra Calicem, cum Hostia signat ter a labio ad labium Calicis, dicens:

P Per Ip ✝ sum, et cum Ip ✝ so, et in Ip ✝ so, (Cum ipsa Hostia signat bis inter se et Calicem, dicens:) est tibi Deo Patri ✝ omnipoténti, in unitáte Spíritus ✝ Sancti, (Elevans parum Calicem cum Hostia, dicit:) omnis honor, et glória.

ponit Hostiam, Calicem Palla cooperit, genuflectit, surgit, et dicit intellegibili voce vel cantat:

V Per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Polski

Canon of the Mass

Kapłan rozkłada i unosi ręce, kierując oczy ku Bogu i opuszcza wzrok, po czym z rękoma na ołtarzu pochylony rozpoczyna Kanon:

V Ciebie przeto, najmiłościwszy Ojcze, pokornie i usilnie błagamy przez Jezusa Chrystusa Syna Twego, Pana naszego, (całuje ołtarz na środku, następnie stoi wyprostowany z rękami złożonymi na klatce piersiowej, mówiąc:) abyś łaskawie przyjął i błogosławił (i czyni znak krzyża trzy razy na Hostią i kielichem jednocześnie:) te ✝ dary, te ✝ daniny, te ✝ święte ofiary nieskalane.

(po czym z rękami rozłożonymi na klatce piersiowej, kontynuuje:) Składamy Ci je przede wszystkim za Kościół Twój święty katolicki, racz go darzyć pokojem, strzec, jednoczyć i rządzić nim na całym okręgu ziemskim wraz ze sługą Twoim, papieżem naszym N. i biskupem naszym N., jak również ze wszystkimi wiernymi stróżami wiary katolickiej i apostolskiej.

Za uczestników

V Pomnij, Panie, na sługi i służebnice Twoje N. i N. (gdy kapłan skończy wspomnienie żyjących, kontynuuje z rękami rozłożonymi:) i na wszystkich tu obecnych, których wiara jest Ci znana i oddanie jawne. Za nich to składamy Ci tę ofiarę chwały i oni sami Tobie ją zanoszą za siebie oraz wszystkich swoich, w intencji odkupienia dusz swoich, w nadziei zbawienia i pomyślności, modły też swoje ślą do Ciebie, Boga wiecznego, żywego i prawdziwego.

V Zjednoczeni w Świętych Obcowaniu, ze czcią wspominamy najpierw chwalebną zawsze Dziewicę Maryję, Matkę Boga i Pana naszego Jezusa Chrystusa: a także Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Dziewicy,

oraz świętych Apostołów i Męczenników Twoich: Piotra i Pawła, Andrzeja, Jakuba, Jana, Tomasza, Jakuba, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Szymona, i Tadeusza, Linusa, Kleta, Klemensa, Sykstusa, Korneliusza, Cypriana, Wawrzyńca, Chryzogona, Jana i Pawła, Kosmę i Damiana, i wszystkich Świętych Twoich. Dla ich zasług i modlitw racz nas we wszystkim otaczać Swą przemożną opieką. (składa ręce) Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Kapłan wyciąga ręce nad kielichem i hostią.

V Prosimy Cię przeto, Panie, abyś łaskawie przyjął tę ofiarę od nas sług Twoich, jak również od całego ludu Twego,

a dni nasze raczył pokojem swym napełnić, od potępienia wiecznego nas uchronić i do grona wybranych swoich zaliczyć. (składa ręce) Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

V Racz te dary ofiarne, prosimy Cię, Boże, w całej pełni (trzykrotnie czyni znak krzyża nad Hostią i Kielichem jednocześnie) pobłogo ✝ sławić, przy ✝ jąć, zatwier ✝ dzić, uduchowić i miłymi sobie uczynić, (raz czyni znak krzyża nad Hostią) aby się nam stały Cia ✝ łem (raz czyni znak krzyża nad Kielichem) i Krw ✝ ią najmilszego Syna Twego, (unosi i składa ręce) Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Kapłan skłania głowę ku krzyżowi, oczyszcza kciuki i palce wskazujące na korporale i cicho kontynuuje:

V On to w przeddzień męki (bierze Hostię między kciuk i palec wskazujący obu dłoni - pozostałe palce wyprostowane i złączone - stojąc wyprostowany mówi:) wziął chleb w swoje święte i czcigodne ręce, (podnosi oczy ku Bogu i opuszcza) a podniósłszy oczy w niebo ku Tobie, Bogu, Ojcu swemu wszechmogącemu, (skłania głowę) dzięki Ci składając (utrzymując Hostię lewą ręką, prawą czyni znak krzyża nad Hostią. Gdy są jeszcze inne naczynia z komunikantami odkrywa je prawą ręką.) pobłogo ✝ sławił, połamał i rozdał uczniom swoim mówiąc: Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy:

Kapłan kładzie łokcie na ołtarzu, stoi z głową pochyloną i mówi wyraźnie, z czcią i po cichu słowa konsekracji nad Hostią i jednocześnie nad wszystkimi, jeśli jest ich więcej do konsekracji, trzymając swoją własną Hostię kciukami i palcami wskazującymi, mówi:

TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE.

Gdy wypowie te słowa, trzymając Hostię, przyklęka i adoruje ją. Następnie wstaje i unosi Hostię - najwyżej, jak bez wysiłku może, kierując na nią oczy, ukazuje ją ze czcią wiernym, aby ją adorowali. Chwilę później ze czcią odkłada ją na korporał tylko prawą ręką na to samo miejsce, skąd ją wziął. Nie rozłącza palców wskazujących i kciuków aż do ablucji palców po komunii. Chyba, że musi dotknąć lub trzymać konsekrowaną Hostię. Następnie przyklęka. Inne naczynia z Hostiami przykrywa.

wait5

(Odkrywa kielich, gdy wyczuwa partykuły Hostii na palcach oczyszcza je nad kielichem, następnie wyprostowany mówi:)

V Podobnie po wieczerzy (bierze Kielich obydwiema rękami, w pobliżu węzła i lekko unosi i odstawia:) wziął i ten kielich wspaniały w swoje święte i czcigodne ręce, (pochyla głowę) a ponownie dzięki Ci składając, (lewą ręką trzyma Kielich poniżej czary, prawą czyni nad nim znak krzyża) pobłogosławił i podał uczniom swoim, mówiąc: Bierzcie i pijcie z niego wszyscy:

Trzymając Kielich dwiema rękami - prawą nad węzłem, lewą pod stopką, z łokciami na ołtarzu i głową schyloną, mówi uważnie, nieprzerwanie i cicho, jak wyżej, słowa konsekracji Krwi:

TO JEST BOWIEM KIELICH KRWI MOJEJ, NOWEGO I WIECZNEGO PRZYMIERZA: TAJEMNICA WIARY: KTÓRA BĘDZIE WYLANA ZA WAS I ZA WIELU NA ODPUSZCZENIE GRZECHÓW.

wait2

Powiedziawszy to odkłada kielich na korporał, mówiąc cicho:

V Ilekroć to czynić będziecie, na moją pamiątkę czyńcie.

Przyklęknąwszy, adoruje Krew ze czcią. Gdy wstanie, bierze odkryty kielich z Krwią w dwie ręce, unosi go w górę i ukazuje go ludowi do adoracji. Chwilę później odkłada go ze czcią na korporał, na wcześniejszym miejscu i przykrywa go palką prawą ręką, po czym przyklęka, oddając cześć Sakramentowi.

(Następnie z rozłożonymi rękoma mówi:)

V My przeto, Panie słudzy Twoi oraz lud Twój święty, pomni na błogosławioną Mękę i Zmartwychwstanie z otchłani, jak również na chwalebne Wniebowstąpienie tegoż Chrystusa Syna Twego, Pana naszego, składamy chwalebnemu majestatowi Twemu z otrzymanych od Ciebie darów (składa ręce i trzykrotnie czyni znak krzyża jednocześnie nad Hostią i nad Kielichem) ofiarę ✝ czystą, ofiarę ✝ świętą, ofiarę ✝ niepokalaną, (jeden raz czyni znak krzyża nad Hostią) Chleb ✝ święty żywota wiecznego i (i jeden raz nad Kielichem) Kielich ✝ wiekuistego zbawienia.

Kontynuuje z rozłożonymi rękoma:

V Racz wejrzeć na nie miłościwym i pogodnym obliczem i z upodobaniem przyjąć, jak raczyłeś przyjąć dary sługi Swego sprawiedliwego Abla i ofiarę Patriarchy naszego Abrahama, oraz tę, którą Ci złożył najwyższy Twój kapłan Melchizedek, ofiarę świętą, hostię niepokalaną.

Kapłan pochylony, z rękoma złączonymi ponad ołtarzem, mówi:

V Pokornie Cię błagamy, wszechmogący Boże, rozkaż, niech ręce Twego Anioła świętego zaniosą tę ofiarę na niebieski Twój ołtarz, przed oblicze Boskiego majestatu Twego, abyśmy wszyscy, (całuje ołtarz, kładąc ręce na korporale) gdy jako uczestnicy tej ofiary ołtarza przyjmować będziemy najświętsze (składa ręce, po czym lewą kładzie na korporał, prawą czyni znak krzyża raz nad Hostią i raz nad Kielichem) Cia ✝ ło i Kr ✝ ew Syna Twego, (żegna się znakiem krzyża) otrzymali z nieba pełnię błogosławieństwa i łaski. (składa ręce) Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Wspomnienie zmarłych. Rozkłada i składa ręce na klatce, po czym podnosi do twarzy, oczyma wpatruje się w Boskie Postacie. i wspomina wiernych zmarłych np. z intencji:

V Pomnij też, Panie, na sługi i służebnice Twoje N. N., którzy nas poprzedzili ze znamieniem wiary i śpią snem pokoju. (następnie rozkłada ręce i kontynuuje:) Im oraz wszystkim spoczywającym w Chrystusie użycz, błagamy Cię, Panie, miejsca ochłody, światłości i pokoju. (składa ręce i pochyla głowę) Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Kapłan z lewą dłonią na korporale uderza się w pierś prawą ręką i podniosłym głosem mówi:

V Nam również, grzesznym (po czym mówi dalej cicho, stojąc z rękami rozłożonymi, jak wcześniej) sługom Twoim, którzy pokładamy nadzieję w ogromie miłosierdzia Twego, racz przyznać jakąś cząstkę i wspólnotę ze świętymi Apostołami i Męczennikami Twoimi: Janem, Szczepanem, Maciejem, Barnabą, Ignacym, Aleksandrem, Marcelinem, Piotrem, Felicytą, Perpetuą, Agatą, Łucją, Agnieszką, Cecylią, Anastazją i wszystkimi Świętymi Twoimi; prosimy Cię, dopuść nas do ich grona nie jako sędzia zasługi, lecz jako dawca przebaczenia. (składa ręce) Przez Chrystusa, Pana naszego.

V Przez Niego, Panie, wszystkie te dobra ustawicznie stwarzasz, (trzykrotnie czyni znak krzyża jednocześnie nad Hostią i nad Kielichem) uświę ✝ casz, oży ✝ wiasz, błogo ✝ sławisz i nam ich udzielasz.

Następnie odkrywa kielich prawą ręką i przyklękając, oddaje cześć Ciału i Krwi Pańskiej. Następnie wstaje, i ze czcią biorąc Hostię, czyni nią znak krzyża od krawędzi do krawędzi kielicha, który trzyma lewą ręką, mówiąc jednocześnie:

V Przez ✝ Niego i z ✝ Nim, i w ✝ Nim (czyni znak krzyża Hostią dwa razy między kielichem a swoją klatką piersiową) masz, Boże Ojcze ✝ wszechmogący, w jedności Ducha ✝ Świętego,

Trzymając prawą ręką Hostię nad kielichem, a kielich lewą ręką, unosi go nieco razem z Hostią, mówiąc:

wszelką cześć i chwałę.

Opuszcza Kielich, kładzie Hostię na korporale i przykrywa Kielich palką, przyklęka, wstaje i wyraźnym głosem śpiewa:

V Przez wszystkie wieki wieków.

R Amen.

Preparation for Holy Communion

Latin

Preparation for Holy Communion

(Iungit manus.)

V Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere:(Extendit manus.)

V Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R Sed líbera nos a malo.

S (Sacerdos secrete dicit :) Amen.

Deinde manu dextera accipit inter indicem et medium digitos Patenam, quam tenens super Altare erectam, dicit secrete:

V Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, (Signat se cum Patena a fronte ad pectus,) da propítius pacem in diébus nostris: (Patenam osculatur,) ut, ope misericórdiæ tuæ adjúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.

Submittit Patenam Hostiæ, discooperit Calicem, genuflectit, surgit, accipit Hostiam, et eam super Calicem tenens utraque manu, frangit per medium, dicens:

V Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum.

Et mediam partem, quam in dextera manu tenet, ponit super Patenam. Deinde ex parte, quæ in sinistra remanserat, frangit particulam, dicens:

Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.

Aliam mediam partem, quam in sinistra manu habet, adjungit mediæ super Patenam positæ, et particulam parvam dextera retinens super Calicem, quem sinistra per nodum infra cuppam tenet, dicit intellegibili voce vel cantat:

V Per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Cum ipsa particula signat ter super Calicem, dicens:

V Pax Dómini sit semper vobíscum.

R Et cum spíritu tuo.

Particulam ipsam immittit in Calicem, dicens secrete:

V Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Jesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.

Cooperit Calicem, genuflectit, surgit, et inclinatus Sacramento, junctis manibus, et ter pectus percutiens, intellegibili voce dicit:

V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.

V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.

&AgnusHook

In Missis Defunctorum non dicitur miserére nobis, sed ejus loco dona eis requiem, et in tertio additur sempitérnam.

V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem.

V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem sempitérnam.

Deinde, junctis manibus super Altare, inclinatus dicit secrete sequentes Orationes:

V Dómine Jesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.

Si danda est pax, osculatur Altare, et dans pacem, dicit:

V Pax tecum.

R Et cum spíritu tuo.

In Missis Defunctorum non datur pax, neque dicitur oratio Domine Jesu Christe, qui dixisti.

V Dómine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.

V Percéptio Córporis tui, Dómine Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.

Genuflectit, surgit, et dicit:

V Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.

Deinde parum inclinatus, accipit ambas partes Hostiæ inter pollicem et indicem sinistræ manus, et Patenam inter eundem indicem et medium supponit, et dextera tribus vicibus percutiens pectus, elata aliquantulum voce, ter dicit devote et humiliter:

V Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.

Postea dextera se signans cum Hostia super Patenam, dicit:

V Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.

Et se inclinans, reverenter sumit ambas partes Hostiæ: quibus sumptis, deponit Patenam super Corporale, et erigens se jungit manus, et quiescit aliquantulum in meditatione Sanctissimi Sacramenti.

Deinde discooperit Calicem, genuflectit, colligit fragmenta, si quæ sint, extergit Patenam super Calicem, interim dicens:

V Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.

Accipit Calicem manu dextera, et eo se signans, dicit:

V Sanguis Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.

Et sinistra supponens Patenam Calici, reverenter sumit totum Sanguinem cum particula. Quo sumpto, si qui sunt communicandi, eos communicet, antequam se purificet

Si qui sunt communicandi in Missa, Sacerdos post sumptionem Sanguinis, antequam se purificet, facta genuflexione, ponat particulas consecratas in Pyxide, vel, si pauci sint communicandi, super Patenam, nisi a principio positae fuerint in Pyxide seu alio Calice. Interim minister ante eos extendit linteum seu velum album, et pro eis facit Confessionem dicens:

M Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.

Sacerdos iterum genuflectit, et manibus junctis vertens se ad populum in cornu Evangelii, dicit:

S Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.

R Amen.

S Indulgéntiam, + absolutiónem et remissiónem peccatórum vestrórum tríbuat vobis omnípotens et miséricors Dóminus.

R Amen.

et manu dextera facit signum crucis super eos. Postea genuflectens, accipit manu sinistra Pyxidem seu Patenam cum Sacramento, dextera vero sumit unam particulam, quam inter pollicem et indicem tenet aliquantulum elevatam super Pyxidem seu Patenam, et conversus adcommunicandos in medio Altaris, dicit:

S Ecce Agnus Dei, ecce, qui tollit peccáta mundi.

Deinde dicit:

S Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.

Quibus verbis tertio repetitis, accedit ad eorum dexteram, hoc est, ad latus Epistolæ, et unicuique porrigit Sacramentum faciens cum eo signum crucis super Pyxidem vel Patenam, et simul dicens:

S Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam tuam in vitam ætérnam. Amen.

Omnibus communicatis, revertitur ad Altare, nihil dicens: et non dat eis benedictionem, quia illam daturus est in fine Missæ. Si particulæ positae erant super Corporale, extergit illud cum Patena, et si qua in eo fuerint fragmenta, in Calicem immittit.

wait16

Postea dicit:

V Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.

Interim porrigit Calicem ministro, qui infundit in eo parum vini, quo se purificat: deinde prosequitur:

V Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.

Abluit et extergit digitos, ac sumit ablutionem: extergit os et Calicem, quem, plicato Corporali, operit et collocat in Altari ut prius: deinde prosequitur Missam.

Polski

Preparation for Holy Communion

Składa ręce i skłania się przed Najświętszym Sakramentem:

V Módlmy się. Wezwani zbawiennym nakazem i oświeceni pouczeniem Bożym ośmielamy się mówić:

Rozkłada ręce i wpatrzony w Najświętszy Sakrament rozpoczyna:

V Ojcze nasz, któryś jest w niebie: święć się Imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie.

R Ale nas zbaw ode złego.

S (Kapłan mówi cicho:) Amen.

Prawą ręką, nie rozłączając palców wskazujących i kciuków, przeciera nieco patenę przy pomocy puryfikaterza, bierze ją między palec wskazujący a pozostałe palce i trzymając ją pionowo na ołtarzu, a lewą rękę na korporale, mówi cicho:

V Wybaw nas, prosimy Cię, Panie od wszelkiego zła przeszłego, teraźniejszego i przyszłego, a za przyczyną Najświętszej i chwalebnej zawsze Dziewicy Bogarodzicy Maryi, świętych Apostołów Twoich Piotra i Pawła oraz Andrzeja i wszystkich Świętych, (kładąc lewą rękę na klatce piersiowej, prawą unosi patenę nad ołtarzem i żegna się nią znakiem krzyża, mówiąc:) użycz nam miłościwie pokoju za dni naszych, (całuje patenę) miłosierdzie zaś Twoje niechaj nas wspomoże, abyśmy zawsze byli wolni od grzechu i bezpieczni od wszelkiego zamętu.

Podkłada patenę pod Hostię, którą przesuwa na patenę palcem wskazującym lewej dłoni, następnie odkrywa kielich i przyklęka, adorując Najświętszy Sakrament. Później wstaje, bierze Hostię między kciuk i palec wskazujący prawej ręki, a następnie między te same palce lewej ręki i trzymając w obu dłoniach nad kielichem, ze czcią łamie ją pośrodku, mówiąc:

V Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twego.

Połowę, którą trzyma między palcem wskazującym a kciukiem prawej dłoni odkłada na patenę. Z drugiej połowy, którą trzyma w lewej dłoni odłamuje partykułę, mówiąc w tym czasie:

Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg.

Odkłada większą część, którą trzyma w lewej dłoni, na patenę. Trzymając partykułę Hostii w prawej dłoni, nad kielichem, który trzyma w lewej dłoni, mówi głośno:

V Przez wszystkie wieki wieków.

R Amen.

Czyni znak krzyża trzykrotnie partykułą od jednej do drugiej krawędzi Kielicha, mówiąc:

V Pokój ✝ Pański niech zawsze ✝ będzie z ✝ wami.

R I z duchem twoim.

Umieszcza partykułę, którą trzyma w prawej dłoni, w kielichu, mówiąc cicho:

V To sakramentalne połączenie Ciała i Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa, którego mamy przyjąć, niech się nam przyczyni do żywota wiecznego. Amen.

Oczyszcza palce z partykuł Hostii nad Kielichem. Zakrywa Kielich palką. Następnie przyklęknąwszy, adoruje Najświętszy Sakrament, powstaje i stojąc z rękami złożonymi na klatce piersiowej, skłoniwszy głowę w kierunku Najświętszego Sakramentu, mówi głośno:

Lewą rękę kładzie na korporale, prawą uderza w pierś na Zmiłuj się i Obdarz:

V Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

V Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, obdarz nas pokojem.

&AgnusHook

We Mszach za zmarłych zamiast Zmiłuj się nad nami, mówi się Daj im spoczynek, a w ostatniej inwokacji dodaje się Wieczny.

V Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, daj im spoczynek.

V Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, daj im spoczynek wieczny.

Dalej, z rękami złożonymi na ołtarzu i wzrokiem na Najświętszym Sakramencie, pochylony, odmawia trzy następujące modlitwy:

V Panie Jezu Chryste, któryś rzekł Apostołom Swoim: Pokój zostawiam wam, pokój Mój wam daję, nie zważaj na grzechy moje, lecz na wiarę Kościoła Swego i według woli Swojej racz go darzyć pokojem i utwierdzać w jedności: Który żyjesz i królujesz, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Jeśli przekazuje znak pokoju, całuje ołtarz na środku i po przyklęknięciu mówi do ministranta przekazującego mu znak pokoju:

V Pokój z tobą.

R I z duchem twoim.

Znak pokoju nie jest przekazywane we Mszach za zmarłych.

V Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, który z woli Ojca, za sprawą Ducha Świętego przez śmierć Swoją dałeś życie światu, wyzwól mię przez to najświętsze Ciało i Krew Swoją od wszystkich nieprawości moich i od wszelkiego zła; spraw także, bym zawsze lgnął do przykazań Twoich i nie dozwól mi nigdy odłączyć się od Ciebie: Który z tymże Bogiem Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz, Bóg na wszystkie wieki wieków. Amen.

V Panie Jezu Chryste, przyjęcie Ciała Twego, które ja niegodny ośmielam się spożyć, niech mi nie wyjdzie na sąd i potępienie, ale z miłościwej dobroci Twojej niech będzie dla mnie ochroną duszy i ciała oraz skutecznym lekarstwem: Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Przyklęka, adoruje, wstaje i mówi:

V Przyjmę chleb z nieba i wzywać będę imienia Pańskiego.

Gdy wypowiada te słowa, bierze ze czcią z pateny dwie części Hostii lewą ręką, pod nimi zaś trzyma patenę też lewą dłonią między wskazującym a środkowym palcem, między swoją klatką piersiową a kielichem; skłania się lekko i uderza się kolejno trzykrotnie w piersi prawą ręką, mówiąc nieco głośniejszym głosem:

V Panie, nie jestem godzien, (dalej mówi cicho:) abyś wszedł do przybytku mego, ale rzeknij tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.

Bierze połowy Hostii z lewej dłoni i żegna się nimi nad pateną znakiem krzyża tak, żeby Hostia nie wychodziła poza krawędzie pateny, mówiąc:

V Ciało Pana naszego Jezusa Chrystusa niech strzeże duszy mojej na żywot wieczny. Amen.

Następnie skłania się, kładzie łokcie na ołtarzu i ze czcią spożywa obie części Hostii. Po ich spożyciu, odkłada patenę na korporał i prostuje się, kciuk i wskazujący obu dłoni trzyma złączone, składa obie ręce przed twarzą i medytuje Najświętszy Sakrament, po czym mówi cicho.

V Cóż oddam Panu za wszystko, co dla mnie uczynił?

Odkrywa kielich, po czym przyklęka, wstaje, bierze patenę, zbiera nią wszystkie fragmenty Hostii, które znajdują się na korporale i oczyszcza ją nad kielichem kciukiem i wskazującym prawej dłoni, po czym oczyszcza nad nim też palce z partykuł. Po oczyszczeniu pateny, mając kciuki i wskazujące obu rąk złączone, prawą ręką chwyta kielich, a patenę lewą i mówi:

V Przyjmę kielich zbawienia i wzywać będę imienia Pańskiego. Z uwielbieniem wezwę Pana i będę wybawiony od moich nieprzyjaciół.

Czyni Kielichem znak krzyża:

V Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa niech strzeże duszy mojej na żywot wieczny. Amen.

Stojąc ze czcią, spożywa całą Krew razem z partykułami umieszczonymi w kielichu, wcześniej podkładając sobie patenę pod kielich lewą ręką.

Jeśli na Mszy są osoby przystępujące do Komunii Świętej, Kapłan, po wypiciu Krwi Pańskiej, a przed puryfikacją, jeśli konsekrowane Hostię są na korporale, przyklęka i umieszcza je na patenie. Jeśli Hostie w czasie tej samej mszy były konsekrowane także w kustodii, umieszcza ją na środku ołtarza, otwiera i przyklęka. (Mszały sprzed 1962:) W tym czasie Ministranci odmawiają spowiedź powszechną:

M Spowiadam się Bogu wszechmogącemu, Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętemu Michałowi Archaniołowi, świętemu Janowi Chrzcicielowi, świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi, wszystkim Świętym i tobie, ojcze, że bardzo zgrzeszyłem, myślą, mową i uczynkiem: moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Przeto błagam Najświętszą Maryję zawsze Dziewicę, świętego Michała Archanioła, świętego Jana Chrzciciela, świętych Apostołów Piotra i Pawła, wszystkich Świętych i ciebie, ojcze, o modlitwę za mnie do Pana, Boga naszego.

(Mszały sprzed 1962:) Kapłan ponownie przyklęka i złączywszy ręce, udziela rozgrzeszenia, mówiąc:

S Niech się zmiłuje nad wami wszechmogący Bóg, a odpuściwszy wam grzechy, doprowadzi was do życia wiecznego.

R Amen.

Prawą ręką czyni nad przystępującymi znak krzyża.

S Przebaczenia, + odpuszczenia i darowania grzechów niech nam udzieli wszechmogący i miłosierny Pan.

R Amen.

Następnie przyklęka, bierze lewą ręką kustodię lub patenę z Sakramentem, prawą ręką unosi jedną partykułę ponad kustodią lub pateną i odwracając się do przyjmujących Komunię, na środku ołtarza, mówi:

S Oto Baranek Boży: oto, który gładzi grzechy świata.

Następnie mówi:

S Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł do przybytku mego, ale rzeknij tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.

Następnie podchodzi do przyjmujących Komunię z prawej strony, to jest od strony Lekcji, i przy każdej osobie podnosi Hostię ponad pateną lub kustodią i czyni nią znak krzyża, mówiąc:

S Ciało Pana naszego Jezusa Chrystusa niech strzeże duszy twojej na żywot wieczny. Amen.

Po komunii wiernych celebrans wraca do ołtarza. Jeśli zostały jakieś Hostie na korporale, zbiera je pateną, a jeśli pozostały jakieś partykuły, umieszcza je w Kielichu. Jeżeli pozostały Hostie w kustodii, kładzie ją na korporał, zamyka i wkłada do tabernakulum, przyklęka i zamyka je. Umieszcza w kielichu wszystkie partykuły z pateny od komunikujących wiernych.

wait16

Następnie mówi:

V Cośmy ustami spożyli, daj, Panie, czystą przyjąć duszą, a ten dar doczesny niech się nam stanie lekarstwem na wieczność.

Kapłan unosi kielich w kierunku ministranta po stronie Lekcji, a ten nalewa wina do kielicha; następnie kapłan puryfikuje się, umywając kciuki i palce wskazujące w winie i wodzie nalewanej przez ministranta, po czym wyciera je puryfikaterzem, mówiąc:

V Ciało Twoje, Panie, które spożyłem, i Krew, którą przyjąłem, niech przylgnie do wnętrza mego, i spraw, by nie pozostała we mnie zmaza grzechowa, posilił mnie bowiem czysty i święty Sakrament: Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Po wypiciu wody i wina z ablucji i wytarciu ust puryfikaterzem, rozkłada puryfikaterz na kielichu, na nim kładzie patenę, a na niej palkę. Złożywszy korporał, umieszcza go w bursie, okrywa kielich welonem i umieszcza na nim bursę, a całość kładzie na środku ołtarza, tak jak na początku Mszy.

Communio (Communion Verse)

Latin

Ps 118:121; 118:122; 118:128

Feci judícium et justítiam, Dómine, non calumniéntur mihi supérbi: ad ómnia mandáta tua dirigébar, omnem viam iniquitátis ódio hábui. (Allelúja.)

Polski

Translation not available for this section.

Postcommunio

Latin

Sumpto, quǽsumus, Dómine, único ac salutári remédio, Córpore et Sánguine tuo pretióso: ab ómnibus malis, sanctæ Maríæ Magdalénæ patrocíniis, eruámur:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Polski

Przyjąwszy jedyny zbawienny lek, Ciało Twoje i Krew Najdroższą, prosimy Cię, Panie: niech nas opieka świętej Marii Magdaleny wyrwie od wszelkich nieszczęść:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R Amen.

Conclusion & Last Gospel

Latin

Conclusion & Last Gospel

Dicto, post ultimam Orationem,

S Dóminus vobíscum.

M Et cum spíritu tuo.

dicit pro Missæ qualitate, vel Ite, Missa est, vel Benedicámus Dómino. Deo grátias.

Ite, missa est.

R Deo grátias.

Tunc celebrans inclinat se ante medium altaris, et manibus junctis super illud, dicit secrete:

V Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ majestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Deinde osculatur Altare: et elevatis oculis, extendens, elevans et jungens manus, caputque Cruci inclínans, dicit:

V Benedícat vos omnípotens Deus,

et versus ad populum, semel tantum benedícens, etiam in Missis sollemnibus; In Missa Pontificali ter benedicitur, ut in Pontificali habetur. Deinde prosequitur:

V Pater, et Fílius, ✝ et Spíritus Sanctus.

R Amen.

In Missis Defunctorum non datur benedíctio, sed dicto Requiéscant in pace, dicit: Pláceat tibi, sancta Trinitas; deinde osculato Altari, legit Evangelium sancti Joannis.

Deinde sacerdos in cornu Evangelii, junctis manibus dicit:

V Dóminus vobíscum.

R Et cum spíritu tuo.

Et signans signo crucis primum Altare vel librum, deinde se in fronte, ore et pectore, dicit:

V Inítium sancti Evangélii secúndum Joánnem.

Joann. 1, 1-14

Junctis manibus prosequitur:

V In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.

Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.

Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine ejus: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. (Genuflectit dicens:) Et Verbum caro factum est, (Et surgens prosequitur:) et habitávit in nobis: et vídimus glóriam ejus, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.

Finito Evangelio sancti Joannis, discedens ab Altari, pro gratiarum actione dicit Ant. Trium puerórum, cum reliquis, ut habetur in principio Missalis.

Polski

Conclusion & Last Gospel

Gdy skończy modlitwę, powraca na środek ołtarza, całuje go, odwraca się do ludu i mówi:

S Pan z wami.

R I z duchem twoim.

Zwrócony do ludu, mówi, jeśli przepisano, albo Idźcie, ofiara spełniona, albo Błogosławmy Panu. Bogu dzięki.

Ite, missa est.

R Deo grátias.

Odwraca się tą samą drogą do ołtarza.

V Trójco Przenajświętsza, przyjmij z upodobaniem hołd swego sługi i spraw, niech ta ofiara, którą ja niegodny złożyłem przed obliczem Twego majestatu, Tobie będzie miła, mnie zaś i wszystkim, za których ją ofiarowałem, niech przez miłosierdzie Twoje zjedna przebaczenie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Z rękami rozłożonymi na ołtarzu, całuje go na środku. Gdy się prostuje, staje zwrócony w jego stronę, podnosi oczy i ręce ku niebu, ręce rozkłada i składa, po czym skłoniwszy głowę w kierunku krzyża, mówi głośno:

V Niech was błogosławi wszechmogący Bóg,

Z rękami złożonymi i oczyma zwróconymi w dół, zwraca się do ludu, wyciąga prawą rękę z palcami złożonymi, a lewą kładzie na klatce piersiowej i błogosławi lud, mówiąc:

V Ojciec, Syn ✝ i Duch Święty.

R Amen.

We Mszach za zmarłych pomija się błogosławieństwo.

Następnie Kapłan odwraca się dalej przez prawe ramię i przechodzi na stronę Ewangelii.

S Pan z wami.

R I z duchem twoim.

Prawym kciukiem czyni znak krzyża na ołtarzu lub na mszale na początku Ewangelii, a następnie na czole, ustach i klatce piersiowej, mówiąc:

V Początek Ewangelii świętej według Jana.

J 1:1-14

Kapłan składa ręce:

V Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemnościach świeci i ciemności jej nie ogarnęły.

Był człowiek posłany od Boga, a Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby świadczyć o światłości, aby przez niego wszyscy uwierzyli. Nie był on światłością, ale miał świadectwo dać o światłości.

Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka na ten świat przychodzącego. Na świecie był, a świat był przez Niego stworzony i świat Go nie poznał. Przyszedł do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. A wszystkim, którzy Go przyjęli i uwierzyli w imię Jego, dał moc, aby się stali synami Bożymi, którzy nie z krwi ani z żądzy ciała, ani też z woli ludzkiej, ale z Boga się narodzili. (tu się przyklęka) a Słowo stało się ciałem (powstaje) i mieszkało między nami, i widzieliśmy chwałę Jego, pełnego łaski i prawdy, chwałę jako Jednorodzonego od Ojca.

Skończywszy Ewangelię schodzi przed ołtarz. W ramach dziękczynienia po Mszy Świętej, jak napisano na początku mszału, odmawia Antyfonę Trzech młodzieńców.

Orationes Leonis XIII

Latin

P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.

S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.

S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.

S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

S Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.

P Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.

S Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

P Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Joseph, ejus Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.

S Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.

P Cor Jesu sacratíssimum.

S Miserére nobis.

P Cor Jesu sacratíssimum.

S Miserére nobis.

P Cor Jesu sacratíssimum.

S Miserére nobis.

Polski

P Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.

S Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

P Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.

S Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

P Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.

S Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

S Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj! Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy, do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!

P Módl się za nami, święta Boża Rodzicielko.

S Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

P Módlmy się. Boże, ucieczko nasza i mocy, wejrzyj łaskawie na lud Twój do Ciebie wołający i za przyczyną chwalebnej i niepokalanej Dziewicy i Matki Bożej Maryi, z świętym jej Oblubieńcem Józefem, z świętymi Apostołami Twoimi Piotrem i Pawłem, oraz wszystkimi Świętymi, wysłuchaj miłościwie i łaskawie prośby nasze, które za nawrócenie grzeszników, za wolność i wywyższenie świętej Matki Kościoła naszego do Ciebie zanosimy. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego. Amen.

S Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź nam obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne złe duchy, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen.

P Najświętsze Serce Jezusa.

S Zmiłuj się nad nami.

P Najświętsze Serce Jezusa.

S Zmiłuj się nad nami.

P Najświętsze Serce Jezusa.

S Zmiłuj się nad nami.

Responsory1

Latin

R Veni Sponsa Christi, áccipe corónam, quam tibi Dóminus præparávit in ætérnum; pro cujus amóre sánguinem tuum fudísti,

Et cum Ángelis in paradísum introísti.

V Veni, elécta mea, et ponam in te thronum meum; quia concupívit Rex spéciem tuam.

R Et cum Ángelis in paradísum introísti.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory2

Latin

R Diffúsa est grátia in lábiis tuis,

Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

V Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.

R Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio8 in 3 loco

Latin

Id autem hoc fere modo confírmat: Cógita tecum, si aut a natúra talis esses, aut ab homínibus eam injúriam passus, quid fáceres, cum et ejúsmodi voluptáte caréres, et nullam, caréndo, mercédem consequeréris? Grátias ígitur nunc Deo agas, quod cum mercéde atque corónis idem sústines, quod illi sine corónis ac præmio tólerant. Immo vero non idem, sed multo lévius; tum quia spe erígeris et consciéntia recte facti, tum quia non ita ingéntibus concupiscéntiæ flúctibus jactáris.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio1

Latin

De Parábolis Salomónis

Prov 31:10-17

10 Mulíerem fortem quis invéniet? procul et de últimis fínibus prétium ejus.

11 Confídit in ea cor viri sui, et spóliis non indigébit.

12 Reddet ei bonum, et non malum, ómnibus diébus vitæ suæ.

13 Quæsívit lanam et linum, et operáta est consília mánuum suárum.

14 Facta est quasi navis institóris, de longe portans panem suum.

15 Et de nocte surréxit, dedítque prædam domésticis suis, et cibária ancíllis suis.

16 Considerávit agrum, et emit eum; de fructu mánuum suárum plantávit víneam.

17 Accínxit fortitúdine lumbos suos, et roborávit bráchium suum.

Polski

Translation not available for this section.

Ant 3

Latin

Manum suam * apéruit ínopi, et palmas suas exténdit ad páuperem, et panem otiósa non comédit.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory7

Latin

R Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua ejus: considerávit sémitas domus suæ,

Et panem otiósa non comédit.

V Gustávit et vidit quia bona est negotiátio ejus: non exstinguétur in nocte lucérna ejus.

R Et panem otiósa non comédit.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio9

Latin

Thesáurus autem cæléste est desidérium; ager vero, in quo thesáurus abscónditur, disciplína stúdii cæléstis. Quem profécto agrum, vénditis ómnibus, cómparat, qui, voluptátibus carnis renúntians, cuncta sua terréna desidéria per disciplínæ cæléstis custódiam calcat: ut nihil jam quod caro blandítur, líbeat; nihil, quod carnálem vitam trucídat, spíritus perhorréscat.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio5 in 2 loco

Latin

Per mulíerem vicit, per mulíerem superátus est. Hoc illíus ántea telum erat: hoc illíus nunc cædis factum est instruméntum, hoc vas appáruit insuperábile. Peccávit illa prior, et mórtua est: ista mórtua est, ne peccáret. Illa tum fútilis promíssi spe infláta, Dei leges violávit: hæc vitam præséntem contémpsit, ne fidem in suum benefactórem ejuráret. Quam ígitur deínceps speráre póterunt excusatiónem viri, si molles sint, et ignávi; quam vero véniam, cum fórtiter ac viríliter se gerant mulíeres, cum ádeo se generose ad certámina pietátis accíngant?

Polski

Translation not available for this section.

Responsory6

Latin

R Fallax grátia, et vana est pulchritúdo:

Múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

V Date ei de fructu mánuum suárum, et laudent eam in portis ópera ejus.

R Múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

R Múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio6 in 2 loco

Latin

Fuit ili corpus imbecíllum, et obnóxius sexus injúriæ; verúmtamen ómnium horum imbecillitátem advéniens grátia occultávit. Nihil enim est, nihil plane poténtius est co, qui magno cum stúdio Dei timórem hábeat in mente defíxum; sed quamvis ignes, quamvis ferrum, quamvis béstias, quamvis áliud quidvis minêntur hostes, ómnia nullo negótio contémnit; quod útique Beáta ista étiam fecit.

Polski

Translation not available for this section.

Versum 1

Latin

V Spécie tua et pulchritúdine tua.

R Inténde, próspere procéde, et regna.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio4

Latin

Ex Libro Sancti Ambrósii Epíscopi de Víduis

Prope finem

Agrum hunc Ecclésiæ fértilem cerno, nunc integritátis flore vernántem, nunc viduitátis gravitáte polléntem, nunc étiam conjúgii frúctibus redundántem. Nam, etsi divérsi, uníus tamen agri fructus sunt; nec tanta hortórum lília, quantæ arístæ ségetum, méssium spicæ; compluriúmque spátia campórum recipiéndis aptántur semínibus, quam rédditis nováles frúctibus feriántur. Bona ergo vidúitas, quæ tóties apostólico judício prædicátur. Hæc enim magístra fídei, magístra est castitátis.

Polski

Translation not available for this section.

Ant 1

Latin

Veni, Sponsa Christi, * áccipe corónam, quam tibi Dóminus præparávit in ætérnum.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio2 in 2 loco

Latin

Sir 51:8-12

8 Laudábit usque ad mortem ánima mea Dóminum,

9 et vita mea appropínquans erat in inférno deórsum.

10 Circumdedérunt me úndique, et non erat qui adjuváret. Respíciens eram ad adjutórium hóminum, et non erat.

11 Memoráta sum misericórdiæ tuæ, Dómine, et operatiónis tuæ, quæ a sǽculo sunt:

12 quóniam éruis sustinéntes te, Dómine, et líberas eos de mánibus géntium.

Polski

Translation not available for this section.

Hymnus Matutinum

Latin

{:H-Virginisproles:}v. Vírginis Proles Opiféxque Matris,

Virgo quem gessit, peperítque Virgo:

Vírginis partos cánimus decóra

Morte triúmphos.

Hæc enim palmæ dúplicis beáta

Sorte, dum gestit frágilem domáre

Córporis sexum, dómuit cruéntum

Cæde tyránnum.

Unde nec mortem, nec amíca mortis

Mille pœnárum génera expavéscens,

Sánguine effúso méruit serénum

Scándere cælum.

Hujus orátu, Deus alme, nobis

Débitas pœnas scélerum remítte;

Ut tibi puro resonémus almum

Péctore carmen.

Sit decus Patri, genitǽque Proli,

Et tibi, compar utriúsque virtus,

Spíritus semper, Deus unus, omni

Témporis ævo.

Amen.

Polski

Translation not available for this section.

Ant 2

Latin

Date ei * de fructu mánuum suárum, et laudent eam in portis ópera ejus.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory5

Latin

R Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem:

Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

V Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam.

R Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

Polski

Translation not available for this section.

Capitulum Laudes

Latin

Prov. 31:10-11

V Mulíerem fortem quis invéniet? Procul et de últimis fínibus prétium ejus. Confídit in ea cor viri sui, et spóliis non indigébit.

R Deo grátias.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio6

Latin

Símilis huic vídua, velut eméritis veterána stipéndiis castitátis, et si conjúgii arma depónat, domus tamen totíus pacem gubérnat; et si vehéndis onéribus otiósa, maritándis tamen junióribus próvida, ubi cultus utílior, ubi fructus ubérior sit, quarum cópulam aptiórem seníli gravitáte dispónit. Itaque, si maturióribus quam junióribus commítitur ager, cur putes utiliórem nuptam esse quam víduam? Quod, si persecutóres fídei persecutóres fuérunt étiam viduitátis; útique fidem sequéntibus vidúitas non pro supplício fugiénda est, sed tenénda pro prǽmio.

Polski

Translation not available for this section.

Capitulum Sexta

Latin

Prov 31:20-21

V Manum suam apéruit ínopi, et palmas suas exténdit ad páuperem. Non timébit dómui suæ a frigóribus nivis.

R Deo grátias.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio7 in 3 loco

Latin

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Matt 19:3-12

In illo témpore: Accessérunt ad Jesum pharisæi, tentántes eum et dicéntes: Si licet hómini dimíttere uxórem suam quacúmque ex causa? Et réliqua.

Homilía S. Joánnis Chrysostomi

Homilia 63 in Matth., sub med.

Dóminus noster, quia ad virginitátem hortári grave esse videbátur, a necessitáte legis de non solvéndo matrimónio, eos ad cupiditátem illíus tráhere studet. Deínde, ut eam esse possíbilem osténdat, sic inquit: Sunt eunúchi qui ex ventre matris ita nati sunt; et sunt qui ab homínibus eunúchi facti sunt, et sunt qui seípsos castravérunt propter regnum cælórum. Quibus verbis laténter eos ad eligéndam virginitátem indúcit, dum eam virtútem esse possíbilem ástruit.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory8

Latin

R Regnum mundi et omnem ornátum sǽculi contémpsi, propter amórem Dómini mei Jesu Christi:

Quem vidi, quem amávi, in quem crédidi, quem diléxi.

V Eructávit cor meum verbum bonum: dico ego ópera mea Regi.

R Quem vidi, quem amávi, in quem crédidi, quem diléxi.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

R Quem vidi, quem amávi, in quem crédidi, quem diléxi.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio9 in 3 loco

Latin

Cum ergo de illis eunúchis díxerit, qui, nisi étiam ipsi mente se contíneant, frustra et inutíliter tales sunt, ac de illis, qui, ut regnum cælórum consequántur, se cóntinent; subjúnxit rursus, dicens: Qui potest cápere, capiat; ut alacrióres effíciat eo ipso quod grave esse opus osténdit, et ineffábili benignitáte sua nóluit eam rem intra necessitátem legis conclúdere. Idque dicéndo, adhuc magis possíbilem esse demónstrat, ut voluntátis stúdium plus augeátur.

Polski

Translation not available for this section.

Versum 2

Latin

V Diffúsa est grátia in lábiis tuis.

R Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

Polski

Translation not available for this section.

Nocturn 2 Versum

Latin

V Adjuvábit eam Deus vultu suo.

R Deus in médio ejus, non commovébitur.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio1 in 2 loco

Latin

De libro Ecclesiástici

Sir 51:1-7

1 Confitébor tibi, Dómine, Rex, et collaudábo te Deum Salvatórem meum.

2 Confitébor nómini tuo: quóniam adjútor et protéctor factus es mihi,

3 et liberásti corpus meum a perditióne, a láqueo linguæ iníquæ et a lábiis operántium mendácium, et in conspéctu astántium factus es mihi adjútor.

4 Et liberásti me secúndum multitúdinem misericórdiæ nóminis tui a rugiéntibus, præparátis ad escam:

5 de mánibus quæréntium ánimam meam, et de portis tribulatiónum, quæ circumdedérunt me;

6 a pressúra flammæ, quæ circúmdedit me, et in médio ignis non sum æstuáta;

7 de altitúdine ventris ínferi, et a lingua coinquináta, et a verbo mendácii, a rege iníquo, et a lingua injústa.

Polski

Translation not available for this section.

Hymnus Vespera

Latin

{:H-Tristeserantapostoli:}v. Fortem viríli péctore

Laudémus omnes féminam,

Quæ sanctitátis glória

Ubíque fulget ínclita.

Hæc sancto amóre sáucia,

Dum mundi amórem nóxium

Horréscit, ad cæléstia

Iter perégit árduum.

Carnem domans jejúniis,

Dulcíque mentem pábulo

Oratiónis nútriens,

Cæli potítur gáudiis.

Rex Christe, virtus fórtium,

Qui magna solus éfficis,

Hujus precátu, quǽsumus,

Audi benígnus súpplices.

Deo Patri sit glória,

Ejúsque soli Fílio,

Cum Spíritu Paráclito,

Nunc, et per omne sǽculum.

Amen.

Polski

Translation not available for this section.

Nocturn 3 Versum

Latin

V Elégit eam Deus, et præelégit eam.

R In tabernáculo suo habitáre facit eam.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio3

Latin

Prov 31:25-31

25 Fortitúdo et decor induméntum ejus, et ridébit in die novíssimo.

26 Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua ejus.

27 Considerávit sémitas domus suæ, et panem otiósa non comédit.

28 Surrexérunt fílii ejus, et beatíssimam prædicavérunt; vir ejus, et laudávit eam.

29 Multæ fíliæ congregavérunt divítias; tu supergréssa es univérsas.

30 Fallax grátia, et vana est pulchritúdo: múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

31 Date ei de fructu mánuum suárum, et laudent eam in portis ópera ejus.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio Prima

Latin

Prov 31:29-30

V Multæ fíliæ congregavérunt divítias: tu supergréssa es univérsas. Fallax grátia, et vana est pulchritúdo: múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio3 in 2 loco

Latin

Sir 51:13-17

13 Exaltásti super terram habitatiónem meam, et pro morte defluénte deprecáta sum.

14 Invocávi Dóminum, Patrem Dómini mei, ut non derelínquat me in die tribulatiónis meæ, et in témpore superbórum, sine adjutório.

15 Laudábo nomen tuum assídue, et collaudábo illud in confessióne, et exaudíta est orátio mea.

16 Et liberásti me de perditióne, et eripuísti me de témpore iníquo.

17 Proptérea confitébor, et laudem dicam tibi, et benedícam nómini Dómini.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio4 in 2 loco

Latin

Sermo sancti Joánnis Chrysóstomi.

Serm. 67. de diversis novi Testamenti locis.

Ego máxime commemoratiónes díligo Mártyrum, díligo, et ampléctor; atque omnes quidem, sed tum præcípue, cum mulíerum certámina proponúntur. Quanto enim infírmius est vas, tanto major est grátia, tanto illústrius est trophǽum, tanto insígnior est victória, non ob imbecillitátem sexus athletárum, sed quod per ea, quibus vícerat inimícus, nunc étiam vincátur.

Polski

Translation not available for this section.

Ant Vespera

Latin

Dum esset Rex * in accúbitu suo, nardus mea dedit odórem suavitátis.;;109

In odórem * unguentórum tuórum cúrrimus: adolescéntulæ dilexérunt te nimis.;;112

Jam hiems tránsiit, * imber ábiit et recéssit: surge, amíca mea, et veni.;;121

Veni, elécta mea, * et ponam in te thronum meum, allelúja.;;126

Ista est speciósa * inter fílias Jerúsalem.;;147

Polski

Translation not available for this section.

Lectio in 2 loco

Latin

Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Timótheum

1 Tim 5:3-10

Caríssime: Víduas honóra, quæ vere víduæ sunt. Si qua autem vídua fílios aut nepótes habet, discat primum domum suam régere, et mútuam vicem réddere paréntibus: hoc enim accéptum est coram Deo. Quæ autem vere vídua est et desoláta, speret in Deum, et instet obsecratiónibus et oratiónibus nocte ac die. Nam quæ in delíciis est, vivens mórtua est. Et hoc prǽcipe, ut irreprehensíbiles sint. Si quis autem suórum, et máxime domesticórum curam non habet, fidem negávit, et est infidéli detérior. Vídua eligátur non minus sexagínta annórum, quæ fúerit uníus viri uxor, in opéribus bonis testimónium habens, si fílios educávit, si hospítio recépit, si sanctórum pedes lavit, si tribulatiónem patiéntibus subministrávit, si omne opus bonum subsecúta est.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio5

Latin

Unde et illi qui deórum suórum adultéria et probra venerántur, cælibátus et viduitátis statuére pœnas; ut, ǽmuli críminum, mulctárent stúdia virtútum, spécie quidem qua fœcunditátem quǽrerent, sed stúdio quo propósitum castitátis abolérent. Nam conféctis et miles stipéndiis arma depónit, et relícto offício quod gerébat, ad própria veteránus rura dimíttitur; ut et ipse exércitæ labóribus vitæ réquiem consequátur et álios spes futúræ quiétis subeúndis fáciat opéribus promptióres. Agrícola quoque matúrior torquéndam áliis stivam commíttit, et juveníli gravátus ópere, providéntiam curæ senílis explórat: vitem facílius tondére quam prémere, ut juvenescéntem luxúriam réprimat, et adolescéntem lascíviam falce succídat; parcórum quamdam pártuum castitátem docens étiam in vítibus expeténdam.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory4

Latin

R Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam:

Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

V Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.

R Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory Breve Sexta

Latin

R.br. Adjuvábit eam Deus vultu suo, * Allelúja, allelúja.

R Adjuvábit eam Deus vultu suo, * Allelúja, allelúja.

V Deus in médio ejus, non commovébitur.

R Allelúja, allelúja.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

R Adjuvábit eam Deus vultu suo, * Allelúja, allelúja.

Polski

Translation not available for this section.

Versum 0

Latin

V Ora pro nobis, beáta N..

R Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

Polski

Translation not available for this section.

Ant Matutinum2

Latin

Læva ejus * sub cápite meo, et déxtera illíus amplexábitur me.;;18

Polski

Translation not available for this section.

Responsory Breve Tertia

Latin

R.br. Spécie tua * Et pulchritúdine tua.

R Spécie tua * Et pulchritúdine tua.

V Inténde, próspere procéde, et regna.

R Et pulchritúdine tua.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

R Spécie tua * Et pulchritúdine tua.

Polski

Translation not available for this section.

GradualeP

Latin

Allelúja, allelúja.

Ps 44:5

Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde et regna. Allelúja.

V Propter veritátem et mansuetúdinem et justítiam: et dedúcet te mirabíliter déxtera tua. Allelúja.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory Breve Sexta

Latin

R.br. Adjuvábit eam * Deus vultu suo.

R Adjuvábit eam * Deus vultu suo.

V Deus in médio ejus, non commovébitur.

R Deus vultu suo.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

R Adjuvábit eam * Deus vultu suo.

Polski

Translation not available for this section.

Lectio7

Latin

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Matt 13:44-52

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Simile est regnum cælórum thesáuro abscóndito in agro. Et réliqua.

Homilía sancti Gregórii Papæ

Homilia 11 in Evangelia

Cælórum regnum, fratres caríssimi, idcírco terrénis rebus símile dícitur, ut, ex his quæ ánimus novit, surgat ad incógnita, quæ non novit: quátenus exémplo visibílium se ad invisibília rápiat, et, per ea quæ usu dídicit quasi confricátus incaléscat; ut per hoc, quod scit notum dilígere, discat et incógnita amáre. Ecce enim cælórum regnum thesáuro abscóndito in agro comparátur; quem, qui invénit homo, abscóndit, et præ gáudio illíus vadit, et vendit univérsa quæ habet, et emit agrum illum.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory3

Latin

R Spécie tua et pulchritúdine tua

Inténde, próspere procéde, et regna.

V Diffúsa est grátia in lábiis tuis, proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

R Inténde, próspere procéde, et regna.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

R Inténde, próspere procéde, et regna.

Polski

Translation not available for this section.

HymnusM Matutinum

Latin

V Vírginis Proles, Opiféxque Matris,

Virgo quem gessit, peperítque Virgo:

Vírginis festum cánimus trophǽum

Accipe votum.

Hæc tua Virgo dúplici beáta

Sorte, dum gestit frágilem domáre

Córporis sexum, dómuit cruéntum

Corpóre sæclum.

Unde nec mortem, nec amíca mortis

Sæva pœnárum génera pavéscens,

Sánguine fuso méruit sacrátum

Scándere cælum.

Hujus obténtu, Deus alme, nostris

Parce jam culpis, vítia remíttens,

Quo tibi puri resonémus almum

Péctoris hymnum.

Glória Patri genitǽque Proli,

Et tibi compar utriúsque semper

Spíritus alme, Deus unus, omni

Témpore sæcli.

Amen.

Polski

Translation not available for this section.

Responsory Breve Nona

Latin

R.br. Elégit eam Deus, * Et præelégit eam.

R Elégit eam Deus, * Et præelégit eam.

V In tabernáculo suo habitáre facit eam.

R Et præelégit eam.

V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.

R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

R Elégit eam Deus, * Et præelégit eam.

Polski

Translation not available for this section.

Invit

Latin

Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ N..

Polski

Translation not available for this section.

Lectio2

Latin

Prov 31:18-24

18 Gustávit, et vidit quia bona est negotiátio ejus; non extinguétur in nocte lucérna ejus.

19 Manum suam misit ad fórtia, et dígiti ejus apprehendérunt fusum.

20 Manum suam apéruit ínopi, et palmas suas exténdit ad páuperem.

21 Non timébit dómui suæ a frigóribus nivis; omnes enim doméstici ejus vestíti sunt duplícibus.

22 Stragulátam vestem fecit sibi; byssus et púrpura induméntum ejus.

23 Nóbilis in portis vir ejus, quando séderit cum senatóribus terræ.

24 Síndonem fecit, et véndidit, et cíngulum trádidit Chananǽo.

Polski

Translation not available for this section.

Ant Matutinum

Latin

O quam pulchra * est casta generátio cum claritáte!;;8

Ante torum * hujus Vírginis frequentáte nobis dúlcia cántica drámatis.;;18

Revértere, * revértere, Sunamítis; revértere, ut intueámur te.;;23

Spécie tua * et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.;;44

Adjuvábit eam * Deus vultu suo: Deus in médio ejus, non commovébitur.;;45

Aquæ multæ * non potuérunt exstínguere caritátem.;;47

Nigra sum, * sed formósa, fíliæ Jerúsalem; ídeo diléxit me Rex, et introdúxit me in cubículum suum.;;95

Trahe me post te, * in odórem currémus unguentórum tuórum: óleum effúsum nomen tuum.;;96

Veni, Sponsa Christi, * áccipe corónam, quam tibi Dóminus præparávit in ætérnum.;;97

Polski

Translation not available for this section.

Lectio8

Latin

Qua in re hoc quoque notándum est, quod invéntus thesáurus abscónditur, ut servétur: quia stúdium cæléstis desidérii a malígnis spirítibus custodíre non súfficit, qui hoc ab humánis láudibus non abscóndit. In præsénti étenim vita, quasi in via sumus, qua ad pátriam pérgimus. Malígni autem spíritus iter nostrum quasi quidam latrúnculi óbsident. Deprædári ergo desíderat, qui thesáurum públice portat in via. Hoc autem dico, non ut próximi ópera nostra bona non vídeant, cum scriptum sit: Vídeant ópera vestra bona, et gloríficent Patrem vestrum qui in cælis est; sed, ut per hoc quod ágimus, laudes extérius non quærámus. Sic autem sit opus in público, quátenus inténtio máneat in occúlto; ut, et de bono ópere próximis præbeámus exémplum, et tamen per intentiónem, qua Deo soli placére quǽrimus, semper optémus secrétum.

Polski

Translation not available for this section.

Decem Præcepta Dei

Latin

Ego sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Aegýpti, de domo servitútis.

1. Non habébis deos aliénos coram me. Non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem eorum, quae sunt in caelo desuper et quae in terra deorsum et quae in aquis sub terra. Non adorabis ea neque coles.

2. Non assúmes nomen Dómini Dei tui in vanum.

3. Meménto, ut diem sábbati sanctífices.

4. Honóra patrem tuum et matrem tuam.

5. Non occídes.

6. Non moechaberis.

7. Non furtum fácies.

8. Non loquéris contra próximum tuum falsum testimónium.

9. Non concupísces uxórem próximi tui.

10. Non concupísces domum próximi tui, non servum, non ancíllam, non bovem, non ásinum nec ómnia quae illíus sunt.

Polski

Jam jest Pan Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

1. Nie będziesz miał cudzych bogów przede mną.

2. Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno.

3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.

4. Czcij ojca swego i matkę swoją.

5. Nie zabijaj.

6. Nie cudzołóż.

7. Nie kradnij.

8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.

9. Nie pożądaj żony bliźniego swego.

10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

Præcepta Ecclesiæ Catholicæ

Latin

Praecepta Ecclesiae, quae omnes fideles Catholici servare tenentur:

1. Missam in Dóminicis diébusque festis de præcépto íntegram áudias.

2. Per dies iussos ieiúniis et abstinéntiis insérvias.

3. Peccáta tua própria saltem semel in anno proprio sacerdóti confiteáris.

4. Sanctíssimam Eucharístiam saltem per tempus Paschále suscípias.

5. Ecclésiae necessitátibus pro víribus subvénias.

6. In grádibus a lege Ecclésiæ prohibítis ne núbas.

Polski

Przykazania Kościelne, których wszyscy wierni katoliccy są zobowiązani przestrzegać:

1. We Mszy świętej w niedziele i nakazane święta uczestniczyć.

2. Przestrzegać dni postu i wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych.

3. Przynajmniej raz w roku się wyspowiadać.

4. W czasie wielkanocnym Komunię świętą przyjąć.

5. Na potrzeby Kościoła według swoich możliwości łożyć.

6. W zakazanych stopniach pokrewieństwa nie zawierać małżeństwa.

Actus Contritionis

Latin

Actus Contritionis — a fidelibus recitandus.

Deus meus, ex toto corde paenitet me ómnium meórum peccatórum, eaque detéstor, quia peccándo, non solum poenas a Te iuste statútas promeritus sum, sed praesértim quia offéndi Te, súmmum bonum, ac dignum qui super ómnia diligáris. Ideo fírmiter propóno, adiuvánte grátia Tua, de cétero me non peccatúrum peccandíque occasiónes próximas fugitúrum. Amen.

Polski

Akt żalu — do odmówienia przez wiernych.

Boże mój, z całego serca żałuję za wszystkie moje grzechy, bo zasłużyłem przez nie na Twoje kary, a przede wszystkim dlatego, że Cię obraziłem, nieskończone Dobro, godne miłości nade wszystko. Postanawiam mocno, przy pomocy Twojej łaski, więcej nie grzeszyć i unikać okazji do grzechu. Amen.

Daily Mass Audio

S. Mariæ Magdalenæ Pœnitentis