Crucifix logo TRIDENTINE

Daily Mass Audio

Listen to the Traditional Latin Mass (1962 Missale Romanum) in Latin — read aloud section by section.

Sabbato infra Hebdomadam II in Quadragesima

2026-03-07
III classis
Ready
Prayers at the Foot of the Altar
Latin
Prayers at the Foot of the Altar
Sacerdos paratus cum ingreditur ad Altare, facta illi debita reverentia, signat se signo crucis a fronte ad pectus, et clara voce dicit:
V In nómine Patris, ✝ et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
In Missis Defunctorum, et in Missis de Tempore a Dominica Passionis usque ad Sabbatum sanctum exclusive, omittitur Psalmus Júdica me, Deus, cum Glória Patri, et repetitione Antiphonæ, sed dicto In nómine Patris, Introíbo, et Adjutórium, fit conféssio, ut sequitur:
Deinde, junctis manibus ante pectus, incipit Antiphonam:
S Introíbo ad altáre Dei.
M Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
Postea alternatim cum Ministris dicit sequentem:
Ps. 42, 1-5
S Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
S Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sacerdos repetit Antiphonam:
S Introíbo ad altáre Dei.
M Ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
Signat se, dicens:
V Adjutórium nostrum ✝ in nómine Dómini.
R Qui fecit cælum et terram.
Deinde junctis manibus profunde inclinatus facit Confessionem.
V Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: (Percutit sibi pectus ter, dicens:) mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
M Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.
Sacerdos dicit:
S Amen.
et erigit se. Deinde Ministri repetunt Confessionem: et ubi a Sacerdote dicebatur vobis, fratres, et vos, fratres, a Ministris dicitur tibi, pater, et te, pater.
M Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Postea Sacerdos, junctis manibus, facit absolutionem, dicens:
S Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
R Amen.
Signat se signo crucis, dicens:
S Indulgéntiam, ✝ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
R Amen.
Et inclinatus prosequitur:
V Deus, tu convérsus vivificábis nos.
R Et plebs tua lætábitur in te.
V Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
R Et salutáre tuum da nobis.
V Dómine, exáudi oratiónem meam.
R Et clamor meus ad te véniat.
V Dóminus vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
Et extendens ac jungens manus, clara voce dicit:
V Orémus, (ei ascendens ad Altare, dicit secreto: )
V Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Deinde, manibus junctis super Altare, inclinatus dicit:
V Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, (Osculatur Altare in medio) quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Magyar
Prayers at the Foot of the Altar
A pap meghajol az oltár lábánál, és keresztet vet:
V Az Atya, ✝ a Fiú és a Szentlélek nevében. Ámen.
Gyászmiséken és Feketevasárnaptól Nagyszombatig ez a zsoltár elmarad
Kezeit összetéve elkezdi az antifónát:
P Bemegyek az Isten oltárához.
M Az Istenhez, ki megvidámítja ifjúságomat.
A pap a ministránssal felváltva mondja a zsoltárt, kifejezve bizalmát hogy az áldozat oltárához járulhat.
Zsolt 42, 1-5
P Ítélj meg engem, Isten, és határozd el ügyemet az istentelen nemzetség ellen, a gonosz és álnok embertől ments meg engem;
M mert te vagy, Isten, az én erősségem. Miért vetettél meg engem? És miért járok szomorúan, midőn engem az ellenség sanyargat?
P Bocsásd ki világosságodat és igazságodat, azok elvezetnek engem és elvisznek a te szent hegyedre és hajlékidba.
M És bemegyek az Isten oltárához, az Istenhez, ki megvidámítja ifjúságomat; hálát adok neked a citarán, ó Isten, én Istenem!
P Miért vagy szomorú, én lelkem, és miért háborgatsz engem?
M Bízzál az Istenben, mert még hálát fogok adni neki, ő orcám szabadítója és az én Istenem.
P Dicsőség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
M Miképpen kezdetben vala, most * és mindörökkön-örökké. Ámen.
A pap megismétli az antifónát:
P Bemegyek az Isten oltárához.
M Az Istenhez, ki megvidámítja ifjúságomat.
A pap keresztet vet:
P Segítségünk ✝ az Úr nevében.
S Aki az eget és a földet alkotta.
Kezeit összetéve, alázattal meghajolva mondja a bánatimát:
V Gyónom a mindenható Istennek, a boldogságos mindenkor szeplőtelen Szűz Máriának, Szent Mihály arkangyalnak, Keresztelő szent Jánosnak, Szent Péter és Pál apostoloknak, nektek testvérek és minden szenteknek: hogy sokat vétkeztem gondolattal, szóval és cselekedettel. Én vétkem, én vétkem, én igen nagy vétkem. Kérem ezért a Boldogságos mindenkor szeplőtelen Szűz Máriát, Szent Mihály arkangyalt, Keresztelő szent Jánost, Szent Péter és Pál apostolokat, titeket testvérek és minden szenteket: imádkozzanak érettem Urunknál, Istenünknél.
x!M. Irgalmazzon neked a mindenható Isten, bocsássa meg vétkeidet és vezessen téged az örök életre.
x!!A pap válaszol:
x!S. Ámen.
x!!A ministráns mondja a bánatimát.
x!M. Gyónom a mindenható Istennek, a boldogságos mindenkor szeplőtelen Szűz Máriának, Szent Mihály arkangyalnak, Keresztelő szent Jánosnak, Szent Péter és Pál apostoloknak, neked atyám és minden szenteknek: hogy sokat vétkeztem gondolattal, szóval és cselekedettel. Én vétkem, én vétkem, én igen nagy vétkem. Kérem ezért a Boldogságos mindenkor szeplőtelen Szűz Máriát, Szent Mihály arkangyalt, Keresztelő szent Jánost, Szent Péter és Pál apostolokat, téged atyám és minden szenteket: imádkozzatok érettem Urunknál, Istenünknél.
A pap összetett kezekkel mondja:
P Irgalmazzon nekünk a mindenható Isten bocsássa meg vétkeinket és vezessen minket az örök életre.
M Ámen.
P Vétkeink elengedését, ✝ feloldozását és bocsánatát adja meg nekünk~
a mindenható irgalmas Isten.
S Ámen.
Meghajolva folytatja:
P Urunk, ha felénk fordulsz, újjáéledünk.
M A Te néped vagyunk, benned örvendezünk.
P Urunk, mutasd meg nekünk irgalmasságodat.
M És add meg nekünk az üdvösséget.
P Uram, hallgasd meg könyörgésemet.
M És kiáltásom jusson eléd.
P Az Úr legyen veletek.
M És a te lelkeddel.
Kitárva majd összetéve kezeit a pap hallhatóan mondja: Könyörögjünk. majd csendben folytatja:
V Könyörögjünk.
V Kérünk Urunk, szabadíts meg bűneinktől, hogy a szentek szentjébe tiszta szívvel léphessünk Krisztus, a mi Urunk által. Ámen.
Kezeit összetéve meghajol az oltár előtt:
V Szentjeidnek érdemeire, akiknek ereklyéi itt vannak, és minden szentekére kérünk téged, Urunk, bocsásd meg kegyesen minden bűnömet. Ámen.
Introitus (Introit)
Latin
Ps 18:8.
V Lex Dómini irreprehensíbilis, convértens ánimas: testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.
Ps 18:2
Cœli enárrant glóriam Dei: et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.
V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
V Lex Dómini irreprehensíbilis, convértens ánimas: testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.
Magyar

Translation not available for this section.

Kyrie
Latin
S Kýrie, eléison.
M Kýrie, eléison.
S Kýrie, eléison.
M Christe, eléison.
S Christe, eléison.
M Christe, eléison.
S Kýrie, eléison.
M Kýrie, eléison.
S Kýrie, eléison.
Magyar
S Kýrie, eléison.
M Kýrie, eléison.
S Kýrie, eléison.
M Christe, eléison.
S Christe, eléison.
M Christe, eléison.
S Kýrie, eléison.
M Kýrie, eléison.
S Kýrie, eléison.
Oratio (Collect)
Latin
Da, quǽsumus, Dómine, nostris efféctum jejúniis salutárem: ut castigátio carnis assúmpta, ad nostrárum vegetatiónem tránseat animárum.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Magyar

Translation not available for this section.

Lectio (Epistle)
Latin
Léctio libri Genesis
Gen 27:6-40
In diébus illis: Dixit Rebécca fílio suo Jacob: Audívi patrem tuum loquéntem cum Esau fratre tuo, et dicéntem ei: Affer mihi de venatióne tua, et fac cibos, ut cómedam et benedícam tibi coram Dómino, ántequam móriar. Nunc ergo, fili mi, acquiésce consíliis meis: et pergens ad gregem, affer mihi duos hædos óptimos, ut fáciam ex eis escas patri tuo, quibus libénter véscitur: quas cum intúleris et coméderit, benedícat tibi, priúsquam moriátur. Cui ille respóndit: Nosti, quod Esau, frater meus, homo pilósus sit, et ego lenis: si attrectáverit me pater meus et sénserit, tímeo, ne putet me sibi voluísse illúdere, et indúcam super me maledictiónem pro benedictióne. Ad quem mater: In me sit, ait, ista maledíctio, fili mi: tantum audi vocem meam, et pergens affer quæ dixi. Abiit, et áttulit, dedítque matri. Parávit illa cibos, sicut velle nóverat patrem illíus. Et véstibus Esau valde bonis, quas apud se habébat domi, índuit eum: pelliculásque hædórum circúmdedit mánibus, et colli nuda protéxit. Dedítque pulméntum, et panes, quos cóxerat, trádidit. Quibus illátis, dixit: Pater mi! At ille respóndit: Audio. Quis es tu, fili mi? Dixítque Jacob: Ego sum primogénitus tuus Esau: feci, sicut præcepísti mihi: surge, sede, et cómede de venatióne mea, ut benedícat mihi ánima tua. Rursúmque Isaac ad fílium suum: Quómodo, inquit, tam cito inveníre potuísti, fili mi? Qui respóndit: Volúntas Dei fuit, ut cito occúrreret mihi quod volébam. Dixítque Isaac: Accéde huc, ut tangam te, fili mi, et probem, utrum tu sis fílius meus Esau, an non. Accéssit ille ad patrem, et palpáto eo, dixit Isaac: Vox quidem vox Jacob est, sed manus manus sunt Esau. Et non cognóvit eum, quia pilósæ manus similitúdinem majóris exprésserant. Benedícens ergo illi, ait: Tu es fílius meus Esau? Respóndit: Ego sum. At ille: Affer mihi, inquit, cibos de venatióne tua, fili mi, ut benedícat tibi ánima mea. Quos cum oblátos comedísset, óbtulit ei étiam vinum. Quo hausto, dixit ad eum: Accéde ad me, et da mihi ósculum, fili mi. Accéssit, et osculátus est eum. Statímque ut sensit vestimentórum illíus fragrántiam, benedícens illi, ait: Ecce, odor fílii mei sicut odor agri pleni, cui benedíxit Dóminus. Det tibi Deus de rore cœli, et de pinguédine terræ abundántiam fruménti et vini. Et sérviant tibi pópuli, et adorent te tribus: esto dóminus fratrum tuórum, et incurvéntur ante te fílii matris tuæ. Qui male díxerit tibi, sit ille maledíctus: et qui benedíxerit tibi, benedictiónibus repleátur. Vix Isaac sermónem impléverat, et egrésso Jacob foras, venit Esau, coctósque de venatióne cibos íntulit patri, dicens: Surge, pater mi, et cómede de venatióne fílii tui, ut benedícat mihi ánima tua. Dixítque illi Isaac: Quis enim es tu? Qui respóndit: Ego sum fílius tuus primogénitus Esau. Expávit Isaac stupóre veheménti, et ultra quam credi potest, admírans, ait: Quis ígitur ille est, qui dudum captam venatiónem áttulit mihi, et comédi ex ómnibus, priúsquam tu veníres? Benedixíque ei, et erit benedíctus. Audítis Esau sermónibus patris, irrúgiit clamóre magno, et consternátus, ait: Bénedic étiam et mihi, pater mi. Qui ait: Venit germánus tuus fraudulénter, et accépit benedictiónem tuam. At ille subjunxit: Juste vocátum est nomen ejus Jacob: supplantávit enim me en áltera vice: primogénita mea ante tulit, et nunc secúndo surrípuit benedictiónem meam. Rursúmque ad patrem: Numquid non reservásti, ait, et mihi benedictiónem? Respóndit Isaac: Dóminum tuum illum constítui, et omnes fratres ejus servitúti illíus subjugávi: fruménto et vino stabilívi eum, et tibi post hæc, fili mi, ultra quid fáciam? Cui Esau: Num unam, inquit, tantum benedictiónem habes, pater? mihi quoque óbsecro ut benedícas. Cumque ejulátu magno fleret, motus Isaac, dixit ad eum: In pinguédine terræ, et in rore cœli désuper erit benedíctio tua.
Magyar
Olvasmány Mózes első könyvéből
Ter 27:6-40
V Rebekka akkor így szólt fiához, Jákobhoz. „Éppen most hallottam, hogy atyád mondta bátyádnak, Ézsaunak: Szerezz vadat és készítsd el ízletesen, majd eszem belőle és megáldalak az Úr színe előtt, mielőtt meghalok. Most tehát, fiam, hallgass rám, arra, amit mondok neked. Menj ki gyorsan a nyájhoz és hozz onnan két szép kecskegidát! Én elkészítem atyádnak ízletesen, ahogy szereti. Te beviszed atyádnak, hogy megegye és megáldjon, mielőtt meghal.” Jákob ezt válaszolta anyjának, Rebekkának: „De bátyám, Ézsau, szőrös férfi, én pedig sima vagyok. Hátha megtapogat atyám. Akkor olyan leszek a szemében, mint aki tréfát űz vele, s átka ér áldása helyett.” De anyja megnyugtatta: „Az átok, ami neked szól, érjen engem! Hallgass csak rám, menj és hozd ide nekem!” Elment hát, elhozta és odaadta anyjának. Anyja pedig elkészítette ízletesen, ahogy atyja szereti. Rebekka ezután elővette idősebb fiának, Ézsaunak legjobb ruháját, ami nála volt a házban, s ráadta fiatalabb fiára, Jákobra. A kecskegidák bőrével pedig befödte karját és sima nyakát. Azután kezébe adta fiának, Jákobnak az ízletes ételt és a kenyeret, amit készített. Ez így ment be atyjához és megszólította: „Atyám!” „Itt vagyok” - válaszolta. „Ki vagy te, fiam?” Jákob ezt mondta atyjának: „Ézsau vagyok, elsőszülötted. Megtettem, amit parancsoltál. Ülj fel tehát és egyél a vadból, hogy megáldjon a lelked.” Izsák megkérdezte fiát: „Hogyan találtál valamit ilyen gyorsan, fiam?” „Az Úr, a te Istened hozta utamba” - válaszolta. Izsák így szólt Jákobhoz: „Lépj közelebb, hogy megtapogassalak fiam, valóban a fiam, Ézsau vagy-e vagy sem.” Jákob odalépett atyjához, Izsákhoz, az megtapogatta, és mondta: „A hang Jákob hangja, de a kar Ézsau karja.” Nem ismerte fel, mivel a karja szőrös volt, mint bátyjának, Ézsaunak a karja. Ezért ráadta áldását. Megkérdezte: „Valóban te vagy hát a fiam, Ézsau?””Az vagyok” - válaszolta. „Tedd akkor elém - mondta -, hadd egyem fiamnak zsákmányából, hogy lelkem megáldjon.” Eléje tette és evett. Aztán bort hozott neki, és ő ivott. Majd atyja, Izsák így szólt hozzá: „Gyere közelebb, és csókolj meg, fiam!” Odalépett hozzá és megcsókolta. Amikor megérezte ruhája illatát, e szavakkal áldotta meg: „Lám, fiam illata olyan, mint a termékeny föld illata, amit az Úr megáldott. - Isten adjon neked az ég harmatából és a föld kövérségéből búzát és bort bőségben. - Népek szolgáljanak neked és nemzetek hódoljanak előtted. Légy ura testvéreidnek, s hajoljanak meg előtted anyád fiai. - Legyen átkozott, aki átkoz, és áldott, aki áld téged.” Amikor Izsák épp befejezte Jákob megáldását és Jákob kijött atyjától, bátyja, Ézsau hazaérkezett a vadászatból. Ő is ízletes ételt készített, bevitte apjának és azt mondta: „Ülj fel atyám, és egyél fiad vadászatából, hogy megáldjon a lelked.” Atyja, Izsák így szólt: „Ki vagy te?” „Elsőszülötted, Ézsau vagyok” - felelte. Erre Izsák szerfölött megijedt és azt kérdezte: „Ki volt akkor az, aki elejtett egy vadat és behozta nekem? Én jóhiszeműen ettem belőle, mielőtt jöttél volna és megáldottam. Áldott is marad.” Amikor Ézsau apja szavát hallotta, hangosan, elkeseredve felkiáltott és ezt mondta apjának: „Áldj meg engem is, atyám!” Az így válaszolt: „Öcséd csellel jött és elvitte áldásodat.” Erre így szólt: „Joggal nevezték Jákobnak. Már kétszer becsapott. Elvette elsőszülöttségi jogomat és most az áldást is elvitte tőlem.” Majd megkérdezte: „Számomra nem tartogattál áldást, atyám?” Izsák e szavakkal felelt: „Nézd, úrrá tettem fölötted és minden testvérét szolgául adtam neki. Elláttam búzával és borral. Mit tehetek még érted, fiam?” Ézsau így szólt apjához: „Csak egy áldásod van-e atyám? Áldj meg, atyám!” Izsák hallgatott, mire Ézsau elkezdett hangosan sírni. Apja felelt Ézsaunak és így szólt: „Nézd, lakóhelyed messze lesz a termékeny földtől és messze az ég harmatától. Kardodból kell élned és testvérednek kell szolgálnod. De ha rugdalódzol, lerázod igáját magadról.
Graduale & Tractus
Latin
Ps 91:2-3
Bonum est confitéri Dómino: et psállere nómini tuo, Altíssime.
V Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem.
Magyar

Translation not available for this section.

Evangelium (Gospel)
Latin
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam
Luc 15:11-32
In illo témpore: Dixit Jesus pharisǽis et scribis parábolam istam: Homo quidam hábuit duos fílios, et dixit adolescéntior ex illis patri: Pater, da mihi portiónem substántiæ, quæ me contíngit. Et divísit illis substántiam. Et non post multos dies, congregátis ómnibus, adolescéntior fílius péregre proféctus est in regiónem longínquam, et ibi dissipávit substántiam suam vivéndo luxurióse. Et postquam ómnia consummásset, facta est fames válida in regióne illa, et ipse cœpit egére. Et ábiit, et adhǽsit uni cívium regiónis illíus. Et misit illum in villam suam, ut pásceret porcos. Et cupiébat implére ventrem suum de síliquis, quas porci manducábant: et nemo illi dabat. In se autem revérsus, dixit: Quanti mercenárii in domo patris mei abúndant pánibus, ego autem hic fame péreo? Surgam, et ibo ad patrem meum, et dicam ei: Pater, peccávi in cœlum et coram te: jam non sum dignus vocári fílius tuus: fac me sicut unum de mercenáriis tuis. Et surgens venit ad patrem suum. Cum autem adhuc longe esset, vidit illum pater ipsíus, et misericórdia motus est, et accúrrens cécidit super collum ejus, et osculátus est eum. Dixítque ei fílius: Pater, peccávi in cœlum et coram te, jam non sum dignus vocári fílius tuus. Dixit autem pater ad servos suos: Cito proférte stolam primam, et indúite illum, et date ánnulum in manum ejus, et calceaménta in pedes ejus: et addúcite vítulum saginátum et occídite, et manducémus et epulémur, quia hic fílius meus mórtuus erat, et revíxit: períerat, et invéntus est. Et cœpérunt epulári. Erat autem fílius ejus sénior in agro: et cum veníret, et appropinquáret dómui, audívit symphóniam et chorum: et vocávit unum de servis, et interrogávit, quid hæc essent. Isque dixit illi: Frater tuus venit, et occídit pater tuus vítulum saginátum, quia salvum illum recépit. Indignátus est autem, et nolébat introíre. Pater ergo illíus egréssus, cœpit rogáre illum. At ille respóndens, dixit patri suo: Ecce, tot annis sérvio tibi, et numquam mandátum tuum præterívi, et numquam dedísti mihi hædum, ut cum amícis meis epulárer: sed postquam fílius tuus hic, qui devorávit substántiam suam cum meretrícibus, venit, occidísti illi vítulum saginátum. At ipse dixit illi: Fili, tu semper mecum es, et ómnia mea tua sunt: epulári autem et gaudére oportébat, quia frater tuus hic mórtuus erat, et revíxit: períerat, et invéntus est.
Magyar
Evangélium ✝ szent Lukács Evangélista kőnyvéből
Lk 15:11-32
V Majd így folytatta: „Egy embernek volt két fia. A fiatalabbik egyszer így szólt apjához: Apám, add ki nekem az örökség rám eső részét! Erre szétosztotta köztük vagyonát. Nem sokkal ezután a fiatalabbik összeszedte mindenét és elment egy távoli országba. Ott léha életet élve eltékozolta vagyonát. Amikor már mindenét elpazarolta, az országban nagy éhínség támadt, s nélkülözni kezdett. Erre elment és elszegődött egy ottani gazdához. Az kiküldte a tanyájára a sertéseket őrizni. Örült volna, ha éhségét azzal az eledellel csillapíthatta volna, amit a sertések ettek, de még abból sem adtak neki. Ekkor magába szállt: Apám házában a sok napszámos bővelkedik kenyérben - mondta -, én meg éhen halok itt. Útra kelek, hazamegyek apámhoz és megvallom: Apám, vétkeztem az ég ellen és teellened. Arra, hogy fiadnak nevezz, már nem vagyok méltó, csak béreseid közé fogadj be. Csakugyan útra kelt és visszatért apjához. Apja már messziről meglátta és megesett rajta a szíve. Eléje sietett, a nyakába borult és megcsókolta. Erre a fiú megszólalt: Apám, vétkeztem az ég ellen és teellened. Már nem vagyok méltó arra, hogy fiadnak nevezz. Az apa odaszólt a szolgáknak: Hozzátok hamar a legdrágább ruhát és adjátok rá. Az ujjára húzzatok gyűrűt, és a lábára sarut. Vezessétek elő a hizlalt borjút, és vágjátok le. Együnk és vigadjunk, hisz fiam halott volt és életre kelt, elveszett és megkerült. Erre vigadozni kezdtek. Az idősebbik fiú kint volt a mezőn. Amikor hazatérőben közeledett a házhoz, meghallotta a zeneszót és a táncot. Szólt az egyik szolgának és megkérdezte, mi történt. Megjött az öcséd, és apád levágta a hizlalt borjút, hogy egészségben előkerült - felelte. Erre ő megharagudott, és nem akart bemenni. Ezért az apja kijött és kérlelte. De ő szemére vetette apjának: Látod, én annyi éve szolgálok neked és egyszer sem szegtem meg parancsodat. És nekem még egy gödölyét sem adtál soha, hogy egyet mulathassak a barátaimmal. Most meg, hogy ez a fiad megjött, aki vagyonodat rossz nőkre pazarolta, hizlalt borjút vágattál le neki. - Az mondta neki: Fiam, te mindig itt vagy velem, és mindenem a tied. S illett vigadnunk és örülnünk, mert ez az öcséd halott volt és életre kelt, elveszett és megkerült.”
Offertorium (Offertory)
Latin
Ps 12:4-5
Illúmina óculos meos, ne umquam obdórmiam in morte: ne quando dicat inimícus meus: Præválui advérsus eum.
Magyar

Translation not available for this section.

Offertory Prayers
Latin
Offertory Prayers
Deinde osculatur Altare, et versus ad populum, dicit:
V Dóminus vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
Postea dicit: Orémus, et Offertorium.
V Orémus.
Quo dicto, si est Missa sollemnis, Diaconus porrigit Celebranti Patenam cum Hostia: si privata, Sacerdos ipse accipit Patenam cum Hostia, quam offerens, dicit:
V Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Deinde faciens crucem cum eadem Patena, deponit Hostiam super Corporale. Diaconus ministrat vinum, Subdiaconus aquam in Calice: vel si privata est Missa, utrumque infundit Sacerdos, et aquam miscendam in Calice benedicit signo crucis, dicens:
V Deus, ✝ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
In Missis Defunctorum dicitur prædicta Oratio: sed aqua non benedicitur.
Postea accipit Calicem, et offert dicens:
V Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ majestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Deinde facit signum crucis cum Calice, et illum ponit super Corporale, et Palla cooperit: tum, junctis manibus super Altare, aliquantulum inclinatus, dicit:
V In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Erectus expandit manus, easque in altum porrectas jungens, elevátis ad cælum oculis et statim demissis, dicit:
V Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: (Benedicit Oblata, prosequendo:) et béne ✝ dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Postea, si sollemniter celebrat, benedicit incensum, dicens:
V Per intercessiónem beáti Michaélis Archángeli, stantis a dextris altáris incénsi, et ómnium electórum suórum, incénsum istud dignétur Dóminus bene ✝ dícere, et in odórem suavitátis accípere. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Et, accepto thuribulo a Diacono, incensat Oblata, modo in Rubricis generalibus præscripto, dicens:
V Incénsum istud a te benedíctum ascéndat ad te, Dómine: et descéndat super nos misericórdia tua.
Deinde incensat Altare, dicens:
Ps. 140, 2-4
V Dirigátur, Dómine, orátio mea, sicut incénsum, in conspéctu tuo: elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo, et óstium circumstántiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ, ad excusándas excusatiónes in peccátis.
Dum reddit thuribulum Diacono, dicit:
V Accéndat in nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ caritátis. Amen.
Postea incensatur Sacerdos a Diacono, deinde alii per ordinem.
Sacerdos lavat manus, dicens:
Ps. 25, 6-12
V Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deinde, aliquantulum inclinatus in medio Altaris, junctis manibus super eo, dicit:
V Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Jesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Joannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Postea osculatur Altare, et versus ad populum extendens, et jungens manus, voce paululum elevata, dicit:
S Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Minister, seu circumstantes respondent: alioquin ipsemet Sacerdos:
M Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis (vel meis) ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
Sacerdos submissa voce dicit:
S Amen.
Deinde, manibus extensis, absolute sine Orémus subjungit Orationes secretas.
Secreta
Magyar
Offertory Prayers
A pap megcsókolja az oltárt és a hívek felé fordulva mondja:
P Az Úr legyen veletek.
M És a te lelkeddel.
V Könyörögjünk.
V Fogadd el, szent Atya, mindenható örök Isten, ezt a szeplőtelen áldozatot, melyet én méltatlan szolgád neked, élő és igaz Istenemnek felajánlok számtalan bűnömért, sértésemért és hanyagságomért; felajánlom mindazokért akik itt velünk vannak, és minden keresztény hívőért, élőkért és holtakért: szolgálja az én üdvösségemet és az ő üdvösségüket az örök életre. Ámen.
V Isten, ki az emberi természetet a maga méltóságában csodálatos módon megteremtetted és még csodálatosabb módon megújítottad, add hogy ennek a víznek és bornak misztériuma által a te Fiadnak, a mi Urunk Jézus Krisztusnak istenségében részesülhessünk aki kegyesen a mi emberi természetünk részese lett. Ki veled él és uralkodik a Szentlélekkel együtt, Isten, mindörökkön-örökké. Ámen.
Gyászmisékben nincs keresztvetés.
Ezután a pap veszi a kelyhet:
V Felajánljuk Neked Urunk az üdvösség kelyhét és kérjük irgalmadat, hogy üdvösségünkért és az egész világ üdvösségéért édes illattal szálljon fel Isteni fölséged színe elé. Ámen.
V Alázatos lelkünkkel és törődött szívünkkel fogadj el minket, Urunk, és úgy szálljon ma eléd áldozatunk, hogy tessék neked Úristen.
V Jöjj megszentelő, mindenható örök Isten, és áldd ✝ meg a te szent nevednek készített áldozatot.
Nagymisén a pap megáldja a tömjént:
V Szent Mihály főangyalnak, aki ott áll a tömjénoltár jobb oldalán és minden választottadnak közbenjárására, kegyeskedjél, Urunk, ezt a tömjént ✝ megáldani és kellemes illatként elfogadni. Krisztus, a mi Urunk által. Ámen.
V Ez az általad megáldott tömjénfüst szálljon fel hozzád, Urunk, és szálljon le ránk a te irgalmad.
Ezután megtömjénezi az oltárt és közben mondja:
Zsolt 140, 2-4
V Szálljon illatáldozatként színed elé imádságom, Uram, s kezem felemelése legyen olyan, mint az esti áldozat. Tégy, Uram, lakatot a számra, reteszt ajkam ajtajára, hogy ne térjen szívem gonoszságra és mentegetvén ne mentegessem bűnömet.
Visszaadja a tömjénezőt a diakónusnak és közben mondja:
V Gyújtsa fel bennünk az Úr az ő szeretetének tüzét s az örök szeretet lángját. Ámen.
A diakónus megtömjénezi a papot, majd sorrendben a többieket is.
A pap megmossa kezeit és közben mondja:
Zsolt 25, 6-12.
V Megmosom kezeimet az ártatlanokkal, és körülveszem, Uram, a te oltárodat. Hogy halljam a dicséret szózatát, és elbeszéljem minden csodádat. Uram, szeretem a te házad ékességét, és a te dicsőséged lakhelyét. Isten, ne veszítsd el az istentelenekkel az én lelkemet, és a vérszopó férfiakkal életemet, kiknek kezeikben gonoszság vagyon, jobb kezük tele ajándékokkal. Én pedig ártatlanságomban jártam; válts meg engem, és irgalmazz nekem. Az én lábam egyenesen állott; a gyülekezetekben áldalak téged, Uram!
V Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
V Fogadd el, Szentháromság ezt az áldozatot, melyet neked bemutatunk a mi Urunk Jézus Krisztus szenvedésének, föltámadásának és mennybemenetelének emlékére; a boldogságos mindenkor Szűz Máriának, Keresztelő Szent Jánosnak, Szent Péter és Pál Apostoloknak, továbbá azoknak a szenteknek akiknek ereklyéi itt vannak, és minden szentnek tiszteletére, hogy nekik tiszteletükre, nekünk pedig üdvösségünkre váljék, és hogy kegyesen közbenjárjanak értünk a mennyben, akiknek emlékét üljük a földön. Krisztus a mi Urunk által. Ámen.
A pap megcsókolja az oltárt és a hívek felé fordulva hallhatóan mondja:
P Imádkozzatok testvérek, hogy áldozatunk kedves legyen a mindenható Atyaisten előtt.
S Fogadja el az Úr kezedből az áldozatot, nevének dicséretére és dicsőségére, mindannyiunk és az egész Anyaszentegyház javára.
P Ámen.
Ezután a pap kitárt kezekkel elmondja a csendes imát.
Secreta
Secreta (Secret Prayer)
Latin
His sacrifíciis, Dómine, concéde placátus: ut, qui própriis orámus absólvi delíctis, non gravémur extérnis.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Magyar

Translation not available for this section.

Preface & Sanctus
Latin
Preface & Sanctus
Quibus finitis, cum pervenerit ad conclusionem, clara voce dicit: Per ómnia sǽcula sæculórum, cum Præfatione, ut in sequentibus. Præfationem incipit ambabus manibus positis hinc inde super Altare: quas aliquantulum elevat, cum dicit: Sursum corda. Jungit eas ante pectus, et caput inclinat, cum dicit: Grátias agamus Dómino, Deo nostro. Deinde disjungit manus, et disjunctas tenet usque ad finem Præfationis: qua finita, iterum jungit eas, et inclinatus dicit: Sanctus. Et cum dicit: Benedíctus, qui venit, signum crucis sibi producit a fronte ad pectus.
V Dóminus vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
V Sursum corda.
R Habémus ad Dóminum.
V Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
R Dignum et justum est.
Communis
V Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti jubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:
V Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Magyar
Preface & Sanctus
P Az Úr legyen veletek.
M És a te lelkeddel.
P Emeljük fel szívünket.
S Felemeltük az Úrhoz.
P Adjunk hálát Urunknak, Istenünknek.
S Méltó és igazságos.
Közös
V Valóban mélto és igazságos, illő és üdvösségünkre való, hogy mindig és mindenhol hálát adjunk neked, szentséges Úr, mindenható Atya, örök Isten; Krisztus, a mi Urunk által. Általa magasztalják fölségedet az angyalok, imádják az uralmak, tisztelik a hatalmak, az egek es az egek erői boldog szeráfokkal egyesült újongással ünnepelnek, add kérünk hogy az ő szavukhoz csatlakozzék énekünk és alázatos dicsérettel zenghessük:
V Szent vagy, szent vagy, szent vagy, mindenség Ura Istene! Dicsőséged betölti a mennyet és a földet! Hozsanna a magasságban! Áldott, aki jön az Úr nevében. Hozsanna a magasságban!
Canon of the Mass
Latin
Canon of the Mass
Finita præfatione, sacerdos extendens, elevans aliquantulum et iungens manus, elevansque ad cælum oculos, et statim demittens, profunde inclinatus ante Altare, manibus super eo positis, dicit :
V Te ígitur, clementíssime Pater, per Jesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, (osculatur Altare et, junctis manibus ante pectus, dicit:) uti accépta hábeas et benedícas, (Signat ter super Hostiam et Calicem simul, dicens:) hæc ✝ dona, hæc ✝ múnera, hæc ✝ sancta sacrifícia illibáta, (Extensis manibus prosequitur:) in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Commemoratio pro vivis
V Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. (Jungit manus, orat aliquantulum pro quibus orare intendit: deinde manibus extensis prosequitur:) et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
V Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beáti Joseph, ejúsdem Vírginis Sponsi,
et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. (Jungit manus) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Tenens manus expansas super Oblata, dicit:
V Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ,
quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum júbeas grege numerári. (Jungit manus) Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
V Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, (Signat ter super Oblata,) bene ✝ díctam, adscríp ✝ tam, ra ✝ tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: (Signat semel super Hostiam,) ut nobis Cor ✝ pus, (et semel super Calicem,) et San ✝ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, (Jungit manus,) Dómini nostri Jesu Christi.
V Qui prídie quam paterétur, (Accipit Hostiam,) accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, (Elevat oculos ad cælum,) elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, (Caput inclinat,) tibi grátias agens, (Signat super Hostiam,) bene ✝ díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.
Tenens ambabus manibus Hostiam inter indices et pollices, profert verba consecrationis secrete, distincte et attente super Hostiam, et simul super omnes, si plures sint consecrandæ.
HOC EST ENIM CORPUS MEUM.
Quibus verbis prolatis, statim Hostiam consecratam genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, reponit super Corporale, et genuflexus iterum adorat: nec amplius pollices et indices disjungit, nisi quando Hostia tractanda est, usque ad ablutionem digitorum.
wait5
Tunc, detecto Calice, dicit:
V Símili modo postquam cenátum est, (Ambabus manibus accipit Calicem,) accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: (item Caput inclinat,) item tibi grátias agens, (Sinistra tenens Calicem, dextera signat super eum,) bene ✝ díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.
Profert verba consecrationis super Calicem, attente, continuate, et secrete, tenens illum parum elevatum.
HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.
wait5
Quibus verbis prolatis, deponit Calicem super Corporale, et dicens secrete:
V Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.
Genuflexus adorat: surgit, ostendit populo, deponit, cooperit, et genuflexus iterum adorat.
Deinde disjunctis manibus dicit:
V Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, ejúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ majestáti tuæ de tuis donis ac datis, (Jungit manus, et signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) Hóstiam ✝ puram, Hóstiam ✝ sanctam, Hóstiam ✝ immaculátam, (Signat semel super Hostiam, dicens:) Panem ✝ sanctum vitæ ætérnæ, (et semel super Calicem, dicens:) et Cálicem ✝ salútis perpétuæ.
Extensis manibus prosequitur:
V Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui justi Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Profunde inclinatus, junctis manibus et super Altare positis, dicit:
V Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: jube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ majestátis tuæ: ut, quotquot (Osculatur Altare,) ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui (Jungit manus, et signat semel super Hostiam, et semel super Calicem,) Cor ✝ pus, et Sán ✝ guinem sumpsérimus, (Seipsum signat, dicens:) omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. (Jungit manus.) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Commemoratio pro defunctis
V Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. (Jungit manus, orat aliquántulum pro iis defunctis, pro quibus orare intendit, deinde extensis manibus prosequitur:) Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. (Jungit manus, et caput inclinat, dicens:) Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Manu dextera percutit sibi pectus, elata aliquantulum voce dicens:
V Nobis quoque peccatóribus (Extensis manibus ut prius, secrete prosequitur:) fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Joánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. (Jungit manus.) Per Christum, Dóminum nostrum.
V Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, (Signat ter super Hostiam, et Calicem simul, dicens:) sanctí ✝ ficas, viví ✝ ficas, bene ✝ dícis et præstas nobis.
Discooperit Calicem, genuflectit, accipit Hostiam inter pollicem et indicem manus dexteræ: et tenens sinistra Calicem, cum Hostia signat ter a labio ad labium Calicis, dicens:
P Per Ip ✝ sum, et cum Ip ✝ so, et in Ip ✝ so, (Cum ipsa Hostia signat bis inter se et Calicem, dicens:) est tibi Deo Patri ✝ omnipoténti, in unitáte Spíritus ✝ Sancti, (Elevans parum Calicem cum Hostia, dicit:) omnis honor, et glória.
ponit Hostiam, Calicem Palla cooperit, genuflectit, surgit, et dicit intellegibili voce vel cantat:
V Per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Magyar
Canon of the Mass
V Téged, jóságos Atyánk, Fiad, a mi Urunk Jézus Krisztus által alázatosan kérünk, fogadd el és ✝ áldd meg ezeket az adományokat, ezeket az ✝ ajándékokat, e szent és szeplőtelen ✝ áldozatot. Mindezeket elsősorban Katolikus Anyaszentegyházadért mutatjuk be neked: adj neki békét az egész földkerekségen, oltalmazd, tartsd össze egységben és kormányozd kegyesen szolgáddal N.p pápánkkal és N.b püspökünkkel és mindazokkal egyetemben, akik hűek az igaz tanításhoz és őrzői a katolikus apostoli hitnek.
Megemlékezés az élőkről
V Emlékezzél meg Urunk szolgáidról és szolgálóidról ... s mindazokról, akik itt vannak velünk, és akiknek ismered hitét és meggyőződtél buzgóságukról. Értük ajánljuk fel, vagy ők maguk mutatják be neked önmagukért és övéikért ezt a dicsőitő áldozatot, hogy elnyerjék lelkük megváltását, földi biztonságuk és örök életük reményét, s most hozzád fordulnak imáikkal, örökkévaló, élő és igaz Isten.
V A szentek közösségében tisztelettel üljük meg elsősorban a dicsőséges, mindenkor Szűz Mária, Istenünk és Urunk Jézus Krisztus anyja, úgyszitén az ő jegyese Szent József,
valamint szent apostolaid és vértanúid, Péter és Pál, András, Jakab, János, Tamás, Jakab, Fülöp, Bertalan, Máté, Simon és Tádé, Linus, Klétus, Kelemen, Szixtus, Kornél, Ciprián, Lőrinc, Krizogon, János és Pál, Kozma és Damján és minden szented emlékét. Az ő érdemükért és imáikra add meg nekünk mindenben oltalmad hathatós támogatását: Krisztus a mi Urunk által. Ámen.
V Íme az áldozat, melyet bemutatunk neked, mi a te szolgáid és velünk egész családod:
kérünk fogadd szívesen: napjainkat pedig irányítsd a te békédben, ments meg minket az örök kárhozattól és sorozz választottaid seregébe. Krisztus a mi Urunk által. Ámen.
Áldd meg ✝ kegyesen ezt az áldozati adományt Istenünk ✝ fogadd el, vedd birtokodba ✝ teljesen, tedd tökéletessé és tetszésedre méltóvá hogy így érettünk a te szeretett Fiad, a mi Urunk Jézus Krisztus ✝ testévé és ✝ vérévé váljék.
V Ki szenvedése előestéjén szent és imádandó kezébe vette a kenyeret, felemelte szemét az égre, hozzád, mindenható Atyjához, Istenéhez, hálát adott neked, ✝ megáldotta, megtörte és tanítványainak adta ezekkel a szavakkal: Vegyétek és egyetek ebből mindnyájan,
MERT EZ AZ ÉN TESTEM.
wait5
V Ugyanígy vacsora után szent és tiszteletreméltó kezébe fogta ezt a drága kelyhet, újból hálát adott neked, ✝ megáldotta, tanítványainak adta és így szólt: vegyétek és igyatok ebből mindnyájan:
MERT EZ AZ ÉN VÉREMNEK, AZ ÚJ ÉS ÖRÖK SZÖVETSÉG VÉRÉNEK KELYHE, A HIT MISZTERIUMA, MELYET ÉRTETEK ÉS SOKAKÉRT ONTOK A BŰNÖK BOCSÁNATÁRA.
wait5
V Valahányszor ezt teszitek, az én emlékezetemre cselekedjétek
V És most megemlékezünk Urunk, mi a te szolgáid és velünk együtt szent néped, Krisztusnak, a te Fiadnak, a mi Urunknak boldogságos kínszenvedéséről, halottaiból való feltámadásáról és dicsőséges mennybemeneteléről, és bemutatjuk magasztos Fölségednek a te ajándékaidból kiválasztott adományt : tiszta ✝ áldozatot, szent ✝ áldozatot, a szeplőtelen áldozatot, az örök élet szent ✝ kenyerét és az örök üdvösség ✝ kelyhét.
V Vess rá kegyesen jóindulatú és derűs tekintetet, és fogadd el, mint ahogy szívesen fogadtad szolgádnak az igaz Ábelnek ajándékait, ősatyánknak Ábrámnak áldozatát, és azt a szent adományt, szeplőtelen áldozatot, amelyet királyi papod, Melkizedek mutatott be neked.
V Esdve kérünk, mindenható Isten, hogy parancsodra szent angyalod vigye fel áldozatunkat mennyei oltárodra, isteni Fölséged színe elé, hogy ahányan csak ez oltár áldozatából részesülve magunkhoz vesszük Fiad szentséges testét ✝ és vérét ✝ mindnyájan ✝ kegyelemmel és mennyei áldással teljünk el. Krisztus a mi Urunk által. Ámen.
Megemlékezés a halottakról
V Emlékezzél meg, Urunk, szolgáidról és szolgálóidról is ... , kik a hit jegyével megjelőlve előttűnk távoztak az élők sorábol és a békesség álmát alusszák. Kérünk, Urunk, add meg nekik és mindazoknak, akik Krisztusban hunytak el, a boldogság, világosság és békesség országát. Krisztus a mi Urunk által. Ámen.
V Nekünk is bűnös szolgáidnak, kik irgalmad bőségében bizakodunk, adj kegyesen helyet szent apostolaid és vértanúid: János, István, Mátyás, Barnabás, Ignác, Sándor, Marcellin, Péter, Felicitász, Perpétua, Ágota, Lucia, Ágnes, Cecília, Anasztázia és minden szented közösségében és kérünk, hogy ne cselekedeteink értékét mérlegelve, hanem bőséges bocsánatodban részesítve, bocsáss be minket társaságukba. Krisztus a mi Urunk által.
V Ki által Urunk mindezeket a javakat teremted, ✝ megszenteled, ✝ élteted, ✝ megáldod és nekünk adod.
V Általa, ✝ vele ✝ és benne ✝ a tied minden tisztelet és dicsőség mindenhato Atyaisten ✝ a Szentlélekkel együtt,
P Mindörökkön-örökké.
M Ámen.
Preparation for Holy Communion
Latin
Preparation for Holy Communion
(Iungit manus.)
V Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere:(Extendit manus.)
V Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R Sed líbera nos a malo.
S (Sacerdos secrete dicit :) Amen.
Deinde manu dextera accipit inter indicem et medium digitos Patenam, quam tenens super Altare erectam, dicit secrete:
V Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, (Signat se cum Patena a fronte ad pectus,) da propítius pacem in diébus nostris: (Patenam osculatur,) ut, ope misericórdiæ tuæ adjúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Submittit Patenam Hostiæ, discooperit Calicem, genuflectit, surgit, accipit Hostiam, et eam super Calicem tenens utraque manu, frangit per medium, dicens:
V Per eúndem Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum.
Et mediam partem, quam in dextera manu tenet, ponit super Patenam. Deinde ex parte, quæ in sinistra remanserat, frangit particulam, dicens:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
Aliam mediam partem, quam in sinistra manu habet, adjungit mediæ super Patenam positæ, et particulam parvam dextera retinens super Calicem, quem sinistra per nodum infra cuppam tenet, dicit intellegibili voce vel cantat:
V Per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Cum ipsa particula signat ter super Calicem, dicens:
V Pax Dómini sit semper vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
Particulam ipsam immittit in Calicem, dicens secrete:
V Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Jesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Cooperit Calicem, genuflectit, surgit, et inclinatus Sacramento, junctis manibus, et ter pectus percutiens, intellegibili voce dicit:
V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
&AgnusHook
In Missis Defunctorum non dicitur miserére nobis, sed ejus loco dona eis requiem, et in tertio additur sempitérnam.
V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem.
V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem.
V Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona eis réquiem sempitérnam.
Deinde, junctis manibus super Altare, inclinatus dicit secrete sequentes Orationes:
V Dómine Jesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Si danda est pax, osculatur Altare, et dans pacem, dicit:
V Pax tecum.
R Et cum spíritu tuo.
In Missis Defunctorum non datur pax, neque dicitur oratio Domine Jesu Christe, qui dixisti.
V Dómine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
V Percéptio Córporis tui, Dómine Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Genuflectit, surgit, et dicit:
V Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Deinde parum inclinatus, accipit ambas partes Hostiæ inter pollicem et indicem sinistræ manus, et Patenam inter eundem indicem et medium supponit, et dextera tribus vicibus percutiens pectus, elata aliquantulum voce, ter dicit devote et humiliter:
V Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V Dómine, non sum dignus, (Et secrete prosequitur:) ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Postea dextera se signans cum Hostia super Patenam, dicit:
V Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et se inclinans, reverenter sumit ambas partes Hostiæ: quibus sumptis, deponit Patenam super Corporale, et erigens se jungit manus, et quiescit aliquantulum in meditatione Sanctissimi Sacramenti.
Deinde discooperit Calicem, genuflectit, colligit fragmenta, si quæ sint, extergit Patenam super Calicem, interim dicens:
V Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Accipit Calicem manu dextera, et eo se signans, dicit:
V Sanguis Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Et sinistra supponens Patenam Calici, reverenter sumit totum Sanguinem cum particula. Quo sumpto, si qui sunt communicandi, eos communicet, antequam se purificet
Si qui sunt communicandi in Missa, Sacerdos post sumptionem Sanguinis, antequam se purificet, facta genuflexione, ponat particulas consecratas in Pyxide, vel, si pauci sint communicandi, super Patenam, nisi a principio positae fuerint in Pyxide seu alio Calice. Interim minister ante eos extendit linteum seu velum album, et pro eis facit Confessionem dicens:
M Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Sacerdos iterum genuflectit, et manibus junctis vertens se ad populum in cornu Evangelii, dicit:
S Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
R Amen.
S Indulgéntiam, + absolutiónem et remissiónem peccatórum vestrórum tríbuat vobis omnípotens et miséricors Dóminus.
R Amen.
et manu dextera facit signum crucis super eos. Postea genuflectens, accipit manu sinistra Pyxidem seu Patenam cum Sacramento, dextera vero sumit unam particulam, quam inter pollicem et indicem tenet aliquantulum elevatam super Pyxidem seu Patenam, et conversus adcommunicandos in medio Altaris, dicit:
S Ecce Agnus Dei, ecce, qui tollit peccáta mundi.
Deinde dicit:
S Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
S Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
S Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Quibus verbis tertio repetitis, accedit ad eorum dexteram, hoc est, ad latus Epistolæ, et unicuique porrigit Sacramentum faciens cum eo signum crucis super Pyxidem vel Patenam, et simul dicens:
S Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam tuam in vitam ætérnam. Amen.
Omnibus communicatis, revertitur ad Altare, nihil dicens: et non dat eis benedictionem, quia illam daturus est in fine Missæ. Si particulæ positae erant super Corporale, extergit illud cum Patena, et si qua in eo fuerint fragmenta, in Calicem immittit.
wait16
Postea dicit:
V Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Interim porrigit Calicem ministro, qui infundit in eo parum vini, quo se purificat: deinde prosequitur:
V Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Abluit et extergit digitos, ac sumit ablutionem: extergit os et Calicem, quem, plicato Corporali, operit et collocat in Altari ut prius: deinde prosequitur Missam.
Magyar

Translation not available for this section.

Communio (Communion Verse)
Latin
Luc 15:32
Opórtet te, fili, gaudére, quia frater tuus mórtuus fúerat, et revíxit: períerat, et invéntus est.
Magyar

Translation not available for this section.

Postcommunio
Latin
Sacraménti tui, Dómine, divína libátio, penetrália nostri cordis infúndat: et sui nos partícipes poténter effíciat.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Magyar

Translation not available for this section.

Super populum
Latin
Oratio super populum
V Orémus.
V Humiliáte cápita vestra Deo.
V Famíliam tuam, quǽsumus, Dómine, contínua pietáte custódi: ut, quæ in sola spe grátiæ cœléstis innítitur, cœlésti étiam protectióne muniátur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R Amen.
Magyar

Translation not available for this section.

Conclusion & Last Gospel
Latin
Conclusion & Last Gospel
Dicto, post ultimam Orationem,
S Dóminus vobíscum.
M Et cum spíritu tuo.
dicit pro Missæ qualitate, vel Ite, Missa est, vel Benedicámus Dómino. Deo grátias.
Ite, missa est.
R Deo grátias.
Tunc celebrans inclinat se ante medium altaris, et manibus junctis super illud, dicit secrete:
V Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ majestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Deinde osculatur Altare: et elevatis oculis, extendens, elevans et jungens manus, caputque Cruci inclínans, dicit:
V Benedícat vos omnípotens Deus,
et versus ad populum, semel tantum benedícens, etiam in Missis sollemnibus; In Missa Pontificali ter benedicitur, ut in Pontificali habetur. Deinde prosequitur:
V Pater, et Fílius, ✝ et Spíritus Sanctus.
R Amen.
In Missis Defunctorum non datur benedíctio, sed dicto Requiéscant in pace, dicit: Pláceat tibi, sancta Trinitas; deinde osculato Altari, legit Evangelium sancti Joannis.
Deinde sacerdos in cornu Evangelii, junctis manibus dicit:
V Dóminus vobíscum.
R Et cum spíritu tuo.
Et signans signo crucis primum Altare vel librum, deinde se in fronte, ore et pectore, dicit:
V Inítium sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann. 1, 1-14
Junctis manibus prosequitur:
V In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.
Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.
Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine ejus: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. (Genuflectit dicens:) Et Verbum caro factum est, (Et surgens prosequitur:) et habitávit in nobis: et vídimus glóriam ejus, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
Finito Evangelio sancti Joannis, discedens ab Altari, pro gratiarum actione dicit Ant. Trium puerórum, cum reliquis, ut habetur in principio Missalis.
Magyar
Conclusion & Last Gospel
P Az Úr legyen veletek.
M És a te lelkeddel.
Ite, missa est.
R Deo grátias.
V Fogadd tetszéssel Szentháromság szolgád hódolatát, és add, hogy az áldozat melyet méltatlanságom ellenére Fölséged színe előtt bemutattam, neked kedves legyen, nekem pedig és mindazoknak, akikért bemutattam, irgalmadból bocsánatot szerezzen. Krisztus, a mi Urunk által. Ámen.
P Áldjon meg titeket a mindenható Isten
az Atya, ✝ a Fiú és a Szentlélek.
S Ámen.
P Az Úr legyen veletek.
M És a te lelkeddel.
V Szent János Apostol evangéliumának kezdete.
Joann. 1, 1-14.
Kezdetben volt az Ige, az Ige Istennél volt, és Isten volt az Ige, Ô volt kezdetben Istennél. Minden általa lett, nélküle semmi sem lett, ami lett. Benne az élet volt, s az élet volt az emberek világossága. A világosság világít a sötétségben, de a sötétség nem fogta fel.
Föllépett egy ember, az Isten küldte, s János volt a neve. Azért jött, hogy tanúságot tegyen, tanúságot a világosságról, hogy mindenki higgyen általa. Nem ő volt a világosság, csak tanúságot kellett tennie a világosságról.
Az Ige volt az igazi világosság, amely minden embert megvilágosít. A világba jött, a világban volt, általa lett a világ, mégsem ismerte föl a világ. A tulajdonába jött, de övéi nem fogadták be. Ám akik befogadták, azoknak hatalmat adott, hogy Isten gyermekei legyenek. Azoknak, akik hisznek nevében, akik nem a vérnek vagy a testnek a vágyából s nem is a férfi akaratából, hanem Istentől születtek. (Itt letérdelünk) S az Ige testté lett, és közöttünk élt. Láttuk dicsőségét, az Atya Egyszülöttének dicsőségét, akit kegyelem és igazság tölt be.
✠
Orationes Leonis XIII
Latin
P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
P Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
S Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
P Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Joseph, ejus Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.
S Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.
P Cor Jesu sacratíssimum.
S Miserére nobis.
P Cor Jesu sacratíssimum.
S Miserére nobis.
P Cor Jesu sacratíssimum.
S Miserére nobis.
Magyar
P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
P Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Jesus.
S Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
P Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
S Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
P Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Joseph, ejus Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.
S Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.
P Cor Jesu sacratíssimum.
S Miserére nobis.
P Cor Jesu sacratíssimum.
S Miserére nobis.
P Cor Jesu sacratíssimum.
S Miserére nobis.
Decem Præcepta Dei
Latin
Ego sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Aegýpti, de domo servitútis.
1. Non habébis deos aliénos coram me. Non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem eorum, quae sunt in caelo desuper et quae in terra deorsum et quae in aquis sub terra. Non adorabis ea neque coles.
2. Non assúmes nomen Dómini Dei tui in vanum.
3. Meménto, ut diem sábbati sanctífices.
4. Honóra patrem tuum et matrem tuam.
5. Non occídes.
6. Non moechaberis.
7. Non furtum fácies.
8. Non loquéris contra próximum tuum falsum testimónium.
9. Non concupísces uxórem próximi tui.
10. Non concupísces domum próximi tui, non servum, non ancíllam, non bovem, non ásinum nec ómnia quae illíus sunt.
Magyar
Én vagyok az Úr, a te Istened, aki kihoztalak Egyiptom földjéről.
1. Ne legyenek idegen isteneid énelőttem!
2. Ne vedd hiába az Úr, a te Istened nevét!
3. Emlékezz meg a szombatnapról, és tartsd megszenteltnek!
4. Tiszteld atyádat és anyádat!
5. Ne ölj!
6. Ne paráználkodj!
7. Ne lopj!
8. Ne tanúskodj hamisan felebarátod ellen!
9. Ne kívánd felebarátod feleségét!
10. Ne kívánd felebarátod házát, sem semmit, ami az övé!
Præcepta Ecclesiæ Catholicæ
Latin
Praecepta Ecclesiae, quae omnes fideles Catholici servare tenentur:
1. Missam in Dóminicis diébusque festis de præcépto íntegram áudias.
2. Per dies iussos ieiúniis et abstinéntiis insérvias.
3. Peccáta tua própria saltem semel in anno proprio sacerdóti confiteáris.
4. Sanctíssimam Eucharístiam saltem per tempus Paschále suscípias.
5. Ecclésiae necessitátibus pro víribus subvénias.
6. In grádibus a lege Ecclésiæ prohibítis ne núbas.
Magyar
Az Egyház parancsai, amelyeket minden katolikus hívő köteles megtartani:
1. Vasárnapokon és kötelező ünnepeken a teljes szentmisén részt venni.
2. Az Egyház által előírt böjti és megtartóztatási napokat megtartani.
3. Évente legalább egyszer meggyónni.
4. Húsvét idején szentáldozáshoz járulni.
5. Az egyházi adót erejéhez mérten megfizetni.
6. Tiltott fokú rokonokkal nem házasodni.
Actus Contritionis
Latin
Actus Contritionis — a fidelibus recitandus.
Deus meus, ex toto corde paenitet me ómnium meórum peccatórum, eaque detéstor, quia peccándo, non solum poenas a Te iuste statútas promeritus sum, sed praesértim quia offéndi Te, súmmum bonum, ac dignum qui super ómnia diligáris. Ideo fírmiter propóno, adiuvánte grátia Tua, de cétero me non peccatúrum peccandíque occasiónes próximas fugitúrum. Amen.
Magyar
Bánatkifejezés — a hívőknek mondandó.
Istenem, teljes szívemből bánom minden bűnömet, mert azokkal nemcsak Igazságosságod törvényes büntetéseit érdemeltem meg, hanem mindenekelőtt mert Téged sértettem meg, aki végtelenül jó és minden szeretetre méltó vagy. Ezért szilárdan elhatározom kegyelmedtől segítve, hogy többé nem vétkezem és kerülöm a bűn alkalmait. Ámen.